Кіріспе

Славяндық үрмелі аспап

Жалейка (жале́йка), сондай-ақ брёлка (брёлка) деп те аталады, славян халықтарының үрмелі аспабы, көбінесе белорусь, орыс және кейде украин этно музыкасында қолданылады. Оны "халық кларнеті" немесе "хорнпайп" деп те атайды. Жалейка кейін балалайка тобының құрамына, венгр тарогатосына енгізілді, сондай-ақ кларнеттің алдағысы шалумеудің дамуына әсер еткен болуы мүмкін.

Құрылыс және жобалау

Жалейка бір қамыстан тұрады, оны ауыздықпен (немесе "жел қаптамасымен") жабуға болады. Оның құрамына саусақ тесіктері бар ағаштан жасалған түтікше және кеңейтілген қоңырау кіреді, ол табиғи немесе қолдан жасалған материалдардан жасалуы мүмкін.

Тюнинг

Жалейка диатоникалық құрайға ие және әртүрлі тондарда (G, A, D, кейде C, E, F) келеді. Оның табиғи немесе "қалыпты" сопранолық дауысы бар, бірақ альт немесе пикколо түрлерінде де орындалуы мүмкін. Ол қамысын реттеу арқылы құрылады және мажорлық гаммаға немесе 7-ші нотасы төмендетілген миксолидийлік ладқа дейін құрылуы мүмкін. Тек бір октава көлеміндегі ноталарды ойнауға болады. Жалейка туралы ең ерте деректер А. Тучковтың 18 ғасырдың соңына жататын жазбаларында кездеседі. Ол Ресей, Беларусь, Украина және Литвада кеңінен таралған, бірақ қазір тек халық музыкасы оркестрлерінде ғана кездеседі. 1900 жылы В. В. Андреев оркестрлерге бриолка деп аталатын өзгертілген жалейканы енгізді. Ол қосарлы қамыстан жасалған обой сияқты, сонымен қатар хроматикалық гамма үшін қосымша саусақ тесіктері мен тежегіштерден тұрады. Славян мәдениетінде жалейка әйгілі жерлеу аспабы болған, ал оның атауы "иесімізді кешір" деген сөзбен байланысты. Жалейка беларусьтік Znich фолк-метал тобының, украиналық Chur және HASPYD метал тобының, украиналық DakhaBrakha этно-тобының көптеген шығармаларында естіледі. Жалейка бір құбырлы сыбызғы сияқты дыбыстайды.