Джордж Снелл: Егеуқұрлылық және трансплантация иммунологиясының негізін қалаушы ғалым

Кіріспе

Американдық генетик Джордж Дэвис Снелл (19 желтоқсан 1903 – 6 маусым 1996) – американдық егеуқұйрық генетигі және трансплантация иммунологиясының негізін қалаушы.

Жұмыс

Джордж Снелл 1980 жылы Баруж Бенасерраф пен Жан Доссемен бірге «иммунологиялық реакцияларды реттейтін жасуша бетіндегі генетикалық құрылымдар» туралы жаңалықтарын ашқандары үшін физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын бөлісті. Снелл ерекше «бір адамнан екінші адамға тінді трансплантациялау мүмкіндігін анықтайтын генетикалық факторларды анықтады. H антигендері туралы ұғымды енгізген – Снелл болды». Снеллдің егешқұйрықтардағы (тышқандардағы) жұмысы адамдарда (және барлық омыртқалы жануарларда) ірі гистоүйлесімділік кешені HLA-ның табылуына әкелді, ол егешқұйрықтардағы H 2 кешенімен салыстырылады. Осы маңызды гендерді тану, тіндер мен органдарды сәтті трансплантациялаудың қажетті шарты болды.

Өмір

Джордж Снелл Массачусетс штатының Брэдфорд қаласында үш баланың кенжесі болып дүниеге келді. Оның әкесі (Миннесотада туған) жергілікті YMCA ұйымының хатшысы болып жұмыс істеді; ол моторлы қайықтардың қозғалтқыштары үшін индукциялық катушкаларды орауға арналған құрылғыны ойлап тапты. Снелл Массачусетс штатының Бруклин қаласындағы мектептерде білім алды, содан кейін Нью-Гэмпшир штатының Ганновер қаласындағы Дартмут колледжіне оқуға түсті, онда ол математика мен ғылымға деген құштарлығын жалғастырды, генетикаға баса назар аударды. 1926 жылы ол Дартмуттан бакалавр дәрежесін алды. Дартмуттағы генетика профессоры Джон Герульдтың ұсынысымен Снелл Гарвард университетінде Уильям Э. Каслмен бірге аспирантурада оқыды, Касл сүтқоректілерде Мендель мұрагерлігін іздеген алғашқы американдық биолог еді. Снелл 1930 жылы Гарвардтан докторлық диссертациясын қорғады. Оның докторлық диссертациясы егеуқұйрықтардың генетикалық байланысы туралы болды. Гарвардтан докторлық диссертациясын алғаннан кейін Джордж Снелл 1930 жылдан 1931 жылға дейін Браун университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. Содан кейін Снелл екі жыл Техас университетінде радиациялық генетиканы дамытқан (және кейіннен Нобель сыйлығын алған) Х. Мюллермен докторантурадан кейінгі стажер ретінде жұмыс істеді. Мюллермен бірге Снелл егеуқұйрықтарға рентген сәулелерінің генетикалық әсерін зерттеді. Бұл тәжірибе "маған зерттеу – менің нағыз сүйікті ісім екеніне көз жеткізді" деп жазды Снелл өзінің өмірбаяндық еңбегінде. "Егер зерттеумен айналысуға мүмкіндік болса, егеуқұйрық генетикасы айқын таңдау болар еді, ал 1929 жылы доктор Кларенс Кук Литтл, Каслдың бұрынғы студенттерінің бірі құрған Джексон зертханасы – жұмыс істеуге шамалы нұсқаулық болатын орын". Джексон зертханасы егеуқұйрық генетикасы үшін әлемдегі маңызды орталық болды (және қазір де солай). 1933-1934 жылдары Снелл Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. Оқытушылық қызметтен кейін 1935 жылы Снелл Майн штатының жағалауындағы Маунт-Дезерт аралындағы Бар-Харбордағы Джексон зертханасының қызметкері болып кірісті және ол өмірінің соңына дейін сол жерде жұмыс істеді. Бар-Харборда ол Рода Карсонмен танысып, үйленді. Олардың Томас, Рой және Питер деген үш ұлы болды. Бос уақытында Снелл Дартмут колледжінде оқыған жылдары ұнатып қалған шаңғы спортымен және тенниспен айналысты. Снелл 1978 жылы иммунология саласындағы еңбегі үшін Онкологиялық зерттеулер институтының Уильям Б. Коли сыйлығымен марапатталды. 1988 жылы ол этиканың мәні және біздің өмірлік қағидаларымыз туралы "Рационалды этиканы іздеу" атты маңызды кітап жазды. Ол барлық адамдарға қатысты деп сенетін биологиялық шындықтарға негізделген эволюциялық этиканы қамтиды. Джордж Снелл 1996 жылдың 6 маусымында Бар-Харборда қайтыс болды. Оның әйелі 1994 жылы қайтыс болды.

George Snell was born in Bradford, Massachusetts, the youngest of three children. His father (who was born in Minnesota) worked as a secretary for the local YMCA; he invented a device for winding induction coils for motorboat engines. Snell was educated in the Brookline, Massachusetts schools and then enrolled at Dartmouth College in Hanover, New Hampshire where he continued his passion for mathematics and science, focusing on genetics. He received his bachelor's degree from Dartmouth in 1926. On the recommendation of John Gerould, his genetics professor at Dartmouth, Snell did graduate work at Harvard University with William E. Castle, the first American biologist to look for Mendelian inheritance in mammals. Snell earned his PhD from Harvard in 1930. His doctoral thesis was on genetic linkage in mice. Upon receiving the PhD from Harvard, George Snell was employed as a teacher at Brown University, from 1930 to 1931. Snell then spent two years as a postdoctoral fellow at the University of Texas with H. J. Muller, who pioneered radiation genetics (and was also to win a Nobel Prize). Snell studied the genetic effects of x rays on mice with Muller. This experience "served to convince me that research was my real love," Snell wrote in his autobiography. "If it were to be research, mouse genetics was the clear choice and the Jackson Laboratory, founded in 1929 by Dr. Clarence Cook Little, one of Castle's earlier students, almost the inevitable selection as a place to work." The Jackson Laboratory was (and still is) the world's mecca for mouse genetics. From 1933 to 1934, Snell was a teacher at Washington University in St. Louis. After brief stints as teachers, in 1935 Snell joined the staff of The Jackson Laboratory in Bar Harbor on Mount Desert Island on the coast of Maine and he remained there for the entire balance of his long career. In Bar Harbor, he met and married Rhoda Carson. Together they had three sons, Thomas, Roy, and Peter. In his leisure time, Snell enjoyed skiing, a passion he developed during his years at Dartmouth, as well as tennis. Snell received the Cancer Research Institute William B. Coley Award in 1978 for distinguished research in immunology. In 1988, he authored a substantial book, Search for a Rational Ethic, on the nature of ethics and the rules by which we live. It includes an evolution based ethic founded on biological realities that he believed to be applicable to all human beings. Snell died in Bar Harbor on June 6, 1996. His wife died in 1994.