Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік әуе күштерінің құрамында болған, қазіргі кезде жойылған 15-ші ұшу эскадрильясы, кейде No. XV эскадрильясы деп те жазылады. Бұл Корольдік әуе күштерінің эскадрильясы болатын. Соңғы рет RAF Lossiemouth әуе базасынан No. XV (резерв) эскадрильясы ретінде Panavia Tornado GR4 ұшақтарымен қызмет етті. Эскадрилья RAF-тің Tornado GR4 ұшағы бойынша операциялық оқу-жаттығу орталығы болып табылды, ол ұшқыштар мен қару жүйелері операторларын (WSO) ұшақты қалай басқаруға және ұшақ пен оның қару-жарағының мүмкіндіктерін толыққанды пайдалану үшін қандай тактика қолдануға үйретті.
Defunct flying squadron of the Royal Air Force
Number 15 Squadron, sometimes written as No. XV Squadron, was a squadron of the Royal Air Force. It most recently operated the Panavia Tornado GR4 from RAF Lossiemouth as No. XV (Reserve) Squadron. It was the RAF's Operational Conversion Unit for the Tornado GR4 which taught pilots and Weapon Systems Officers (WSO) how to fly the aircraft and what tactics to use to best exploit the performance of their aircraft and its weapons.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
15-ші эскадрилья алғаш рет 1915 жылғы 1 наурызда Фарнборо әуеайлағында майор Филипп Жубер де ла Ферте басқаратын Корольдік ұшу корпусының оқу бөлімшесі ретінде құрылды. Ол негізінен Royal Aircraft Factory B.E.2cs ұшақтарымен жабдықталған, бірнеше Bristol Scout ұшақтарымен толықтырылды және 1915 жылғы 22 желтоқсанда Францияға көшірілді, армияны қолдау үшін барлау ролін атқарды. 1916 жылғы жаздағы Сомма шайқасында IV корпусқа қолдау көрсетіп, жердегі және неміс әскерлерінің ұшақтарынан ауыр шығынға ұшырады. 1917 жылғы қаңтарда Анкредегі Бесінші армияны қолдаған жұмысы үшін Дуглас Хейг оны мақтады. 1917 жылғы көктемде Аррас шабуылына қолдау көрсету үшін қайтадан белсенді әрекет етті. 1917 жылғы маусымда Royal Aircraft Factory R.E.8 ұшақтарымен қайта жабдықталды, Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін "Гарри Тейт" (ұшаққа қатысты жаргон) аталымын сақтап келді. Эскадрилья 2017 жылғы 7 шілдеден 18 тамызға дейін Францияның солтүстігіндегі Ла-Горг қаласында орналасқан. Камбре шайқасындағы үлкен танк шабуылына (2017 жылғы қараша-желтоқсан) 15-ші эскадрильяға шабуылға дейін жиналған әскерлердің, артиллерияның және жабдық қоймаларының жасырындығын тексеру міндеті арнайы жүктелді. 1919 жылғы ақпанда эскадрилья Ұлыбританияға оралды және сол жылғы 31 желтоқсанда Фолмерде таратылды. 1934 жылы 15-ші эскадрилья Абингдон әуежайында Hawker Hart ұшақтарымен жабдықталған жеңіл бомбалаушы эскадрильясы ретінде қайта құрылды. 1938 жылы Fairey Battle монопландарымен қайта жабдықталғанға дейін, Hawker Hart ұшақтарын уақытша алмастыру үшін Hawker Hind ұшақтарын алды.
No. 15 Squadron was first formed at Farnborough Airfield on 1 March 1915 as a Royal Flying Corps training unit, commanded by Major Philip Joubert de la Ferté. It was mainly equipped with Royal Aircraft Factory B. E.2cs, supplemented with a few Bristol Scouts, and moved to France on 22 December 1915, undertaking a reconnaissance role in support of the Army. It operated in support of IV Corps during the Battle of the Somme in summer 1916, suffering heavy losses from both ground fire and German fighter aircraft. It was praised by Douglas Haig for its work in support of the Fifth Army in the Ancre salient in January 1917. It was again heavily committed to action in support of the offensive at Arras in spring 1917. It re equipped with the Royal Aircraft Factory R. E.8 in June 1917, retaining the "Harry Tate" (a rhyming slang term for the aircraft) until the end of the First World War. The squadron was based at La Gorgue in northern France from 7 July until 18 August 2017. For the great tank attack at the Battle of Cambrai (November–December 2017), No.15 Squadron was specially tasked with checking the camouflaging of the troops, guns and dumps assembled before the attack. The squadron moved back to the United Kingdom in February 1919, and was disbanded at Fowlmere on 31 December that year. No. 15 was again reformed in 1934 at RAF Abingdon as a light bomber squadron equipped with the Hawker Hart. It received Hawker Hinds as a temporary replacement for the Harts before re equipping with Fairey Battle monoplanes in 1938.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Әлі де Fairey Battle жеңіл бомбалаушыларымен жабдықталған эскадрилья 1939 жылдың қыркүйегінде No. 71-ші қанаттың, алдыңғы әуе шабуылы күштерінің құрамында Францияға ұшып келді. Ол шамамен 2 қыркүйекте RAF Abingdon әуежайынан ұшып кетті. Ұлыбританияға оралғаннан кейін, келесі жылы ол алдымен Bristol Blenheim, содан кейін Vickers Wellington бомбалаушыларымен қайта жабдықталды, осылайша алғашқы Short Stirling бомбалаушы эскадрильяларының бірі болды. Бір атақты Stirling бомбалаушысын Леди МакРоберт RAF қызметінде қаза болған үш ұлының естелігіне сыйлап, "МакРоберттің жауабы" деп атады. 1943 жылы эскадрилья Avro Lancaster бомбалаушыларына ауыстырылды және RAF Mildenhall әуежайында орналасты. 1945 жылдың ортасында эскадрилья "Mana" операциясына қатысты, голланд азаматтарына азық-түлік тастады, содан кейін одақтас әскери тұтқындарды елдеріне қайтару рейстерін жүзеге асырды.
Still equipped with Fairey Battle light bombers, the squadron flew to France in September 1939 as part of No. 71 Wing, Advanced Air Striking Force. It departed from RAF Abingdon circa 2 September. After returning to the UK, the following year it re equipped first with Bristol Blenheims and again with Vickers Wellingtons before becoming one of the first Short Stirling bomber squadrons. One famous Stirling was donated by Lady MacRobert in memory of her three sons killed in RAF service and named MacRobert's Reply. In 1943, the squadron converted to Avro Lancasters and was based at RAF Mildenhall. In mid 1945 the squadron was involved in Operation mana dropping food to Dutch civilians and later in repatriation flights for returning allied POWs.
Салқын соғыс қызметі
1947 жылы «Ланкастерлер» ұшақтары «Авро Линкольнмен» ауыстырылды, ал 1951 жылы эскадрилья «Боинг Вашингтон» ұшақтарымен ядролық соққы беру міндетін қабылдады. № XV эскадрилья 1953 жылғы маусым айында «English Electric Canberra B.2» бомбалаушы ұшағымен қайта жабдықталды, ол кезде RAF Coningsby (Линкольншир) әуе базасында болды, кейін RAF Cottesmore (Ратланд) және содан кейін RAF Honington (Саффолк) әуе базаларына көшірілді. «Канберра» Суэц дағдарысы кезінде қолданылып, он сегіз күндік қақтығыс барысында ең көп бомба тастады. Эскадрилья 1957 жылғы 15 сәуірде таратылды.
In 1947, the Lancasters were replaced with Avro Lincolns, before the squadron adopted the nuclear strike role with Boeing Washingtons in 1951. No. XV Squadron re equipped with the English Electric Canberra B.2 bomber in June 1953, whilst at RAF Coningsby, Lincolnshire, later moving to RAF Cottesmore, Rutland and then to RAF Honington, Suffolk. The Canberra was used in combat in the Suez Crisis and dropped the most bombs in the eighteen days of conflict. The Squadron disbanded on 15 April 1957.
Ядролық күш ретінде қызмет ету
1970 жылы эскадрилья Блэкберн Буканер S.2B ұшақтарымен Хонингтон әуе базасында қайта құрылды, жақын арада Германиядағы Ларбрух әуе базасына көшті. 1971 жылдан бастап, RAF Laarbruch-тегі олардың SACEUR-ге бекітілген міндеті – Еуропадағы құрлықтағы шайқаста әскерге қолдау көрсету болды, бастапқыда дәстүрлі рөлде, ал қажет болған жағдайда тактикалық ядролық қару жеткізу рөлінде. RAF жоспарлау бөлімі эскадрильяның он екі Buccaneer S2B ұшағының үштен бір бөлігі жойылса да, жеткілікті мөлшерде аман қалғандары, сондай-ақ дәстүрлі фазадан резервте қалғандарымен бірге, эскадрильяға бекітілген он сегіз WE.177 ядролық бомбасын жеткізуге жететінін күтті. 1983 жылы эскадрилья өзінің он екі Buccaneer S2 ұшағын Tornado GR.1 ұшақтарына алмастырды, олар 1984 жылдың басынан бастап ұқсас рөлде қолданылды. Ұлыбританияның SACEUR-ге берген уәдесіне байланысты, бұл "Designate" процесін қолдануды білдірді, осы процестің арқасында Торнадо эскадрильясы Хонингтонда құрылып, дайындықтан өткен соң Ларбрухқа көшіріліп, No.15 эскадрильясының статусын қабылдады. Осылайша эскадрилья Германиядағы алғашқы Торнадо бөлімшесіне айналды, ол кейін сегіз эскадрильяға дейін өсті және Торнадоның екі бомба тасымалдау қабілетіне байланысты 18 қарудан тұратын үлесімен SACEUR үшін ядролық қару жеткізу рөлінде қалды. Эскадрильяның SACEUR-ге бекітілген ядролық қару жеткізу рөлі 1991 жылға дейін, таратылғанға дейін осы күйінде жалғасты.
In 1970, the Squadron was finally reformed with the Blackburn Buccaneer S.2B at RAF Honington, shortly afterwards moving to RAF Laarbruch in Germany. From 1971 their task at RAF Laarbruch, assigned to SACEUR, was the support of the army in a European land battle, first in a conventional role, and later in a tactical nuclear delivery role, if required. RAF planning staff expected the squadron's twelve Buccaneer S2B aircraft to suffer attrition of one third their strength, leaving sufficient survivors, with those held back in reserve from the conventional phase, to deliver the squadron's allocation of eighteen WE.177 nuclear bombs. In 1983, the squadron exchanged their twelve Buccaneer S2s for the same number of Tornado GR.1s, for use in a similar role from early 1984. Because of the UK's commitment to SACEUR, this involved the use of the "Designate" process whereby a Tornado squadron was formed and worked up at Honington and once operational moved to Laarbruch and assumed the No.15 Squadron identity from the Buccaneer unit. This made the squadron the first Tornado unit in Germany a force that would grow to eight squadrons and remained in the nuclear delivery role for SACEUR with an increased allocation of 18 weapons owing to the Tornado's ability to carry two bombs. The squadron's nuclear delivery role assigned to SACEUR continued at this strength until 1991, when it disbanded.
Шөлдік дауылдан кейін
Бахрейнге «Сахара даулы» операциясына дайындық кезінде жіберілген эскадрильяға Ирак әуе күштерінің базаларын ұшу жолақтарын бомбалау арқылы жою туралы нақты тапсырма берілді. Екінші миссиясында, Ар Румайла әуежайына қарсы күндізгі, өте төмен биіктіктегі миссияда, эскадрилья басшысы Пабло Мейсон төрт «Торнадодан» тұратын топты басқарып, оның екінші экипажындағы Джон Петерс және навигаторы Джон Никол атып түсірілді және әскери тұтқынға алынды. Мейсон (басқа көптеген RAF «Торнадо» экипаждарымен бірге) «Сахара даулы» операциясында күндіз өте төмен биіктікте, түнде орташа биіктікте 24 бомбалау миссиясын орындады, сондай-ақ 1991 жылдың 2 ақпанында лазерлік басқарылатын бомбаларды қолданып, «Буккенир»/«Торнадо» шабуылының алғашқы миссиясын жүзеге асырды. Қақтығыс кезінде (14 ақпан) XV эскадрильясының экипажы бар тағы бір ұшақ атып түсірілді, нәтижесінде лейтенант Стивен Хикс қаза тапты, ал лейтенант Руперт Кларк тұтқынға алынды. 1992 жылы №45 (резерв) эскадрильясы, RAF Honington-да орналасқан «Торнадо» қаруларын конверсиялау бөлімі өзінің «көлеңкелі» идентификациясын №15 (резерв) эскадрильясына өзгертті және 1993 жылға дейін RAF Honington-да қалды, RAF Laarbruch-да орналасқан кезде атқарылған рөлінде SACEUR-ге бекітілді. Эскадрильяның жиырма алты ұшақтан және отыз тоғыз WE.177 ядролық бомбадан тұратын жабдықталуы ерекше үлкен болды. 1994 жылы RAF Lossiemouth-қа көшу SACLANT-қа теңіз шабуылы рөлінде қайта бекітілді, ол әртүрлі конвенциялық қарулармен және он сегіз WE.177 ядролық бомбамен жабдықталды. 1999 жылы Коттсмордағы Три Ұлттық «Торнадо» оқу орталығы (TTTE) жабылғаннан кейін 15(R) эскадрильясы «Торнадоға» және қару-жараққа оқу-жаттығуларға жауапкершілікті өз мойнына алды. Эскадрилья 2017 жылдың 31 наурызында «Торнадо GR4» ұшағының 2019 жылы зейнеткерлікке шығуына дайындық мақсатында таратылды. Эскадрилья ұшақтары мен экипаждары RAF Marham-дағы жетекші эскадрильяларға қосылады, олар қажет болған жағдайда қайта оқу курстарын өткізеді. Эскадрилья өзінің соңғы операциялық рейсін 2017 жылдың 17 наурызында аяқтады.
Deployed to Bahrain during the build up to Operation Desert Storm, the Squadron was given the specific brief to knock out Iraqi Air Force bases by bombing the runways. On its second mission, an ultra low level daylight mission against Ar Rumaylah airfield with Squadron Leader Pablo Mason leading a flight of four Tornados, his number two crew of John Peters and navigator John Nichol were shot down and became POWs. Mason (along with many other RAF tornado crews) flew a total of 24 bombing missions in Desert Storm, from ultra low level daylight, medium level night bombing and, on 2 February 1991, the first ever Buccaneer/Tornado attack using laser guided bombs. During the conflict (14 February), another aircraft crewed by XV Squadron personnel was shot down, resulting in the loss of Flt Lt Stephen Hicks and the capture of Flt Lt Rupert Clark. In 1992 No.45 (Reserve) Squadron, the Tornado Weapons Conversion Unit based at RAF Honington changed its "shadow" identity to No.15 (Reserve) Squadron, remaining at RAF Honington until 1993 assigned to SACEUR in the role it had performed when based at RAF Laarbruch. The squadron's equipment of twenty six aircraft and thirty nine WE.177 nuclear bombs was unusually large. Relocation to RAF Lossiemouth in 1994 brought reassignment to SACLANT in the maritime strike role, armed with a variety of conventional weapons and eighteen WE.177 nuclear bombs. After the closure of the Cottesmore based Tri National Tornado Training Establishment (TTTE) in 1999, 15(R) Squadron assumed responsibility for both conversion to the Tornado and weapons training. The squadron disbanded on 31 March 2017 in preparation for the retirement of the Tornado GR4 in 2019. The squadron aircraft and crews will be absorbed into front line squadrons at RAF Marham who will carry out refresher training when required. The squadron completed its final operational flying on 17 March 2017.