Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Глэдис Монкрифф (13 сәуір 1892 – 8 ақпан 1976) – музыкалық театр мен жазуларда үлкен жетістікке жеткен австралиялық әнші. Ол «Австралияның ән патшайымы» және «Біздің Глэдис» деп белгілі болды.
Gladys Moncrieff (13 April 1892 – 8 February 1976) was an Australian singer who was so successful in musical theatre and recordings that she became known as 'Australia's Queen of Song' and 'Our Glad'.
Алғашқы жылдар
Монкрифф Квинсленд штатының Бундеберг қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Роберт Эдвард Монкрифф фортепианоны келтіретін болса, ал сахналық аты Эми Ламбелл болған анасы кәсіби әнші еді; олар Солтүстік Изисте тұрды. Ол солтүстік Квинслендтегі бірнеше мектепте оқыды және тез арада музыкамен айналыса бастады. Оның алғашқы сахналық өнері алты жасында Бундебергтегі Король театрында болды, онда ол әкесінің пианинода сүйемелдеуімен «The Merriest Girl That's Out» американдық халық әнін орындады. Ол Гилберт пен Салливанның қойылымдарында өнер көрсетті. 1907 жылғы Чартерс Тауэрс есфидте Гладис жергілікті қыз Эйлин Коулманмен бірге «O for the Wings of a Dove» әнін жасөспірім сопрано ретінде орындағаны үшін бірінші жүлдені бөлісті. Мектепті бітіргеннен кейін ол ата-анасымен бірге алыс солтүстік Квинслендке саяхаттап, өнер көрсетті. Монкрифф «Кішкентай Глэдис: Австралияның ғажайып баласы» деп танылды және оның өнер көрсетулері Брисбенге көшіп, мансабын жалғастыру үшін қаржы жинауға көмектесті. Ол 1909 жылы Брисбен мен Туоумбада жұмыс істеді, содан кейін анасымен бірге Сиднейге кетті. Сиднейде ол Ж.С. Уильямсонның театрында жұмыс іздеу үшін Хью Дж. Уордқа қатысты. Ол қабылданып, аптасына 3 фунт стерлинг көлемінде бастапқы жалақы алып, 18 ай бойы Уордтың әйелі Грейс Миллерден ән сабақтарын алды. 1913 жылдың қаңтарында ол Сиднейдегі Ұлылық театрында «The Sunshine Girl» спектаклінде шағын рөл ойнады. 1914 жылы ол Гилберт пен Салливанның қойылымының хорында болды; онда ол Жозефина сияқты басты рөлдерді сомдады. Заманауи сыншылар оның дауысының тазалығы, байлығы, күші және кең диапазоны, стиліне деген сенімі және айқын дикциясы туралы жазды. Х. Брюстер Джонс 1938 жылы Аделаида қалалық залында өткен концерттің шолуында «жақсы орындалған дауысының сапасы мен экспрессиясының байлығы туралы» және оның сахналық манерасы мен түсіндіру қабілетімен концерттік көрермендерге әсер ететінін айтты.
Moncrieff was born in Bundaberg, Queensland. Her father Robert Edward Moncrieff was a piano tuner, and her mother, who went by the stage name Amy Lambell, was a professional singer; they lived in North Isis. She attended several schools in north Queensland, and quickly became involved in music. Her first stage performance was at the age of six at the Queen's Theatre in Bundaberg, where she sang the American folk song "The Merriest Girl That's Out" with her father accompanying on piano. She performed in Gilbert and Sullivan productions. At the 1907 Charters Towers eisteddfod, Gladys shared first prize for her junior soprano rendition of "O for the Wings of a Dove" with local girl Eileen Coleman. When she left school, she and her parents travelled around far north Queensland performing. Moncrieff was billed as 'Little Gladys: The Australian Wonder Child' and her performances helped her to raise funds to move to Brisbane to pursue her career. She worked in Brisbane and Toowoomba during 1909, and then went to Sydney with her mother. In Sydney she auditioned for Hugh J. Ward for a position in J. C. Williamson's theatre. She was successful, and with a starting salary of £3 per week she spent 18 months receiving singing lessons from Ward's wife, Madame Grace Miller. In January 1913 she had a small part in The Sunshine Girl at Her Majesty's Theatre, Sydney. In 1914 she was in the chorus of a house Gilbert and Sullivan production; for there she took on leading roles such as Josephine in H. M. S. Pinafore. Contemporary critics wrote of the purity, richness, power and wide range of her voice, her conviction of style and her clear enunciation. H. Brewster Jones spoke of the "richness of quality and expression in her well produced voice, and makes a striking appeal to a concert audience with her platform manner and interpretive abilities" in a 1938 review of a concert performance at the Adelaide Town Hall.
Кейінгі жылдар
1924 жылдың мамыр айында Монкрифф Томас Генри Мурға Сиднейдегі Сент-Джеймс шіркеуінде көп көрермен жиналған салтанатты шарада тұрмысқа шықты. Мур оның менеджері болды. Англия мен Франциядағы бал айларында ол Vocalion компаниясы үшін алғашқы граммофондық жазбаларын жасады. Австралияда ол музыкалық комедияда өте табысты актер болды. Ол аптасына 150 фунт стерлинг табыс тауып, Австралия театры тарихындағы ең көп жалақы алатын актерлердің біріне айналды. Ол сондай-ақ продюсер F. W. Thring-тің австралиялық мюзиклдері Collits' Inn және The Cedar Tree-де ойнады. 1938 жылдың наурыз айында болған автокөлік апаты оның мансабына үзіліс берді және ол 1940 жылдың маусымына дейін сахнаға оралмады. Ол музыкалық комедиядағы өнерін жалғастырды және Екінші дүниежүзілік соғыста Жаңа Гвинеяда және өз елдерінде соғысқан австралиялық әскерлерді көңілдіруге белсенді түрде қатысты. Соғысқа байланысты қайырымдылық қозғалыстарына қаржы жинауда да өте белсенді болды. 1951 жылы ол Жапония мен Кореяға британдық және австралиялық оккупациялық күштерді көңілдіру үшін гастрольдік сапар жасады. Соғыс жылдарындағы қызметі үшін ол 1952 жылы патриоттық және қайырымдылық қозғалыстарына сіңірген еңбегі үшін Британ империясы орденінің офицері атағымен марапатталды. Ол сахнадағы және радиодағы жұмысын жалғастырды, ал 1958 және 1959 жылдары Австралия мен Жаңа Зеландия бойынша қоштасу сапарына шықты. Оның сахнадағы соңғы өнері Жаңа Зеландияның Гамильтон қаласында болды, ал соңғы ресми өнері 1962 жылы Брисбенде өткен теледидардағы концертте болды. 1968 жылы ол Квинсленд штатының Алтын жағалауына зейнетке шықты және Лилиан Палмердің көмегімен 1971 жылы жарық көрген "My Life of Song" атты естеліктерін дайындады. 1962 жылы Монкрифф Джордж Уоллес-Жұныордың "Театр Рояль" телешоуына қонақ ретінде қатысты. Монкрифф Голд-Косттағы үйінен каналға шығып, оның арияларын ойнаған кемедегі адамдарға қол салады. Монкрифф 83 жасында Голд-Кост қаласындағы Пиндара жеке клиникасында қайтыс болды.
In May 1924, Moncrieff married Thomas Henry Moore, at St James' Church, Sydney in a ceremony that attracted a large crowd. Moore became her manager. While honeymooning in England and France, she made her first gramophone recordings for the Vocalion Company. In Australia she was hugely successful as a musical comedy performer. She earned £150 a week, which made her one of the highest paid performers in the history of Australian theatre. She also appeared in the Australian musicals Collits' Inn and The Cedar Tree for producer F. W. Thring. Her career was put on hold in March 1938 when she was involved in a motor vehicle accident, and she did not return to the stage until June 1940. She returned to perform in musical comedy, and was engaged to entertain Australian troops fighting in the Second World War at home and in New Guinea, and she became very active raising funds for war related charities. In 1951 she toured Japan and Korea to entertain British and Australian occupation forces. For her wartime contributions, she was made an Officer of the Order of the British Empire in 1952 for services to patriotic and charitable movements. She continued her stage and radio work, and during 1958 and 1959 began her farewell stage tour of Australia and New Zealand. Her final stage appearance was at Hamilton, New Zealand, and her last public performance was in a televised concert in Brisbane in 1962. She retired to the Gold Coast, Queensland in 1968 and prepared her memoirs My Life of Song which was ghosted by Lillian Palmer and published in 1971. In 1962 Moncrieff made guest appearances on George Wallace Jnr’s television show Theatre Royal. Moncrieff came outside of her Gold Coast home on a canal to wave to the people on the canal cruise boats whilst they played her arias. Moncrieff died at Pindara Private Hospital at the Gold Coast at the age of 83.