Острожскийлер – Польша, Литва және Речь Посполитаның танымал әулеті. 14-17 ғасырларда өркендеген, Рюриковичтерден тараған тегі зерттеледі. Тарихы мен мұрагерлері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Островскийлер (Островскилер;;) – Польша Корольдігінің, Литва Ұлы Герцогтігінің және Польша-Литва Одақтастығының ең танымал әулеттерінің бірі болды. Әулет 14 ғасырдан бастау алатын русь ақсұлығы Даниил Островскийден 17 ғасырға дейінгі поляк мүшелеріне дейін жалғасты. Соңғы ер адам мұрагері Януш Островский қайтыс болғаннан кейін, әулеттің көп бөлігі Заславскийлерге өтті.
The House of Ostrogski (Ostrogscy; ; ) was one of the more prominent families in the Kingdom of Poland, the Grand Duchy of Lithuania and in the Polish–Lithuanian Commonwealth. The family spanned from the 14th century Ruthenian noble Daniil Ostrogski to the 17th century Polish members. After the death of Janusz Ostrogski, the last male heir, most of the family's possessions passed to the Zasławski family.
Тарих
Острогскийлер отбасы, көбінесе Руриктер әулетінен тараған және Киевтің Святополк II-нің ұрпақтары саналады. Дегенмен, кейбір ғалымдар олардың тегі Руриктер әулетінің Галиция-Волынь тармағынан шыққан деп есептейді. Слоним князі Василько Романович (1256–1282) князь Даниил Острогскийдің әкесі болуы мүмкін. Бұл әулеттің алғашқы атасы Галиция-Волынь патшасы Любартастан Острогты алған Литваның Ұлы князі Гедиминастың ұлы Даниил Дмитрович (немесе Даниил Васильевич) болды деп саналады. Оның ұлы, князь Федор Даниилович Острогский, король Ягеллоның қолдаушысы болды, ол 1386 жылы Острог қамалының иелігін бекітті және 1387 жылы Волынь губернаторы етіп тағайындады. Федор Даниилович Острогский Острогтан басқа Корец, Заслав (қазіргі Украинаның Хмельницкий облысындағы Изяслав) және басқа да қалалардың иесі болды. Кейбір жылнамаларда Федорды дукс Фетко де Острог деп атайды. Волынь, Галиция және Подолиядағы олардың иелігінде 24 қала, 10 қалашық және 100-ден астам ауыл болды. Федордың ұрпақтарының ең танымалдары – Литваның Ұлы гетманы, Орша шайқасында (1514) Мәскеу мемлекетін жеңген князь Константин Острогский және оның ұлы Константин Василь Острогский (немесе Константин Константинович Острожский) болды. Басқа русь магнаттарынан айырмашылығы, Острогскийлер русь аристократиясын поляктандыруға алып келген мәдени қысымға қарамастан, Шығыс православиесінен Рим католицизміне көшуден бас тартты. Бірнеше буын бойы Острогскийлер ата-бабаларының дінін қолдап, мектептер ашып, кириллицамен русь тілінде "Острог Киелі кітабы" (Иван Федоров жазған) сияқты кітаптар басып шығарды және аймақтағы православие шіркеулерін салуға жан-жақты қайырымдылық көрсетті. Әулеттің соңғы еркек мүшесі Януш Острогский (1620 жылы қайтыс болды), ал соңғы әйел Анна Алойза Острогская (1600–54), Ұлы гетман Ян Кароль Ходкевичке үйленді. 1682 жылы Острогскийлердің мүлкін мұраға алған әулеттің кіші тармағы (Заславскийлер немесе Заславский-Острогскийлер) жойылғанда (Александр Януш Заславскийдің қайтысымен), олардың кең байлықтары Любомирскийлер отбасына (Александрдың қарындасы Теофилия Людвика Заславскаяға үйленуі арқылы) және Польша шляхтасының басқа отбасыларына өтті. Острогский мұрасына қатысты күрделі сот процесі Ресей империясы Польшаны бөлістер кезінде аннексиялағанға дейін жалғасты.
The Ostrogski family was most likely of Rurikid stock and descended from Sviatopolk II of Kiev. Some scholars however claim that their descent is from the Galicia Volhynia line of the Rurikid dynasty. Vasilko Romanovich (c.1256 1282), Prince of Slonim, may have been the grandfather of Prince Daniel Ostrogski. The probable progenitor of this family was Prince Danylo Dmytrovych (or Danylo Wasilijewicz), who received Ostroh from Liubartas, King of Galicia Volhynia and son of Grand Duke of Lithuania Gediminas. His son, Prince Feodor Danilovich Ostrogski, was a supporter of King Jagiello, who in 1386 confirmed him in possession of the Ostroh Castle and appointed governor of Volhynia in 1387. In addition to Ostrog Feodor Danilovich Ostrogski became owner of Korets, Zaslav (Izyaslav, in present Khmelnytskyi Oblast, Ukraine), and other towns. In some chronicles Feodor is called Dux Fethko de Ostrog. Their dominions in Volynia, Galicia, and Podolia included 24 towns, 10 townlets, and more than 100 villages. The most notable among Feodor's descendants was Grand Hetman of Lithuania, Prince Konstanty Ostrogski, who defeated Muscovy in the Battle of Orsha (1514) and his son Konstanty Wasyl Ostrogski (or Konstantin Konstantinovich Ostrozhski). Unlike other Ruthenian magnates, the Ostrogskis refused to give up Eastern Orthodoxy for Roman Catholicism despite the cultural pressure that led to Polonization of Ruthenian nobility. For several generations the Ostrogskis supported the religion of their forefathers, by opening schools, printing books in Ruthenian language with Cyrillic such as "Ostrog Bible" (written by Ivan Fedorov) and making a generous charitable contributions to the construction of the Orthodox churches in the region. The last male member of the family was Janusz Ostrogski (d. 1620); the last female was Anna Alojza Ostrogska (1600–54), married to Grand Hetman Jan Karol Chodkiewicz. When a junior line of the family (princes Zasławski or Zasławski Ostrogowski) which inherited the Ostrogoski fortune became extinct in 1682 (with the death of Aleksander Janusz Zasławski), their huge possessions passed to the Lubomirski family (due to their marriage with Aleksander sister, Teofilia Ludwika Zasławska) and other families of Polish szlachta. A complicated litigation concerning the Ostrogski inheritance continued until the Russian Empire annexed Poland during the Partitions.