Жорж Гиллеспи: Шотланд теологы және Уэстминстер Ассамблеясының мүшесі

Кіріспе

Шотланд министрі (1613-1648)

Джордж Гиллеспи (/g//ɪ/'/l//ɛ//s//p//i/; 21 қаңтар 1613 – 17 желтоқсан 1648) – шотландтық дінтанушы.

Өмір

Гиллеспи Кирккалдиде дүниеге келді, оның әкесі Джон Гиллеспи шіркеу пасторы болды. Оның әпкесі – квакер жазушысы, пайғамбар және уағызшы Лилиас Скене. Ол Сент-Эндрюс университетінде «пресвитерия стипендиаты» ретінде оқыды. Бітірген соң Джон Гордон, 1-ші виконт Кенмурдың (1634 жылы қайтыс болған) және кейіннен Кассилис графының 6-шы Джон Кеннедидің үй шаруашылығына қатысты қызметкері болды. Оның санасы епископтыққа бекітілуді қабылдауға мүмкіндік бермеді, ол сол кезде Шотландиядағы шіркеуге кірудің міндетті шарты еді. 1638 жылдың сәуір айында, Шотландияда епископтардың билігі ел тарапынан жойылғаннан кейін, Гиллеспи Кирккалди пресвитериясы арқылы Вемисс (Файф) шіркеуінің пасторы болып тағайындалды. Сол жылы ол Глазго Ассамблеясының мүшесі болды, онда 21 қарашада патшаның шіркеу мәселелеріне араласуына қарсы уағыз айтты. Оның сөзі Аргилл, Жоғарғы комиссар тарапынан наразылық білдіруді тудырды. 1640 жылы ол Англияға бейбітшілік комиссарларымен олардың капелланы ретінде бірге жолға шықты. 1642 жылы Гиллеспи Эдинбургке ауыстырылды, бірақ өмірінің қалған бөлігін негізінен Лондонда мемлекеттік істермен айналысуға жұмсады. 1643 жылдан бастап ол Вестминстер Ассамблеясының мүшесі болды, онда белсенді рөл атқарды: Шотландия шіркеуі оны Ассамблеяның төрт комиссарының бірі ретінде тағайындады. Ол Ассамблеяның ең жас мүшесі болды, бірақ шіркеу басқаруы, тәртібі және құлшынысы туралы барлық талқылауларға үлкен үлес қосты. Ол көптеген жазбаларымен, сондай-ақ пікірсайыстардағы шешендігімен және дайындығымен пресвитериандыққа күшті қолдау көрсетті. Ең танымалдарының бірі – Джон Селденмен эрастиандық және пресвитериандық үстемдік туралы сақталған әңгімесі. 1645 жылы ол Шотландияға оралды және қоғамдық құлшыныс регламентін бекіткен Ассамблея актісін жасады деп айтылады. Лондонға оралғаннан кейін ол Вестминстерлік сенім туралы жазбаны жасауға, әсіресе бірінші тарауды дамытуға қатысты. 1648 жылы Гиллеспи Ассамблеяның модераторы болып сайланды, бірақ бұл лауазымның міндеттері (кеңес 12 шілдеден 12 тамызға дейін отырысын жалғастырды) оның денсаулығына әсер етті; ол ауруға шалдығып, 1648 жылдың 17 желтоқсанында Кирккалдиде қайтыс болды. Оның мемлекеттік қызметтерінің құрметіне оның жесірі мен балаларына 1000 шотланд фунты көлемінде ақша бөлуге келісім берілді, бірақ ол ешқашан төленбеді. Кирккалди шіркеуіне оның есіне арналған қарапайым қабір тасы 1661 жылы жалпыға ортақ дарға асушының қолымен қиратылды, бірақ 1746 жылы қалпына келтірілді. Оның ұлы Роберт кейін Басс-Рокта түрмеге қамалды.

Gillespie was born at Kirkcaldy, where his father, John Gillespie, was parish minister. His sister was the Quaker writer, prophet and preacher Lilias Skene. He studied at St. Andrews University as a "presbytery bursar". On graduating he became domestic chaplain to John Gordon, 1st Viscount Kenmure (d. 1634), and afterwards to John Kennedy, 6th Earl of Cassilis. His conscience did not permit him to accept the episcopal ordination, which was at that time an indispensable condition of induction to a parish in Scotland. In April 1638, soon after the authority of the bishops had been abolished by the nation in Scotland, Gillespie was ordained minister of Wemyss (Fife) by the presbytery of Kirkcaldy. In the same year he was a member of the Glasgow Assembly, before which he preached a sermon, on 21 November, against royal interference in matters ecclesiastical. It was so pronounced as to call for some remonstrance on the part of Argyll, the Lord High Commissioner. In 1640 he accompanied the commissioners of the peace to England as one of their chaplains. In 1642 Gillespie was translated to Edinburgh; but the remainder of his life was chiefly spent in the conduct of public business in London. From 1643 onward, he was a member of the Westminster Assembly, in which he took a prominent part: he was appointed by the Scottish Church as one of the four commissioners to the Assembly. He was the youngest member at the Assembly, but took a great part in almost all the discussions on church government, discipline, and worship. He strongly supported Presbyterianism by numerous writings, as well as by fluency and readiness in debate. One of the most notable is his well preserved encounter with John Selden on Erastianism and Presbyterian polity. In 1645 he returned to Scotland, and is said to have drawn the Act of Assembly sanctioning the directory of public worship. On his return to London he had a hand in drafting the Westminster confession of faith, especially chapter I.

Gillespie was elected moderator of the Assembly in 1648, but the duties of that office (the court continued to sit from 12 July to 12 August) told on his health; he fell into consumption, and died in Kirkcaldy on 17 December 1648. In acknowledgment of his public services, a sum of 1000 Scots was voted, although destined never to be paid, to his widow and children by the committee of estates. A simple tombstone, which had been erected to his memory in Kirkcaldy parish church, was, in 1661, publicly broken at the cross by the hand of the common hangman, but was restored in 1746. His son, Robert, was later imprisoned at Bass Rock.