Кіріспе

Джордж Уоттерстон (23 қазан 1783 – 4 ақпан 1854) – американдық кітапханашы және АҚШ Конгресі кітапханасының үшінші кітапханашысы, 1815 жылдан 1829 жылға дейін қызмет еткен.

Ерте өмір және білім

Шотландияның Джедбург қаласынан келген құрылысшының ұлы Уоттерстон Нью-Йорк портында кемеде дүниеге келді. Уоттерстон сегіз жасқа толғанда, оның отбасы Вашингтон қаласына көшіп, әкесі жаңа ұлттық астананың салынуына көмектесті. Уоттерстон жеке білім алып, Мэриленд штатының Сент-Мэри округіндегі Шарлотта Холл әскери академиясын бітірді.

Мансап

Уоттерстон заңгер болып, алдымен Мэриленд штатының Хагерстаун қаласында тәжірибе жинады. Алайда, ол сол кездегі шекаралық өмірге көңілі толып, Вашингтон қаласына қайтып, Томас Лоумен серіктес болды. Сол жерде Уоттерстон әдебиетке бет бұрып, 1808 жылы өзінің алғашқы романы – «Заңгер, я болмауы керек адам» атты туындысын жариялады. Ол сондай-ақ «Гленкарн, я болмаса Жастық шақтың көңіл көшіруі» (1810), «Сезімнің баласы» (1809) пьесасын және «Жастық шақтың көріністері» (1813) поэмасын жарыққа шығарды. Оның көптеген шығармаларында заңгерлер жағымсыз бейнеленген. 1813 жылы Уоттерстон «Вашингтон Сити Газеті» газетінің редакторы болды. 1812 жылғы соғыс кезінде Уоттерстон ұлттық астананы қорғауға қатысты. Британдықтар қаланы, ішінде Конгресс кітапханасын өртеп жіберді, ол кезде Капитолий ғимаратында орналасқан еді. Соғыс аяқталғаннан кейін президент Джеймс Мэдисон Уоттерстонды Конгресс кітапханашысы етіп тағайындады – бұл лауазымды иеленген үшінші адам және оның жалғыз міндеті осы болған алғашқы кісі. (Бұрынғы кітапханашылар сонымен қатар Өкілдер палатасының хатшысы болып та қызмет еткен). Конгресс бұрынғы президент Томас Джефферсонның кітап қорын сатып алып, кітапхананы қайта толықтырды. Уоттерстон кітаптарға кітапшалар мен жапсырмалар тағып, оларды Джефферсонның негізгі жіктеу жүйесіне сәйкес ұйымдастырды. Ол сондай-ақ «Вашингтондағы Л отбасы, я болмаса Метропольдегі қыс» (1822), «Барға немесе Сенатқа дайындық курсы» (1827) және «Вашингтондағы саяхатшы» (1827) сияқты туындыларын жазуын жалғастырды. Уоттерстон виг саясатын ұстанды және саяси өмірде белсенді болды. Ол президент Эндрю Джексонның сайлануына қарсы болды және Джексон сайланғаннан кейін 1829 жылы қызметтен алынды. Уоттерстон жылдар бойы лауазымына қайта орналасуға тырысты, бірақ нәтижесіз болды. Жұмысынан босатылғаннан кейін Уоттерстон «National Journal» газетінің редакторы болды және көптеген тақырыптарда, соның ішінде өмірбаяндық еңбектер мен ауыл шаруашылығы туралы кітаптар жариялады. Ол Вашингтон монументін салуға белсенді түрде атсалысты және Вашингтон ұлттық монумент қоғамының хатшысы болды.

Жеке өмір

1811 жылы Уоттерсон Мария Магрудер Шэнлиге (1795-1864) үйленді, оның әкесі Капитан Натаниел Магрудер (1785 ж. қайтыс болды) Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде белгілі патриот болған. Олардың екі ұлы 1832 жылы қайтыс болды, бірақ екі ұл мен екі қыз ересек жасқа жетті, оның ішінде ағасы Дэвид (капитолий қаласында инженер-құрылысшы болды) және кішісі Джордж Уоттерсон (1848-1864). 1820 жылы Уоттерсонның төрт құлы болды, ал 1830 жылы тек біреуі болды (30 жастағы әйел, сондай-ақ отбасымен бірге ұқсас жастағы бос қара адам да тұрды). Он жыл өткен соң, Уоттерсонның бес құлы болды (барлығы 25 жасқа дейін), ал қайтыс болғанға дейінгі соңғы санақта 18 жастағы қара әйел және жас қыз болды.

Өлім және мұра

Ваттерстон 1854 жылы қайтыс болды және Вашингтондағы Конгресс қорымында жерленді, онда оның жесірі оған он жылдан кейін қосылды. Олардың кіші ұлы Джордж 1860 жылы Луизиана штатының Ливингстон округіне көшіп, жер сатып алды. Америка Азамат соғысы басталғанда ол Луизиана штатының Вашингтон артиллериясы құрамындағы қарапайым сарбаз ретінде Конфедерация армиясына қатысты. Геттисбург шайқасынан кейін жараланғаннан кейін туған асқынулар салдарынан 1864 жылы қайтыс болды, бірақ одан кейін де ұрпақтары қалды. Ваттерстонның Вашингтондағы бұрынғы үйі Конгресс кітапханасының жанындағы тарихи ауданда сақталған.