Кіріспе

Италиялық саясаткер (1948 жылы туған)

Рокко Буттильоне (6 маусым 1948 жылы туған) – Италияның Христиандық және Орталық Демократиялық саясаткерлер одағының саясаткері және ғалым. Буттильоненің азаматтық бостандықтарды қамтитын Еуропалық комиссар лауазымына ұсынылуы, кейбір саяси топтардың оның гомосексуализмге қатысты консервативті католиктік көзқарастарына қарсылығын тудырды. Ол бұл тек жеке пікірі екенін және оның басшылығына әсер етпейтінін мәлімдесе де, дау туды. Буттильоне Римдегі Святой Пий V университетінде саяси ғылымдар профессоры және Рим Папасының әлеуметтік ғылымдар академиясының мүшесі. Ол Сильвио Берлускони үкіметінде Еуроодақ саясаты жөніндегі министр (2001-2005 жж.) және кейін мәдени мұра және іс-шаралар министрі (2005-2006 жж.) қызметін атқарды. 2005 жылы Буттильоне Гватемалалық Франсиско Маррокин университетінен бостандық идеяларына адалдығы үшін құрметті доктор дәрежесін алды. 2006 жылдың мамыр айында ол Турин қаласының әкімі лауазымына кандидат болды, бірақ жеңіліске ұшырады.

Ерте мансап

Рокко Буттильоне Италияның "өкшесі" аталған Апулиядағы Галлиполиде дүниеге келген. Ол Турин және Римде заң оқыды, ал кейін Римдегі Святой Пий V университетінде саяси ғылым профессоры болды. Сонымен қатар, ол Лихтенштейндегі Халықаралық философия академиясының философия профессоры және әрекеттегі ректоры қызметін атқарды. Рокко Буттильоне 1994 жылы Италия Халық партиясының хатшысы болып тағайындалғанда Италияның саяси аренасында алғаш рет көзге түсті. Бұл партия Христиан демократиясының құлдырауынан кейін пайда болған партиялардың ішіндегі ең ірісі болды, ал Христиан демократиясы Екінші дүниежүзілік соғыстан бері Италиядағы ең үлкен партия болып келген. "Танжентополи" сыбайлас жемқорлық оқиғаларынан кейін бұл партия тарап кетті. Халық партиясы "Италия үшін келісім" орталықшыл альянсында Патто Сегнимен бірікті, онда Сильвио Берлусконидің оңтүстік "Еркіндік полюсі / Жақсы үкімет полюсі" және солшыл "Прогрессивтер альянсынан" кейін үшінші орын алды. Буттильоне ақырында Умберто Босси басқаратын "Солтүстік лигасымен" бірігіп, 2001 жылғы сайлауда жеңіске жетті. 2001 жылдың мамыр айында Буттильоне Миланнан Парламент депутаты болып сайланды және Берлусконидің жаңа үкіметінде Еуропалық Одақ саясаты министрі болды. 2005-2006 жылдары Буттильоне Мәдени мұра және қызмет министрі қызметін атқарды.

Тағайындаудың негізі

Сильвио Берлускони үкіметі үшін саяси қиындықтар туындаған кезде оның әлеуметтік консервативті католик саяси партиясы – Христиандық және Орталық Демократтар одағы (UDC) үшін халық қолдауының артуынан кейін UDC басшысы Марко Фоллини үкіметке көбірек ықпал етуді сұрады. Осы кезде UDC, Умберто Боссидің Солтүстік лигасының қолдауымен, қуатты Экономика министрі Джулио Тремонтиге қарсы лоббилік жұмыс жүргізді; одан кейін Тремонти қызметтен алынып, саяси тұрғыдан бейтарап Доменико Синискалькомен ауыстырылды. Биліктегі коалиция ішіндегі жаңа күштер тепе-теңдігі UDC-ге одан да көп талап етуге мүмкіндік берді, сондықтан үкіметте бұрыннан министр болып отырған Рокко Буттильоне Италияның Еуропалық комиссиясының мүшесі болады деп шешілді. Оның орнына Италия үкіметіне UDC-нің тағы бір мүшесі тағайындалды. Рокко Буттильоне ағылшын, неміс, француз, португал, испан және поляк тілдерін білу сияқты біліктіліктерімен көзге түсті. 2004 жылы Жозе Мануэль Баррозу оны Еуропалық комиссияға үміткерлер тізіміне енгізіп, Әділет, бостандық және қауіпсіздік саласын басқаруды тапсырды.

Дау

Бұл ұсыныстың нәтижесінде дау туды. Еуропалық парламенттің Азаматтық бостандықтар, әділет және ішкі істер жөніндегі комитетінде өткен тыңдауда, католик Буттильонеден гомосексуализм және әйелдерге қатысты пікірлері туралы сұрады. Буттильоне гомосексуализмді күнә санағанымен, жеке пікірінің гомосексуалдарға қарсы кемсітушілікке қарсы күресуіне кедергі келтірмейтінін айтты. Сондай-ақ, отбасының "әйелдерге бала тууға және оларды қорғау үшін ер адамның қамқорлығына мүмкіндік беру үшін құрылғанын" мәлімдеді. ПЕС, АЛДЕ және Жасылдар/ЕАҚ тобы Буттильонедің азаматтық құқықтар саласында, әсіресе кемсітушілікке қарсы күресте тиімді саяси әрекеттер жасау қабілетіне күмән білдірді және Комиссияның ұсынылған құрамын қабылдамау мүмкіндігімен қорқытты. 11 қазанда комитет 27 дауысқа 26 дауыспен кандидатураны мақұлдамады. 27 қазанда Еуропалық парламентте Комиссияны бекіту жөніндегі дауыс берудің сәтті болмайтыны анық болғаннан кейін Жозе Мануэль Баррозу Комиссияның ұсынылған құрамын кері қайтарып алды. Италиялық консервативті және католик саясаткерлері мен шіркеу басшылары Буттильоненің көзқарастарын қорғауға бірікті. "Бұл шешім Еуропаның бізге ұнамайтын нағыз бетін көрсетіп тұр. Бұл фундаментализм, және ол мүлдем қабылдауға болмайды", - деді Әділет министрі Роберто Кастелли. 21 қазанда Жозе Мануэль Баррозу азаматтық бостандықтар, адам құқықтары және кемсітушілік мәселелері Буттильоне кіретін арнайы комиссия қарауына берілетінін, бірақ комиссия төрағасының өзі болатынын айтып, дауды басуға тырысты. "Жаңа Комиссия жыныстық бағдарлама, гендерлік теңдік немесе діни сенімге негізделген кез келген кемсітушілікке қатысты қатаң қарсы тұрады", - деді ол. 30 қазанда премьер-министр Сильвио Берлусконидің үкіметі Буттильоненің кандидатурасын қайтарып алды, оны Италия үкіметіндегі министр лауазымында қалдырды. "Сол жақтағы жаңа жұмсақ тоталитаризм мемлекеттік дінге ие болуды қалайды. Бұл атеистік, нигилистік дін, бірақ ол барлық адамдар үшін міндетті болады", - деп түсіндірді Буттильоне кейін. Сыртқы істер министрі Франко Фраттини балама кандидат ретінде қарастырылды, оның министрлігі кейіннен үкіметтік коалицияда ықпалын арттырған Джанфранко Финиге беріледі деп күтілді. Алайда, Солтүстік лигасының қолдауымен Джулио Тремонтиді тағайындау мүмкіндігі де болды, бірақ ақырында Фраттини ұсынылып, тағайындалды. Буттильоне кандидатурасына вето қойылғаннан кейін 2008 жылы христиандық тұлғалардың тобы (Буттильоне өзі негізін қалаушы және қамқоршысы болды) Dignitatis Humanae институтын құрды. Институттың мақсаты – түрлі заң шығарушы органдарда адамдық қадір-қасиетті қорғау жөніндегі парламенттік жұмыс топтарының желісін құруды қадағалау.

Турин қаласының әкімі сайлауы

Рокко Буттильоне өзінің коалициясы – "Еркіндіктер үйі" партиясынан Турин қаласының әкімі лауазымына кандидат ретінде қатысты. Оның қарсыласы – "Одақ" партиясының мүшесі Серджио Чиампарино болды. Турин бұрынғы жалпы сайлауларда солшылдардың басты бекінісі саналды және қала 2006 жылғы Қысқы Олимпиада ойындарын сәтті өткізгендіктен, Буттильоне үшін бұл үлкен сынақ болды. Сонымен қатар, бұрын Туринде тұрмаған, оңшыл консерватордың осы лауазымға ұсынылу себебін көптеген адамдар таң қалдырды. Олар Буттильоненің бұл қадамын саяси қателеспеушілік деп бағалады. Науқан нашар өткеннен кейін нәтижелер күңгірт болды; бұрынғы сайлауда 52,8% дауыспен сайланған Серджио Чиампарино Буттильонеға қарсы 66,6% дауыс жинап, Турин қаласының тарихында алғаш рет бірінші кезектен-ақ әкім болып сайланды.

Қаржылық тергеулер

Сонымен қатар, 2002 жылы Буттильоне Монако билігі тарапынан оның саяси партиясының пайдасына мүмкін заңсыз ақша жылынуы бойынша тергелгені белгілі болды. Ақырында, қылмыс жасалғанына ешқандай дәлел табылған жоқ. Буттильонедің жетекші көмекшісі Джанпиеро Катоне Италияда "алая жаңсақ банкроттыққа" айыпталды; сондай-ақ Италия мен Еуроодақтың миллиондаған евролық қаражатының жоғалуына қатысты тергеуге тартылып отыр.

Абортқа қатысты көзқарастар

Италияның жетекші күнделікті газеті Corriere della Sera берген сұхбатында Буттильоне Италияда туылмаған балаларға міндетті заңдық қорғау шараларын қабылдауға қарсы екенін мәлімдеді. Кейіннен ол Католик отбасы және адам құқықтары институтына берген түсіндірмесінде, сөздері дұрыс келтірілмегенін айтты және Италияның саяси ахуалы ескерілгенде, абортты тоқтатудың ықтималдығы төмен екенін нақтылады. Сондай-ақ, абортқа қарсы тұратын адамдар аналарға баламалы мүмкіндіктер ұсынып, абортқа деген сұранысты азайтуға күш салуы керек екенін атап өтті.