Кіріспе
Активистік және көркемдік жобалар үшін ортақ псевдоним. Карен Элиот – көпқырлы тұлға, кез келген адамның белсенділік және көркемдік мақсаттар үшін қолдануға болатын ортақ қанатын ат. Бұл неоистік қозғалыстағы «ашық поп-жұлдыз» идеясының көрінісі. Аталмыш псевдоним осы қозғалыстағы ерлер басымдығына қарсы тұру мақсатымен жасалды, ал бұрынғы ең көп қолданылған көп атты есімдер Монти Кантсин және Лютер Блиссет болған. Эксперименталды композиторлар мен суретшілер Дэвид Чокрун, Айдем Азмикара, Андре Эрик Летурно, Марк Куру, Энграм Ноутс және Ванесса Грей «Карен Элиот» есімімен өмір бойы бірлесіп, анонимді түрде музыкалық шығармалар жазды. Жазушы Элдрич Присттің сөзіне сәйкес, композитор ретінде «Карен Элиот ешкімге тиесілі емес және ешкім де емес. «Карен Элиоттың» ұжымдық сипаты мен схемалық икемділігі оның қарама-қайшылықтары мен үйлесімсіздіктерін оның күмәнділігі мен нақтылығын сақтап тұратын тәсілмен таратады». Андре Эрик Летурноның көптеген радио өнері туындылары да Карен Элиоттың қолымен қол қойылған.
Karen Eliot is a multiple identity, a shared pen name that anyone is welcome to use for activist and artistic endeavours. It is a manifestation of the "open pop star" idea within the Neoist movement. The name was developed in order to counter the male domination of that movement, the most predominant multiple use names previously being Monty Cantsin and Luther Blissett. The experimental composers and artists David Chokroun, Aydem Azmikara, André Éric Létourneau, Marc Couroux, Engram Knots, and Vanessa Grey have used "Karen Eliot" to collectively and anonymously write musical compositions during and throughout their lifetimes. According to writer Eldritch Priest, as a composer "Karen Eliot belongs to nobody and is no one the collective nature and schematic indirection of 'Karen Eliot' circulates her contradictions and inconsistencies in a way that keeps doubt and the status of her reality in play." Many of André Éric Létourneau's radio art works are also signed by Karen Eliot.
Көп рет қолданылатын атаулардың тарихы
Бұл бірнеше атаулар 1970-1990 жылдардағы пошта өнері, неоизм және постситуационисттік дискурс сияқты көркемдік субмәдениеттерде жасалып, танымал болды. Дада суретшісі Марсель Дюшан мен сюрреалистік ақын Роберт Деснос бірлесіп қолданған Ррозе Селави псевдонимі, Талиэсин поэзиясы сияқты, тарихи мысалға ие болды. Саяси сілтемелер одан да ертерек, мысалы Нед Луддқа дейін жетеді. 1960 жылдардағы андеграунд мәдениетінде Сан-Франциско Diggers тобы Эмметт Гроган деген көп атауды қабылдады. 1970 жылдары Вессекс Уоллилері, Стоунхендж маңындағы баспанасыз қалғандар тобы, Уолли деген көп атауды қабылдады.