Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Уоттерстон (23 қазан 1783 – 4 ақпан 1854) – американдық кітапханашы және АҚШ Конгресі кітапханасының үшінші кітапханашысы, 1815 жылдан 1829 жылға дейін қызмет еткен.
American librarian and 3rd Librarian of Congress
George Watterston (October 23, 1783 – February 4, 1854) was the third Librarian of the United States Congress from 1815 to 1829.
Ерте өмір және білім
Шотландияның Джедбург қаласынан келген құрылысшының ұлы Уоттерстон Нью-Йорк портында кемеде дүниеге келді. Уоттерстон сегіз жасқа толғанда, оның отбасы Вашингтон қаласына көшіп, әкесі жаңа ұлттық астананың салынуына көмектесті. Уоттерстон жеке білім алып, Мэриленд штатының Сент-Мэри округіндегі Шарлотта Холл әскери академиясын бітірді.
Watterston, the son of a builder from Jedburgh, Scotland, was born on board a ship in New York Harbor. When Watterston was eight, his family moved to Washington D. C., where his father worked to help build the new national capital city. Watterston received a private education and graduated from the Charlotte Hall Military Academy in St. Mary's County, Maryland.
Мансап
Уоттерстон заңгер болып, алдымен Мэриленд штатының Хагерстаун қаласында тәжірибе жинады. Алайда, ол сол кездегі шекаралық өмірге көңілі толып, Вашингтон қаласына қайтып, Томас Лоумен серіктес болды. Сол жерде Уоттерстон әдебиетке бет бұрып, 1808 жылы өзінің алғашқы романы – «Заңгер, я болмауы керек адам» атты туындысын жариялады. Ол сондай-ақ «Гленкарн, я болмаса Жастық шақтың көңіл көшіруі» (1810), «Сезімнің баласы» (1809) пьесасын және «Жастық шақтың көріністері» (1813) поэмасын жарыққа шығарды. Оның көптеген шығармаларында заңгерлер жағымсыз бейнеленген. 1813 жылы Уоттерстон «Вашингтон Сити Газеті» газетінің редакторы болды. 1812 жылғы соғыс кезінде Уоттерстон ұлттық астананы қорғауға қатысты. Британдықтар қаланы, ішінде Конгресс кітапханасын өртеп жіберді, ол кезде Капитолий ғимаратында орналасқан еді. Соғыс аяқталғаннан кейін президент Джеймс Мэдисон Уоттерстонды Конгресс кітапханашысы етіп тағайындады – бұл лауазымды иеленген үшінші адам және оның жалғыз міндеті осы болған алғашқы кісі. (Бұрынғы кітапханашылар сонымен қатар Өкілдер палатасының хатшысы болып та қызмет еткен). Конгресс бұрынғы президент Томас Джефферсонның кітап қорын сатып алып, кітапхананы қайта толықтырды. Уоттерстон кітаптарға кітапшалар мен жапсырмалар тағып, оларды Джефферсонның негізгі жіктеу жүйесіне сәйкес ұйымдастырды. Ол сондай-ақ «Вашингтондағы Л отбасы, я болмаса Метропольдегі қыс» (1822), «Барға немесе Сенатқа дайындық курсы» (1827) және «Вашингтондағы саяхатшы» (1827) сияқты туындыларын жазуын жалғастырды. Уоттерстон виг саясатын ұстанды және саяси өмірде белсенді болды. Ол президент Эндрю Джексонның сайлануына қарсы болды және Джексон сайланғаннан кейін 1829 жылы қызметтен алынды. Уоттерстон жылдар бойы лауазымына қайта орналасуға тырысты, бірақ нәтижесіз болды. Жұмысынан босатылғаннан кейін Уоттерстон «National Journal» газетінің редакторы болды және көптеген тақырыптарда, соның ішінде өмірбаяндық еңбектер мен ауыл шаруашылығы туралы кітаптар жариялады. Ол Вашингтон монументін салуға белсенді түрде атсалысты және Вашингтон ұлттық монумент қоғамының хатшысы болды.
Watterston became a lawyer, and at first practiced in Hagerstown, Maryland. However, he grew dissatisfied with then frontier life and moved back to Washington, D. C., where he partnered with Thomas Law. There, Watterson became a man of letters, publishing his first novel, The Lawyer, or Man As He Ought Not to Be, in 1808. He also published the novel Glencarn; or The Disappointments of Youth (1810); a play, The Child of Feeling (1809); and a poem, The Scenes of Youth (1813). Many of his works portrayed lawyers in unflattering terms. In 1813, Waterston became editor of the Washington City Gazette. During the War of 1812, Watterston participated in the unsuccessful defense of the national capitol. The British burned the city, including the Library of Congress, which was then housed in the Capitol building. After war's end, President James Madison appointed Watterston as Librarian of Congress, the third person to hold the position and the first with that as his sole responsibility. (Previous librarians also served as the clerk of the House of Representatives). Congress replenished the library by purchasing the collection of former President Thomas Jefferson. Watterston gave the collection's books bookplates and labels and kept them organized according to Jefferson's basic classification scheme. He also continued writing, including the comic novel The L— Family at Washington; or, A Winter in the Metropolis (1822), A Course of Study preparatory to the Bar or Senate (1827) and The Wanderer in Washington (1827). Watterston was a Whig and active in politics. He opposed the election of President Andrew Jackson and upon Jackson's election was replaced in 1829. Watterston fruitlessly sought reinstatement for years. After his dismissal, Watterston became editor of the National Journal and published books on many subjects, including biographies and works on agriculture. He campaigned to construct the Washington Monument and became secretary of the Washington National Monument Society.
Жеке өмір
1811 жылы Уоттерсон Мария Магрудер Шэнлиге (1795-1864) үйленді, оның әкесі Капитан Натаниел Магрудер (1785 ж. қайтыс болды) Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде белгілі патриот болған. Олардың екі ұлы 1832 жылы қайтыс болды, бірақ екі ұл мен екі қыз ересек жасқа жетті, оның ішінде ағасы Дэвид (капитолий қаласында инженер-құрылысшы болды) және кішісі Джордж Уоттерсон (1848-1864). 1820 жылы Уоттерсонның төрт құлы болды, ал 1830 жылы тек біреуі болды (30 жастағы әйел, сондай-ақ отбасымен бірге ұқсас жастағы бос қара адам да тұрды). Он жыл өткен соң, Уоттерсонның бес құлы болды (барлығы 25 жасқа дейін), ал қайтыс болғанға дейінгі соңғы санақта 18 жастағы қара әйел және жас қыз болды.
In 1811 Watterson married Maria Magruder Shanley (1795 1864), whose grandfather Capt. Nathaniel Magruder (d. 1785) had been a prominent patriot during the American Revolutionary War. Of their children, two sons died in 1832 but two sons and two daughters survived to adulthood, including their first born, David (who became a civil engineer in the capitol city) and their youngest George W. Watterson (1848 1864). In 1820, Watterston owned four enslaved people, but only one in 1830 (a woman in her 30s, and a free black man of similar age also lived with the family). Ten years later, Watterston owned five slaves (all under age 25), and in the final census before his death, owned one 18 year old black woman and a young girl.
Өлім және мұра
Ваттерстон 1854 жылы қайтыс болды және Вашингтондағы Конгресс қорымында жерленді, онда оның жесірі оған он жылдан кейін қосылды. Олардың кіші ұлы Джордж 1860 жылы Луизиана штатының Ливингстон округіне көшіп, жер сатып алды. Америка Азамат соғысы басталғанда ол Луизиана штатының Вашингтон артиллериясы құрамындағы қарапайым сарбаз ретінде Конфедерация армиясына қатысты. Геттисбург шайқасынан кейін жараланғаннан кейін туған асқынулар салдарынан 1864 жылы қайтыс болды, бірақ одан кейін де ұрпақтары қалды. Ваттерстонның Вашингтондағы бұрынғы үйі Конгресс кітапханасының жанындағы тарихи ауданда сақталған.
Watterston died in 1854, and was buried in the Congressional Cemetery in Washington, D. C., where his widow would join him a decade later. Their youngest son George would move to Livingston County, Louisiana, buy land in 1860, and enlist in the Confederate States Army as a private in Louisiana's Washington artillery as the American Civil War began. He died in 1864 of complications of wounds received shortly after the Battle of Gettysburg, although having left progeny. Watterston's former house in Washington, D. C., still exists, as a contributing structure in the historic district near the Library of Congress.