Пенфесилея – грек мифологиясындағы амазонка патшайымы, Арес қызы. Троя соғысында қатысып, Ахилл немесе Неоптолеммен қаза болды. Астероид 271 Пенфесилея оның құрметіне аталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грек мифологиясындағы амазондық патшайым
Amazonian queen in Greek mythology
Пентесилея (Πενθεσίλεια) – Арес пен Отрераның қызы, Гипполита, Антиопа және Меланиппаның қарындасы. Ол Троя соғысында Трояға көмектесті, сол шайқаста Ахилл немесе Неоптолем оны өлтірді. 1887 жылы ашылған 271 Пентесилея астероиды оның құрметіне аталған.
Penthesilea (Πενθεσίλεια) was an Amazonian queen in Greek mythology, the daughter of Ares and Otrera and the sister of Hippolyta, Antiope, and Melanippe. She assisted Troy in the Trojan War, during which she was killed by Achilles or Neoptolemus. The asteroid 271 Penthesilea, discovered in 1887, was named in her honor.
Эпикалық циклда
Троя соғысына қатысты Эпикалық циклдің (немесе Троя циклінің) бір бөлігі болған бес кітаптық "Эфиопия" эпосында Пентселейя мен Мемнонның Трояға келуі егжей-тегжейлі сипатталған. "Эфиопия" б.з.д. 8 ғасырында жарық көрді және Милеттік Арктинға жатқызылады. Эпостың басты кейіпкері – Ахилл, ол өзі өлтірілгенге дейін Пентселейя мен Мемнонмен шайқасады. "Эфиопия" жоғалғанмен, Эпикалық цикл классикалық дәуірдің әртүрлі кезеңдерінде бейімделіп, қайта өңделген. Трояның құлдырауы туралы аңызды қайта баяндау дәстүрі Гомердің "Илиада" және "Одиссея" шығармаларына қарызды, олар ауызша хабарлауға негізделген және ежелгі Грецияда грек әліпбиі қабылданған кезде ғана жазылған. "Эфиопияда" Пентселейя – фракиялық әйел жауынгер. Ол Амазонка және троялықтарға көмекке келген Арес қызы еді. Ол он екі амазонка соғыскерімен бірге келді. Бір күн бойы шайқаста өзін ерекше танытқаннан кейін Пентселейя Ахиллмен кездеседі және шайқас басталады. Ахилл оны өлтіреді, ал Терсит Ахиллді Пентселейяға ғашық болды деп айыптап, оны мазақтайды. Терсит Ахиллдің соққысынан қаза табады, ол Терситті соншалықты қатты ұрып өлтіреді, содан кейін Трояға оралғанға дейін және Мемнонмен шайқасқанға дейін тазару үшін Лесбос аралына барады. Гомердің айтуынша, Троя патшасы Приам жастығында Сангарий өзенінде, Фригияда Амазонкалармен шайқасқан, ол Троядан шамамен 350 шақырым қашықтықта орналасқан. Кейінгі антикалық жазушылар Амазонкаларды географиялық тұрғыдан Анатолияда орналастырды және Геракл мен Тесей сияқты грек батырлары ерекше амазонка жауынгерлерімен шайқасқан эпикалық дәстүрді қалыптастырды. Пентселейя жыр-аңызының "Эфиопия" нұсқасы Гомерлік дәстүр ретінде белгілі.
In the five book epic Aethiopis, which was part of the Epic Cycle (or Cycle of Troy) on the Trojan War, the coming to Troy of Penthesilea and Memnon was described in detail. The Aethiopis was published in the 8th century BC and is attributed to Arctinus of Miletus. The main character of the epic is Achilles, who fights Penthesilea and Memnon before he is himself killed. Although Aethiopis has been lost, the Epic Cycle has been adapted and recycled in different periods of the classical age. The tradition of retelling the epic fall of Troy is indebted to Homer's Iliad and Odyssey, which were grounded in oral storytelling and were only written down when the Greek alphabet was adopted in ancient Greece. In the Aethiopis Penthesilea is a Thracian woman warrior. She was an Amazon and daughter of Ares, who comes to help the Trojans. She arrived with twelve other Amazon warriors. After a day of distinguishing herself on the battlefield, Penthesilea confronts Achilles and a fight ensues. Achilles kills her, and Thersites taunts Achilles by accusing him of having fallen in love with Penthesilea. Thersites is killed by Achilles after he punches Thersites so hard he dies, he then travels to the island of Lesbos to be purified before returning to Troy and fighting Memnon. According to Homer, the Trojan king Priam had fought the Amazons in his youth on the Sangarius River in Phrygia, some 350 miles east of Troy. Later writers of the antiquity located Amazons geographically in Anatolia and started an epic tradition where Greek heroes, such as Heracles and Theseus, fought an Amazon warrior of distinction. The Aethiopis version of the Penthesilea legend has become known as the Homeric tradition.
Басқа дәстүрлер
Эпикалық цикл жарияланған кезде Пентхесилея туралы әртүрлі әңгімелер болған сияқты. Бір миф бойынша, Ахиллдің орнына Пентхесилеяны Неоптолем өлтірген. Стезихордың жоғалған поэмасында, б.з. алдында 7-ші немесе 6-шы ғасырда жарияланған деп саналады, Гекторды Ахилл емес, Пентхесилея өлтірген. Ол Ахиллдің қолынан өлгені айтылады, "ол оның өлімінен кейін Амазонкаға ғашық болып, оны қорлаған Терситті өлтірген".
Different traditions of the Penthesilea legend appear to have existed at the time the Epic Cycle was published. One myth states that it was Neoptolemus who killed Penthesilea, instead of Achilles. In a lost poem of Stesichorus, believed to have been published in the 7th or 6th century, Penthesilea rather than Achilles had killed Hector. she is said to have been killed by Achilles, "who fell in love with the Amazon after her death and slew Thersites for jeering at him".
Ликофрон
Б.з.б. 3 ғасырында Ликофрон Гомер дәстүріне қарсы келді. Ақын Евбеяда туған, ол жерде Афина үшін мифтік шайқаста күрескен жаралы амазонкаларға арналған киелі орын болған. Ликофрон Пентселиеяның жеке қызметшісі, Понт аймағында қалған жас Амазонка Клетаның тарихын айтады. Клета Пентселиея Троя соғысынан оралмағанда, оны іздеу үшін амазонкалар тобымен жолға шығады. Амазонкаларды тасымалдаған кеме бағытын жоғалтады, содан кейін Италияның оңтүстік ұшындағы Бруттиумда кеме апатқа ұшырап, Клета сол жерге қоныстанған амазонкалардың патшайымы болады.
In the 3rd century BC, Lycophron went against the grain of the Homeric tradition. The poet had been born in Euboea, the site of a shrine to wounded Amazons who had fought in a mythic Battle for Athens. Lycophron tells the story of the young Amazon Clete, Penthesilea's attendant, who had been left behind in Pontus. Clete sets out with a company of Amazons to search for Penthesilea when she does not return from the Trojan War. The ship with Amazons is swept off course and after a shipwreck on the toe of Italy in Bruttium, Clete becomes the queen of the Amazons that settle there.
Виргилий
Вергилийдің "Энеидасында", б.з. дейінгі 29-19 жылдар аралығында жазылған, Ахилл шабуыл жасағанда Троя әскері кері шегінеді. Ахилл ең ұлы троялық батыр Гекторды қала қабырғаларының бойымен сүйреп, оның мәйітін алтынға Приам патшаға сатады. Пентселиеа – қасіретті амазонка патшайымы болып бейнеленеді, ол қоршаудағы қалаға көмектесу үшін кешігіп келді. Аней Карфагендегі Юнона ғибадатханасында Пентселиеяның бейнесін көргенде, Пентселиея мен Мемнонның жеңілісі қаланың тонауға ұшырауына алып келетін оқиғалар тізбесін болжайтынын түсінеді. Пентселиеяның тағдыры Камилланың тағдырын да алдын ала көрсетеді, оны Вергилий эпостың кейінірек бөлігінде толық сипаттайды. Вергилийдің сөзіне сүйенсек, Пентселиеа амазонка әскерін басқарған және ерлермен күресуге батыл болған (audetque viris concurrere virgo) беллатрикс (латынша "әйел жауынгер") болған. Вергилий өз баяндамасын Гомердің "Илиадасына" негіздеді, ал Пентселиеяның бейнесін жасау үшін Эпикалық циклге сүйенді. Вергилий сонымен қатар Римнің негізі туралы эпостық шығармаға ауызша әңгімелерді де енгізді. "Энеидада" римдіктер батыр Эней мен Троя соғысынан кейін Италияға келіп пана тапқан троялық босқындардан тараған. Пентселиея жырларының Римнің негізін қалау жырларымен байланысы Ликофронға дейін жетеді.
In Virgil's Aeneid, written between 29 and 19 BC, the Trojan army falls back when Achilles advances. Achilles drags the greatest Trojan warrior, Hector, around the city walls and sells his dead body to king Priam for gold. Penthesilea is cast as a tragic Amazon queen who came too late in vain to help the beleaguered city. When Aeneas sees the panel of Penthesilea in the Juno temple of Carthage, he knows that the defeat of Penthesilea and Memnon presage a chain of events that would culminate in the sacking of the city. Penthesilea's fate also foreshadows that of Camilla, which is described in detail by Virgil later in the epic. According to Virgil, Penthesilea led an army of Amazons and is a bellatrix (Latin for "female warrior") who dared to fight men (audetque viris concurrere virgo). Virgil based his narrative in Homer's Iliad, while relying on the Epic Cycle for his portrayal of Penthesilea. Virgil also reworked oral legends into an epic on the foundation of Rome. In Aeneid the Romans descended from the hero Aeneas and Trojan refugees who sailed to Italy after the Trojan War. This interweaving of the Penthesilea legend with the founding legend of Rome can be traced to Lycophron.
Диодор
Диодор Сицилий өзінің "Bibliotheca historica" атты жалпы тарихында б.з.б. 1-ғасырда Пентхесилеяны соғыста батылдығымен көзге түскен соңғы амазонка ретінде мақтап айтты. Диодор Троя соғысынан кейін амазонкалардың саны кеміп, олардың бұрынғы қаһарманы туралы әңгімелер тек аңызға айнала бастады деп жазды.
In his universal history Bibliotheca historica, Diodorus Siculus in the 1st century BC celebrated Penthesilea as the last Amazon to win renown for valour in war. Diodorus wrote that after the Trojan War the Amazons diminished and tales of their former glory began to be considered mere legends.
Смирна
Біздің заманымыздың 4-ші ғасырында императорлық грек ақыны Квинт Смирней «Постгомерика» еңбегіндегі алғашқы кітабының тақырыбы ретінде Пентесилеяны таңдады. Бұл эпоста Смирней Гомерді аяқтауға тырысады, Троя қаласының құлауын көркем тілмен баяндайды. Бұл жұмыс Пентесилеяның Трояға қалай келгенін түсіндіреді: Пентесилея елік аулап жүргенде Гипполитаны найзамен өлтірді; осы оқиға Пентесилеяны терең қайғыға ұшыратты, ол өлімді тіледі, бірақ батыр және амазонка ретінде, ол оны мәрттікпен және шайқаста қана таба алатын. Сондықтан оны Троя соғысына оңай көндірді. Смирней сондай-ақ амазонка әскерінің грек әскерін қалай шаңқайтқанын және одан кейін басталган қырғынды қанды түрде сипаттайды. Амазонка Клония алғашқы қарсыласын өлтіргеннен кейін өзі де қаза табады. Пентесилея грек қатарларын жарып, сегіз жауынгерді өлтіреді және Клонияны өлтірген грек жауынгерінің қолын кесіп алады. Пентесилеяның амазонка серіктері Бремуза, Эвандра және Термодоса оның қасында ерлікпен шайқасады, бірақ олар да қаза табады, сондай-ақ Дериноэ, Алкибия және Деримахея да. Пентесилея балта мен найзамен тағы да көптеген гректерді өлтіреді. Мұнаралардан троялық әйелдер бақылайды және Пентесилея жас Гипподамияға шабыт сыйлайды, ол троялық әйелдерді шайқасқа қосылуға шақырады. Антимахтың қызы Тизифония құлшыныспен сөз сөйлейді: «Біз күшпен еркектерден кем емеспіз; көздеріміз де, мүшелеріміз де бірдей; бірдей жарық көреміз, бірдей ауа тыныс аламыз; тағамымыз да бірдей. Онда көктегілер бізге не берген, ал еркектерге бермеген? Келіңдер, даңқты соғысқа асығыйық!»
In the 4th century AD, the imperial Greek poet Quintus Smyrnaeus made Penthesilea the subject of the first book in Posthomerica. In this epic, Smyrnaeus tries to finish Homer by telling the colourful story of how the city of Troy fell. This work explains how Penthesilea came to be at Troy: Penthesilea had killed Hippolyta with a spear when they were hunting deer; this accident caused Penthesilea so much grief that she wished only to die, but, as a warrior and an Amazon, she had to do so honorably and in battle. She therefore was easily convinced to join in the Trojan War. Smyrnaeus also describes in gory detail how the army of Amazons surprises the Greek army and the slaughter that commenced. The Amazon Klonie, after slaying her first opponent, is in turn killed. Penthesilea mows through the Greek lines, killing eight warriors, and cuts the arm off the Greek warrior who had killed Klonie. Penthesilea's Amazon comrades Bremusa, Evandre and Thermodosa fight valiantly alongside her but are slain, and so are Derinoe, Alkibie and Derimachea. Penthesilea slays more Greeks with axe and spear. From the towers the Trojan women watch and Penthesilea inspires the young Hippodamia, who urges the Trojan women to join the battle. Antimachus' daughter Tisiphone gives an inspirational speech: "not in strength are we inferior to men; the same our eyes, our limbs the same; one common light we see, one air we breathe; nor different is the food we eat. What then denied to us hath heaven on man bestowed? O let us hasten to the glorious war!"
Бассадағы Аполлон Эпикур ғибадатханасы
Б.з.д. 5-ші ғасырдың ортасы мен соңында салынған Аполлон Эпикур ғибадатханасында Троя соғысының көріністері 23 панельдік биік рельефті мәрмәр мүсіні – Басса фризінде сақталған. Мұнда грек әскеріне амазонкалар шабуыл жасайды, олар үстемдікке ие болады, ал шайқастың қақпасынан Ахилл Пентесилеяны БМ 537 деп белгіленген тақтада өлтіреді. Ахилл мен Пентесилеяның қасында грек әскері мен амазонка тұр. Пентесилея патша екенін тажы арқылы білуге болады. Жерге құлауға аздан бұрын көрсетілген Пентесилея мен Ахилл бір-біріне қарайды. Амазонкалар туралы серияның соңғы тақтасы шайқас аяқталғаннан кейін грек әскері мен амазонкалар арасындағы бітім туралы көрсетеді.
At the Temple of Apollo Epicurius, built in the mid to late 5th century BC, scenes from the Trojan War are preserved in the Bassae Frieze, a high relief marble sculpture in 23 panels. Here the Greek army is charged by the Amazons, who gain the upper hand, and at the height of the battle Achilles slays Penthesilea on a slab known as BM 537. Achilles and Penthesilea are flanked by a Greek soldier and an Amazon. Penthesilea is identified as a queen by a crown. Penthesilea, shown on the ground just before being struck, and Achilles are exchanging a gaze. The final slab of the series on the Amazons depicts a truce between the Greek army and the Amazons at the end of the battle.
Олимпиядағы Зевс ғибадатханасы
Паузанияс жазғандай, Олимпиададағы Зевс тағында Панаенның өліп бара жатқан Пентхесилеяны Ахиллдің қолдап тұрған суреті бейнеленген. Паузанияс: "Суреттің соңында Пентхесилея соңғы демін шығарып жатыр, ал Ахилл оны қолдап тұр" деп жазған. Ахиллдің өліп бара жатқан немесе өлген Пентхесилеяны қолдап тұрған мотиві Афродизия ғибадатханасында сақталған және ежелгі Римдегі мүсіндер мен мозаикаларда жаңаша түсіндірілген.
According to Pausanias, the throne of Zeus at Olympia bore a painting by Panaenus of the dying Penthesilea being supported by Achilles. Pausanias wrote "And, at the extremity of the painting, is Penthesilea breathing her last, and Achilles supporting her". The motif of Achilles supporting a dying or dead Penthesilea has been preserved at the Temple of Aphrodisias and was reinterpreted in sculptures and mosaics in ancient Rome.
Вазалық фигура
Б.з.д. 510–500 жылдар шамасында жасалған қара фигуралы вазада Ахилл Пентесилеяны шайқас алаңынан алып келе жатқаны көрсетілген. Зерттеуші J. D. Beazley-дің еңбегінің бір бөлігі.
A black figure vase from about 510–500 BC shows Achilles carrying Penthesilea from the battlefield. in part by J. D. Beazley.
Орта ғасырлар
Орта ғасырлық Еуропада Пентхесилея аңызы дамып, қайта жаңартылды, мұнда Ахилл екінші планға түсіп қалды. Жазбаларды көркемдеген суреттерде Пентхесилея ортағасырлық патшайым-жауынгер ретінде бейнеленді. Пентхесилея троялық батыр Гекторға деген құрметі үшін Троя соғысына қатысқан дәстүр қалыптасты. Пентхесилея Беноа де Сент-Мордың 1160 жылғы "Троя романында" рыцарлық кейіпкер ретінде суреттеледі, осы арқылы грек және рим мифтерін рыцарлық романс контекстінде қайта өңдеген ортағасырлық әдеби жанрдың бір бөлігіне айналды. Еуропаның соңғы орта ғасырларында аңыз Кристин де Пизанның 1405 жылғы "Ханымдар қаласының кітабы" мен Джон Лидгейттің 1420 жылғы "Троя кітабы" арқылы одан әрі танымал болды. Пентхесилея мен Гектор романтикалық батырларға айналды. Пентхесилея қашықтан ғашық болған, адал және ер жүрек Гектор үшін Трояға келді. Гектор мен Пентхесилея рыцарлық идеалдардың символы ретінде бейнеленді. Гектордың денесінің алдында тізе бүгіп, Пентхесилея оның өлімінен кек алуға ант етеді. Пентхесилея троялық армияның қатарында шайқасып, көптеген грек әскерлерін өлтіреді, бірақ Ахиллдің ұлы оны жеңіп алады. Бұл аңыз бойынша, оның денесі жерлену үшін Термодонға жеткізіледі. Терме өзені бойындағы мазарлар Пентхесилеяның Орта ғасырларда Амазонка патшайымы ретіндегі батырлық мәртебесін көрсетеді. Джон Гоуэрдің "Аманнаттың мойындауында" ол Пафагониядан Трояға сапар шегеді. Оны Ахиллдің ұлы Пирр өлтіреді. Филемен оның денесін жерлеуге қайтарып әкеледі, оған жылына үш әдемі қыз сыйға беріледі.
In Medieval Europe, the Penthesilea legend was developed and recycled, with Achilles fading into the background. In illuminations that illustrated manuscripts, Penthesilea was cast as medieval warrior queen. A tradition developed where Penthesilea entered the Trojan War because of her reverence for the Trojan hero Hector. Penthesilea appears in the Roman de Troie (1160) by Benoît de Sainte Maure as a chivalric heroine, and through this became part of the medieval genre roman antique, which recycled Greek and Roman myths in a chivalric romance context. In late medieval Europe the legend was further popularised in Christine de Pizan's The Book of the City of Ladies (1405) and John Lydgate's Troy Book (1420). Penthesilea and Hector became romantic heroes. Penthesilea came to Troy because she had fallen in love with the virtuous knight Hector from afar. Hector and Penthesilea were portrayed as personifications of the ideals of chivalry. When kneeling before Hector's corpse, Penthesilea promises to avenge his death. Penthesilea fights at the side of the Trojan army, killing many Greek soldiers, but is slain by Achilles' son. In this tradition of the legend, her body is taken to the Thermodon for burial. Along the Terme River, various temple burial sites attest to the heroic status Penthesilea had as Amazon queen in the Middle Ages. In John Gower's Confessio Amanatis she travels to Troy from Pafagoine. She is slain by Pirrus the son of Achilles. Philemenis returned her body for burial. He was rewarded with three fair maidens per year.
Боккаччо
1361-1362 жылдары итальяндық Джованни Боккаччо батыс әдебиетіндегі әйгілі әйелдерге арналған алғашқы өмірбаян жинағын жазды. "De Mulieribus Claris" латын тілінде жарық көрді және Альтавилья графинесі Андреа Ачьяйолиге арналған. Боккаччоның айтуынша, Пентхесилея Амазонка патшайымдары Антиопа мен Оритиядан кейін билікке келді. Ол бұрынғы патшайымдардан күшті де, шебер де болды. Боккаччоның сөзінше, Пентхесилея Гекторға әсер ету үшін гректерге қарсы Троя соғысына қатысты. Бірақ Пентхесилея мен оның амазонка әскерлері гректермен болған қызылшайқастың соңында қаза тапты. "De Mulieribus Claris" еңбегінде Пентхесилеяның ерліктерін баяндағаннан кейін Боккаччо: «Егер тәжірибе табиғи қасиеттерді өзгерте алатынын есімізде ұстасақ» – деді, онда амазонкалар туралы аңыздар сенімді бола түседі. Ол сондай-ақ: «Жаттығу арқылы Пентхесилея мен оған ұқсас әйелдер, босқындық пен ләззатқа құмарлықтан әлсіреген еркектерге қарағанда, қаруда еркектерден де батылрақ болды» деп жазды. Тәрбие мен оқытудың жыныстық ерекшеліктердегі маңызды рөлі туралы ойды 16 ғасырдағы Италияда Агостино Строцци мен Марио Эквикола талқылады.
Between 1361 and 1362 the Italian Giovanni Boccaccio wrote the first collection of biographies in Western literature that was devoted to famous women. The De Mulieribus Claris was published in Latin and dedicated to Andrea Acciaioli, the Countess of Altavilla. According to Boccaccio, Penthesilea succeeded the Amazon queens Antiope and Orithyia. She was in strength and skill superior to previous queens. According to Boccaccio, Penthesilea entered the Trojan War against the Greeks to impress Hector. But Penthesilea and her Amazon troops were slain at the end of a hard fought battle with the Greeks. After recounting Penthesilea's accomplishments in De Mulieribus Claris Boccaccio wrote that "if we remember that practical experience can change natural dispositions" the legends of the Amazons become plausible. He wrote that "through practice, Penthesilea and women like her became much more manly in arms than those born male" who had been weakened through idleness and love of pleasure. The notion that upbringing and training were central to gender differences was discussed by Agostino Strozzi and Mario Equicola in 16th century Italy.
Генрих фон Клейст
ХХ ғасырдың басынан бері Пентесилеяға ең көп назар аударған туынды – Генрих фон Клейсттің «Пентесилея» драмасы. Ол «бірден-бір күшті қарқынымен» жиырма төрт сахнаны актілерге бөліп, формальды үзіліссіз жалғастырды. Бірақ, Клейсттің «Пентесилеясында» Ахилл Пентесилеяның қолынан қаза табады. Ол өзінің құмарлық нысанына, өз итінің тісінен зардап шеккенін түсінгенде, «қиын сезімге» беріліп көз жұмады. Швейцариялық композитор Отмар Шок Клейсттің драмасы негізінде 90 минуттық бір актілі «Пентесилея» операсын (Дрезден, 1927) жазды. Француз композиторы Паскаль Дусапиннің Клейст шығармасы бойынша операсы 2015 жылы Брюссельдегі Ла Моннеде Людовик Морлоттың дирижерлігімен тұңғыш рет қойылды.
The treatment of Penthesilea that has received most critical attention since the early twentieth century is the drama Penthesilea by Heinrich von Kleist, who cast its "precipitously violent tempo" in the form of twenty four consecutive scenes without formal breaks into acts. In Kleist's Penthesilea, however, Achilles is slain by Penthesilea. When she realizes that she and her pack of dogs have mangled the object of their desire, she dies herself through "a crushing feeling". The Swiss composer Othmar Schoeck wrote a 90' one act opera, Penthesilea (Dresden, 1927) based on Kleist's drama. The French composer Pascal Dusapin's opera based on Kleist's work premiered in 2015 at La Monnaie in Brussels under the baton of Ludovic Morlot.
Уго Вольф
Австриялық композитор Уго Вольф (1860–1903) «Пентасилея» (1883–85) атты аңызға негіделген симфониялық поэма жазды.
Austrian composer Hugo Wolf (1860 1903) wrote a symphonic poem on the legend entitled Penthesilea (1883–85).
Эдвард Беллами
Эдвард Белламидің 1888 жылы жарық көрген "Керегеге қарап" кітабында басты кейіпкер (Джулиан Уэст) 1887 жылдан (Пентесилея астероидінің табылу күні) 2000 жылға уақыт саяхаты жасап жетеді. Онда, 2000 жылы, басты кейіпкер 20 ғасырдың ең белгілі жазушыларының бірі – Беррианның кітабын оқиды. Осы кітаптың атауы "Пентесилия" және ол махаббаттың нағыз күшін және шексіз мүмкіндіктерін көрсететін роман.
In Edward Bellamy's 1888 book Looking Backward, the main character (Julian West) is transported in time from 1887 (discovery date of the asteroid Penthesilea) to 2000. There, in the year 2000, the main character reads a book by one of the 20th century's most famous writers by the fictional name of Berrian. The title of this book is "Penthesilia" [sic] and it is a romance that supposedly exposes the true power and fullest extent of love.
Роберт Грейвс
Роберт Грейвстің "Пентезилия" атты қысқа өлеңінде Ахилл Пентезилияны өлтіргеннен кейін бірден оған ғашық түседі, ал кейін Ахиллдің әрекеттерін қынжырлағандық үшін Терситті өлтіреді. Соңғы шумақ әртүрлі түсіндіруге мүмкіндік береді, кейбіреулер Пентхелисеяның рухы Терситтің оның қадір-қасиетін қорғағандығы үшін алғыс айтқанын жорып көрсе, ал басқалары оның Терситті өлтіргені үшін Ахиллге алғыс айтқанын ұсынады.
In Robert Graves' short poem "Penthesileia", Achilles becomes infatuated with Penthesilia immediately after killing her, and then slays Thersites for his mockery of Achilles' behavior. The last verse is open to interpretation, some have interpreted it that Penthelisea's ghost thanks Thersites for standing up for her honour, but it has been suggested that she thanks Achilles for killing Thersites.