Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралияда туған Жаңа Зеландия саясаткері Мэтью Питер Робсон (5 қаңтар 1950 жылы туған) – Жаңа Зеландия саясаткері. Ол Прогрессивті партия төрағасының орынбасары болды және 1996 жылдан 2005 жылға дейін парламентте қызмет етті, бастапқыда Альянс партиясының мүшесі, кейіннен Прогрессивті партияның мүшесі ретінде.
Australian born New Zealand politician
Matthew Peter Robson (born 5 January 1950) is a New Zealand politician. He was deputy leader of the Progressive Party, and served in the Parliament from 1996 to 2005, first as a member of the Alliance, then as a Progressive.
Ерте өмір
Робсон Австралияның Брисбен қаласында дүниеге келген. Ол саяси зерттеулер бойынша магистр дәрежесін (квалификация) алды, кейін заңгерлік мамандықты оқыды және заңгер мен мұғалім болып жұмыс істеді. Сондай-ақ, ол Нидерландыда техникалық редактор ретінде үш жыл жұмыс істеді. Робсон бастапқыда Еңбек партиясының мүшесі болды, партия ұйымында бірнеше лауазымдарды атқарды. 1981 жылы ол Еңбек партиясының сайлау комитетінің төрағасы болды және сол округтегі сайлауда Колин Мойлға кампания жетекшісі болды. 1989 жылы төрағалықтан және партиядан кетіп, өзімен бірге 300-ге жуық мүшелерін алып кетті. Ол Еңбек партиясының қаржы министрі Роджер Дугластың неолибералдық экономикалық саясатына қарсы болды. Робсон Джим Андертонның Жаңа Еңбек партиясын (NLP) құруға белсенді қатысты, ол кейін Альянстың негізгі бөлігіне айналды. Ол еңбек қатынастары және иммиграция мәселелері бойынша NLP өкілі болды. Ол Жаңа Еңбек партиясынан сол округке сайлауға түсті. 1992 жылғы жергілікті өкімет сайлауында ол Окленд қалалық кеңесінің Маунгакики округіне кандидат ретінде өзін ұсынды. Альянс кандидаты ретінде (NLP Альянстың құрамдас бөлігі болды) ол сәтті болмады. 1992 жылдың желтоқсан айында Веллингтон орталық округіндегі қосымша сайлаудан кейін Робсон қорғаныс жөніндегі NLP өкілі болып тағайындалды, Андертон Кит Локкты тым солшыл деп есептегендіктен оны алмастырды. Кейін ол Альянс партиясынан сол округке кандидат болды. 1994 жылы Андертон Альянс көшбасшысы лауазымынан уақытша бас тартқанда, және оның орынбасары Сандра Ли уақытша көшбасшы болып тағайындалғанда, Робсон демократтар партиясының жетекшісі Джон Райтты жеңіп, оның уақытша орынбасары болып сайланды. Сондай-ақ ол 1995 жылдың мамыр және тамыз айлары аралығында Андертон болмаған кезде NewLabour партиясының президенті міндетін атқарушы болды.
Robson was born in Brisbane, Australia. He attained an MA (Hons) in Political Studies and later studied law, and worked both as a lawyer and a teacher. He also spent three years in the Netherlands as a technical editor. Robson was originally a member of the Labour Party, holding several positions within the party organisation. In 1981 he became chairman of Labour's electorate committee and was campaign manager to Colin Moyle in the seat at the before resigning as chairman and from the party itself in 1989, taking almost 300 members with him. He was deeply opposed to the neo liberal economic policies of Roger Douglas, the Labour Party's Minister of Finance, and when Jim Anderton, a Labour MP, quit the party, Robson followed him. Robson was heavily involved in the establishment of Anderton's NewLabour Party (NLP), which later became the core of the Alliance. He was NLP spokesperson for industrial relations and immigration. He contested the electorate for NewLabour in the At the 1992 local body elections he put himself forward as a candidate for the Maungakiekie ward of the Auckland City Council. Standing as an Alliance candidate (the NLP was a component party of the Alliance) he was unsuccessful. In December 1992, following the Wellington Central by election, Robson was designated NLP spokesperson for defence to replace Keith Locke whom Anderton considered too left wing. Later he was the Alliance candidate for in the In 1994 when Anderton briefly resigned as Alliance leader, and co deputy leader Sandra Lee was temporarily elevated to the leadership, Robson was elected her temporary replacement co deputy leader beating Democrats leader John Wright for the position. He also became acting president of NewLabour during Anderton's absence between May and August 1995.
Парламент мүшесі
Робсон парламентке Альянс тізімі бойынша 2005 және 2008 жылдары сайланды, ал бұрын 2002 жылы сайлауға түсіп, екі сайлауда да үшінші орын алған еді. Еңбек Альянсы коалициялық үкіметінде (1999–2002) Робсон Түзету министрі, Сот министрі, Жер ақпараты министрі және Сыртқы істер министрінің орынбасары (шетелдік көмекке жауапты) болды. Алайда, 1999 жылдың соңында Альянс құлап, партия ұйымы мен парламенттік басшылығы арасында келіспеушілік туды. Робсон осы дау кезінде парламенттік көшбасшы Андертонды қолдады. Андертон Альянстан шығып, Прогрессивті коалицияны (кейін Прогрессивті партия деп аталды) құрғанда, Робсон оның ізін басып, жаңа партияның орынбасар басшысы болды. 2005 жылы прогрессивтер сайлаушылардың 1,7%-ын ғана жеңіп алды. Дегенмен, Андертон өз мандатын сақтап алып, Робсонға (ол 2005 жылғы сайлауда бесінші орында болды), Прогрессивті тізімдегі екінші нөмірлі адам ретінде Парламентке оралуға мүмкіндік берді. Алайда, прогрессивтердің күші 1999 жылғы Альянспен салыстырғанда әлсірегендіктен, Робсон министрлік лауазымдарынан айырылды. Робсон партиясының мөлшеріне қарағанда, қоғамда танымал және сыртқы саясат және әділет саласындағы көзқарастарымен белгілі. Жасыл партияның Кит Локкпен бірге Робсон тұтқындалған пана іздеуші Ахмед Зауидің мүддесін қорғады. 2002 жылы Робсон барлық жұмыскерлерге төрт апталық еңбек демалысын қарастыратын жеке мүшелік заң жобасын ұсынды, бастапқыда Лейбористер партиясы бұл ұсынысқа қарсы болды. Алайда, Робсонның заң жобасы Лейбористерді заң жобасын қолдауға немесе оны ынталы түрде қолдайтын кәсіби одақ өкілдерін наразы ету қаупіне душар етуге мәжбүр етті. Заң жобасы Лейбористердің қолдауымен қабылданды және 2007 жылы күшіне енді. Робсон сондай-ақ алкогольді ішімдіктерді сатып алудың ең төменгі жасын 20 жасқа көтеру туралы заң жобасын ұсынды және Парламентте есірткі және алкогольге қарсы күресу саясатын жақтады. 2008 жылы прогрессивтердің дауыс жинауы одан да нашарлап, Робсонның Парламентте қалуына жеткіліксіз болды. Ол заңгерлікпен айналысуға қайта оралды. 2011 жылы ол тағы да сайлауға түсті, бірақ нәтижесі жақсы болмады, дауыстардың 2,22%-ын алып, бесінші орынға ие болды. Прогрессивтер партиялық дауыстардың бір пайызынан аспады, бұл Робсонның Парламентке оралуына жеткіліксіз болды. 2009 жылы Маунт-Альберт округіндегі қосымша сайлауда Робсон Лейбористер партиясының үміткері Дэвид Ширерді қолдады. 2022 жылдың 14 шілдесінде Робсон Украина үкіметі жариялаған Ресей үгіт-насихатын таратумен айналысқан саясаткерлер, ғалымдар және белсенділер тізімінде 47-ші және 72-ші орындарда пайда болды.
Robson was elected to Parliament as an Alliance list MP in the , and again in the , having stood in , and coming in third place at both elections. In the Labour Alliance coalition government (1999–2002), Robson was Minister of Corrections, Minister for Courts, Minister for Land Information, and Associate Minister of Foreign Affairs (with responsibility for foreign aid). Towards the end of 1999, however, the Alliance began to collapse, with a rift opening between the party organisation and its parliamentary leadership. In this dispute, Robson sided with the parliamentary leader, Anderton. When Anderton finally left the Alliance and established the Progressive Coalition (later renamed as the Progressive Party), Robson followed him and became the new party's deputy leader. In the , the Progressives only won 1.7% of the vote. However, Anderton easily held onto his seat, allowing Robson (standing in , where he came fifth), as the 2nd ranked person on the Progressive list, to return to Parliament. However, the Progressives' strength was considerably weaker compared to that of the Alliance in 1999, so Robson lost his cabinet posts. Robson has a relatively high public profile, compared to the size of his party, and is known for his views on foreign affairs and justice. Along with the Green Party's Keith Locke, Robson campaigned on behalf of detained asylum seeker Ahmed Zaoui. In 2002, Robson introduced a Private Member's bill providing for four weeks of paid annual leave for all workers, a proposal that the Labour Party initially opposed. Robson's legislation, however, ultimately forced Labour to either vote in favour of the bill or risk alienating its trade union supporters, who vociferously advocated it. The legislation was passed into law with Labour's support and took effect in 2007. Robson also introduced legislation to raise the minimum alcohol purchasing age to 20, and in Parliament espoused policies to combat drug and alcohol abuse. In the , the Progressive vote collapsed further, and this time was not enough for Robson to remain in Parliament. He returned to practising law. In the he was again a candidate in , but did poorly, finishing fifth, with 2.22% of the vote. The Progressives received just under one percent of the party vote, not enough for Robson to be returned to Parliament. At the 2009 Mount Albert by election Robson campaigned for Labour candidate David Shearer. On 14 July 2022, Robson had the rare distinction of appearing twice, in positions 47 and 72, in the list of politicians, academics, activists promoting Russian propaganda published by the Ukraine Government.
Жеке өмір
Жаңа Зеландияда жоғары саяси лауазымға ие болғанына қарамастан, Робсон 2000 жылға дейін натурализацияланбаған. Жаңа Зеландияның 1993 жылғы Сайлау заңына сәйкес, 1975 жылдың тамызына дейін тұрақты түрде тұрған кез келген адам дауыс беруге және сайлауға түсуге құқылы. Робсон Альянс және Прогрессивті партиялардағы ықпалды ұйымдастырушы болған Петронелла Таунсендке үйленген. Ол Прогрессивті партияның тізімі бойынша кандидат болды және сайлау округінен сайлауға түсті.
Despite having achieved high political office in New Zealand, Robson did not become a naturalised citizen until 2000. Under the terms of New Zealand's Electoral Act 1993, anyone permanently resident before August 1975 has the right to vote and stand for election. Robson is married to Petronella Townsend who was an influential organisational figure in the Alliance and Progressive parties. At the she was a Progressive list candidate and stood in the seat of .