Кіріспе

Ауэн – Германиядағы Рейнланд-Пфальц жеріндегі Бад-Кройцнах ауданындағы коммуна. Ол Бад-Собернхайм Verbandsgemeinde-ге (коллективтік муниципалитет) кіреді, оның орталығы сол аттас қалада орналасқан. Ауэн – туризмге бағытталған қауымдастық және мемлекеттік демалыс аймағы ретінде танылған.

Орналасқан жері

Ауен Оңтүстік Хунсрюк аймағында, Суонвальдтың биік таулары мен Нахе өзені арасында жатыр. Әкімшілік аумақтың мөлшері 271 гектарды құрайды, ал аймақ орман және жүзім бақтарымен ерекшеленеді.

Көршілес муниципалитеттер

Ауен солтүстігінде Бад-Собернхайм қаласымен, оңтүстігінде Монцинген муниципалитетімен және батысында Лангентал муниципалитетімен шектеседі.

Құрылтайшы қауымдастықтар

Ауенге Гозенхоф шаруашылығы да жатады.

Геология

Геология саласынан тыс адамдар үшін де Ауен және оның айналасындағы ауылдың геологиялық құрамын анықтау өте оңай. Саар-Саале шұңқылы Ауен аңғарының (долинасының) солтүстік-шығысынан оңтүстік-батысқа қарай дерлік бойлап өтеді, оңтүстікте жатқан Ротлигенд геологиясы мен солтүстікте жатқан девон геологиясы арасында анық шекара құрайды. Бұл процесс Вариска орогенезінің кезінде басталып, Пенсильвания және Цисуралия кезеңдерінде жалғасты. Осы уақыт ішінде шұңқылы жер беттік лимникалық фациестердің қалың шөгінділерімен толтырылды, олар қазірде иілімдер мен арналар түрінде көрінеді. Әкімшілік ғимаратты геотермалдық жылумен қамтамасыз ету үшін бұрғыланған (5 × 50 м тереңдіктегі) ұңғымалар минералдардың ұқсас қоспасын көрсетті. Ауылдағы Кнейпп ваннасын толықтыратын жер асты суының температурасы жазда да, қыста да тұрақты, ағыны шамамен 110 °C құрайды. Жанар таудың атқылау қаупі жоқ. Ротлигенде қалыптасқан құмтас қабаттары бұрын Ауенде жұмыспен қамту үшін маңызды болған. Мұнда ашылған сегіз құмтас карьерінен 1842 және 1863 жылдар аралығында собор салу үшін келіп түскен тастар мен капительдер Кельн қаласына жеткізілді. Сонымен қатар, осы карьерлердің кейбіреулерінен (Трифтвег, Душид, Бонебрух) Перм кезеңіне жататын қазбаланған ағаш табылды. Девоннан кейде қазбаланған өсімдіктер (Cordaitales жапырақтары) және кішкентай қазбаланған жануарлар кездеседі. Бұрын олар коллекцияда сақталған, бірақ, өкінішке орай, ол жоғалып кетті. Ауеннің солтүстігінде көмір қабаты да анықталған, бірақ ол коммерциялық тұрғыдан пайдалы емес, сондықтан пайдаланылмаған.

Орта ғасырлар

Ауеннің тарихы, оның өлшеміне қарағанда ерекше бай құжаттық материалмен ерекшеленеді, сондықтан шамадан тыс сезіледі, бұл ауылдың Спонхайм аббаттығының және Сент-Вилигис капелласының Дисибоденберг аббаттығының жері ретінде тарихымен түсіндірілуі мүмкін. Бұрын Ауеннің шамамен 900 жылы франктардың жерді жаулап алу кезінде пайда болған деген болжамы, енді жарық көрген соңғы мәліметтерге сәйкес келмейді. Археологиялық қазбалар осы жерде бұрын да, кейде тұрақты түрде адамдар тұрғандығын көрсетті. Сонымен қатар, римдік орындарында жасалған барлық қазбалар кельттік жәдігерлерді де тапты, бұл аңғардың жаңа тас дәуірінен бері қоныстанған деген қорытындыға әкелді. 1128 жылы Ауен алғаш рет құжатта Майнц архиепископы Адалберттың Сент-Вилигис капелласын салумен байланысты растау қағазында айтылған. 1044 және 1048 жылдары ауыл Спонхаймдегі шіркеуде сақталған граф Эберхард Спонхаймның сыйлық қағаздарында тізілген (Ауендегі бұл жер төрт Хюбенге тең болған). 1203 жылы Ауен, оның жері мен халқымен бірге, графтың крест жорығы кезінде Спонхайм графтығын тиянақты бақылап ұстағандығы үшін Спонхайм аббаттығына сыйлық ретінде берілді. Ауеннің Спонхайм аббаттығына адалдығы 1488 жылғы Ауенер Вайстум (Вайстум – ағылшын тіліндегі «wisdom» сөзімен туыс, орта ғасырлар мен жаңа заманда заң білгіштері шығарған заңдық шешім) және шамамен 1500 жылы аббат Иоганнес Тритемиусқа жасалған құрметпен расталды; ол 1570 жылға дейін сақталған болуы мүмкін.

Қазіргі заман

Бұл адалдық Ауенді Кройцнахтың Оберамтына қосты. Бұл туралы 1601 жылғы Амт сипаттамасында айтылған, онда басқа нәрселермен қатар, Спонхайм аббаттығының иелігі және Ауен ауылы Кройцнахтың Оберамтына тиесілі болды. Осы кезде Ауен басқа Әмтер арасындағы анклавқа айналды. Сондай-ақ, Ауен Беккельхайм Амтының құрамында болғаны, бірақ бәрібір Кройцнах Оберамтына толық бағынышты екендігі де көрсетілген. Сонымен қатар, Ауен тұрғындары діни тұрғыдан Гех-ин-Кирше приходына қарасты, ал ол өз кезегінде Дисибоденберг аббаттығына бағынышты болды. Бұл жағдай Ауен тұрғындары үшін өте жақсы болды. Шамамен 1550 жылы Реформация енгізілді. Соңғы дін қызметкері Гетцбах приходын тастап, Пфердсфельдте (қазір жоқ болған ауыл) алғашқы протестант пасторы болды. 1575 жылы Гетцбахер Вальд (орман) сатылды, осылайша Ауенге дейін Хуммерстульге дейін созылған жерлерінен айырылды, бұл муниципалитет аумағының шамамен жартысын құрады. 1707 жылы Ауен Пфальц сайлаулығына өтті, бірақ Наполеон дәуіріне дейін Кройцнахтың Оберамтында қалды.

Соңғы кездері

Француз үкімшілігі кезінде Монцинген мэриясына (Mayoralty) бірнеше жыл қарастырылғаннан кейін, Ауен 1815 жылы Вена конгресінің шешімімен 154 жыл бойы басқарған Пруссияның Монцинген аймағына өтті. Ауен өте ежелгі ауыл болғанымен, 19 ғасырда ғана Нахе аймағының егіншілік және шарап өсіру орталықтарының біріне айналды. Жүзімдіктер отырғызу қосымша жақсы табыс әкелуі мүмкін болды, алайда б.з.д. 1500 жылға жуық кезеңде ауыл муниципалитетінен жүзім дәні мен астық табылды. Ауен маңындағы тас карьерлерінде де тас қалаушылық өнер гүлденді. 19 ғасырдың ортасында осы жерден аяқталған капительдер мен тастар Кельн соборына жеткізілді. 39 шағын шаруашылық өздеріне қажетті өнімді өсірді. Шаруа жұмысын жеңілдету үшін жаңа, ыңғайлы жолдар салынды. 1900 жыл шамасында бірнеше шаруа жақсы өнім алғаны үшін сертификаттар алды. 1770 жылдан бастап 31 тұрғын эмиграцияға кетті. 180 тұрғынының сегізі Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тауып, екеуі хабарсыз жоғалып кетті. Екінші дүниежүзілік соғыста Ауеннен шыққан 56 сарбаздың 23-і қаза тауып, 4-і із-түссіз жоғалып кетті. 1969 жылы Рейнланд-Пфальцтағы әкімшілік реформа барысында Ауен Бад-Собернхайм Verbandsgemeinde құрамына енді. 1993 жылы ауыл тарихы – "Auener Chronik" жарық көрді. Соңғы жылдары Ауен туризмге қолайлы тұрғын үй қауымдастығына айналды, бірақ әлі де өзінің ауылдық ерекшелігін сақтап қалған.

Халық санының өсуі

Ауэн әрқашан көлеңкеден шықпаған кішкентай ауыл болып келді. 1437/1438 жылдары ауылдың халқы 8 отбасы ретінде тіркелді. 1580 мен 1600 жылдар аралығында 18 отбасында 81 адам тұрды, ал 1808 жылы Ауенде 152 адам болды. Кесте Ауэн халқының Наполеон дәуірінен бергі дамуын көрсетеді. Кестедегі 1871 жылдан 1987 жылға дейінгі деректер халық санағының нәтижелеріне негізделген.

Муниципалды кеңес

Кеңес 2009 жылғы 7 маусымда өткен қалалық сайлауда көпшілік дауыспен сайланған 6 кеңес мүшесінен және төраға ретінде құрметті қала әкімінен құралған.

Экономикалық құрылым

Ауенде кішкентай бальнеотерапиялық орталық бар, онда "сумен емделуге" болады, бірақ келушілер суды ішпейді, керісінше, оның ішінде жүреді. Бұл Кнейпп орталығы, суға батыруға арналған алабы бар. Ауенде сонымен қатар жергілікті шарап пен үй тағамын ұсынатын бірнеше қонақүйлер де бар. Жекеменшік жатақтар да кездеседі.

Көлік

Оңтүстікке қарай 41-ші Бундесстрассе созылып жатыр. Жақын орналасқан Монцингенге Нахе аңғары темір жолының (Бинген–Сарбрюккен) темір жол станциясы қызмет етеді.