Кіріспе
Miohippus (мағынасы "кіші жылқы") – жойылған сүтқоректілер туысы, жылқылар отбасынан (Equidae) көптерін басып озған. Ол қазіргі Солтүстік Америкада 32-25 миллион жыл бұрын, эоценнің соңынан олигоценнің соңына дейін өмір сүрді. Флорида табиғи тарих мұражайының мәліметінше, Отниел Чарльз Марш алғаш рет Miohippus-тің миоцен кезеңінде өмір сүргенін ойлап, осы қателігіне сүйене отырып, туысқа ат қойған. Жақындағы зерттеулер Miohippus-тің шындығында палеоген кезеңінде өмір сүргенін көрсетеді. Miohippus түрлері көбінесе үш саусақты жылқылар деп аталады. Олардың таралған аймағы Канаданың Альбертасынан Флорида мен Калифорнияға дейін созылған.
Miohippus (meaning "small horse") is an extinct genus of horse existing longer than most Equidae. It lived in what is now North America from 32 to 25 million years ago, during the late Eocene to late Oligocene. According to the Florida Museum of Natural History, Othniel Charles Marsh first believed Miohippus lived during the Miocene and thus named the genus using this incorrect conclusion. More recent research provides evidence that Miohippus actually lived during the Paleogene period. Miohippus species are commonly referred to as the three toed horses. Their range was from Alberta, Canada to Florida to California.
Таксономия
Миогиппустың типтік түрі, M. annectens, Марш 1874 жылы сипаттады. Ол МакФэдденнің (1998) жұмысына сәйкес Anchitheriinae кіші тұқымдасына жатады.
Түрлер тізімі
M. anceps Marsh, 1874
M. annectens Marsh, 1874 Түр түрі
M. assiniboiensis Lambe, 1905
M. condoni Leidy, 1870
M. equiceps Cope, 1879
M. equinanus Osborn, 1918
M. gemmarosae Osborn, 1918
M. gidleyi Osborn, 1904
M. intermedius Osborn & Wortman, 1895
M. longicristis Cope, 1878
M. obliquidens Osborn, 1904
M. primus Osborn, 1918
M. quartus Osborn, 1918
M. annectens Marsh, 1874 Type species
M. assiniboiensis Lambe, 1905
M. condoni Leidy, 1870
M. equiceps Cope, 1879
M. equinanus Osborn, 1918
M. gemmarosae Osborn, 1918
M. gidleyi Osborn, 1904
M. intermedius Osborn & Wortman, 1895
M. longicristis Cope, 1878
M. obliquidens Osborn, 1904
M. primus Osborn, 1918
M. quartus Osborn, 1918
Сипаттама
Монтана, Солтүстік Дакота, Оңтүстік Дакота және Небраскада табылған 34,9 – 30,0 млн жыл бұрын өмір сүрген M. obliquidens түрінің дене массасы есептелгенде 25–30 кг аралығында болды. Миохипп Мезохипптен әлдеқайда ірілеу болды. Олардың салмағы шамамен 40–55 килограммды құрады. Олар эоцен жылқысының алдыңғы ата-бабаларынан ірілеу болғанымен, қазіргі заманғы жылқылардан әлдеқайда кішкентай болды, олардың салмағы шамамен 500 килограммға жетеді. Миохипп Мезохипптен үлкен болды және оның бас сүйегі сәл ұзын болды. Оның беттік бөлігі терең және кеңірек, ал білезік буыны аздап ерекшеленді. Миохипптің жоғарғы азу тістерінде өзгермелі қосымша тіс қырқасы болды, бұл оған қатаң шөптерді шағу үшін үлкен беттік аудан берді. Бұл кейінірек жылқылардың тістерінің қалыпты ерекшелігіне айналды. Миохипптің екі түрі болды, олардың бірі орман өміріне бейімделген, ал екіншісі далаға бейімделген. Орман түрі Калобатипптың (немесе Миохипп интермедиус) пайда болуына әкелді, оның екінші және төртінші саусақтары жұмсақ, ежелгі орман жерінде жүру үшін қайтадан созылды. Калобатипп Беринг бұғазы арқылы Азияға көшіп, содан кейін Еуропаға өтті, онда оның қазбалары бұрын Анхитерий деген атпен сипатталған. Кейін Калобатипп Плиоценнің басында жойылған Гипохиппке айналды деп есептеледі. Орегонның Джон Дей формациясынан Миохипптің сегіз түрі сипатталған, бірақ соңғы зерттеулер тіс түрлерінің айырмашылықтарын қарастырып, белгілі бір қабатта Миохипптің тек бір түрі болғанын анықтады.