Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Викториядағы көпірлер, Британдық Колумбия, Канада. Викторияның ішкі және жоғарғы порты арасындағы тарлықты кесіп өткен төрт мәлім көпір бар, олар шығыс жағалаудағы Джонсон көшесін батыс жағалаудағы Эскимальт жолымен байланыстырады. Қазіргі көпір – Канаданың ең ірі бір жапырақты ашылмалы көпірі.
Bridges in Victoria, British Columbia, Canada
Four known bridges have spanned the narrows between the Inner Harbour and Upper Harbour of Victoria, British Columbia, connecting Johnson Street on the east shore with Esquimalt Road on the west shore. The current bridge is Canada's largest single leaf bascule bridge.
Бірінші көпір, 18551862
1855 жылы теңіз кемелерінің өтуіне кедергі келтіретін төмен көпір салынды. Ол 1862 жылы бұзылып, орнына паромдық жүйе енгізілді.
A low wagon bridge was completed in 1855, which blocked marine traffic. It was dismantled in 1862 and was replaced with a ferry service.
Екінші көпір, 18881923
1888 жылы теміржол мен жаяу өткелдер үшін ғана, шектеулі жүк көтергіштігі бар қолмен басқарылатын айналмалы көпір салынды.
In 1888, a hand operated swing bridge of limited load capacity was built for rail and foot traffic only.
Сипаттама
Үшінші Джонсон-стрит көпірі екі жапсарлас, тәуелсіз, өкшелі тронионды басқыш көпір ретінде салынды, үш қатарлы жол өткелі және бір рельстік жол өткелі . Кіріспе бөлімдері бекітілген болат арқалықтардан тұрды; шығыс және батыс қарсы салмақтары қуыс бетоннан жасалған салмағы . Жұмыс жабдықтары электр моторларымен қоздырылатын тісті дөңгелектер арқылы жылдырылды.
The third Johnson Street Bridge was built as two adjacent, independent, heel trunnion bascule bridges, a three lane road span of , and a single track rail span of The approaches were fixed steel girders; the east and the west Counterweights were of hollow concrete weighing Operating struts were moved by pinions powered by electric motors.
Тарих
Джонсон көшесі көпірі 1920 жылы қалалық инженер Ф.М. Престонның басшылығымен жобаланды. Патент иесі Strauss Bascule Bridge компаниясы, көпірдің айналмалы бөліктері мен жұмыс машиналарын жоспарлады. Көпірдің металл конструкциясы Онтарио штатының Уокервилл қаласында 100 тонна болаттан жасалды. Көпірдің негізі Виктория қаласының инженерлік бөлімімен салынды және бетон қолданылды. Көпірдің құны 918 000 долларды құрады (бағасы жоспарланған 720 000 доллардан 27 пайызға артық) және 1924 жылдың қаңтар айында пайдалануға берілді. Бастапқыда көпірдің жол ортасынан трамвай рельстері өткен, бірақ олар пайдаланылмады және бірнеше жылдан кейін алынып тасталды. 1966 жылы ағаш жабыны болат тормен ауыстырылды, себебі жабын сіңіретін жаңбыр суы көпірдің тепе-теңдігін бұзып, көтеру механизмін тозуға ұшыратты. 1979 жылы металл конструкцияға күрделі жөндеу жұмыстары жүргізілді, ол қатты тот басқан еді. Жөндеуден кейін көпір көк түске боялды. Бояудың пигментінің оксидтері бояудың өзімен бірдей түсте болғандықтан түсі аз майысады. Виктория қаласы қаланың барлық шамдарына да осы көк бояуды қолданған. 1995 жылы тым жоғары температураның салдарынан болат жабын кеңейіп, көпірдің дұрыс ашылмауына және жабылмауына себеп болды. Осыған байланысты жабынның шамамен бір бөлігі алынып тасталды. 2010 жылы күніне 30 000 көлік өткен, оның ішінде 4000 жаяу жүргінші, 3000 велосипедші және 23 000 автокөлік болды. 2011 жылға дейін E&N теміржол желісі Via Rail Dayliner пойезімен күніне екі рет Дункан, Нанаймо және Куртенэйге қарай жол жүргізді.
The Johnson Street Bridge was designed under the direction of Mr. F. M. Preston, City Engineer in 1920. The Strauss Bascule Bridge Company, which held the patents on the design, prepared the plans for the bascule spans and the operating machinery. The superstructure of the bridge was fabricated in Walkerville, Ontario of 100 tons of steel. The sub structure was built by the City of Victoria Engineering Department and required of concrete. The bridge was completed at a cost of $918,000 (27 per cent higher than the estimated cost of $720,000) and opened in January 1924. The bridge originally had street car rails running down the center of the road span, but they were never used, and were removed a few years later. In 1966, the wood deck was replaced with steel grid, as rainwater absorbed by the deck unbalanced the bridge, straining the lifting gear. In 1979, extensive repairs were made to the superstructure, which had become severely corroded. Following these repairs, the bridge was painted blue. The paint was selected because the oxides of its pigment are the same colour as the paint so that little fading of the colour occurs. The City of Victoria had used the same blue paint for the lamp standards throughout the city. In 1995, abnormally high temperatures caused the steel decking to expand to the point the bridge would not open or close properly. This necessitated the removal of about of the decking. Daily traffic in 2010 was 30,000 trips a day at peak usage, of which 4000 are pedestrians, 3000 cyclists, and 23,000 vehicles. Until 2011, the rail span for the E&N was used twice a day by the Via Rail Dayliner, for trips up the island towards Duncan, Nanaimo and Courtenay.
Рельсті аралықты жабу
2011 жылдың 31 наурызында реттік тексеру кезінде негізгі құрылымдық элементтерде коррозиялық зақымдар анықталғаннан кейін теміржол учаскесі поездар қозғалысы үшін жабылды. Жөндеу жұмыстарына алдын ала есептелген шығын 120 000 долларды құрады. 2012 жылдың ақпанында жаңа көпір салу үшін бұл теміржол учаскесі және оған жақын жерлер алынып тасталды. Store Street-тен бастап Upper Harbour-дың шығыс жағындағы коммерциялық объектілерге теміржолмен жүк тасымалы ондаған жылдар бұрын тоқтатылған еді. Одан бері, бұл теміржол желісі көпірдің қасындағы шағын жолаушылар станциясында аяқталады. 2011 жылдың наурыз айында нашарлаған рельстерге байланысты Виктория–Кортенэй жолаушылар тасымалы мерзімсіз тоқтатылды.
On March 31, 2011, the rail span was closed to rail traffic after a routine inspection found corrosion damage on key structural elements. A preliminary estimate of repair costs was $120,000. The railway span and approaches were removed in February 2012 to make room for the new bridge. Rail freight service up Store St. to commercial properties on the east side of the Upper Harbour had been discontinued decades before. Since then, the line terminated at a small passenger station beside the bridge. Victoria–Courtenay passenger service was suspended indefinitely in March 2011 due to deteriorating track.
Көпірдің жабылуы
2018 жылдың 31 наурызында жол жаяу жүргіншілер үшін жабылды, бұған екі күн бұрын көлік қозғалысы тоқтатылған еді. Жабылу / ашылу салтанатына Виктория қалалық кеңесінің өкілдері, Астана аймақтық округінің әкімдері, жаңа көпір жобасының менеджерлері мен инженерлері, сондай-ақ халық қатысты. Жолдың өзі және оған жататын жолдар 2018 жылдың көктемінде демонтаждалды.
On March 31, 2018, the road span was closed to pedestrian traffic, after being closed to vehicular traffic two days earlier. The closing/commissioning ceremony was attended by Victoria City Councillors, mayors from across the Capital Regional District, project managers and engineers for the new bridge, and members of the public. The road span and approaches were removed during spring 2018.
Төртінші көпір, 2018 жылдан қазіргі уақытқа дейін
Үшінші көпірдің жанында жылжымалы баскульді көпірдің құрылысы 2013 жылы басталды және 2018 жылдың 31 наурызында халыққа ашылды. 2017 жылдың 31 желтоқсанына дейін, мақұлданған 105,06 миллион долларлық бюджеттен 96,08 миллион доллар шығын жұмсалды. Көпір үш қатарлы жолға, оңтүстік жағында жаяу жүргіншілерге арналған жолға және солтүстік жағында көп мақсатты пайдалануға арналған жолға мүмкіндік береді.
Construction of a rolling bascule bridge beside the third bridge began in 2013, and opened to the public on March 31, 2018. As of December 31, 2017, actual costs of $96.08 million had been incurred, to an approved budget of $105.06 million. The bridge affords a three lane roadway, a pedestrian walkway on the south side, and a multi use pathway on the north side.