Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері (1952 жылы туған)
New Zealand politician (born 1952)
Барбара Джой Стюарт (1952 жылы туған) – бұрынғы Жаңа Зеландия саясаткері. Ол 2002 жылдан 2008 жылға дейін және 2011 жылдан 2017 жылға дейін «Жаңа Зеландия бірінші» партиясынан парламент депутаты болды.
Barbara Joy Stewart (born 1952) is a former New Zealand politician. She was a Member of Parliament for the New Zealand First party from 2002 to 2008 and again from 2011 to 2017.
Жас шағы мен отбасы
Стюарт 1952 жылы Уайроа қаласында дүниеге келген. Әкесі электр инженері болған. Оның төрт бауырласы бар. Күйеуі Гордоннан Алистер есімді ұлы бар. Гордон 2017 жылы қатерлі ісіктен көз жұмды. Стюарт бастапқыда Ұлттық партияның белсенді мүшесі болды және 1987–1990 жылдары Фелидинг бөлімшесінің хатшысы қызметін атқарды.
Stewart was born in Wairoa in 1952. Her father was an electrical engineer. She has four siblings. With her husband, Gordon, she has a son, Alister. Gordon died in 2017 from cancer. Stewart was initially a "long time" member of the National Party and acted as secretary for the Feilding branch 1987–90.
Бірінші кезең, 2002-2008
Стюарт 2002 жылғы сайлауда Жаңа Зеландия біріншілігі атынан Солтүстік жағалау сайлау округінде бақ сынасты және партия тізімінде алтыншы орынға ие болды – бұл бұрын депутат болмаған кандидаттардың арасындағы ең жоғары көрсеткіш, сондай-ақ ең жоғары дәрежедегі әйел кандидат. Солтүстік жағалауда жеңіліске ұшырағанымен, ол тізім бойынша парламент депутаты болып сайланды. 2002 жылдың қыркүйегінде парламенттегі алғашқы сөйлесуінде ол балалардың мүддесін қорғауға ниеттенгенін мәлімдеді. Ол қоғамдағы "ата-аналық шеберліктің жетіспеушілігін" атап көрсетіп, балалар денсаулығына қатысты алаңдаушылықтарын білдірді, оның ішінде балалардың семіздігі және нашар тіс гигиенасы туралы айтты. Сондай-ақ ол телеарналар мен бейне ойындардағы зорлық-зомбылыққа қарсы шықты. Сайлаудан кейін Жаңа Зеландия біріншілігі Лейбористік үкіметтің жалғасуын қолдады. 2006 жылы Стюарттың жеке бастамасымен әзірленген «Сайлау (Парламент мүшелері санын азайту) туралы» түзету заң жобасы парламентке ұсынылды. Бұл заң жобасы 1999 жылғы Жаңа Зеландияда парламент мүшелерінің санын азайту жөніндегі референдумды іске қосты, онда қатысқан сайлаушылардың 81,46% парламент мүшелерінің санын 99-ға дейін азайтуға дауыс берді. Алайда референдумның нәтижесі міндетті емес еді және үкімет тарапынан орындалмады. Сол кезде Жаңа Зеландияның аралас пропорционалды сайлау жүйесінде 69 округтік депутат және кем дегенде 51 тізімдік депутат болды, яғни кем дегенде 120 депутат (қайта сайлау нәтижесіне байланысты). Стюарттың заң жобасы округтік депутаттардың санын өзгертуді көздемеді, ал тізімдік депутаттардың санын 20-ға азайтуды ұсынды, нәтижесінде парламенттегі депутаттардың жалпы саны 100-ге дейін төмендеді. 2006 жылдың 16 наурызында өткен бірінші оқылымда заң жобасы 61 дауысқа қарсы 60 дауыспен қабылданды, бірақ 2006 жылдың 8 қарашасында екінші оқылымда Ұлттық партия қолдауын кері тартып алғаннан кейін жеңіліске ұшырады. 2008 жылғы жалпы сайлауда Стюарт жаңадан құрылған Уайкато сайлау округінде сәттілікке жете алмады. Ол Жаңа Зеландия біріншілігі тізімінде бесінші орынға көтерілді, бірақ партия парламенттегі барлық орындарын жоғалтты, бірде-бір округтен жеңіске жетпеді және 5% шегінен төмен дауыс жинады.
Stewart contested the North Shore electorate for New Zealand First in the 2002 election and was ranked sixth on the party list—the highest rank of any candidate who was not already an MP and also the highest ranked woman. Although she lost North Shore, she was elected to Parliament as a list MP. In her September 2002 maiden statement to the house, she set out her intention to be an advocate for children. She described an "absence of parenting skills" in society and set out her concerns relating to child health, including childhood obesity and poor dental health. She also spoke out against violence on television and in video games. After the election, New Zealand First supported the continuation of the Labour government. In 2006, Stewart's private member's bill, the Electoral (Reduction in Number of Members of Parliament) Amendment Bill, was introduced to Parliament. The bill followed the 1999 New Zealand MP reduction referendum, in which 81.46% of participating electors voted to reduce the number of MPs to 99. The referendum was non binding and the referendum outcome had not been implemented by the government. At the time, New Zealand's mixed member proportional voting system provided for 69 electorate MPs and at least 51 list MPs for a total of at least 120 MPs (subject to any overhang). Stewart's bill proposed no changes to the number of electorate MPs and proposed to cut the number of list MPs by 20 for a total of 100 MPs. At its first reading on 16 March 2006, the Bill passed 61 votes to 60 despite the governing Labour Party's opposition, but it was defeated at its second reading on 8 November 2006 when the National Party withdrew its support. In the 2008 general election, Stewart unsuccessfully contested the new Waikato electorate. She was promoted to fifth on the New Zealand First list, but the party lost all its parliamentary seats, winning no electorates and polling below the 5% threshold.
Екінші кезең, 2011-2017
2011 жылғы сайлауда Стюарт Жаңа Зеландия Бірінші партиясының дауысының артуына байланысты парламентке қайта сайланды, партия тізімінде бесінші орында тұрды. Стюарт Вайкато округінен сайлауға түсті, бірақ Жаңа Зеландия Ұлттық партиясының қазіргі депутаты Линдси Тишті жеңе алмады. 2011 жылғы сайлаудан кейін Стюарт жаңа NZ First фракциясының қамшысы болып сайланды және 2014 жылы қайта сайланғаннан кейін осы лауазымда қалды. Ол иммиграция және иммигранттар туралы пікір білдірді, сонда Жаңа Зеландияға келген азиялық иммигранттардың "үй түсінігімен күресіп жатқанын" айтты. 2013 жылы Стюарт Жаңа Зеландияда бір жынысты некеге рұқсат беруді көздеген Некеге түзету туралы заңға қарсы дауыс берді, осы мәселеде барлық Жаңа Зеландия Бірінші партиясының депутаттары қолдау көрсетті. Стюарт парламенттегі екінші мерзімінде денсаулық сақтау саласына қатысты екі жеке заң жобасын қарауға қол жеткізді, бірақ екеуі де қабылданбады. "SuperGold" денсаулық сақтау туралы заң жобасы 2013 жылдың қараша айында қарастырылды. Заң жобасында 65 жастан асқан және Жаңа Зеландия зейнетақысын алатын азаматтарға жылына үш рет тегін дәрігерге қаралу мүмкіндігі ұсынылды. Бірінші оқылымда заң жобасы 60 дауысқа қарсы 61 дауыспен жеңілді. 2015 жылдың тамызында "Қолжетімді денсаулық сақтау" заң жобасы талқыланды және Винстон Питерсқа жіберілді. Желтоқсан айында ол 75 дауысқа қарсы 46 дауыспен бірінші оқылымда қабылданбады. Заң жобасы 2009 жылғы Иммиграциялық заңға, 2007 жылғы Табыс салығы заңға және 1964 жылғы Әлеуметтік қамсыздандыру заңға түзетулер енгізуді ұсынды, бұл иммигрант ата-аналардың міндетті түрде медициналық сақтандыруын алуын және сақтауын, медициналық сақтандырудан алынатын қосымша салықты жоюын және зейнеткерлерге медициналық сақтандыру бойынша жеңілдік беруді көздеді. Иммигранттар үшін міндетті медициналық сақтандыруға қатысты саясаттар көп дау тудырды. Стюарттың осындай саясатты ұсынған Жаңа Зеландия Бірінші партиясының әріптестері Денис О'Рурк пен Махеш Биндра оның 1990 жылғы Жаңа Зеландияның құқықтары туралы заңымен сәйкес келуіне күмәндік білдірді. Кейіннен Бас прокурор Крис Финлейсон заңгерлік сараптама жасап, заң жобасының иммигранттар үшін міндетті медициналық сақтандыруға қатысты ережелері Құқықтар туралы заңда қарастырылған дискриминациядан босату құқығын негізсіз шектейтінін мәлімдеді. Стюарт 2017 жылдың 31 қаңтарында күйеуінің қайтысынан кейін 2017 жылғы жалпы сайлауда қайта сайлануға түспейтінін хабарлады. 2017 жылдың 8 тамызындағы қоштасу сөзінде ол өзінің ең үлкен жетістігі деп алты жасқа дейінгі балаларға тегін дәрігерлік көмек көрсетуді қамтамасыз ету үшін Еңбек партиясының денсаулық сақтау министрі Пит Ходжсонмен бірлесіп жұмыс істегенін атап көрсетті.
At the 2011 election Stewart was re elected to Parliament following a resurgence in the New Zealand First vote, where she had been ranked fifth on the party list. Stewart had stood again in the Waikato seat but was unsuccessful in defeating Lindsay Tisch, the incumbent National Party of New Zealand MP. Stewart was elected whip by the new NZ First caucus following the 2011 election and remained in this role following her re election in 2014. and immigration, saying that Asian immigrants to New Zealand "struggl[e] with the concept of a house." In 2013, Stewart voted against the Marriage Amendment Bill, which aims to permit same sex marriage in New Zealand, with all of her fellow New Zealand First MPs. Stewart was successful in having two health related private member's bills selected for introduction during her second period in Parliament, though neither passed. The SuperGold Health Check Bill, was selected for introduction in November 2013. The bill proposed that over 65s who receive New Zealand superannuation would be eligible for three free doctors' visits per year. The Bill was transferred into the name of New Zealand First leader Winston Peters before its first reading, where it was defeated 60 votes to 61. The Affordable Healthcare Bill was drawn in August 2015 and was also transferred to Peters. It failed its first reading 46 votes to 75 that December. The bill proposed amendments to the Immigration Act 2009, the Income Tax Act 2007 and the Social Security Act 1964 that would require immigrant parents to have and maintain health insurance, remove fringe benefits tax from health insurance and give a rebate on health insurance to pensioners. The policies related to mandatory health insurance for immigrants were controversial. A similar policy proposal had been criticised by Stewart's New Zealand First colleagues Denis O'Rourke and Mahesh Bindra, who questioned its consistency with the New Zealand Bill of Rights Act 1990. Later, Attorney General, Chris Finlayson, issued a legal opinion stating that the bill's provisions related to mandatory health insurance for immigrants would unjustifiably limit the right to freedom from discrimination in the Bill of Rights. Stewart announced that, following the death of her husband on 31 January 2017, she would not stand for re election in the 2017 general election. In her valedictory statement on 8 August 2017, she stated that she considered her greatest achievement to be working with Labour's health minister Pete Hodgson on providing free doctors' visits for children under six.
Кейінгі өмірі
Стюарт зейнетке шыққаннан кейін қайырымдылық ұйымдарына көмектесетінін мәлімдеді.
Stewart indicated that she would contribute to the voluntary sector during her retirement.