Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландиядағы жартылай қираған қамал
Semi ruined castle in Scotland
Гермитаж қамалы – Шотландияның шекаралық аймағындағы жартылай қираған қамал. Ол Роксбургширдегі Лиддесдейл аңғарындағы Эрмитаж Уотердің шалғайында орналасқан. Қамалдың күтімі Шотландия тарихи ескерткіштері қорының қамқорлығында. Гермитаж қамалы тарихы мен сыртқы түріне байланысты Шотландиядағы ең құпиялы және әсерлі қамалдардың бірі ретінде белгілі.
Hermitage Castle is a semi ruined castle in the border region of Scotland. It stands in the remote valley of the Hermitage Water, part of Liddesdale in Roxburghshire. It is under the care of Historic Scotland. The castle has a reputation, both from its history and its appearance, as one of the most sinister and atmospheric castles in Scotland.
Атаудың шығу тегі
Атауы көне француз тілінен шыққан деп есептеледі: l'armitage – күзет үйі. Бұл қамал Ұлыбританиядағы ең қанды аңғардың күзет үйі ретінде және "Лиддесдейлдің күші" деп белгілі болған. Эрмитаж қамалы шамамен 1240 жылы Николас де Соулис салған, ол әдеттегі нормандық мот және бекініс үлгісінде салынған. Ол шамамен 1320 жылға дейін оның отбасында қалды, содан кейін оның ұрпағы Уильям де Солис күдікті сиқыршылық пен Шотландия королі Роберт І-ді өлтіруге жасалған әрекеті үшін одан айырылды. Аңыз бойынша, Соулисқа қарасты шаруалар шыдай алмайтын қарақшылықтан кейін оны тұтқындап, жақын жердегі Нинестан Ригінде (мегалитикалық шеңберде) балқыған қорғасынға қайнатып өлтірген. Бірақ шындығында ол Дэмбартон қамалында тұтқын ретінде қайтыс болды.
It is thought that the name derives from Old French: l'armitage – guardhouse. The castle was known as the guardhouse of the bloodiest valley in Britain, and the "Strength of Liddesdale". Hermitage Castle was supposedly built by one Nicholas de Soulis around 1240, in a typical Norman Motte and Bailey pattern. It stayed in his family until approximately 1320 when his descendant, William de Soulis, forfeited it because of suspected witchcraft and the attempted regicide of King Robert I of Scotland. Legend has it that Soulis's tenantry, having suffered unbearable depredations, arrested him, and at the nearby Ninestane Rig (a megalithic circle), had him boiled to death in molten lead. In actuality, he died, a prisoner, in Dumbarton Castle.
Дуглас ағаштары астында
1338 жылы сол кездегі биліктегі ағылшын сэр Ральф де Невиллді "Шығармашылық гүлі" атанған Лиддесдейлдің рыцары сэр Уильям Дуглас қоршауға алды (осы лақап оның рыцарлық шеберлігімен байланысты, бірақ тарихқа романтикалық көзқараспен қарағандар оны жиі қате түсіндіреді). Осы жерде Дуглас Далхаузидің сэр Александр Рамзиін тұтқындап, аштықтан өлтірді, ол патшаның ықыласын жеңіп алуға талапкер болған. Невилл шайқасынан және Лиддесдейлдің ағылшындарға түскеннен кейін, қамал бір уақытқа ағылшындардың қолына өтті және Уильям Дейкрге, 2-ші барон Дейкрге тапсырылды. Лиддесдейлдің жақын туысы Уильям Дуглас, Дугластың 1-ші графы оны өлтіргеннен кейін, қамал сол кездегі баронға, бірақ кейін Дугластың 1-ші графына берілді. Ол қазіргі ғимараттың көп бөлігін салуға жағдай жасады, мүмкін Дурхэм соборының бас шебері Джон Левиннің көмегімен. Қамал 1455 жылға дейін Қара Дугластардың қолында болды. Қара Дугластардың әрекеттері патшаны соншалықты ашуландырды, Джеймс Дуглас, 9-шы граф Шотландияға қайта оралмауға мәжбүр болды, ал олардың иеленген барлық игіліктері Қызыл Дугластарға, соның ішінде Эрмитажға өтті.
In 1338, the then incumbent, Englishman Sir Ralph de Neville was besieged by Sir William Douglas, The Knight of Liddesdale, known as the "Flower of Chivalry" (this sobriquet had to do with his abilities as a knight, although it is often misinterpreted by people with a rather romantic view of history). It was here that Douglas imprisoned and starved to death Sir Alexander Ramsay of Dalhousie. his competitor for royal favour. After the Battle of Neville's Cross and Liddesdale's capture by the English, the castle fell into the hands of the English for a time and was given to the care of William Dacre, 2nd Baron Dacre. Upon Liddesdale's death, brought about by a near kinsman, William Douglas, 1st Earl of Douglas, the castle was given to the then baron but later 1st Earl of Douglas. He enabled the construction of most of the present building, possibly with the help of John Lewin, master mason at Durham Cathedral. The castle remained in the hands of the Black Douglases until 1455. The Black Douglas line had so incensed the King that James Douglas, 9th Earl of Douglas was forfeited, never to return to Scotland, and the beneficences that they had enjoyed passed to the Red Douglas line, including Hermitage Castle.
Хепбёрндер тұсында
Король Джеймс IV көңілі қалды, сол кездегі Ангус графы Арчибальд, Мысық қоңырауы (Bell the Cat) және оның Англияның Генрих VII-сімен қарым-қатынасын күдікпен қарады, сондай-ақ оған Эрмитажды Коронаға қайтаруға бұйрық берді. 1492 жылдың 6 наурызында Патрик Хепберн, 1-ші Ботвелл графы, Арчибальд Дуглас, Ангус графының бас тартуынан кейін, Лиддесдейл жерлері мен иелігін, соның ішінде Эрмитаж қамалын және т.б. алды, ал соңғысы Ботвелл иелігін (бірақ графтық емес) алды, ол өз кезегінде Патрикпен алмасу үшін бас тартты. Ботвеллдің Хепберндері патшаның құрметіне ие болып, Эрмитаждың күзетшілері мен иелері болды. Уақыт өте келе, Джеймс Хепберн, 4-ші Ботвелл графы, қамалды иеленді. Шотландия королевасы Мэри, ұлының дүниеге келгенінен кейін бірнеше апта өткен соң, жараланған Ботвеллді көру үшін Жедбургтен атпен ұзақ сапар жасады. Олар оның екінші күйеуі Генри Стюарт, Лорд Дарнли өлтірілгеннен кейін көп ұзамай үйленбекші болды, Ботуэллдің заговоршылардың арасында болғанына қарамастан. Карбери Хилліндегі қақтығыстан кейін Мэри мәжбүрлі түрде тақтан бас тарғаннан кейін, Ботуэлл Норвегияға қашып кетті, себебі оны мемлекетке опасыздық жасады деп айыптады, ал оның құқықтары мен мүлкі Парламент актісімен жойылды. Мэриді таққа қайтару үшін әскер жинауға тырысқан кезде, ол Анна Трондсенмен жасаған неке шартын бұзғаны үшін король Фредерик адамымен тұтқындалды және Даниядағы Драгсхолм қамалына қамалды, онда ол ақылсыз және өте жағымсыз жағдайда қайтыс болды. Оның мумияланған денесі бір кезде жақын жердегі Fårevejle шіркеуінде көрсетілген. Фернихирсттік Томас Керр 1584 жылы Лиддесдейл және Эрмитаж қамалының күзетшісі болып тағайындалды. Ботвеллдің туысы, Фрэнсис Стюарт, 1-ші Ботвелл графы, Ботвелл графы атағын жаңадан алды және қамалдың күзетшісі болды. Ол Джеймс V-тің немересі болғандықтан, бірақ заңсыз жолмен болғандықтан, кейбіреулер оны Джеймс VI-ның орнын басатын адам деп қарады. 1591 жылы Ботвелл тұтқындалды, сотталды, түрмеге жабылды және Солтүстік Бервик сиқыршыларымен байланысы болды деген айыппен мүлкі тәркіленді. 1593 жылы ол кешірім алды, бірақ тағы да интригаларға араласып, 21 шілдеде Парламент актісімен тағы да айыпталып, жазаланды. Эрмитаж тағы да Коронаның иелігіне қайта оралды.
King James IV was suspicious of the then Earl of Angus, Archibald, Bell the Cat and his relationship with Henry VII of England, and ordered him to relinquish The Hermitage to the Crown. On 6 March 1492 Patrick Hepburn, 1st Earl of Bothwell had a charter of the lands and lordship of Liddesdale, including The Hermitage Castle, etc., upon the resignation of the same by Archibald Douglas, Earl of Angus, the latter getting the lordship of Bothwell (but not the Earldom) which Patrick in turn had resigned for the exchange. The Hepburns of Bothwell, then rising in favour with the king, became keepers and lords of The Hermitage. In time, James Hepburn, 4th Earl of Bothwell, held the castle. Mary, Queen of Scots, made a famous marathon journey on horseback from Jedburgh to visit the wounded Bothwell there, only a few weeks after the birth of her son. They were to marry shortly after the murder of her 2nd husband Henry Stuart, Lord Darnley, regardless of the fact that Bothwell was implicated amongst the conspirators. After Mary's forced abdication following the confrontation at Carberry Hill, Bothwell, facing charges of treason, fled to Norway and his titles and estates were forfeited by Act of Parliament. Whilst attempting to raise an army to restore Mary to the throne, he was arrested by King Frederik's men for breach of marriage contract with Anna Throndsen, and imprisoned at Dragsholm Castle in Denmark, where he died insane and in appalling conditions. His mummified body could at one time be seen at nearby Fårevejle Church. Thomas Kerr of Ferniehirst was made keeper of Liddesdale and Hermitage Castle in 1584. Bothwell's nephew, Francis Stewart, 1st Earl of Bothwell received a new creation as Earl of Bothwell, and was made Keeper of the castle. As a grandson of James V, albeit through an illegitimate line, he was viewed by some as a potential replacement for James VI. In 1591, Bothwell was arrested, tried, gaoled and forfeited for his supposed involvement with the infamous North Berwick Witches. He obtained a pardon in 1593 but again became involved in intrigue and he was again attainted, by Act of Parliament, on 21 July 1593. The Hermitage once again reverted to the Crown.
Шотландтардың тұсында
Келесі жылы Джеймс қаланы Баклиухтың сэр Уолтер Скотқа ("батыл Баклиух") берді, ол шекара аймағындағы белгілі бір тонаушы, батыс шекараларын қорғаушы, Лиддесдейлді күзетуші және Уилли Армстронгты Киномонттан құтқару үшін Карлайл қамалына жасалған батыл және жаман атқа ие шабуылдың жетекшісі болған.
The following year, James granted the castle to Sir Walter Scott of Buccleuch ("the bold Buccleuch"), a notorious Border reiver, Warden of the western marches, Keeper of Liddesdale, and leader of the daring and infamous attack on Carlisle Castle to rescue Willie Armstrong of Kinmont.
Құлдырау
Қамал 1603 жылы Тақтар одағынан кейін маңызын жойды және құлдырап, қирады; он сегізінші ғасырдың басында ол бұрынғыдай болмайтын еді. Эрмитаж 1706 жылы Букклехтің бірінші герцогының үшінші ұлы Генриге Делорейн графының қосалқы атағы ретінде Эрмитаж виконттығын берді. Бұл атақ 1807 жылы тоқтатылды. 1820 жылы Бесінші герцог қол астында қамалға бірқатар жөндеу жұмыстары жүргізілді. Скотттар Драмланриг Дугластарынан аналық желісі бойынша шыққан және кейде Монтегю Дуглас Скотт тегін қолданады, осылайша бұрынғы дәуірмен байланысты сақтайды.
The castle became obsolete after the Union of the Crowns, in 1603 and fell into disrepair; by the turn of the eighteenth century it was a ruin. Hermitage gave its name to the Viscountcy of Hermitage, conferred in 1706 on Henry, third son of the first Duke of Buccleuch as a subsidiary title of the Earldom of Deloraine. This title became extinct in 1807. Some repairs to the castle were carried out in 1820 by the fifth Duke of Buccleuch. The Scotts are descended matrilinearly from the Douglases of Drumlanrig, a cadet branch, and sometimes use the surname Montagu Douglas Scott, thus maintaining a continuity with earlier times.
Бүгін
Қамал 1930 жылға дейін Скотттардың меншігінде болды, содан кейін ол мемлекеттік қамқорлыққа берілді. Қазір оны Шотландия үкіметінің атқарушы агенттігі – «Шотландияның тарихи ортасы» бақылайды және жыл сайын 1 сәуірден 31 қазанға дейін келушілерге ашық. Қысқы маусымда жабық. Қамал және оған ілеспе жапсарлы құрылыстар ескерткіш ретінде қорғалады.
The castle remained a property of the Scotts until 1930, when it was handed over to the care of the Nation. It is now cared for by Historic Environment Scotland, an executive agency of the Scottish Government, and is open to visitors from 1 April 31 October each year. It is closed during the winter season. The castle, together with a series of ancillary features, is protected as a scheduled monument.
Жұлдыздар тарихы
Эрмитаж қамалы жергіліктік әңгімелердегі әуесқойлардың ойларының нысаны, онда ол Қызыл бас киімді Слай, де Солистің серігі рухы және Шотландия королевасы Мэридің шақыруымен келеді деп есептеледі.
Hermitage Castle is the subject of local ghostlore stories where it is reputed to be haunted by both Redcap Sly, de Soulis's familiar spirit, and by Mary, Queen of Scots.