Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық әскери-теңіз вице-адмиралы (1922–1990)
American Naval Rear Admiral (1922–1990)
Форрест Силас Петерсен (16 мамыр 1922 – 8 желтоқсан 1990), (VADM, USN), – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің әуешісі және сынақ пилоты. Ол Әуе күштері мен НАСА бірлесіп пайдаланған эксперименталды ғарыш ұшағы – North American X-15 ұшағын ұшқан он екі пилоттың бірі болды.
Forrest Silas Petersen (May 16, 1922 – December 8, 1990), (VADM, USN), was a United States Navy aviator and test pilot. He was one of twelve pilots who flew the North American X 15, an experimental spaceplane jointly operated by the Air Force and NASA.
Туған жері мен білімі
1922 жылы 16 мамырда Небраска штатының Холдредж қаласында дүниеге келген ол Элмер мен Стелла Петерсеннің ұлы болып, Небраска штатының Гиббон қаласында тәрбиеленді. 1939 жылы Гиббон орта мектебін бітірді. АҚШ Әскери-теңіз академиясына қабылдануға дейін ол Небраска университетінде екі жыл оқыған.
Born May 16, 1922, in Holdrege, Nebraska, he was the son of Elmer and Stella Petersen, and was raised in Gibbon, Nebraska. He graduated from Gibbon High School in 1939. Prior to his admission to the United States Naval Academy, he attended the University of Nebraska for two years.
Әскери мансап
1944 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясын бітірді. Ол теңізші ғылымы саласы бойынша білім алды. Ол энсін шындығында комиссияланып, «Капертон» эсминеціне баяндады. USS Caperton кемесінде қызмет еткен кезде Филиппин, Формоза және Окинавадағы науқандарға қатысты. 1947 жылы ұшу оқуын бітіргеннен кейін, ол кейін 192-ші истребитель эскадрильясы болып қайта аталған, «Қайырлы ұрысшы эскадрильясының» құрамына тағайындалды. Петерсен 1950 жылдың шілде айында Аэронавтикалық инженерия саласы бойынша бакалавр дәрежесін алып, АҚШ Әскери-теңіз аспирантурасын бітірді. Одан кейін Принстон университетінде бір жыл оқып, инженерлік ғылымдар магистрі дәрежесін алды. 1953 жылдан 1956 жылға дейін 51-ші истребитель эскадрильясында қызмет етті. 1956 жылы АҚШ Әскери-теңіз сынақ ұшқыштары мектебіне қабылданды және бітіргеннен кейін инструктор болып қалды. 1958 жылдың тамызында X-15 бағдарламасындағы зерттеуші ұшқыш ретінде тағайындалып, 1962 жылдың қаңтарына дейін Калифорния штатындағы Эдвардс әуе күштері базасындағы Драйден ұшу зерттеу орталығында қызмет етті. Осы кезеңде ол X-15 ұшағымен бес рет еркін ұшу жасап, (Мах 5.3) жылдамдыққа және шамамен 102 000 фут (31090 м) биіктікке жетті. Ол Джо Уокер, Боб Уайт және келісімшарт бойынша ұшқан Скотт Кросфилдпен бірге алғашқы үш сынақ ұшқышының бірі болды. X-15 ұшағын ұшқан жалғыз әскери-теңізші ұшқыш ол болды (Джон Б. Маккей, Милтон О. Томпсон, Скотт Кросфилд және Нил Армстронг бұрынғы әскери-теңізші ұшқыштары болды). 1962 жылдың шілдесінде президент Джон Ф. Кеннеди тапсырған Коллиер сыйлығымен және вице-президент Линдон Б. Джонсон тапсырған NASA-ның ерекше қызмет медалін бірлесіп алды. Петерсен Атом энергиясы жөніндегі комиссиядағы Теңіз реакторлары бөлімінің директоры болып тағайындалғанға дейін 154-ші истребитель эскадрильясының командирі болып қызмет етті. 1964 жылдың қаңтарында «Энтерпрайз» әуе кемесіне келіп, 1966 жылдың сәуіріне дейін бас офицер болып қызмет етті. Вьетнамдағы «Энтерпрайздің» алғашқы жауынгерлік сапары кезінде «Бронза жұлдызымен» марапатталды. 1967 жылдың қарашасында Тынық мұхиты флотының амфибиялық күштеріндегі «Бексар» командалық құрамына басшылық етті. Батыс Тынық мұхитындағы АҚШ-тың жетінші флотилиясының амфибиялық күштерімен сегіз айлық қызметтен кейін, ол «V» белгісімен Әскери-теңіз мақтау медалін алды. Содан кейін USS Enterprise-тің командирі болып қызмет етті (8 шілде 1969 – 3 желтоқсан 1971). Одан кейін Әскери-теңіз операциялары бастығының кеңсесіндегі Теңіз бағдарламаларын жоспарлау директорының көмекшісі болып тағайындалды. 1974 жылы Грекияның Афина қаласында орналасқан 60-шы Бірлескен жұмыс тобының (CTF 60) командалық құрамын басқарды. 1975 жылы Пентагонға оралып, Теңіз әуе операциялары басқармасын басқарды. Содан кейін ол 1980 жылы зейнетке шыққан Теңіз әуе жүйелері басқармасын басқарды.
He graduated from the U. S. Naval Academy in 1944 with a Naval Science degree. He was commissioned as an ensign and reported to the destroyer Caperton. While serving aboard USS Caperton, he participated in campaigns in the Philippines, Formosa and Okinawa. After graduation from flight training in 1947, he was assigned to Fighting Squadron Twenty Able which was later redesignated Fighter Squadron 192. Petersen graduated from the U. S. Naval Postgraduate School with a Bachelor of Science degree in Aeronautical Engineering in July 1950. He continued studies for one year at Princeton University and received a Master of Science degree in Engineering. From 1953 to 1956 he served with Fighter Squadron 51. In 1956, he was selected to attend the U. S. Naval Test Pilot School, and remained as an instructor following graduation. In August 1958, he was assigned duties as Research Pilot in the X 15 Program and served at the Dryden Flight Research Center at Edwards Air Force Base, California until January 1962. During that time, he made five free flights in the X 15 and achieved a speed of (Mach 5.3) and an altitude of about 102,000 feet (31090 m). He was one of the initial three test pilots, with Joe Walker, Bob White, and contractor pilot Scott Crossfield. He was the only active duty Navy pilot to fly the X 15 (John B. McKay, Milton O. Thompson, Scott Crossfield and Neil Armstrong were former Navy pilots). In July 1962, he was a joint recipient of the Collier Trophy, which was presented by President John F. Kennedy, and the NASA Distinguished Service Medal, which was presented by Vice President Lyndon B. Johnson. Petersen served as Commanding Officer of Fighter Squadron 154 prior to being assigned to the office of Director, Division of Naval Reactors, Atomic Energy Commission for Nuclear Power Training. He reported to the aircraft carrier Enterprise in January 1964 and served as Executive Officer until April 1966. He was awarded the Bronze Star for duty during Enterprises first combat tour in Vietnam. In November 1967, he assumed command of Bexar in the Pacific Fleet Amphibious Forces. Following an eight month deployment with the United States Seventh Fleet Amphibious Forces in the Western Pacific, he was awarded the Navy Commendation Medal with Combat V. He then served as Commanding Officer of USS Enterprise (July 8, 1969 – December 3, 1971). He was then assigned duties as an Assistant to the Director of Naval Program Planning in the office of the Chief of Naval Operations. In 1974, he went on to command Combined Task Force 60 (CTF 60) based at Athens, Greece. In 1975 he came back to the Pentagon to head the Naval Air Operations office. He then headed the Naval Air Systems Command, from which he retired in 1980.
Сыйлықтар мен марапаттар
Петерсен екінші дүниежүзілік соғыс, Корей соғысы және Вьетнам соғысындағы қызметі үшін келесі наградаларды алды: «Құрмет легионы», «Ерекше ұшқыш кресі», «Қола жұлдыз», Әскери-теңіз күштерінің мақтау медалі («Combat V» белгісімен), Америка қорғаныс қызметі медалі, Азия-Тынық мұхиты кампаниясы медалі, Америка кампаниясы медалі, Қытай қызметі медалі, Оккупациялық армия медалі («Жапония» таспасымен), Филиппин азат ету медалі, Филиппин президенттік бірлігінің мақтау қағазы, Екінші дүниежүзілік соғыстың жеңіс медалі, Корея қызметі медалі, Біріккен Ұлттар Ұйымының қызметі медалі, Вьетнам қызметі медалі, Вьетнам кампаниясы медалі, Ұлттық қорғаныс қызметі медалі (бронза жұлдызбен), Корей соғысы қызметі медалі және NASA-ның ерекше қызмет медалі. 1962 жылы ол Джон Дж. Монтгомери сыйлығын алды. Небраска университетінің мичмандық кітапханасы адмирал Петерсеннің құрметіне аталды.
Petersen held the following awards for service in World War II, Korean War and the Vietnam War: Legion of Merit, Distinguished Flying Cross, Bronze Star, Navy Commendation Medal (with "Combat V"), American Defense Service Medal, Asiatic Pacific Campaign Medal, American Campaign Medal, China Service Medal, Army of Occupation Medal (with "Japan" clasp), Philippine Liberation Medal, Philippine Presidential Unit Citation, World War II Victory Medal, Korean Service Medal, United Nations Service Medal, Vietnam Service Medal, Vietnam Campaign Medal, National Defense Service Medal (with bronze service star), Korean War Service Medal, and the NASA Distinguished Service Medal. In 1962 he also received the John J. Montgomery Award. The midshipman library at the University of Nebraska is named in honor of Admiral Petersen.
Отбасы
Петерсен 1946 жылдың 2 ақпанында Джун Беркширге үйленді. Олардың үш баласы болды: Линн Элизабет, Нельс Кристиан және Форрест Дин. Джун 1977 жылдың 8 мамырында қайтыс болды. Кейіннен ол 1978 жылдың 17 маусымында Жан Болдуинге үйленді; оның Престон есімді ұлы болды. Ол 2005 жылы қайтыс болды.
Petersen married June Berkshire on February 2, 1946. They had three children: Lynn Elizabeth, Nels Christian, and Forrest Dean. June died on May 8, 1977. He subsequently married Jean Baldwin on June 17, 1978; she had a son, Preston. She died in 2005.
Өлім және жерлеу
1990 жылы 8 желтоқсанда Оңтүстік Каролина штатының Джорджтаун қаласында 68 жасында ми ісігінен көз жұмды. Ол Арлингтон ұлттық зиратында жерленген.
He died on December 8, 1990, in Georgetown, South Carolina from a brain tumor, at age 68. He is buried at Arlington National Cemetery.