Екінші дүниежүзілік соғыстағы субмариналар

АҚШ Суасты Кемесі "Blackfish" Тарихы

АҚШ-тың "Blackfish" теңіз астығымы: Соғыс жылдары Тынық мұхитындағы 7 жауынгерлік шабуылы, жапондық кемелерді батыру, және резервтік теңізшілерді оқыту.

37 мин оқу

100%

Дереккөз: USS Blackfish — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының теңіз асты кемесі

1943 жылдың соңында "Блэкфиш" Оңтүстік-Батыс Тынық мұхитына бағыт алды. 1943 жылдың 19 қазаны мен 1945 жылдың 14 тамызы аралығында ол Соломон аралдары, Жаңа Гвинея, Оңтүстік Қытай теңізі, Шығыс Қытай теңізі және Сары теңізді қамтитын аймақта жеті әскери патрульдік өтуді аяқтады. Тынық мұхитындағы патрульдік сапарлары барысында ол 2087 тонналық жапондық жүк кемесін батырды. 1945 жылдың 14 тамызында он екінші және соңғы әскери патрульдік өтуін аяқтады. 1946 жылы қызметтен босатылған "Блэкфиш" кейін 1949 жылдан 1955 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз резервінің қызметкерлері үшін оқу кемесі ретінде пайдаланылды. 1959 жылы металл тескісіне сатылды.

Құрылыс және іске қосу

Blackfish кемесі 1941 жылдың 1 шілдесінде Коннектикут штатының Гротон қаласында Electric Boat Company компаниясы салып бастады. Ол 1942 жылдың 18 сәуірінде капитан Генри Ф. Мелдің әйелі, Нью-Йорктегі Әскери-теңіз сатып алу кеңсесінің басшысы Ида Х. Мелдің қолдауымен суға түсірілді. 1942 жылдың 22 шілдесінде командир Реймонд В. Джонсон басқаруымен құрамына қабылданды.

1942 жылдың шілдесі-қазан айы

"Blackfish" кемесі қолданысқа енгізілгеннен кейін үш ай бойы жабдықталып, жаттығудан өтті. Ол 1942 жылдың қазан айында аяқталды.

Бірінші соғыс патрулі

Еуропадағы Әскери-теңіз күштерінің командирінің басқаруымен 50-ші су асты кемелер эскадрильясына тағайындалған "Blackfish" 1942 жылдың 19 қазанында Жаңа Англиядан шығып, өзінің алғашқы соғыс патрулін бастады. Ол француздық Батыс Африқаға бағыт алды. Атлант мұхиты арқылы саяхаттаған кезінде ол күндіз су астында жүрді. 1942 жылдың 5 қарашасында 17 күндік сапардан кейін Дакар маңындағы тағайындалған қарауыл станциясына келді. 1942 жылдың 6 қарашасында "Blackfish" алғашқы толық күндік барлау жұмыстарын жүргізді. Таңертеңгі сағаттарда қатты тұман экипажға жақсы байқау жасауға кедергі келтірді, бірақ кешкісін, көріну жақсарған кезде, экипаж аймақтың бірнеше суретін түсіруге қол жеткізді. 1942 жылдың 7 қарашасында "Blackfish" Дакар нүктесі мен Горе аралын барлап, Мануэль нүктесінде бірнеше ғимараттар салынып жатқанын атап өтті, олар теңіз базасының бөлігі болуы мүмкін. 1942 жылдың 8 қарашасында "Шамыл" операциясы Францияның Марокко және Алжир аймақтарында Достасқан әскерлердің десанттарымен басталды. "Blackfish" француздық Мароккоға қарай бет алған Виши Франциясының күштерін іздеп, Сенегал жағалауын қарауылдауын жалғастырды. Аймақтағы су бетіндегі қозғалыс аз болды және "Blackfish" журналында бұл "ең жақсы патрульдік аймақ" екеніне қатысты "күмәндану" туралы жазылған, себебі "Мануэль нүктесінен оңтүстік-батысқа қарай орналасқан жер порты байқауға ең қолайлы мүмкіндіктер береді, бірақ кемелер жағалауға жақын болған жағдайда сәтті шабуыл жасау мүмкіндігі өте төмен". 1942 жылдың 9 қарашасында "Blackfish" патрулі айтарлықтай оқиғаларға толы болды. Pointe des Almadies-тен солтүстікке қарай су астында жүрген кезде, "Blackfish" француздық Вишидің үш жүк кемесінен тұратын конвойын, оларды жойғыш сүйемелдеп бара жатқанын көрді. Ол әр жүк кемесіне екі торпеда атып, содан кейін жойғыш қарсы шабуылға дайындық жасады. Оның торпедалары бірінші жүк кемесін өткізіп алды, "Blackfish" бұл оның торпедаларының "тереңдікті бақылауын жоғалтуына" байланысты болды деп есептеді. Алайда, екінші торпеда екінші жүк кемесіне, 7,110 тонналық кемеге, түтін құбырының артына тиді және "Blackfish" дыбыс операторы кеменің бұрандасы тоқтағанын хабарлады. Осы уақытта эсминец жылдамдығын арттырып, сегіз тереңдік зарядын тастады. "Blackfish" 91 метр тереңдікке суға батып, солтүстік-батысқа қарай үнсіз жүріп, аймақтан кетуге асықты. 1942 жылдың 9 қарашасындағы оқиғадан кейін "Blackfish" басқа да қызықты оқиғаларға көп тап болған жоқ. 12 қарашада оның экипажы торпедалық шабуыл үшін тым кішкентай деп саналған шағын траулерді көрді. 12 қараша күні түнде ол Кабо-Верде нүктесінде қандай да бір сигнал беретін ерекше жарқыраған іздеу шамдарын байқады. Сол түні ештеңе болған жоқ, бірақ 13 қарашада 1942 жылы "Blackfish" бұл аймақты қайтадан патрульдеп, егер жарық келіп жатқан конвойларға сигнал берген болса, оны анықтауға тырысты. Өкінішке орай, "Blackfish" үшін ауа райы нашарлап, көріну мүмкіндігі қатты шектелді, нәтижесінде ол бұрын байқалмаған кемемен шатысып қалды, оны ол анықтамады. Ол байланысқа түспей, соқтығысудан қиындықпен құтылды. 1942 жылдың 14 қарашасында "Blackfish" 34-ші арнайы топтағы міндетінің аяқталғанын естіп, Дакар маңындағы негізгі патрульдік секторға бет алды. Ол өзінің патрулін жалғастырды, қалған уақытында ешқандай маңызды оқиғалар болған жоқ. Соңында ол солтүстікке бет алды және 1942 жылдың 26 қарашасында Англияның оңтүстік-батыс жағалауындағы "The Lizard" маңындағы Корольдік Теңіз күштерінің "Hunt" кластық эсминесімен кездесіп, Шотландияға қарай бағыт алды. 1942 жылдың 27 қарашасында Шотландияның Роснейт қаласындағы кемежайға келіп, қайта жөндеу жұмыстарын бастады. Бірінші соғыс патрулі барысында ол сапар жасап, жанар-жағармайдың бір бөлігін жұмсады.

Assigned to Submarine Squadron 50 for operations under Commander, Naval Forces, Europe, Blackfish — now under the command of Lieutenant Commander J. F. Davidson — departed New England on 19 October 1942 to begin her first war patrol, shaping a course for French West Africa, where she was to conduct reconnaissance patrols off Dakar, Senegal, in support of Operation Torch, the Allied invasion of French North Africa. During her voyage across the Atlantic Ocean, she mostly ran submerged during daylight hours. On 5 November 1942, after 17 days in transit, she arrived at her assigned patrol station off Dakar. Blackfish conducted her first full day of reconnaissance on 6 November 1942. During the morning hours, a heavy mist prevented her crew from making any good observations, but by the early afternoon, as visibility improved, the crew managed to take some photographs of the area. On 7 November 1942, Blackfish reconnoitered Dakar Point and Gorée Island, noting that at Point Manuel several buildings believed to be part of a naval base were under construction on reclaimed land in the area. On 8 November 1942, Operation Torch began in earnest with Allied amphibious landings in French Morocco and Algeria. Blackfish continued her patrol of the Senegalese coast, on the lookout for Vichy French forces heading for French Morocco. Surface traffic in the area was light and Blackfish′s log reported some "doubt" as to whether it was “the best patrol area,” given that “A position south to southwest of Point Manuel offers the best opportunities for observing the harbor but very little chance of successful attack in case ships hug the coast.” The day concluded without Blackfish making contact with enemy forces. Blackfish′s patrol proved significantly more eventful on 9 November 1942. While patrolling submerged north of Pointe des Almadies, Blackfish sighted a Vichy French convoy of three cargo ships escorted by a destroyer. Once in range, she fired two torpedoes at each cargo ship and then prepared for a potential counterattack by the destroyer. Her torpedoes missed the first cargo ship, which Blackfish attributed to her torpedoes suffering a "loss of depth control." However, her second torpedo struck the second cargo ship, a 7,110 gross register ton vessel, abaft her stack and Blackfish′s sound operator reported that the ship's screw stopped. Meanwhile, the destroyer sped up and dropped a series of eight depth charges. Blackfish dove to 300 feet (91 m) and cleared the area to the northwest, running silently. Following the action on 9 November 1942, Blackfish encountered few other particularly exciting events. On 12 November, her crew sighted a small trawler deemed too small for a torpedo attack. On the night of 12 November, she observed a peculiar flashing searchlight on Cape Verde Point that appeared to be making some type of signal. Nothing developed that evening, but on 13 November 1942, Blackfish patrolled the area again in case the light was signalling incoming convoys. Unfortunately for Blackfish, bad weather developed and visibility became severely limited, and in consequence she nearly collided with a previously undetected ship, which ultimately she did not identify. She dove prior to making contact and narrowly avoided a collision. On 14 November 1942, Blackfish received word that her duty with Task Force 34 had concluded, and she headed for her primary patrol sector in the vicinity of Dakar. She continued her patrol with nothing of import occurring for the remainder of her time there. She eventually headed north, and on 26 November 1942 she rendezvoused with the Royal Navy Hunt class destroyer off The Lizard on the southwest coast of England and then steered toward Scotland. She moored to the dock at Rosneath, Scotland, on 27 November 1942 and began a refit. During her first war patrol, she traveled and expended of fuel oil.

Екінші соғыс патрулі

"Blackfish" кемесі жөндеуден кейін қайтадан теңізге шығып, 1942 жылдың 27 желтоқсанында Испанияның солтүстігіндегі Атлант мұхитындағы Пунта-де-Эстака-де-Барес тұсындағы екінші әскери патруліне келді. Шамамен үш апта бойы ол жау қызметін іздеп аймақты мұқият қарады. Патрульдеу барысында ол британдық күштерге, көптеген балық аулау траулерлеріне және кейбір испан сауда кемелеріне кездесті, бірақ жау әскерлеріне тап болмады. 1943 жылдың 18 қаңтарында ол Роснеатқа қайтып оралды, осылайша екінші әскери патрулін көп нәтижесіз аяқтады – экипажының арасындағы жеңіл ларингит жағдайы туралы есеп, бірнеше фотосурет және сауда кемелері мен балық аулау кемелері туралы ақпарат ғана болды. "Blackfish" 1943 жылдың қаңтарында Роснеатта техникалық қызмет көрсетуде қалды. Ол кішігірім жөндеулерден өтті және экипажына кем дегенде бес күн демалыс беруге мүмкіндік беретін екі жағалау демалысын ұйымдастырды.

Үшінші соғыс патрулі

1943 жылдың 1 ақпанында «Blackfish» Испанияның Бильбао маңындағы Бискай шығанағындағы патрульдік аймаққа бағытталған үшінші соғыс патруліне шықты. Ол Роснейттен Корольдік теңіз күштерінің эсминеці және АҚШ-тың «Barb» суасты кемесімен бірге жолға шықты. «Shikari» және «Barb» 2 ақпан күні таңертең «Blackfish»-тен бөлініп кетті. Келесі бірнеше апта бойы тағайындалған аймақта патрульдеу кезінде ол күнделікті испан балық аулау және жүк кемелеріне кездесті. Бірнеше рет ол Виши Франциясының «Winnetou», «Livadia» және «Nordfels» кемелерінің Бильбаодан Францияның Бордо қаласына бағыт алғаны туралы хабарлама алды. Ол олардың ешқайсысын ұстай алмады, себебі бұл кемелер көрінуі қиын және ауа райы нашар күндері саяхаттауға тырысты. 1943 жылдың 18 ақпанында сағат 10:50-де «Blackfish» Испанияның Бермео қаласына бет алған шамамен 30 шағын балық аулау қайығына кездесті және кеме журналында қайықтар оны көргендей болды. Бұл оқиға келесі күнгі оқиғаларға түрткі болған болуы мүмкін. 1943 жылдың 19 ақпанында сағат 17:40-та «Blackfish» екі шағын кемені байқады, олар үлкен балық аулау траулерлері сияқты көрінді және испан түстерін көрсетпеді. «Blackfish» командирі экипажды жалпы дайындыққа шақырып, шабуылға көшті. Бірінші кеменің кішкентай мұрты оны анықтауды қиын етті, бірнеше уайымы бар минуттар өтті. Соңында, сағат 17:49-да «Blackfish» неміс түстерін анық көріп, екі кеменің де алдыңғы және артқы бөліктерінде қарулары бар, траулерлік типтегі суасты кемесіне айналған кемелер екенін анықтады. «Blackfish» алдыңғы кемеге екі торпеда, ал екіншісіне тағы екі торпеда атып жіберді. Екінші кеме – жасырын «Vorpostenboot» (патрульдік қайық) V 408 «Haltenbank», «Blackfish» торпедаларының бірінен зардап шегіп, батып кетті. «Blackfish» бірден тереңдік зарядтарына ұшырады, сондай-ақ кеме журналында айтылғандай, «бомба сияқты естілген, бірақ үлкен соққы болмады». Суға батқанда бес бомба мен төрт тереңдік зарясы жарылды, олардың үшіншісі кемеге өте жақын жарылып, кемені қатты шайқады. Жарылыс шын мәнінде бастион есігінің жақтауын жарып, аздап су басуға әкелді. «Blackfish» 112 метр тереңдікте судың түбіне батып, бір сағат бойы толық үнсіздік сақтады. Сағат 19:18-де ол аймақтан кетуге рұқсат алды. «Blackfish» сағат 22:20-да су бетіне шықты, ал экипажы қосымша зақымдарды тексеру кезінде аздаған жөндеу жұмыстарын жүргізді. Өзін-өзі бағалағаннан кейін «Blackfish» зақымдану туралы хабарлап, патрульді жалғастырды. 1943 жылдың 20 ақпанының таңында «Blackfish» патрульден оралуға бұйрық алды. Ол портқа тез қайтып, 1943 жылдың 22 ақпанында Англияның Фалмут қаласына аман-есен жетті. 19 ақпан күні болған оқиғадан басқа, патрульдің нәтижесінде «Blackfish» өзінің патрульдік есебінде айтқандай, «Пасахес Испанияның жалғыз порты болғандықтан, Бильбаодан шығысқа қарай испан кемелерінің қозғалысы шамадан тыс болып көрінеді. Кемелер испандық тулармен жабылған және жағаға өте жақын жүрсе де, кейбіреулері жау кемелері екені және олардың барлығы Пасахеске емес, француз порттарына баратыны анық».

On 1 February 1943, Blackfish got underway for her third war patrol, bound for a patrol area in the Bay of Biscay near Bilbao, Spain. She departed Rosneath in company with the Royal Navy destroyer and the U. S. submarine Barb. Shikari and Barb parted company with Blackfish on the morning of the 2 February. Over the course of the next several weeks while patrolling in her assigned area, she encountered a daily flurry of Spanish fishing and cargo vessels. On several occasions, she received notification of the passage of the Vichy French ships Winnetou, Livadia, and Nordfels steaming from Bilbao to Bordeaux, France. She was unable to engage any of them owing to an apparent effort by those ships to travel on days of low visibility and exceptionally bad weather conditions. At 10:50 on 18 February 1943, Blackfish happened upon approximately 30 small fishing boats headed for Bermeo, Spain, and her log noted that the boats appeared to have sighted her. It may have very well been that sighting which prompted the events of the next day. At 17:40 on 19 February 1943, Blackfish observed two small vessels that appeared to be large fishing trawlers traveling in a column which did not display any Spanish colors. Blackfish′s commanding officer called the crew to general quarters and initiated an attack approach. The first ship’s small bow made her difficult to make out, and several suspenseful minutes passed. At last, at 17:49, Blackfish clearly observed German colors and identified both ships as converted trawler type submarine tender vessels with guns mounted fore and aft. Blackfish fired two torpedoes from her bow torpedo tubes at the lead ship, and another two at the second. The second of the vessels, the disguised Vorpostenboot (patrol boat) V 408 Haltenbank, suffered a fatal hit by one of Blackfish′s torpedoes. Blackfish immediately was subjected to a depth charge attack, as well as, according to her log, “something, which sounded like a bomb, but that did not produce much shock.” As she dove, five bombs and four depth charges exploded, the third of which reportedly detonated very close aboard and “jarred the ship considerably.” The blast had in fact cracked the conning tower door frame, which caused some minor flooding. Blackfish bottomed out in 368 feet (112 m) of water, then maintained total silence for a full hour. At 19:18, she cleared the area. Blackfish surfaced at 22:20, and her crew made some minor repairs while inspecting her for additional damage. Having taken an account of herself, Blackfish sent word of her damage and then continued her patrol. Early on the morning of 20 February 1943, Blackfish received orders to return from patrol. She sped back to port and arrived safely in Falmouth, England, on 22 February 1943. In addition to the action that took place on 19 February, the patrol resulted in Blackfish′s keen observation that, according to her patrol report, “the traffic of Spanish ships east of Bilbao appears excessive considering that Pasajes is the only Spanish port. Although the ships are covered with Spanish flags and cruise very close inshore, it is almost certain that some are enemy ships, and that all of them are not going to Pasajes but are bound for some French port.”

Англияға оралғаннан кейін жақын арада «Blackfish» Девонпорттағы Корольдік теңіз кемежайына бағыт алды. Ол 1943 жылдың 5 наурызынан 4 сәуіріне дейін жөндеу және сынақтан өтті.

Төртінші әскери қарауыл

1943 жылғы 5 сәуірде сағат 09:00-де Blackfish төртінші әскери патрулін бастады және Шотландия жағалауындағы Клайд фиордындағы Бьют бұғазының солтүстік ұшындағы Инчмарнок суларына бағыт алды, онда британдық патрульдік яхтамен бірге жаттығу жақындасуларын орындады. Күшті жел, жаңбыр және нашар көріну жаттығуларға кедергі келтірді. Сағат 15:00-де Blackfish жаңа бағытты қалыптастырып, бұрынғы француз әскери-теңіз күштерінің мина тазартқыш кемесімен бірге Шетланд аралдарындағы Мукле Флюггаға қарай жол тартты. 1943 жылғы 7 сәуірде La Capricieuse кемесімен қоштасып, Норвегия және Исландия суларына бет бұрды. Жалпы, патруль айтарлықтай оқиғасыз өтті, тек бірнеше экологиялық қиындықтарға тап болды. Ауа температурасының мұздай болуы Blackfish корпусында мұз жиналуына себеп болды, бұл сапардың маңызды мәселесіне айналды. Бірде, белгісіз ұшақтан қашуға тырысқанда мұз кеменің суға бату уақытын шамамен екі минутқа баяулатты. 1943 жылғы 14 сәуірде Blackfish сол жақ қанатынан шамамен перископ көргенін ойлады, бірақ кейіннен жүргізілген іздеу ештеңе таппады. Blackfish журналында көрсетілгендей, "уақыт-уақытпен қираған заттардың бөліктері байқалды және олардың бірі перископқа ұқсас болуы мүмкін", бұл мүмкін жалған көріністердің біріншісі болды. Экипаж сонымен қатар бірнеше минаны және бірнеше ұшақты байқады, олардың көпшілігі достық болды, бірақ ешқандай жау кемесіне кездеспеді. Blackfish-тің солтүстікке қарай орналасқандығы және жыл мезгілі ескерілгенде, үздіксіз күн сәулесі кеменің көп бөлігін су бетінде жүргізуге мүмкіндік берді, ал экипаж су бетіндегі таза ауаның жағдайының жақсаруына сенді. Патруль туралы ойларында лейтенант-командир Дэвидсон "суық ауа райында басты қозғалтқыштардың тым көп түтін шығаруы және жұмыс істеуі өте қауіпті әскери қауіпті жағдайды тудырады және оны дереу жою қажет" деп мәлімдеді. 1943 жылғы 11 мамырда Blackfish Шотландияның Лервик портына жетті және 12 мамырда сағат 10:00-де қайтадан жолға шықты. Ұзақ өтпей Barb және La Capricieuse кемелеріне қосылып, үш кеме бірге Роснеатқа бет алды. Blackfish 1943 жылғы 14 мамырда Роснеатқа жетіп, төртінші әскери патрулін аяқтады.

At 09:00 on 5 April 1943, Blackfish got underway for her fourth war patrol and headed for the waters of Inchmarnock at the northern end of the Sound of Bute in the Firth of Clyde on the coast of Scotland to perform practice approaches with the British patrol yacht Gale force winds, rain, and poor visibility hindered all training efforts, and by 15:00 Blackfish had shaped a new course, proceeding in company with the former French Navy minesweeper to Muckle Flugga in the Shetland Islands. On 7 April 1943 she parted company with La Capricieuse and made for the waters of Norway and Iceland. Overall, the patrol was uneventful with the exception of some environmental challenges. With air temperatures remaining between , a buildup of ice on Blackfish′s hull presented one of the more significant challenges of the voyage. In one instance the ice slowed her diving time by approximately two minutes while she tried to avoid an unidentified airplane. On 14 April 1943, Blackfish believed she sighted a periscope roughly off her port bow, but a subsequent search revealed nothing. It was the first of several sightings that likely were false as, according to Blackfish′s log, "a certain amount of wreckage has been sighted from time to time and a piece of this may have been mistaken for a periscope." The crew also spotted some mines and observed a few airplanes, most of which were friendly, but ultimately, encountered no enemy ships. Due to Blackfish′s position so far to the north and given the season, the consequent continual daylight made it possible Blackfish to conduct much of the patrol on the surface, and her crew believed that access to fresh air while surfaced made for better living conditions. In his reflections on the patrol Lieutenant Commaner Davidson observed that "the excessive smoking and steaming of the main engines in cold weather is a very serious military hazard and an immediate remedy is considered vital." On 11 May 1943, Blackfish anchored at Lerwick, Scotland, and at 10:00 on 12 May again got underway. In short order she joined Barb and La Capricieuse, and the three vessels headed for Rosneath in company. Blackfish anchored at Rosneath on 14 May 1943, concluding her fourth war patrol.

1943 жылдың мамыр-маусым айлары

1943 жылдың 14 мамырынан 8 маусымына дейін "Blackfish" Роснеатта техникалық қызмет көрсету үшін тоқтады. Осы кезеңде оның экипажы тоғыз күндік жағажай демалысына шықты. 2 маусымда ол жергілікті жаттығулар өткізді, оның аясында артиллериялық оқ ату жаттығулары мен британдық S класты суасты қайығымен жақындасулар жасады. 1943 жылдың 3 маусымында "Blackfish" Роснеатқа қайта оралды.

Бесінші әскери қарауыл

Blackfish-тің бесінші әскери патрулі 1943 жылғы 8 маусымда Роснеаттан Барб және британдық HMS Cutty Sark патрульдік кемесімен бірге шығумен басталды. Патруль барысында Blackfish экипажы үшін жаттығуларсыз ұзақ уақыт су астында болды, сондай-ақ тағам таңдауы шектеулі болды, бұл экипаж арасында кейбір ауруларға себеп болды. 1943 жылғы 4 шілдеде ол бірнеше сауда кемелерін байқады. 5 шілдеде ол АҚШ-қа қайтуға бұйрық алды. 1943 жылғы 26 шілдеде Коннектикут штатының Гротон қаласындағы Нью-Лондон әскери-теңіз базасының 15-шы тұғырына ілігіп, бесінші әскери патрулін аяқтады.

1943 жылдың шілдесі-қазан айы

Гроттонға келгеннен кейін "Блэкфиш" жөндеуден өтті, осы уақытта ол жабдықтарын толықтырды және экипажы Жапониямен соғыс үшін Тынық мұхитына аттануға дайындық жаттығуларын өткізді. Жөндеу жұмыстары аяқталған соң, ол Австралиядағы Брисбен қаласына бағыт алды. Панама каналы аймағына жеткеннен кейін, Панама каналы арқылы өтіп, Панама шығанағында қысқа мерзімді жаттығулар жасады, содан кейін саяхатын жалғастырды. 1943 жылдың қыркүйегінде Брисбенге келді және үш апта бойы қайта жабдықтаудан өтті.

Алтыншы әскери қарауыл

1943 жылғы 19 қазанда «Блэкфиш» өзінің алғашқы соғыс патрулін бастады, жалпы есебімен алтыншысын. Ол Тынық мұхитында Жаңа Гвинея, Соломон аралдары және Бисмарк аралдарына қарай бағытталды. Патрульдік аймаққа жол тартқанда, 20 қазанда эскорттық құтқару кемесі «Кукал»пен бірнеше түнгі радарлық жаттығулар өткізді. Екі кеме 24 қазанда айырылысты. 26 қазанда сағат 05:13-те «Блэкфиш» Соломон аралдарындағы Тулагиге жетіп, жанармай құю үшін мұнай баржасына ілгекті тастады. 1943 жылғы 27 қазанда ол эскортына қосылып, сағат 06:00-де қайтадан жолға шықты. 1943 жылғы 3 қарашада барлау желісіне бекітілгенде, «Блэкфиш» су бетінде екі жапон сауда кемесімен кездесті. Кеме экипажы оларды шамамен 4000-6500 тонналық деп есептеді, олармен бірге бір күзет кемесі жүрді. «Блэкфиш» барлау желісі бойымен патрульдегендіктен, шабуыл жасап, жапондықтарға барлау желісінің орнын ашу керек пе, жоқ па деген мәселе туды. Дэвидсон «өкімдерімді қайта-қайта оқығаннан кейін, барлау желісінің орнын жарияламау үшін оларды жіберуден басқа амалым жоқ деп шештім» деп мәлімдеді. «Блэкфиш» суға батып, конвой зардапсыз өтіп кетті. Дэвидсонның айтуынша, оқиға «бес патрульде заңды нысана таба алмағанынан кейін, қабылдауға өте қиын болды». 1943 жылғы 4 қарашада «Блэкфиш» бірнеше ұшақтармен сүйретілген үлкен жапон конвойын кенеттен көрді. Ұшақтарды байқағаннан кейін, ол суға батып, жақын жерде тереңдік заряды жарылды, бірақ зардапсыз құтылды. 6 қарашада ол Санкт-Матиас аралдарындағы Муссау аралының солтүстігіндегі жаңа патрульдік желіге көшті. 7 қарашада сағат 11:05-те Жапон императорлық теңіз күштерінің ұшағы оған шабуыл жасап, суға түсуге мәжбүр етті. «Блэкфиш» журналында ұшақ «бізге ыңғайлы жағдайда жұмыс істеу үшін жаңбырлы ауданда жасыруға тырысып бақалаған» деп жазылған. Ол бірнеше сағат бойы су астында қалды, осы уақыт ішінде 14 ұшақ бомбасы мен тереңдік зарядтарының жарылысын естіді. Кейін Дэвидсон сол кезде аймақтан үлкен жапон конвойы өтіп бара жатқаны туралы ақпарат алды. 1943 жылғы 11 қарашада «Блэкфиш» жапон эсминцісін іздеді, бірақ «Драм» су асты кемесі бірінші шабуыл жасады. Жауға шабуыл жасау мүмкіндігін жіберіп алу экипаждың жүрегіне ауыр тиді. 1943 жылғы 14 қарашада тағы бір сәтсіз шабуыл мүмкіндігінен кейін Дэвидсон «су асты кемешінің арманы дерлік орындала жаздады. Мен дұрыс өмір сүрмеймін, сірә» деп өкінді. 1943 жылғы 22 қарашада жапон конвойын көргенде «Блэкфиштің» тағдыры өзгерді. Ол кемелердің қатарын қадағалап, шабуылға дайын күйге келді. Сағат 11:21-де ол шабуылға дайындық үшін суға батып кетті. Екіпаж тереңдік зарядтары деп ойлаған бірнеше жарылысты естігенге дейін жиырма минут өтті, содан кейін жапон конвойы бағытын өзгертіп, жоғалып кетті. Конвойдың эскорттары жақын жердегі «Драмға» шабуыл жасады. «Блэкфиш» конвоймен байланысқа келіп, 1943 жылғы 22 қарашада кешке дейін оны қуып жете берді. 1943 жылғы 23 қарашада сағат 00:06-да ол 4500 тонналық жүк кемесі «Ямато Мару»ға 6 торпеда атып жіберді. Дэвидсон кем дегенде үш торпеда нысанаға тигеніне сенімді болды. Шабуыл эскорттық су асты кемелерді дереу ескертті, олар «Блэкфишке» жиналды. Ол тез суға батып кетті. Конвойдың эскорттары шамамен 40 минут бойы «Блэкфишті» қуып жете берді, бірақ соңында оны қуып жете алмады. «Блэкфиш» конвойды қуып жетуді жалғастырды және 1943 жылғы 23 қарашада шамамен 11:11-де оның түтінін көрді. Дэвидсон конвойде бір кеме кем екенін байқады, бұл «Блэкфиш» бұрынғы шабуылда жүк кемелерінің бірін батырғанын білдірді. «Блэкфиш» шабуылға кірісті, бірақ эскорт оны ерте анықтап, кері шегінуге мәжбүр етті. «Блэкфиш» конвойды 1943 жылғы 24 қарашаға дейін қадағалап өтті. Ол 24 қарашада сағат 23:08-де шабуыл позициясына жетіп, жапон бағанындағы белгісіз жүк кемесінің кортуына алты торпеда атып жіберді. «Блэкфиш» экипажы атыс басталғаннан кейін үш-төрт минуттан кейін бес жарылыс естіді, бірақ конвойдың эскорттары тез жақындағандықтан, келтірілген залал туралы байқау жасай алмады. Олар «Блэкфишті» 30 минут бойы қуып жете берді, бірақ соңында ол зардапсыз қашып шықты. «Блэкфиш» 1943 жылғы 26 қарашада жапон конвойын көрді, содан кейін жаңбырлы ауа райынан оны жоғалтты. Ол бірнеше сағаттан кейін конвойды қайтадан тапты, бірақ ол су бетінде шабуыл позициясын қабылдағанда, конвойдың су асты кемелерді қуушыларының бірі оған шабуыл жасауға тырысты, оны суға түсуге мәжбүр етті. Бірнеше сағат бойы «Блэкфиш» 20-дан астам тереңдік зарядтарының сонарлық шабуылына төтеп берді. Дэвидсон «Блэкфиштің» рульінің өте шуылдайтынын байқады және ол жапондықтардың «Блэкфишті» табу қабілеті оның тыныш бола алмауымен байланысты деп сенді. Ұзақ қоршаудан кейін, жапондықтар шабуылды тоқтатты және «Блэкфиш» патрулін жалғастырды. «Блэкфиш» 1943 жылғы 28 қарашада патрульдік аймағынан шықты. Ол 1943 жылғы 1 желтоқсанда Тулагиде жанармай толтырып, 4 желтоқсанда эскорт ұшағымен байланыс жасады. Содан кейін ол Жаңа Гвинеяның шығыс ұшындағы Мильн-Бейге бағытталды, онда ол 46 күн теңізде болғаннан кейін, оның 32 күні жапондықтар бақылауындағы суларда өткен соң, алтыншы соғыс патрулін аяқтады. Экипажы көтеріңкі көңіл күйде болған «Блэкфиш» Мильн-Бейде стандартты екі апталық жөндеуден өтті. «Блэкфиштің» патрулі «сәтті» деп танылды және экипаж Су асты кемесінің соғыс патрулінің белгісін тағуға рұқсат алды. Тынық мұхитындағы «Блэкфиштің» алғашқы соғыс патрулі командирі мен экипажы үшін оқу тәжірибесі болды. «Блэкфиш» жапон конвойларына екі шабуылын да шамадан тыс қашықтықта жасаған болса да, оның командирі мен экипажы «тәжірибеден үлкен пайда алды және келесі патрульде жауға одан да көп зиян келтіретіні сөзсіз» делінген оның өнімділігін бағалауда. Жөндеу кезінде «Блэкфишке» алдыңғы жағына зеңбірек орнатылды және шуылды рулі жөнделді. Сонымен қатар, экипаж жағажайдағы әскери демалыс лагерінде екі апта демалып, көңіл көтеруге уақыт бөлді, онда атқа міну, волейбол және жүзу сияқты іс-шаралар ұйымдастырылды. «Блэкфиштің» Мильн-Бейдегі үшінші аптасында экипаж демалысы аяқталды және Су асты кемелер дивизиясының 82 қадағалауымен қарқынды оқу бағдарламасы басталды.

On 19 October 1943, Blackfish set out on her first war patrol in the Pacific and sixth overall, headed for the waters around New Guinea, the Solomon Islands, and the Bismarck Islands. En route to her patrol area, she conducted multiple night radar training exercises on 20 October with her escort, the submarine rescue vessel Coucal. The two parted company on 24 October. At 05:13 on 26 October Blackfish arrived at Tulagi in the Solomon Islands and moored to an oil barge for fueling. On 27 October 1943, she rejoined her escort and got underway again at 06:00. While assigned to a scouting line on 3 November 1943, Blackfish was on the surface when she encountered a Japanese convoy of two merchant ships, which her crew estimated at approximately 4,000 to 6,500 gross register tons, escorted by one patrol boat. Because Blackfish was patrolling along a scouting line, there was some question as to whether or not she should attack and give away the scouting line′s position to the Japanese. Davidson noted that "after reading and re reading my orders, I decided I had no choice but to let them go by in order not to disclose the position of the scouting line." Blackfish dove and the convoy passed unharmed. In Davidson′s words, the incident was "pretty hard to take, after five patrols without a legitimate target." On 4 November 1943, Blackfish suddenly sighted a large Japanese convoy escorted by several planes. Upon sighting the aircraft, she dove and a depth charge exploded nearby, but she escaped unscathed. On 6 November, she moved to a new patrol line north of Mussau Island in the St Matthias Islands. On 7 November at 11:05, an Imperial Japanese Navy floatplane attacked her and forced her to dive, Blackfish′s log noting that the floatplane apparently was "trying to get in a rain squall to work on us at his leisure." She remained submerged for several hours, over the course of which she heard 14 aircraft bombs and depth charges explode overhead. Davidson later received information that a large Japanese convoy had been moving through the area at the time. On 11 November 1943, Blackfish stalked a Japanese destroyer, but the submarine Drum attacked first. Each missed opportunity to strike the enemy hit hard at the heart of the crew. After another frustrated attack opportunity on 14 November 1943, Davidson lamented that "a submariner’s dream almost came true. I guess I don’t live right." Blackfish′s luck turned when she sighted a Japanese convoy on 22 November 1943. She trailed the column of ships and patiently waited to assume a proper attack position. At 11:21, she dove in preparation for an attack. Twenty minutes passed before she suddenly heard several explosions, which her crew believed to be depth charges, and the Japanese convoy changed course and disappeared. The convoy’s escorts had been attacking Drum, which was nearby. Blackfish regained contact with the convoy and continued following it into the evening of 22 November 1943. While on the surface at 00:06 on 23 November 1943, she fired a spread of six torpedoes at the 4,500 gross register ton cargo ship No. 2 Yamato Maru at Davidson felt certain that at least three of the torpedoes hit their mark. The attack instantly alerted the escorting submarine chasers, which converged on Blackfish. She quickly dove. The convoy’s escorts pursued Blackfish for nearly 40 minutes, but in the end she outran them. Blackfish resumed her pursuit of the convoy and sighted its smoke at approximately 11:11 on 23 November 1943. Davidson observed that there was one less ship present in the convoy, which led him to believe that Blackfish had in fact sunk one of the cargo ships in the previous attack. Blackfish began an attack approach but the escorts detected her some off and forced her to withdraw. Blackfish continued to track the convoy well into 24 November 1943. She reached an attack position at 23:08 on 24 November and launched a spread of six torpedoes at the stern of an unidentified cargo ship in the Japanese column located at Blackfish′s crew heard five explosions between three and four minutes after firing, but could make no observation of the resulting damage because the convoy’s escorts quickly closed in. They pursued Blackfish for a full 30 minutes, but at length she escaped unharmed. Blackfish sighted a Japanese convoy on 26 November 1943 and then shortly thereafter lost track of it in a rain squall. She reacquired the convoy a few hours later, but as she assumed an attack position on the surface, one of the convoy’s submarine chasers attempted to engage her, forcing her to dive. Over the course of several hours Blackfish endured a sonar guided attack by more than 20 depth charges. Davidson observed that Blackfish′s rudder was exceedingly loud, and he believed that the Japanese ability to locate Blackfish was directly related to her inability to keep quiet. Following a prolonged siege, the Japanese broke off their attack and Blackfish resumed her patrol. Blackfish left her patrol area on 28 November 1943. She stopped off at Tulagi for fuel on 1 December 1943, and on 4 December she made contact with her escort aircraft. She then proceeded to Milne Bay on the eastern tip of New Guinea, where she completed her sixth war patrol after 46 days at sea, 32 of them in Japanese controlled waters. With her crew in high spirits, she underwent a standard two week refit at Milne Bay. Blackfish′s patrol was deemed "successful" and her crew was authorized to wear the Submarine Combat Patrol Insignia. As Blackfish′s first war patrol in the Pacific Theater, it served as a learning experience for both her commanding officer and her crew. Although Blackfish had attempted both of her primary attacks on Japanese convoys at excessive range, her commanding officer and crew "benefited greatly from the experience and will undoubtedly inflict greater damage to the enemy on the next patrol," according to a post patrol assessment of her performance. During her refit, Blackfish had a gun installed forward and her noisy rudder was fixed. Meanwhile, her crew spent two weeks at a military recreation camp on the beach for rest and relaxation, which included, among other things, horseshoes, volleyball, and swimming. During Blackfish′s third week at Milne Bay, her crew′s retreat ended, and she began an intensive training program under the supervision of Submarine Division 82.

Жетіінші соғыс патрулі

"Кукал" кемесімен және "Редфин" су асты кемесімен бірге "Блэкфиш" 1943 жылғы 25 желтоқсан күні таңертең Мильн шығанағынан жетінші соғыс патруліне шықты. 25 желтоқсан күні бірнеше жаттығулар өткізгеннен кейін, радары жөндеуді қажет ететіні анықталды, бұл "Блэкфишті" 26 желтоқсан күні Мильн шығанағына қайта оралуға мәжбүр етті. 26 желтоқсан күні сағат 19:15-ке дейін жөндеу жұмыстары аяқталып, "Блэкфиш" қайтадан теңізге шығып, "Редфин" және "Кукал" кемелеріне "Пойнт Маст" орнына қосылуға асықты. 27 желтоқсан күні "Блэкфиш" "Кукал" және "Редфин" кемелерімен бірге оқу-жаттығуларға қатысты, содан кейін сағат 13:59-да үш кеме "Тулаги" бағытын белгіледі. Олар 28 желтоқсан күні Тулагиге жетіп, одан әрі бұйрық күтті. Келесі бірнеше күн бойы "Блэкфиш" жергілікті аймақта патрульдеп, кейде Тулагиде тоқтады. Екі рет АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бірнеше офицерлері "арнайы радио сынақтары" деп аталатын серияны көрді. 1943 жылғы 31 желтоқсан күні "Блэкфиш" SC 728 су асты кемесін "Пойнт Уайтқа" сүйемелдеді, бұл тапсырманы оқиғасыз орындады. 1944 жылғы 3-5 қаңтарда Соломон аралдарындағы патрульдік қызмет кезінде "Блэкфиш" өте жаман ауа-райына тап болды, бұл оның жұмысына елеулі әсер етті, соның салдарынан Дэвидсон "осы аймақта көрген ең үлкен толқындар" деп атады. 5 қаңтарда "Блэкфиш" екі жапондық жүк кемесін көрді, бірақ ауа-райына байланысты олармен байланыс үзілді. 6 қаңтар күні сағат 12:00-де ауа-райы жақсарғанда, ол жапондық конвойды байқап, оны қадағалауға кірісті. Шамамен бір сағаттан кейін ол радиоарна арқылы "Балао" су асты кемесіне көмекке шақырылды, бірақ "Балао" қашықта болғандықтан, Дэвидсон конвоймен байланыс орнатуды жөн көрді. "Блэкфиш" түн бойы конвойды қадағалап, күндізге дейін анық түсіруге үміттенді. Конвойдың түтінін көріп, 1944 жылғы 7 қаңтарда сағат 08:40-да "Блэкфиш" суға батып, шабуылға дайындалды. Алайда, конвойдың төмен жылдамдығы мен зигзаг тәрізді қозғалысы оның нақты ату мүмкіндігіне кедергі келтірді. Мүмкіндік жоғалып бара жатқанда, Дэвидсон: "Біздің соңғы үмітіміз патрульдік эсминецтердің бірі болды, біз оған жақындадық, бірақ бағыт пен жылдамдықтың үнемі өзгеруіне байланысты жақсы дайындықсыз болдық" деді. Қазіргі жағдайды ескере отырып, "Блэкфиш" кері шегінді. 8 қаңтардың таңғы сағаттарында конвойдағы эсминецтердің бірі қайтадан көрінді, "Блэкфиш" оған бет бұрып, барлық төрт дизельдік қозғалтқышын "желіге" қойып, шабуыл позициясына кірді. Алайда, жаңбырдың күшеюі эсминецті жасырып, шабуылға мүмкіндік болмады. Жаңбыр басылғаннан кейін, шамамен 4500 тонналық шағын танкер, 4500 тонналық екі жүк кемесі және екі эсминецтен тұратын конвой жақсырақ көрінді. Жаңбырдың жалғасуы көру және есту қабілетін нашарлатты, шабуылға мүмкіндік болмады. Конвойдың басындағы кемені көріп, конвой жаңбырдан шыққанда жақсы позицияға ие болғаннан кейін, "Блэкфиш" алты торпеда атып жіберді. Жедел жауап күтіп, 91 метр тереңдікке суға батты. Жапондықтар тереңдік зарядтарымен шабуылға кірісті. "Блэкфиш" аман қалды, бірақ конвойға сәтті соққы бергеніне көз жеткізе алмады. Қоршаудан шыққаннан кейін "Блэкфиш" патрулін жалғастырды. 1944 жылғы 9-14 қаңтарда "Блэкфиш" патрулі салыстырмалы түрде оқиғасыз болды, бірақ 15 қаңтар күні кешке ол жапон конвойын қадағалауға кірісті. Өкінішке орай, "Блэкфиштің" радары істен шығып, кемелер жоғалып кетті. Дегенмен, Дэвидсон келесі күні олардың алдын кесуге тырысты. 16 қаңтар күні түскі уақытта "Блэкфиш" түтінді көріп, жақындады. Конвой шамамен 6000 тонна жүк тасымалдайтын жүк кемесінен, 4500 тонна жүк тасымалдайтын шағын танкерден және эскорттаушы эсминецтен тұратындығы анықталды. "Блэкфиш" шабуылға кірісті, бірақ конвойдың төмен жылдамдығы мен зигзаг Дэвидсонды жүк кемесінің "тоғанына" атуға және содан кейін "көк жағынан бұрышты атуға" мәжбүр етті. "Блэкфиш" барлық алты торпедасын атып, екінші торпедасы нысанаға тиді; экипаж бірнеше жарылыс естіді. Осы уақытта жапондық эсминец "Блэкфиш" кемесіне жоғары жылдамдықпен жақындады. "Блэкфиш" қашу үшін тез суға батты, бірақ кетер алдында экипаж 2087 тонналық "Каика Мару" кемесінің оң жағына аударылғанын байқады; "Каика Мару" кемесіндегі 102 жолаушының 27-сі теңізде қаза тапты. Дэвидсон екінші сауда кемесін де батқан деп ойлады, бірақ ол тек зақымдалған. "Блэкфиш" 16:56-дан 20:13-қа дейін жалғасқан тереңдік зарядтарының күшті шабуылына төтеп берді. Жапондықтардың ұзақ қарсы шабуылы туралы ой бөлісе отырып, Дэвидсон: "Бұл кездейсоқ болды ма, жоқ па, білмеймін, бірақ біз қандай да бір шу шығарған сайын эсминец біздің үстімізге бір-екі заряд тастады" деді. "Блэкфиш" және оның экипажы барлығы 43 тереңдік зарядына төтеп берді, бірақ ақырында ауыр жаңбырдың ішінде қуып жететін эсминецтен құтылды. "Блэкфиш" 17-23 қаңтар аралығында ешқандай жаңалықсыз патрульдеді, тек жаман ауа-райы туралы хабарлады. 24 қаңтардың кешкі сағаттарында ол "Тулаги" бағытын белгілеуге бұйрық алды, ол 28 қаңтарда шамамен 05:45-те жетіп, тоқтады және жанармай құйды. Осы күні Дэвидсон 31-ші топтың командирімен арнайы тапсырма үшін жақын орналасқан Гуадалканалға барып қайтты. Ол оралғаннан кейін, алты офицер және екі сарбаз және олардың жабдықтары кемеге мінді, содан кейін "Блэкфиш" "Пойнт Уайтқа" бет бұрды. 30 қаңтарда радар қайтадан істен шықты, және радармен үнемі туындайтын мәселелер Дэвидсонның жабдыққа деген сенімін күрт төмендетті. 1944 жылғы 3 ақпанның таңғы сағаттарында "Блэкфиш" патрульдік аймағында түтін көрді, содан кейін екі орташа жүк кемесінен, екі "Фубуки" класты эсминецтен және шамамен 1000 тонналық тағы бір анықталмаған эскорттан тұратын жапон конвойын анықтады. 09:49 шамасында жақсы позицияға ие болғаннан кейін, "Блэкфиш" алты торпедадан тұратын залпты атып, дереу "тереңге" батты. Жапондық эскорттың екеуі гидролокаторды пайдаланып, шамамен 14 тереңдік заряды тастады. Шабуылдан кейін "Блэкфиш" 3-4 ақпан түн бойы су астында қалды, себебі жақын жердегі жапондық әуе базаларының жақындығына байланысты. Патрульдеу 7 ақпанға дейін оқиғасыз жалғасты. 8 ақпан күні "Блэкфиш" "Тулагиге" жетті. 9 ақпан күні ол патрулінің соңғы кезеңін бастады. 13 ақпан күні ол Кейп Моретон маяғын көрді, содан кейін сол күні Брисбендегі Жаңа фермадан орнына жетті, 49 күндік патрулін аяқтады, оның 31 күні соғыс аймағында өтті. Жаман ауа-райына, "сырқыраған" рульге және көптеген ағыстарға қарамастан, "Блэкфиш" үш жапон конвойына шабуыл жасады, сондай-ақ арнайы миссияны орындады. Патруль "сәтті" деп танылды және Су асты кемесінің соғыс патрулінің белгісіне лайық деп есептелді. Брисбенде "Блэкфиш" екі апталық жөндеуден өтті, оның барысында жаңа SJ радары орнатылды.

Esorted by Coucal and in company with the submarine Redfin, Blackfish set out from Milne Bay on her seventh war patrol on the morning of 25 December 1943. Shortly after conducting some drills on 25 December, it became apparent that her radar needed repairs, which forced Blackfish to return to Milne Bay on 26 December. With repairs completed by 19:15 on 26 December, Blackfish put back to sea and hurried to rejoin Redfin and Coucal at Point Mast. On 27 December, Blackfish participated in training and drills with Coucal and Redfin, then at 13:59 the three vessels charted a course for Tulagi. They arrived at Tulagi on 28 December and awaited further orders. For the next several days Blackfish patrolled in the local area, occasionally docking at Tulagi. On two separate occasions several U. S. Navy officers came aboard to witness a series of what were called "special radio tests." On 31 December 1943, Blackfish escorted the submarine chaser SC 728 to Point White, a task she completed without incident. While conducting regular patrols in her area of the Solomon Islands from 3 to 5 January 1944, Blackfish experienced a bout of extremely foul weather which made a noticeable impact on her operations, prompting Davidson to remark that the "swells were the biggest I have seen in this area." On 5 January, Blackfish sighted two Japanese cargo ships, but due to the weather she shortly thereafter lost contact with them. At 12:00 on 6 January, with the weather slightly improving, she detected a Japanese convoy and began tracking it. Approximately an hour later she received a radio call to help the submarine Balao, but Balao was roughly away, so Davidson opted to maintain contact with the convoy. Blackfish continued to track the convoy through the night, hoping to get a clear shot by daylight. With the convoy′s smoke in sight, Blackfish dove at 08:40 on 7 January 1944 and prepared to attack. Unfortunately for Blackfish, the convoy′s low speed and zigzagging thwarted her attempts at getting a clear shot. As the opportunity faded, Davidson remarked "our last hope was one of the patrolling destroyers, which we managed to close to but without a very good set[ ]up because of the constant changes of course and speed.” Given the circumstances, Blackfish pulled back. During the early morning hours of 8 January, one of the destroyers in the convoy came within sight again and Blackfish turned toward her on the surface and put all four of her diesel engines "on the line" to get into an attack position. A rain squall intervened and obscured the destroyer, however, and no attack developed. As the rain passed, the convoy — consisting of a small tanker of approximately 4,500 gross register tons, two cargo ships of about 4,500 gross register tons, and two destroyers — came into clearer view. Persistent rain caused further sight and sound issues which delayed any chances of an attack. Believing she had the leader of the column in sight and having finally gained a good position as the convoy emerged from the rain, Blackfish fired six torpedoes. Anticipating a quick reprisal, she dove to 300 feet (91 m). The Japanese began a depth charge attack. Blackfish survived, but ultimately could not determine if she had made any successful hits against the convoy. After evading the escorts, Blackfish resumed her patroll. Between 9 and 14 January 1944, Blackfish′s patrols proved relatively uneventful, but on the evening of 15 January she began tracking a Japanese convoy. Unfortunately for Blackfish, her radar went out and the ships disappeared. Nonetheless, Davidson moved to head them off the next day. At midday on 16 January, Blackfish sighted smoke and closed in. The convoy appeared to consist of a cargo ship of about 6,000 gross register tons, one small tanker of about 4,500 gross register tons, and an escorting destroyer. Blackfish launched an attack, but the convoy’s low speed and zigzag forced Davidson to “fire down the throat" of the cargo ship and then fire "an angle shot from the stern." Blackfish fired all six of her bow tubes, and her second torpedo hit its target; her cfrew heard several explosions. Meanwhile, the Japanese destroyer approached Blackfish at high speed. Blackfish dove rapidly to escape from the area, but before she departed her crew observed the 2,087 gross register ton Kaika Maru rolling over on her starboard side; 27 of the 102 passengers aboard Kaika Maru perished in the sea. Davidson believed he sank the other merchant ship as well, but it was in fact only damaged. Blackfish weathered a barrage of depth charges that lasted from 16:56 until 20:13. In contemplating the lengthy Japanese counterattack, Davidson observed "I don′t know whether it was a coincidence or not, but every time we made any noise at all the destroyer would drop one or two more on us.” Blackfish and her crew endured 43 depth charges in total, but eventually she shook off the pursuing destroyer by heading into a heavy rain squall. Blackfish patrolled from 17 to 23 January 1944 with little to report other than some bad weather. Late on the evening of 24 January she received orders to shape a course for Tulagi, where she arrived at around 05:45 on 28 January, moored, and fueled. That same day, Davidson proceeded to nearby Guadalcanal for a special duty assignment with Commander, Task Force 31. After he returned, a party of six officers and two enlisted men and their equipment embarked and Blackfish got underway to Point White. On 30 January, the radar went out again, and the persistent problems with the radar notably shook Davidson’s confidence in the equipment. While in her patrol zone in the early morning of 3 February 1944, Blackfish sighted smoke and subsequently discovered a Japanese convoy consisting of two medium sized merchant ships, two Fubuki class destroyers, and one other unidentified escort of approximately 1,000 displacement tons. Having assumed a good position around 09:49, Blackfish fired a spread of six torpedoes at a distance of and immediately "went deep." Two of the Japanese escorts began using sonar and dropped some 14 depth charges. Following the attack, Blackfish remained submerged throughout the night of 3–4 February 1944, due primarily to the proximity of nearby Japanese air bases. Patrolling continued without any excitement through 7 February 1944. On 8 February, Blackfish arrived at Tulagi. She set out again on 9 February on the last leg of her patrol. On 13 February she sighted Cape Moreton Light, and shortly thereafter on the same day arrived at New Farm Wharf in Brisbane, Australia, ending her 49 day patrol, 31 days of which were spent in a combat area. Despite poor weather, a "groaning" rudder, and numerous leaks, Blackfish had managed to attack three Japanese convoys, as well as perform a special mission. The patrol was deemed "successful" and worthy of the Submarine Combat Patrol Insignia. At Brisbane, Blackfish underwent a two week refit, during which she had a new SJ radar installed.

Сегізінші соғыс патрулі

22 ақпанда лейтенант-коммандер Роберт Ф. Селларс «Блэкфиш» командасын қабылдады, ал 1 наурызда 1944 жылы ол теңізге шығып, сегізінші соғыс патрулін бастады. Ол 6-9 наурызда Милн шығанағында тоқтады, оқу-жаттығулар жүргізіп, жанармай мен жабдықтар алды. 10 наурызда ол «Башау» суасты кемесімен бірге патрульдік аймаққа бағыт алды. 1944 жылдың 17 наурызында патрульдік аймаққа жетті. 1944 жылдың 30 наурызында «Блэкфиш» жапондық конвоймен кездесті, экипажы шабуылға дайындық үшін өздерінің шайқас посттарына барып орналасты. 00:00-де ол сол жақтан торпедалар атып, 6700 тонналық «Рюё Мару» сауда кемесін батыруға ниеттенді. Айыныштысы, «Блэкфиш» үшін торпедалар «Рюё Мару» кемесінің түбінен өтіп кетті. «Блэкфиш» суға батып, тереңдік зарядтарынан күтті, бірақ конвойдың эскорттары қуып жете алмады. Жақын уақытта отын жетіспегендіктен, Селларс шабуылды тоқтатуға шешім қабылдады. 1944 жылдың 6 сәуірінде «Блэкфиш» Адмиралтейство аралдарындағы Манус аралындағы Сиэдлер портына бару туралы бұйрық алды. Ол 8 сәуірде келді, «Минк» танкерінің сол жағына бекітіліп, жанармай құйды. Жылдам қайта жабдықталып, сол күні сағат 21:25-те қайтадан теңізге шықты. Патрульдік аймағына оралғаннан кейін ол көптеген ұшақтарды, бірақ аздаған кемелерді көрді. «Блэкфиш» 12 сәуірде өзінің атауласымен жақыннан кездесті, оның журналында «кемеден 7000 ярд [6400 метр] қашықтықта күмәнді нысандар байқалды» деп жазылған, ал кейінгі тергеулер бұл нысандардың шын мәнінде «бірнеше ірі қара балық» екенін көрсетті. 1944 жылдың сәуірі жалғасқан сайын патруль де аз қызығушылықпен өтті. 1944 жылдың 15 сәуірінде «Блэкфиш» Палау аралдарындағы Мерирді барлауды жүргізді. Ұзақ тергеу кезінде жапондық көлік ұшағы арал тұрғындарына сигнал беріп жатқаны байқалды, бірақ одан басқа ештеңе болмады. Келесі аптадағы патрульде ұшақтардың үздіксіз қозғалысы байқалды, бірақ аймақта кемелердің жоқтығы анықталды. 21 сәуірде қызықты сәтте, ұшақ «Блэкфиш»-ті күтпеген жерден ұстап, оған кішкентай бомба тастады, бірақ ол зардап шекпеді. 1944 жылдың 26 сәуірінде «Блэкфиш» одақтастардың әуе шабуылдары үшін күзетшілік міндетін орындау және содан кейін Гавайидегі Перл-Харборға күзетшілікке бару туралы бұйрық алды. Сәйкесінше, ол өзінің патрульдік аймағынан шығып кетті. 1944 жылдың 27 сәуірінде «Блэкфиш» жапондық конвоймен кездесті. Одан кейін бірнеше сағат бойы үздіксіз маневрлер жасалды. Селларс жапондық кемелердің «томаннан жақсы көрінетініне» таң қалды, бірақ олар қуып жете алмады. Олардың радары жоқ екенін түсінді, содан кейін ол кемелердің біріне шамамен 150 метр қашықтықта төрт торпеда атуға бұйрық берді. Торпедалар атылғаннан кейін нысанда үлкен қара түтін пайда болды. Конвойдың эскорттары мен «Блэкфиш» нысана алған кеме көзден жоғалды. «Блэкфиш» шамамен бір сағат бойы суды қарап шықты, бірақ ешқандай кеме таппады. Келесі бірнеше күнде көптеген ұшақтар көрінді, бұл «Блэкфиш»-ті ұзақ уақыт бойы су астында қалуға мәжбүр етті. 1944 жылдың 2 мамырында ол өзінің патрульдік аймағын сәл өзгертіп, Яп пен Палау арасындағы суларда кемелерді іздеуді бастады. 4 мамырда ол күзетшілік міндеттеріне көшті, оның журналында «бұл аймақта бірінші күнінен бері ешқандай ұшақ байқалмады» деп жазылған. 6 мамырда «Блэкфиш» Перл-Харборға бару үшін аймақтан шықты, 1944 жылдың 19 мамырында келді, сонымен сегізінші соғыс патрулін аяқтады. «Блэкфиш»-тің сегізінші патрулі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде кез келген суасты кемесі жасаған ең ұзақ патрульдердің бірі болды, ол барлығы 80 күнге созылды. Теңізде ұзақ уақыт болғанға қарамастан, патруль жапондық кемелерге көп зиян келтірмеді, бірақ «Блэкфиш» күзетшілік және барлау миссияларын орындады, ал патруль «жетістікке» қол жеткізді және Суасты кемелерінің соғыс патрулінің белгісіне лайық деп танылды. Селларс өзінің патрульдік есебінде «суасты кемесі ұзақ уақыт патрульде қалмауы керек. Бұл бізге барлық экипаждың тиімділігі елу күндік мерзімнен кейін тез төмендейді деген фактіні көрсетті. Әсіресе, күзетшілер өз еркімен жұмыс істемеді, бұл туралы тікелей үстімізден келген ұшақтардан түскен бомбалар көрсетті» және сонымен қатар «экипаж өте шаршады» деп жазды.

On 22 February, Lieutenant Commander Robert F. Sellars assumed command of Blackfish, and on 1 March 1944 she put to sea, commencing her eighth war patrol. She stopped first at Milne Bay from 6 to 9 March, where she conducted training and took on fuel and provisions. Then on 10 March she headed for her patrol area in company with the submarine Bashaw. She arrived in her patrol area on 17 March 1944. On 30 March 1944, Blackfish encountered a Japanese convoy and her crew manned their battle stations in preparation for an attack. At , she fired a salvo of torpedoes from her port track, intending to sink the 6,700 gross register ton merchant ship Ryuyo Maru. Unfortunately for Blackfish, the torpedoes passed under Ryuyo Maru′s keel. Blackfish dove, expecting a depth charge attack, but the convoy′s escorts did not give chase. Due to a lack of fuel, Sellars decided to break off the attack. Blackfish received orders on 6 April 1944 to proceed to Seeadler Harbor on Manus Island in the Admiralty Islands. She arrived there on the 8 April, moored to the port side of the tanker Mink and fueled. The turnaround proved quick, and she put back out to sea at 21:25 the same day. Once back in her patrol area she spotted numerous planes but few ships. Blackfish had a close call with her eponym on 12 April, when, according to her log, some “suspicious looking objects were spotted 7,000 yards [6,400 meters] from the ship,” and a subsequent, investigation revealed that the objects in question were in fact “several large blackfish.”

As April 1944 continued, so did the patrol, with little excitement. On 15 April 1944, Blackfish conducted a reconnaissance of Merir in the Palau Islands. A brief investigation observed a Japanese transport plane making signals to the inhabitants of the island but nothing else came of it. Continued patrolling over the course of the next week revealed consistent plane activity but almost no ships in the area. In one briefly exciting moment on 21 April, a plane caught Blackfish somewhat off guard and dropped a small bomb on her, but she emerged unscathed. On 26 April 1944, Blackfish received orders to perform lifeguard duty for Allied airstrikes, then report to Pearl Harbor, Hawaii, for lifeguard duty. Accordingly, she departed her patrol area. While en route to her lifeguard station on 27 April 1944, Blackfish encountered a Japanese convoy. The ensuing pursuit resulted in several hours of constant maneuvering. Sellars marveled that although the Japanese ships "can see fairly plainly through the mist," they did not take notice of Blackfish′s presence during the chase. He concluded that they did not have radar, and having gained an advantageous position he gave the order to fire four torpedoes at one of the ships ay an approximate distance of Following the launch, a large cloud of black smoke appeared over the target. The convoy’s escort and the ship Blackfish had targeted then faded out of view. Blackfish scoured the waters for nearly an hour but did not locate any of the ships. Numerous plane sightings over the next several days forced Blackfish to remain submerged for long periods of time. On 2 May 1944, she slightly shifted her patrol zone and began searching the waters between Yap and Palau for possible shipping. On 4 May she shifted over to her lifeguard duties, and her log noted with some surprise that "no planes have been sighted since the first day in this area." On 6 May, Blackfish departed the area to proceed to Pearl Harbor, arriving there on 19 May 1944, concluding her eighth war patrol. Blackfish′s eighth patrol was one of the longest made by any submarine during World War II, having lasted a total of 80 days. Despite the prolonged time at sea, the patrol had also produced little damage to Japanese shipping, although Blackfish had conducted her lifeguard and reconnaissance missions, and the patrol was deemed "successful" and worthy of the Submarine Combat Patrol Insignia. In his patrol report, Sellars observed that "a submarine should not be left on patrol for too long a period. This was brought home to us by the fact that the efficiency of all hands decreases rapidly after the fifty day period. The lookouts, particularly, involuntarily slacked up, as shown by the bombings from planes, which came from directly overhead," and furthermore that "the boys were very tired."

1944 жылдың мамыр-қыркүйек айлары

Перл-Харбордан жабдықталып, 1944 жылдың 21 мамырында "Блэкфиш" кемесі Сан-Франциско, Калифорниядағы "Бейтлехем Стил" корпорациясының суасты кемелерін жөндеу базасына 27 мамырда жетті. Кеме жөндеуден өткен кезде экипажы жағаға демалысқа шықты, жөндеу үш айға созылды. Жөндеу аяқталғаннан кейін, және 24 жаңа экипаж мүшесі кемеге алынып, 1944 жылдың 31 тамызында Сан-Францискодан Перл-Харбор бағытына бет түзеді. 1944 жылдың 7 қыркүйегінде ол сол жерге жетіп, бірнеше күн жеке жаттығулармен айналысты.

Тоғызыншы соғыс патрулі

Тоғызыншы рет әскери патрульге шыққан "Blackfish" 17.11-ші тапсырма тобының бір бөлігі ретінде жұмыс істеді. Бұл топқа "Seadragon" және "Shark" су асты кемелері де кірді, ал "Shark" командирі басқаруды жүзеге асырды. "Blackfish" патрульді 1944 жылдың 23 қыркүйегінде бастады, Перл-Харбордан шығып, Мариана аралдарындағы Сайпанға "Seadragon" және "Shark" су асты кемелерімен бірге бет алды. Үш су асты кеме 1944 жылдың 3 қазанында Сайпан портына кірді, ал "Blackfish" "Holland" су асты кемесіне жанында тоқтады. 4 қазанның таңертеңінде "wolfpack" патрульдік аймаққа жолға шықты, бірақ тез арада бірнеше қиындықтарға тап болды. Біріншіден, тайфун "wolfpack" жолынан өтті, содан кейін "Shark" электрлік проблемаларға тап болды. 5 қазанда тапсырма тобы Сайпан қауіпсіз жолағының шығыс шетіне кірді, онда "Shark" электрлік мәселелерін шешті. Үш су асты кеме 1944 жылдың 5-6 қазан түнінде дауылдың өтуін күтіп, сол жерде қалды. Үш су асты кеме 1944 жылдың 6 қазанында Сайпан қауіпсіз жолағынан 8 күшті жел мен толқындар арасында шықты. Бірнеше рет көк су оның көпірінен асып, теңіз суы оның басқару мұнарасының люгінен ағып шықты. Оның экипажы алдымен басқару мұнарасын шелектермен құтқарып, содан кейін суды төменгі басқару мұнарасының люгінен басқару бөлмесінің палубасындағы үлкен ағынға бағыттайтын су сырғанағын орнатты. "Blackfish" 50 градусқа дейін иілді, сонымен қатар экипаж арасында теңіз ауруы жиі кездесті. 7 қазанда тайфун жалғасты, Селларс толқындардың әлі де таудай болғанын, биіктігі 15-18 метрге жететінін, желдің жылдамдығы 110-130 шақырым/сағатты құрайтынын атап өтті. "Blackfish" алға қарай жүріп, 1944 жылдың 8 қазанында патрульдік аймаққа жетті, соңында онда тыныш теңізді тапты. "Blackfish" патрулі 1944 жылдың 12 қазанына дейін тыныш болды, сол күні ол жапон "Minekaze" классының эсминцісімен байланыс жасады. Сағат 22:39-да, эсминецтің алдынан өте жатып, "Blackfish" артқы торпедалық бөлімдерінен төрт торпеда атты. Селларстың таңғалуына орай, төрт торпеда да өткен. Атақтысы, шабуылдан кейін эсминец тарапынан ешқандай қарсылық болмады. "Blackfish" эсминецті аңдып жүріп, 13 қазанның түн ортасынан кейін оған тағы да шабуыл жасады. Бұл шабуыл да сәтсіз аяқталды, ал сәлден кейін "Blackfish" шайқасқа дайындықтан босатылды. Селларс мұнан ашуланып, таңғалды, сондықтан эсминецке тағы да торпедаларды "құртпауды" жөн көрді және "Blackfish" патрульдік аймағына қолсыз оралды. 1944 жылдың 14 қазанында "Blackfish" экипажының жартысы су бетіне шыққанда ауыр науқастанып, бұл проблема күн сайын қайталана бастады. Басқа жағдайда, эсминецке жасалған сәтсіз шабуылдан кейін бес апатсыз күн өтті, ал 1944 жылдың 19 қазанында "Blackfish" өзінің патрульдік аймағын ауыстырды, 20 қазанда жаңа аймағына жетті. Экипаждың су бетіне шыққанда күн сайын ауырып кетуі жалғасты, және жағдайдың себебі анықталмады; кейбір экипаж мүшелері бұл ауадан деп болжады, оның сынағы тек бір пайызды құрайтын көмірқышқыл газының бар екендігін көрсетті, бұл қауіпсіздік шегінде. 1944 жылдың 21 қазанында "Shark" және "Seadragon" жапон кемелерімен маңызды кездесу туралы хабарлады. "Blackfish" оқиғаны қадағалап, бірақ су бетіне шыққанда экипаждың көбі ауырып қалды және Селларс "жағдай үлкен масштабқа ие болып отыр" деп атап өтті. 22 қазанда экипаждың 90%-ы ауырып, кейбіреулері өте ауыр екені анықталды. Ауырып қалған экипаждан басқа, 17.11, 17.14 және 17.15-ші жұмыс топтарының салдарынан жиілік арқылы келетін радио қатынасының шамадан тыс мөлшері "Blackfish" байланысын бұзды. 1944 жылдың 25 қазанында "Blackfish" экипажының көпшілігі денсаулығын қалпына келтірді, тек бірнеше адам ғана аурумен ауырады, ал "Shark" және "Seadragon" алдыңғы апталарда жасаған көптеген шабуылдарына байланысты торпедалары бітті деп хабарлады. "Shark" болмаған кезде, "Blackfish" уақытша командалық тапсырманы қабылдады. 1944 жылдың 27 қазанында таңертең ол үш жапондық эсминецін көрді, бірақ белгісіз жағдай оларды шабуылға алуға кедергі жасады. Сол күні сағат 18:23-те ол бірнеше жапондық кемені байқады, бірақ дұрыс орналаспау Селларс пен оның экипажының көңілін қалдырған шабуылға айналуына жол бермеді. "Blackfish" өзінің патрульдік аймағын қайтадан өзгертіп, Батан аралдарының шығысында және Филиппин аралдарындағы Лусонның солтүстік-шығысында орналасқан Филиппин теңізіндегі аймаққа қарай бет алды. Ол 1944 жылы 29 қазанда келді. Ол 30 қазанда кішкентай кемені байқады, бірақ басқа байланыс болмады. 1944 жылы 1 қарашада ол тағы да өзінің патрульдік аймағын өзгертті, ол Оңтүстік Қытай теңізінде, Лусонның солтүстік-батыс шетіндегі Боджеадор мысығының батысында орналасқан. 2 қарашада Боджеадор мысығының маяк үйін көріп, шығысқа қарай жылжиды, жағалауды аралап шықты, бірақ қызықты ештеңе таба алмады. 3 қарашада теңіз тегіс, тыныш, аспан бұлтсыз болды, бірақ "Blackfish" ешқандай кемелерді көрмеді. "Бос қолмен" үйге оралмау үшін Селларс патрульді бес күнге ұзартуды сұрады. "Blackfish" 1944 жылдың 6 қарашасында Бабуян аралдарындағы Калаян аралы мен Далупири аралы арасынан өтті, ол ешқандай кемелерді көрмеді, бірақ арал төбелерінде "өрттер мен шамдарды" байқады. Ол бірнеше күн бойы дамымайтын жағдайда патрульдеді, ал 10 қарашада тайфун аймақты қиратып, экипаждың патруль соңында шабуыл жасау үмітін жойды. Теңіз 11 қарашада тыныштағаннан кейін "Blackfish" өзінің патрульдік аймағынан шықты. Ол 17 қарашада Сайпанға жетті, онда жанармай мен жабдықтарды алды, содан кейін Солтүстік Гавайи аралдарындағы Мидуэй атолдарына бет алды, онда 1944 жылдың 24 қарашасында келді, жол жүрісінде су шайып алды. "Blackfish" Мидуэй атолдарына келген кезде, экипажының патрульдеу кезінде ауырған аурудың себебі карбон тетрахлоридтің буына ұшыраудан туындаған қорғасын улануы болғандықтан, қақпақтары бос екі карбон тетрахлоридтің бос банкасы табылған. Селларс патруль туралы соңғы есебінде "бұл карбон тетрахлориді су асты кемелерінде тасымалдамау керектігін тағы да көрсетеді" деп атап өтті. Жалпы, "Blackfish" тоғызыншы рет әскери патрулі Су асты кемесінің шайқас патрульдік белгісіне ие болуға лайық емес деп танылды. Патрульден оралғанда болған су шаю оның Мидуэй атолдарында жөндеуден өтуін қажет етті. 1944 жылдың 23 желтоқсанында жөндеу аяқталғаннан кейін, ол 1944 жылдың 29 желтоқсанына дейін оқу шараларын жүргізді.

For her ninth war patrol, Blackfish operated as part of a submarine wolfpack designated Task Group 17.11. The wolfpack also included the submarines Seadragon and Shark, with Shark′s commanding officer in overall command. Blackfish began the patrol on 23 September 1944, departing Pearl Harbor and heading for Saipan in the Mariana Islands in company with Seadragon and Shark. The three submarines entered the harbor at Saipan on 3 October 1944, and Blackfish moored alongside the submarine tender Holland there. Early on the morning of 4 October, the wolfpack set out for its patrol area but quickly encountered several problems. First, a typhoon crossed the wolfpack′s track, then Shark began to experience electrical problems. On 5 October, the task group entered the eastern end of the Saipan safety lane, and where Shark resolved her electrical issues. The three submarines remained in the area during the night of 5–6 October 1944 to wait out the storm. The three submarines departed the Saipan safety lane on 6 October 1944 amid force 8 winds and seas. Several times, green water broke over her bridge, causing seawater to flood through her conning tower hatch. Her crew at first bailed out the conning tower with buckets, then rigged a canvas water scoop which directed the water from the lower conning tower hatch into the large drain in the control room deck. Blackfish also experienced several 50 degree rolls and a great deal of sea sickness among her crew. The typhoon continued on 7 October, Sellars commenting that the waves “are still mountainous, 50 to 60 feet [15 to 18 meters] with gale winds of 60 to 70 knots [111 to 130 km/h; 69 to 81 mph]." Blackfish pressed on and reached her patrol area on the morning of 8 October 1944, at last finding calm seas there. Blackfish′s patrol was quiet until 12 October 1944, when she made contact with a Japanese Minekaze class destroyer. At 22:39, when dead ahead of the destroyer, Blackfish fired four torpedoes from her stern tubes. To Sellars’ astonishment, all four missed. Oddly, the attack also did not result in any retaliation from the destroyer. Blackfish continued to stalk the destroyer, and just after midnight on 13 October fired at it again. This attack also failed, and moments later Blackfish secured from battle stations. Both disgusted and mystified by the misses, Sellars decided it prudent to refrain from "wasting" more torpedoes on the destroyer and Blackfish returned to her patrol area empty handed. On 14 October 1944, about half of Blackfish′s crew became seriously ill when she surfaced, and this problem began to repeat itself every day. Otherwise, five uneventful days followed the failed attack on the destroyer, and on 19 October 1944 Blackfish shifted her patrol area, reaching her new area on 20 October. The daily sickening of the crew upon surfacing persisted, and no cause for the condition could be determined; some crewmen speculated that it was from the air, a test of which indicated the presence of only one percent carbon dioxide, well within safety limits. On 21 October 1944, Shark and Seadragon reported a significant engagement with Japanese ships. Blackfish was trailing the action, but upon surfacing more of the crew became sick and Sellars remarked that the "situation is assuming major proportions." On 22 October, it was determined that 90% of the crew had been sickened, with a number of the cases being quite serious. In addition to the sickened crew, an inordinate amount of radio traffic coming across the frequency — a result of Task Groups 17.11, 17.14, and 17.15 operating in the same area — impaired Blackfish′s communications. By 25 October 1944, a majority of Blackfish′s crew had regained their health, with only a few lingering cases, and Shark and Seadragon reported that they were out of torpedoes due to the numerous attacks they had executed in the preceding weeks. In Shark′s absence, Blackfish took temporary command of the task group. Early in the morning of 27 October 1944, she sighted three Japanese destroyers, but unspecified extenuating circumstances prevented her from attacking them. At 18:23 that day, she spotted several other Japanese ships, but poor positioning prevented the contact from developing into an attack, much to the disappointment of Sellars and his crew. Blackfish shifted her patrol area again, heading to an area in the Philippine Sea east of the Batan Islands and northeast of Luzon in the Philippine Islands, where she arrived on 29 October 1944. She spotted a small ship on 30 October, but had no other contacts. On 1 November 1944, she again changed her patrol area, to an area in the South China Sea west of Cape Bojeador, the northwestern tip of Luzon. She sighted Cape Bojeador Lighthouse on 2 November and moved to the east, scouring the coast, but located nothing of interest. On 3 November, the sea was flat and calm and there was a cloudless sky, but still Blackfish sighted no ships. Desperate not to "go home empty handed, Sellars requested a five day extension to the patrol. Blackfish passed between Calayan Island and Dalupiri Island in the Babuyan Islands on 6 November 1944, and while she sighted no ships, she did spot some "campfires and lights in the island hills." She patrolled without further developments for several more days and a typhoon ravaged the area on 10 November, effectively ended the crew’s hopes of making any attacks before the end of the patrol. With the seas calming on 11 November, Blackfish departed her patrol area. She arrived at Saipan on 17 November, took on fuel and supplies there, and then headed for Midway Atoll in the Northwestern Hawaiian Islands, where she arrived on 24 November 1944 after suffering from flooding en route. Upon Blackfish′s arrival at Midway Atoll, two empty cans of carbon tetrachloride with loose lids were found on board, which indicated that the sickness that afflicted her crew during her patrol likely resulted from lead poisoning caused by exposure to carbon tetrachloride fumes. Sellars noted in his final report on the patrol that "this again emphasizes the fact that carbon tetrachloride should not be carried on board submarines." As a whole, Blackfish′s ninth war patrol was judged ineligible for the award of the Submarine Combat Patrol Insignia. Due to the flooding which occurred during her return from patrol, she required a refit at Midway Atoll. After it was completed on 23 December 1944, she conducted training until 29 December 1944.

10-шы соғыс патрулі

Blackfish 1945 жылдың 1 қаңтарында Мидуэй атолынан шығып, Оңтүстік Қытай теңізіндегі Лусон-Формоза аймағындағы патрульдік аймаққа бағытталған ондық соғыс патрулін бастады. Ол патрульді 17.16-шы міндетті топтың құрамында жүргізді, бұл «Джоу Джудхедс» деп аталған қасқырлар тобы, сонымен қатар Archerfish және Batfish су асты кемелері де кірді, Archerfish командирі қасқырлар тобының командирі ретінде тағайындалды. 7 қаңтарда Blackfish Batfish-пен байланыс жасады, және екеуі Мариана аралдарындағы Гуамға бағыт алды. 9 қаңтарда олар Гуамға жетіп, Blackfish су асты кемесі Sperry кемесіне оң жағымен тікелей қосылды. 1945 жылдың 10 қаңтарында Blackfish кемесінің кезекті жөндеу жұмыстары аяқталып, Archerfish та топқа қосылғаннан кейін, үш су асты кеме Гуамнан патрульдік аймаққа аттанды. Blackfish 1945 жылдың 16 қаңтарында Лусонның солтүстігіндегі Филиппин аралдарындағы Батан аралына жағаға қонды, теңіз қатты болды және көріну нашар еді. 1945 жылдың 17 қаңтарында үлкен толқын Blackfish-ке соқты, нәтижесінде судың көп бөлігі оның бастион мұнарасына құйылды, бірақ ол су батқанға қарамастан, жолын жалғастырды. 18 қаңтарда ол АҚШ-тың әуе шабуылына қолдау көрсету үшін аймақта құтқару жұмыстарын жүргізді. Сол күні кешке ол жапондық сампанды көрді. Селларс сампанға екі торпеда атуды қарастырды, бірақ дәл ату мүмкін болмағандықтан және Blackfish-тің аймақтағы орнын жариялағысы келмегендіктен, содан бас тартты. 1945 жылдың 19 қаңтарында құлаған авиаторларды іздеу кезінде Blackfish бірнеше кішкентай жапондық желкенді кемелерін көрді, бірақ Селларс оларға ұқсас себептермен және нашар ауа райының салдарынан шабуыл жасамайтынына шешім берді. 1945 жылдың 23 қаңтарында Blackfish тыныш теңізде жүргенде, ол кішкентай жапон кемесін көрді. Ол оған қарумен оқ атуға тырысты, бірақ қару істен шықты. Blackfish оған 20 миллиметрлік және .50 калибрлі пулеметтерін орнатып, аймақтан жоғары жылдамдықпен кетуден бұрын бірнеше зиянды соққылар берді. Жоғары жылдамдықпен шегіну кезінде оның негізгі электр қозғалтқышы күйіп кетті, ал келесі бірнеше күндегі қатты теңіз оны 25 қаңтарға дейін жөндеуге мүмкіндік бермеді. Blackfish 1945 жылдың 28 қаңтарында Гонконг маңынан өтіп, көптеген жонкалар мен шағын балық аулау траулерлерін көрді. Селларс «осы аймақта осы траулерлер мен жонкалардың көпшілігі қытайлық болуы мүмкін» деп есептеді, бірақ «бұл кемелердің іс-әрекеттері бейбіт балық аулауды көрсетпейді. Олар жұптармен қарауылдап жүреді, балық аулау олардың екінші кәсібі сияқты көрінеді. Егер балық аулау болса, олар жапондықтар үшін балық аулайды. Біз оларды қолымыздан келсе, барлығын атып өлтіреміз». 1945 жылдың 30 қаңтарында таңертең Blackfish екі үлкен сампан типті кемеге жақындады. 02:18-де екі торпеда іске қосылды, екеуі де соқты, бірақ жарылыс болған жоқ. Blackfish экипажы оның қаруларын дайындады және сағат 04:35-те оларды жақын маңдағы сампанға бағыттады. Қарулар тағы да атудан бас тартса да, 20 миллиметрлік пулемет пен .50 калибрлі пулемет сампанды тесіп, оның желкендерін құлатып, мачталарын құлатты. Blackfish суға батқан сампанды, палубалары сумен жабылған күйде қалдырды, содан кейін назарын екінші сампанға аударды, ол қашу үшін барлық желкендерін жайды. Blackfish сампанға жақындап, оны айнала жүріп оқ ашты, сампан өзін құтқару үшін Blackfish-ке шабуыл жасауға тырысты. 50 калибрлі пулеметтер 10 минуттан кейін қызып, 20 миллиметрлік пулемет істен шықты, сондықтан Blackfish шайқастан шығып, қаруларын жөндеуге кірісті. 1945 жылдың 1 ақпанында Blackfish осындай кемелердің тобымен тағы да қақтығысқа түсті. Ай шыққаннан кейін, ол бірнеше сампан мен траулерлерге, жұптармен келе жатқанда шабуыл жасады. Соңғы атыста ол кем дегенде үш кемені батырып, тағы сегізін зақымдады. Сампандар Blackfish-ке тиісті әсер етпеген шағын қарумен жауап берді. Атыс кезінде Blackfish радары үш үлкен су кемесінің жақындап келе жатқанын анықтады, сондықтан ол аймақты дереу тастап кетті. 1945 жылдың 2 ақпанында Blackfish өткен күнгі оқиға туралы хабарлады, содан кейін Plaice және Scabbardfish су асты кемелері бар басқа қасқыр тобына қосылуға бұйрық алды. 3 ақпанда ол Лусон бұғазына қарай бет алды. 4 ақпанда ол шабуылдаған сампан қытайлық болуы мүмкін деген хабарды алды, оған Селларс «ату алдында әрқашан осы мүмкіндікті қарастырдым, бірақ қарсы ату, жұптармен қарауылдау және корпус сияқты емес, жау көрсеткіштері жоққа шығарды» деп жауап берді. Blackfish қалған уақытын патрульдеумен және құтқару жұмыстарын жүргізумен өткізді. 1945 жылдың 17 ақпанында Blackfish Batfish-пен бірге патрульдік аймақтан шығып, Гуамдағы Апра портына бағыт алды. 1945 жылдың 21 ақпанында ол сол жерге жетіп, Proteus су асты кемесіне оң жағымен тікелей қосылды, осылайша патрулін аяқтады. Ол оқпен батырған сампандар үшін мақтау алды, бірақ патруль үшін Су асты кемелерімен күрес белгісі берілген жоқ. Кеменің соңғы есебінде Селларстың жеке өзі 12 соғыс патрулін аяқтағанына құттықтау айтылды. Blackfish 1945 жылдың 10 наурызына дейін жөндеуден өтті, осы уақытта экипажы Dealey лагерінде демалды. Экипаж 17 наурызда жаттығуға кірісті, ал Blackfish 20 наурызда теңізге қайта дайын болды, жаңа ауа шығару құрылғысымен, ол кемедегі ауа сапасын едәуір жақсартты.

Blackfish departed Midway Atoll on 1 January 1945 to begin her tenth war patrol, bound for a patrol area in the Luzon Formosa area in the South China Sea. She undertook the patrol as a unit of Task Group 17.16, a wolfpack nicknamed "Joe’s Jugheads" which also included the submarines Archerfish and Batfish, with Archerfish′s commanding officer designated as the wolfpack commander. On 7 January, Blackfish made contact with Batfish, and the two of them shaped a course for Guam in the Mariana Islands. On 9 January they arrived at Guam, and Blackfish moored there to the port side of the submarine tender Sperry. On 10 January 1945, with Blackfish′s voyage repairs complete and Archerfish having joined the group, the three submarines departed Guam for their patrol area. Blackfish made landfall at Batan Island in the Philippine Islands north of Luzon on 16 January 1945 amid rough seas and low viability. On 17 January 1945, a large wave struck Blackfish, causing a significant amount of water to pour through her conning tower hatch into her conning tower, but she carried on despite the flooding. On 18 January, she conducted lifeguard duties in the area in support of U. S. airstrikes. In the late afternoon that day, she spotted a Japanese sampan. Sellars considered firing two torpedoes at the sampan, but ultimately decided against it because of the improbability of getting an accurate shot and because he did not want to give away Blackfish′s position in the area. While searching for downed aviators on 19 January 1945, Blackfish sighted several other small Japanese sailing ships, but Sellars again decided not to attack them because of similar considerations, and because bad weather made a successful attack unlikely. While Blackfish moved through calm seas on 23 January 1945, she sighted a small Japanese vessel. She attempted to open fire on it with her guns at a range of , but the guns misfired. Blackfish brought her 20 millimeter guns and .50 caliber machine guns to bear and scored several damaging hits before leaving the area at high speed. During her high speed withdrawal, her main electric motor burned out, and rough seas over the next several days prevented its repair until 25 January 1945. Blackfish cruised near Hong Kong on 28 January 1945 and spotted numerous junks and small fishing trawlers. Sellars noted that he believed "many of these trawlers and junks may be Chinese in this particular area," but "the actions of these vessels do not indicate peaceful fishing. They patrol in pairs fishing seems to be their secondary occupation. Undisputedly they are fishing for the Jap[anese], if fishing at all. We will shoot them all if we can.” During the early morning hours of 30 January 1945, Blackfish made an approach on two large sampan type vessels. At 02:18, she launched two torpedoes, both of which appeared to hit, but no explosions resulted. Blackfish′s crew manned her guns, and at 04:35 trained all of them on the nearest sampan. Although the guns again failed to fire, the 20 millimeter gun and .50 caliber machine guns riddled the sampan, causing its sails to collapse and its masts to fall. Blackfish left the sampan in a sinking condition with its decks awash, then shifted her attention to the second sampan, which opened all her sails in the hope of escaping. Blackfish closed to and opened fire while circling the sampan, which in desperation attempted to ram Blackfish. After 10 minutes of firing the 50 caliber machine guns overheated and the 20 millimeter gun jammed, so Blackfish retired from the battle to work on her guns. On 1 February 1945 Blackfish again engaged a group of similar ships. The skirmish began just after moonrise when she approached several sampans and trawlers traveling in pairs. In the ensuing firefight, she sank at least three ships and damaged eight others with , 20 millimeter, and 50 caliber fire. The sampans retaliated with small arms fire, which had little to no effect on Blackfish. During the firefight, Blackfish′s radar picked up three large surface vessels approaching, so she quickly vacated the area. On 2 February 1945, Blackfish reported the previous day’s action, then received orders to join another wolfpack also consisting of the submarines Plaice and Scabbardfish. As of 3 February she was headed for the Luzon Strait. On 4 February, she received word that the sampan she attacked might have been Chinese, to which Sellars responded that he "considered that possibility each time before shooting but with return fire, attempts to ram, regular patrol in pairs, and non junk like hulls, the enemy indications overruled." Blackfish spent the remainder of her time on station patrolling and conducting lifeguard duties. She departed her patrol area in company with Batfish on 17 February 1945 and shaped a course for Apra Harbor on Guam. She arrived there on 21 February 1945 and moored to the port side of the submarine tender Proteus, ending her patrol. She received credit for sinking the sampans she engaged by gunfire, but the Submarine Combat Patrol Insignia was not granted for the patrol. The ship′s final report also congratulated Sellars on his personal completion of 12 war patrols. Blackfish underwent a refit that lasted until 10 March 1945, during which her crew recuperated at Camp Dealey. The crew commenced training on 17 March, and Blackfish again was ready for sea by 20 March 1945 with a new air exhaust blower that dramatically improved the air quality aboard her.

Он бірінші әскери патруль

1945 жылғы 21 наурызда "Blackfish" Апра портынан шығып, өзінің он бірінші әскери патрулін жүргізу үшін Формоза аймағына және Оңтүстік Қытай теңізінің жалпы аймағына бағыт алды. Ол қайтадан "қасқыр үйірі" тобының құрамында жұмыс істеді, оған "Bullhead", "Seahorse" және "Tigrone" суасты кемелері де кірді. "Tigrone" командирі бүкіл үйірдің басқарушысы болды. "Қасқыр үйірі" 1945 жылғы 26 наурызда патрульдік аймаққа келді. Сол күні Селларс "Blackfish" нысанаға тап болу мүмкіндігі аз екенін есептегендіктен, үйір Батан аралынан бірнеше күн бойы "жақсы бомбалау орнын" және жапондық суасты кемелерін іздейтінін жазды, себебі біздікілердің басқа шаруасы жоқ еді. 27 наурызда "Blackfish" Батан аралын барлап, суретке түсірді. Ол солай істеп жатқанда, кеме ас үйі терең қуыру пешінен шыққан оттың салдарынан өртке ұшырады, бірақ экипаж отты сөндірді. "Blackfish" 1945 жылғы 29 наурызда Батан аралында жапондық радио мұнарасын бомбалауға қолайлы нысананы анықтады. Ол 18:04-те су бетіне шықты, және күн батқан кезде жағалауға толық жылдамдықпен жақындап, атыс ашты. Экипаж бірнеше тікелей соққыларды байқады, олар радио мұнарасының маңына топырақ пен қирандыларды лақтырып жіберді. Шабуылдан кейін "Blackfish" жапондықтардың жағалауда екенін естімеді және көрмеді, бірақ дыбыс операторы алыстан винт бұралысын естіп, кемеден алшақтады. Тағы бір күндік патрульден кейін, 1945 жылғы 31 наурызда "Blackfish" экипажы Пратас аралында екі жапон мұнарасын және олардың қаруларын байқап, оларды бомбалауға шешім қабылдады. Оның 20 миллиметрлік және 50 калибрлі пулеметтері жапондық бекіністерін қиратты. Бұрынғы шабуылдағыдай, жапондықтар жауап бермеді. "Blackfish" жақын маңдағы ұшақты байқағаннан кейін жылдам алшақтады. 1945 жылғы 2 сәуірде "Blackfish" Пратас рифі маңында күзеттік және құтқарушылық міндетін атқарды. Түскі сағат 12:00-ге дейін ол бірнеше жонктарды көрді. Экипаж өздерінің әскери орындарын ұстады, бірақ кіші кемелер "достық" екенін анықтады. "Blackfish" бір жонкқа жақындап, оның қытай экипажымен жақсы қарым-қатынас жасады. Балықшылар ағылшынша сөйлемейді, бірақ "Blackfish" экипажы олармен күлімсіреп, нан мен консервіленген тағамдарды шаянға айырбастады. "Blackfish" патрульдеу кезінде бірнеше әскери миналарды көріп, оларды .45 калибрлі (11,43 мм) "Томпсон" автоматтарымен жарылғысы келді, бірақ бұл тиімсіз болды. Соңында ол 20 миллиметрлік пулеметін миналарды жою үшін пайдаланды. Сондай-ақ, ол дизель майының иісімен бірге мұнайдың сырғанауына тап болды, бұл Селларсты осы аймақта басқа суасты кемесі болуы мүмкін деген ойға итермеледі. 1945 жылғы 3 сәуірде "Blackfish" жоюға қажетті тағы да миналарды кездестірді, бірақ кейіннен ол болжамды миналардың біреуін ескі мұнай барабаны деп анықтады. 1945 жылғы сәуір айында "Blackfish" күнделікті патрульдік және құтқарушылық міндетін атқарды және кейбір миналарды, көптеген жонктарды және бірнеше ұшақтарды көруден басқа ештеңе болмады. Ол патрульдік аймағының әртүрлі секторларына барып, нысаналарды табуға рұқсат сұрады, бірақ бұл өтініштер қабылданбады. 22 сәуірде ол келесі күні патрулін тоқтату туралы бұйрық алды. 24 сәуірдің таңертеңінде ол Пратас рифінің маңында пайда болды және оның қалған оқ-дәрілерін пайдалану үшін Пратас аралындағы жапондық радио мұнарасын бомбалады, кем дегенде жиырма рет соққы берді және мұнараны қоңыр түтінге айналдырды. Содан соң ол Сайпанға бағыт алды. "Blackfish" 1945 жылғы 27 сәуірде Сайпандағы Танапаг портына келді және отынға толы болды. Сол күні сағат 10-ға қарай қайтадан жолға шықты. 1 мамырда ол Перл-Харборға бағыт алды, ол 10 мамырда жетті, бұл оның патрулін аяқтады. Патруль суасты кемелері үшін жауынгерлік белгіге лайық деп табылған жоқ, бұл Селларсты "Blackfish"тің АҚШ-тың суасты кемешілері "Конвой колледжі" деп атаған операциялық аймаққа қайта-қайта тағайындалуы оған нысаналарды табу мүмкіндігінен айырды деп ойлауға итермеледі және оның келесі патрулі АҚШ суасты кемешілері "Империя аймағы" деп атаған жерде, Жапондық аралдарға жақын жерде болуы керек, онда нысаналар көп және "Blackfish" экипажы белгіге ие болу мүмкіндігіне ие болады.

On 21 March 1945, Blackfish stood out of Apra Harbor and shaped a course for the Luzon Strait Formosa area and the general area of the South China Sea to conduct her eleventh war patrol. She again operated as part of a wolfpack, which also included the submarines Bullhead, Seahorse, and Tigrone. Tigrone′s commanding officer served as overall wolfpack commander. The wolfpack arrived in its patrol area on 26 March 1945. Believing that there was little chance Blackfish would encounter targets, Sellars wrote that day that he assumed that the wolfpack would patrol off Batan Island for a few days "looking for a good bombardment spot" and Japanese submarines, since there is nothing else for us to do." On 27 March, Blackfish reconnoitered Batan Island and took photographs. While she was doing so, her galley went up in flames as a result of a deep fryer fire, but her crew contained the fire. Blackfish identified a suitable bombardment target — a Japanese radio tower — on Batan Island on 29 March 1945. She surfaced at 18:04, and just as the sun was setting she closed the shoreline at full speed and opened gunfire from Her crew observed several direct hits, which threw up earth and debris around the radio tower. Following the attack, Blackfish heard and saw nothing of the Japanese on shore, but her sound operator picked up screw noises at a distance and she disengaged. After another day of uneventful patrolling, Blackfish′s crew on 31 March 1945 observed two Japanese towers with gun emplacements on Pratas Island and decided to bombard them. Her , 20 millimeter, and 50 caliber machine gun fire devastated the Japanese emplacements. As with the previous attack, the Japanese did not respond. Blackfish made a speedy withdrawal after detecting nearby aircraft. On 2 April 1945, Blackfish was patrolling and conducting lifeguard duty near Pratas Reef. Just before 12:00 she sighted several junks. Her crew manned their battle stations, but the small ships were determined to be "friendly." Blackfish moved alongside one of the junks and a hospitable interaction took place with its Chinese crew. The fishermen did not speak English, but Blackfish′s crew exchanged grins with them, and traded bread and canned food to them for a string of squid. While patrolling in her lifeguard area, Blackfish came across several naval mines and attempted to detonate them with .45 caliber (11.43 mm) Thompson submachine gun fire, which proved ineffective. Eventually, she used her 20 millimeter gun to destroy the mines. She also encountered an oil slick accompanied by a smell of diesel fuel, leading Sellars to contemplate the possibility that another submarine was in the area. On 3 April 1945, Blackfish encountered more mines in need of disposal, although she later identified one of the supposed mines as an old oil drum. April 1945 continued with Blackfish engaged in routine patrolling and lifeguard duty and little more than sightings of occasional mines, numerous junks, and a few aircraft. She requested permission to venture to different sectors of her patrol area to try to find targets, but these requests were denied. On 22 April, she received orders to end her patrol the next day. Early on the morning of the 24 April, she surfaced near Pratas Reef and shelled a Japanese radio tower on Pratas Island to use up the remainder of her ammunition, scoring at least twenty hits, and leaving the tower in a brown pall of smoke. She then shaped a course for Saipan. Blackfish arrived in Tanapag Harbor on Saipan on 27 April 1945 and took on of fuel. She got back underway by 10:00 the same day. On 1 May, she set course for Pearl Harbor, which she reached on 10 May, bringing her patrol to an end. The patrol was not deemed worthy of the Submarine Combat Insignia, prompting Sellars to suggest that Blackfish′s repeated assignments to an operating area known to U. S. submariners as "Convoy College" was denying her an opportunity to find targets, and that her next patrol should be in what U. S. submariners called the "Empire Area", closer to the Japanese Home Islands, where targets were more plentiful and Blackfish′s crew would have a chance to earn the insignia.

Он екінші әскери патруль

1945 жылдың 14 маусымында "Қара балық" Перл-Харбордан теңізге шығып, он екінші соғыс патрулін бастады. Оның басты міндеті – Nanpō аралдары, Шығыс Қытай теңізі және Сары теңіз бағытындағы әуе шабуылы кезінде құтқару жұмыстарын жүргізу болды. 1945 жылдың 30 маусымында Гуамға келген соң, жөндеу жұмыстарын аяқтағаннан кейін, 1945 жылдың 3 шілдесінде патрульдік аймаққа қайта бет бұрды. Патрульдік аймағына 1945 жылдың 7 шілдесінде жетті. "Қара балық" құтқарушылық міндеттерін орындады, теңіз миналарын жойды және ара-тура кездейсоқ барлау жүргізді, бірақ 1945 жылдың шілде айының көп бөлігі ешқандай маңызды жаңалықсыз өтті. 1945 жылдың 3 тамызында үлкен дауыл фронты пайда болып, күшіне енді, нәтижесінде "Қара балық" 150 фут (46 м) тереңдікке суға батты, ал Селларс "біз бұл дауылды бетте жүріп өткізе аламыз ба" деп күмәнданатынын айтты. Кейінірек сол түні, дауылдың желдері мен 12 метрлік толқындар пайда болғандай тез тарап кетті. Дауылдан кейінгі бірнеше күннен соң, Селларстың "американдық ұшақтардың тобы" деп сипаттаған ұшақтар Когосима Кайванға қарай бет алды, және "Қара балық" бірнеше құлаған ұшқыштарды құтқаруға шақырылды. "Қара балық" ұшқыштардың орнына қарай жоғары жылдамдықпен бет алды. 1945 жылдың 5 тамызында сағат 16:04-те ол теңізден АҚШ Әскери-әуе күштерінің алты ұшқышын тауып алып құтқарып шығарды, олардың барлығы жақсы көңіл-күйде және денсаулығы жақсы еді. 1945 жылдың 6 тамызында Яку Шиманың оңтүстік-шығысындағы құтқару салғышындағы тағы бір ұшқыш құлағаны туралы хабар "Қара балыққа" жетті. 7 тамызда ол аймақты іздестірді, бірақ тек бос қайық тапты. 8 тамызда ол Цурикаки маяғынан оңтүстікке қарай ұшақ құлағаны туралы хабар алды, бірақ бастапқыда дұрыс емес координаттарды алды, нәтижесінде жемісті іздеу жүргізілмеді, және Селларс "Қара балық" экипажы "дұрыс координат берілгенде, пилотты құтқара алған болар еді" деп атап өтті. 8 тамызда "Қара балық" Касагаки Шимадағы жапондық жағалаудағы нысандарды бомбалады. 9 тамызда ол "Уайл" су асты кемесімен кездесіп, 17 әскери-теңіз және әскери-әуе күштерінің қызметкерлерін алып, оларды "Қара балыққа" көшірді, олар патрульдің соңына дейін "Қара балықта" қалды. "Қара балық" қосымша қызметкерлерді алғаннан кейін, оның буландырғыштары істен шығып, шомылуға тыйым салынды. Теңізде тағы бірнеше қиын күндер өтті, бірақ ақырында "Қара балық" 1945 жылдың 14 тамызында Гуамға жетіп, "Fulton" су асты кемесінің оң жағына тоқтады, осылайша патруль аяқталды. 1945 жылдың 15 тамызында Жапониямен жаулық тоқтады, осылайша Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталды. Барлығы "Қара балықтың" он екінші және соңғы соғыс патрулі 60 күнге созылды, оның 33 күні бекітілген аймақта, 15 күні құтқару жұмыстарында, ал 18 күні шабуылдық патрульдерде өтті. Ол жапондық кемелерге шабуыл жасамаса да, алты АҚШ Әскери-әуе күштерінің қызметкерін құтқарып қалды, және оның экипажы Су асты кемесіндегі соғыс патрулінің белгісін тағуға құқылы болды.

On 14 June 1945, Blackfish put to sea from Pearl Harbor to begin her twelfth war patrol, headed for the Nanpō Islands, East China Sea, and Yellow Sea. Once again, her primary mission was lifeguard duty in support of airstrikes. She arrived at Guam on 30 June 1945, and after completing voyage repairs, got back underway for her patrol area on 3 July 1945. She arrived in her patrol zone on 7 July 1945. Blackfish executed her lifeguard duties, exploded naval mines, and conducted occasional reconnaissance, but for the most part July 1945 faded away with little to report. On 3 August 1945, a major storm front moved in and broke with full fury, prompting Blackfish to dive to 150 feet (46 m), Sellars noting that he doubted "if we could ride this one out on the surface." Later that night, the storm′s winds and 40 feet (12 m) waves dissipated just as quickly as they had arrived. A few days after the storm, what Sellars described as "swarms of American planes" headed toward Kogoshima Kaiwan, and Blackfish was called upon to rescue several downed aviators. Blackfish headed toward the aviators' position at flank speed. At 16:04 on 5 August 1945, she located and recovered six United States Army Air Forces aviators from the sea, all whom were in good spirits and good health. Word reached Blackfish on 6 August 1945 of another downed aviator in a life raft near southeastern Yaku Shima. She searched the area on 7 August, but located only an empty boat. On 8 August, she received a report of a downed plane south of Tsurikaki Light, but she initially received the wrong coordinates, which resulted in a fruitless search, and Sellars remarked that Blackfish′s crew very well could have "saved the pilot if they had been given a correct position." On 8 August, Blackfish bombarded Japanese shore installations on Kasagaki Shima. On 9 August, she rendezvoused with the submarine Whale and commenced a personnel transfer, taking aboard 17 U. S. Navy and U. S. Army Air Forces personnel who remained aboard Blackfish for the duration of her patrol. Shortly after Blackfish took aboard the additional personnel, her evaporators failed, resulting in a prohibition of bathing. Several more cramped days at sea passed, but at last Blackfish arrived at Guam on 14 August 1945 and moored to the starboard side of the submarine tender Fulton, ending the patrol. On 15 August 1945, hostilities with Japan ceased, bringing World War II to an end. In total Blackfish′s twelfth and final war patrol had lasted 60 days, with 33 of them spent on station, 15 devoted to lifeguard duties, and 18 spent conducting offensive patrols. Although she made no attacks on Japanese shipping, she had rescued six U. S. Army Air Forces personnel, and her crew was authorized to wear the Submarine Combat Patrol Insignia.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

Жаңа командирмен "Блэкфиш" 1945 жылғы 27 тамызда Гуамнан АҚШ-тың шығыс жағалауына бағыт алды. Панама каналынан өтіп, Нью-Йорк және Нью-Джерси штатының Камден қалаларында қысқа тоқталыстар жасағаннан кейін, 1945 жылдың қыркүйегінде Коннектикут штатының Гротон қаласындағы Әскери-теңізден астыңғы кемелер базасына жетті. Ол деактивацияға дейінгі күрделі жөндеуден өтіп, Гротон қаласында резервтік жағдайға қойылды. 1946 жылғы 11 мамырда, ол әлі де сол жерде тоқтағанда, қызметтен босатылып, резервке жіберілді. 1949 жылдың қаңтарында "Блэкфиш" Гроттоннан Мэн штатының Киттери қаласындағы Портсмут теңіз кеме құрылыс орнына жөндеуге сүйретілді. 1949 жылғы 5 мамырда Флорида штатының Санкт-Петербург қаласындағы Әскери-теңіз резерві оқу орталығында қызметке кірісті және АҚШ Әскери-теңіз резерві қызметкерлері үшін оқу астыңғы кемесі ретінде қызмет етті. 1954 жылғы 2 ақпанда ол Нью-Лондон әскери-теңіз асты кеме базасына оралды және тағы бір деактивация жөндеуінен өтті. 1955 жылғы 19 мамырда ол қызметтен шығарылып, Нью-Лондон резервтік флотында орналастырылды.

Тарату

1955 жылдың шілдесінде «Blackfish» қолдан алынды, ал 1958 жылдың 1 қыркүйегінде ол Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды. 1959 жылдың 4 мамырында ол Филадельфия, Пенсильваниядағы Luria Brothers & Company Inc. компаниясына 53,670.21 АҚШ долларына сатылды. Содан кейін ол металлға тапсырылды.