Кіріспе

Жозеф Тикоциньский Тикоцинер (немесе Жозеф Т. Тикоцинер; 5 қазан 1877, Влоцлавек, Конгресс Польшасы – 11 маусым 1969, Урбана, Иллинойс, АҚШ) – поляк инженері және киноға дыбыс жазу технологиясының пионері. 1921 жылы ол Иллинойс университетінде инженерлік ғылымдар бойынша алғашқы ғылыми профессор атанды. Университетке келгеннен кейін бір жыл ішінде ол физикалық демонстрацияда кинофильмге дыбыс жазуды жүзеге асырды, бұл сурет пен дыбысты үйлестіру арқылы «сүреті бар фильм» жасауға мүмкіндік берді.

Өмір

Тикоцинер Польшаның сол кезде Ресейдің бақылауында болған Влоцлавек қаласында еврей отбасында дүниеге келген. Ол 1901 жылы Лондонда Маркони компаниясында жұмыс істеді, дәл сол кезде Атлантика мұхиты арқылы алғашқы радиосигнал жіберілді. Он сегіз жасында ол АҚШ-қа келді. Нью-Йорк қаласында ол Никола Тесламен танысып, қысқа толқынды радио саласында саршен болды. Ресей флоты үшін радиобайланыс жүйесін құрғандығы үшін ол патша Николай II-ден қазылған тастармен әшекейленген алтын сағат алды. 1917 жылы Ленин жер аударылыстан елге оралғанда, ол Санкт-Петербургтегі Хельсинки бекетінде болды. 1917 жылғы Ресей революциясынан кейін ол Польша үкіметі үшін радио саласында жұмыс істеді.

Дыбыстық фильм

1918 жылдан бастап ол кинофильмде синхронды дыбысты жазу және қайта өндіру жүйесін әзірлеу үшін жұмыс істеді. 1921 жылы ол Иллинойс университетінің инженерлік ғылымдар бойынша алғашқы ғылыми профессоры атанды. 1922 жылдың 9 маусымында Тикоцинер алғаш рет кинофильмге тікелей оптикалық жолмен жазылған дыбыс жолы бар кинофильмді көрсетті. Тикоцинер кинофильмдегі алғашқы дыбысты көрсеткенде, проектордың негізгі бөлігінде оның Иллинойстағы әріптесі Якоб Кунц жасаған фотоэлектрлік жасуша орналасқан еді. Біріктірілген бейне және дыбыс фильмдерінен естілген алғашқы дыбыстарда, өнертапқыштың әйелі Хелена Тикоцинер «Мен қоңырау соғамын» деген сөздерді айтты, содан кейін қоңырау шалды. Содан кейін университеттің электротехника кафедрасының меңгерушісі Эллери Пэйн Геттисбергтік сөздерін оқыды. Бұл демонстрация туралы 1922 жылдың 30 шілдесінде «Нью-Йорк Ворлд» газетінде жарияланды. 1919 жылы Ли Де Форест Тикоцинердің жұмысынан хабарсыз, Phonofilm дыбысты киноға түсіру процесі үшін патент алды. Де Форест Теодор Кейспен бірлесіп 1921 және 1922 жылдары бірнеше қысқа фильмдер түсірді және 1923 жылдың 15 сәуірінде Нью-Йорктегі Риволи театрында Phonofilm-ді таныстырды. Кейс пен Де Форест арасында келіспеушілік туды, Кейс өзінің патенттерін Уильям Фоксқа өткізді, ол Кейстің патенттерін Fox Movietone-ны жасау үшін пайдаланды.

Радар

1920 жылдары Тайкоцинер радарға дейінгі антеннаны жобалау бойынша зерттеулер жүргізді. 1969 жылы Иллинойс штатының Урбана қаласында қайтыс болғаннан кейін оның мүлігі мен құжаттары университетке берілді. Тикоцинердің естелік лекциялары 1972 жылы Деннис Габордың лекциясымен басталды. 1998 жылға дейін Леон Купер, Леон Ледерман және Фриман Дайсон сияқты басқа да көрнекті ғалымдар мен суретшілер ғылым мен өнер арасындағы байланыс туралы баяндама жасады. 2002 жылы лекциялар Электр және компьютерлік инженерия факультетінде апталық дәрістерге ауыстырылды.