Уилл Харви (1888-1957) – ағылшын ақыны, хабаршы және заңгер. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде поэзиясы кең танылды. Ивор Гурнеймен достығы, музыкаға әсері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын ақыны, 1888–1957
English poet, 1888–1957
Фредерик Уильям Харви (26 наурыз 1888 – 13 ақпан 1957), көбінесе Уилл Харви деп аталатын, ағылшын ақыны, радио хабаршысы және заңгер болған. Оның поэзиясы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде және содан кейін кеңінен танымал болды.
Frederick William Harvey DCM (26 March 1888 – 13 February 1957), often known as Will Harvey, was an English poet, broadcaster and solicitor. His poetry became widely popular during and after World War I.
Ерте өмір
Харви 1888 жылы Глостерширдегі Хартпуриде дүниеге келді және Минстервортта өсті. Ол Глостердегі Король мектебінде білім алды, онда Айвор Гурнимен тығыз дос болып, кейін Россалл мектебінде оқыды. Гурни және тағы бір жергілікті композитор Герберт Хауэллс оның көптеген өлеңдерін музыкаға қойды. Ол заңгерлік мансапты бастады, бірақ ол әрқашан белгісіз болды; сондай-ақ Рим католиктігіне өтуді ойлай бастады.
Harvey was born in 1888 in Hartpury, Gloucestershire, and grew up in Minsterworth. He was educated at the King's School, Gloucester, where he formed a close friendship with Ivor Gurney, and then at Rossall School. Gurney and Herbert Howells, another local composer, later set a number of his poems to music. He started on a legal career, which would always be somewhat tentative; and began to consider conversion to Roman Catholicism.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылдың 8 тамызында, Ұлыбритания Германияға соғыс жариялағаннан кейін төрт күн өткен соң, Харви Глостершир полкінің 5-ші батальонына қарапайым жауынгер ретінде қосылды. Біраз уақыттан соң, қараша айында ол Рим католигіне айналды. Ол социализм мен капитализмге де қарсы тұратын, "үшінші жол" деп сипатталатын дистрибутивизм қозғалысының жақтаушысы болды; оған Г.К. Честертон мен Хилар Беллоктың еңбектері үлкен әсер етті. Оның батальоны 1915 жылдың наурыз айында Францияға жіберілді, онда ол сержантқа көтеріліп, "Ерекше көзге көрінуі үшін" медалімен марапатталды. DCM медаліне берілген мақтау қағазында:
On 8 August 1914, four days after the United Kingdom had declared war on Germany, Harvey joined the 5th Battalion, Gloucestershire Regiment as a private. Shortly afterwards, in November, he became a Roman Catholic. He was an adherent of the distributism movement, described as a "third way", in opposition to both socialism and capitalism; and he was influenced by the work of G. K. Chesterton and Hilaire Belloc. His battalion was posted to France in March 1915, where he was promoted to lance corporal and awarded the Distinguished Conduct Medal. His citation for the DCM reads:
Харви офицерлік білім алу үшін Англияға оралды, бірақ Францияға қайтып келгеннен кейін 1916 жылдың 17 тамызында неміс майдан шебіндегі окопта барлау тобымен жүрген кезде тұтқындалды. Ол соғыстың қалған бөлігін тұтқын лагерьлерінде өткізді, олардың ішінде Гютерсло, Крефельд, Швармштедт, Холзминден, Бад-Колберг және Штральзунд қалалары болды.
Harvey returned to England for officer training, but after being commissioned and returning to France he was captured on 17 August 1916 in the German front line trench while carrying out a reconnaissance patrol. He spent the rest of the war in prisoner of war camps, including those at Gütersloh, Crefeld, Schwarmstedt, Holzminden, Bad Colberg, and Stralsund.
Жазу
Францияға келгеннен кейін Харви "Fifth Gloucester Gazette" атты окоп газетіне үлес қоса бастады. Оның алғашқы өлеңдер жинағы "Глостершир баласы үйде және шетелде" 1916 жылдың қыркүйегінде, тұтқындалғаннан кейін көп ұзамай жарық көрді. Ол тұтқында жазуды күшейтті, ал өлеңдері Англияға баспаға жіберілді: оның екінші жинағы "Глостершир достары" 1917 жылы жарыққа шықты. Оның лагерьде өткен уақыты ең жемісті жазу кезеңі деп есептеледі. Холзминдендегі жалғыздық камерасынан қашып құтылу әрекеті сәтсіз аяқталғаннан кейін оралғанда, ол бір тұтқынының төсегінің үстіне қазылмамен судың ішіндегі қаздардың суретін салғанын көрді. Бұл оның ең танымал өлеңіне (және 1919 жылы жарық көрген үшінші жинағының атау өлеңі) – "Қаздар" өлеңіне шабыттандырды.
Soon after his arrival in France, Harvey began to contribute to a trench newspaper, the Fifth Gloucester Gazette. His first volume of poems, A Gloucestershire Lad at Home and Abroad, was published in September 1916, shortly after his capture. He began to write more intensively in captivity, and poems were sent back to England for publication: his second collection, Gloucestershire Friends, appeared in 1917. His time in the camps is held to be his most productive period of writing. On returning from a spell of solitary confinement at Holzminden after a failed escape attempt, he saw that a fellow prisoner had drawn a picture over his bed in chalk of ducks in a pool of water. This inspired his most celebrated poem (and the title poem of his third collection, published in 1919), "Ducks".
Соғыстан кейінгі өмір
Харви 1919 жылы үйге оралды, 1921 жылы үйленді және заңгерлік тәжірибасын қайта бастады. Ол Дина орманында құрметті және жақсы көрілетін тұлғаға айналды. Ол көбінесе қорғау адвокаты ретінде жұмыс істеді (өзінің түрмеде отырған тәжірибесі оны түрмеге қамаудың құлқысыз және бекер екеніне көндірді) және «кедейлердің адвокаты» деп танылды. Оның жұмысы қаржылық жағынан табысты болмады, сондықтан ол 1930 жылдары тәжірибасын сатты. 1920 жылы ол түрмедегі өмірі туралы «Тұтқындағы серіктестер» атты естеліктерін жариялады, ал 1921 жылы «Қош сау» деген шығармасымен әдебиеттен кету ниетін білдірді. Ол өзінің жақын досы және әріптесі Айвор Гурнимен қысқа мерзімге шығармашылық байланыс құрды. Гурни Харвидің 1916 жылы қаза болғаны туралы естігеннен кейін оған «Кешіккен сәуле» және «Жақын жанына» атты өлеңдерін арнады, ал «Ипр Минстерворт» оның түрмедегі қиындықтарына қолдау көрсету үшін жазылған. Олардың қайта кездесуі Гурнидің 1922 жылы психикалық денсаулығының нашарлауынан өте қысқа болды. Харвидің шешендік өнері, дауысының әртүрлілігі және сценарий жазу дағдылары оны Бристольдегі BBC-де танымал хабаршыға айналдырды, ол Дина орманын, оның халқын және дәстүрлерін насихаттау үшін танымал атын пайдаланды. Ол жергілікті хорларға, музыканттарға және Леонард Кларк сияқты жас авторларға көмектесті. Ол Рутленд Боттонмен және жергілікті депутат Морган Филипс Прайспен дос болды, олармен бірге өнерді және орманда тұратын халықтың мүдделерін қорғау үшін жұмыс істеді.
Harvey returned home in 1919, married in 1921, and returned to legal practice. He became a respected and loved figure in the Forest of Dean. He worked largely as a defence solicitor (his own captivity convincing him that incarceration was destructive and pointless), and became known as the "poor man's solicitor". His work was not financially successful, and in the 1930s he sold off his practice. In 1920 he published a memoir of his prison camp experiences, Comrades in Captivity; and in 1921 Farewell, an acknowledgement of his intention to remove himself from the literary world. He had a brief creative union with his great friend and collaborator, Ivor Gurney. Gurney had written "After Glow" and "To His Love" for Harvey, on hearing of his supposed death in 1916; and "Ypres Minsterworth" as a gesture of solidarity with him in his captivity. Their reunion was cut sadly short by Gurney's mental breakdown in 1922. Harvey's gift for oration and his versatile voice and scripting led him to become a popular broadcaster at the BBC, Bristol, where he used his popularity to promote the Forest of Dean, its people and traditions. He furthered local choirs, musicians and young authors such as Leonard Clark. He was friends with Rutland Boughton and the local MP, Morgan Philips Price, who worked with him to promote the arts and the interests of Foresters.
Кейінгі жылдар
Өмірінің соңында Харви окоптарда тапқан әріптестікті сағынды және ол күткендей жаңа әлеуметтік құрылыс құрылмағанына өкінді. Оның кейінгі естелік өлеңдері сол сезімдерді бейнеледі, бірақ оның ерте туындыларындағы ерекше юморын сақтап, сондай-ақ жергілікті диалектте жазылған өлеңдерді де қамтыды. Ол 1957 жылы қайтыс болды және Минстервортта жерленді.
In later life Harvey craved the comradeship he had found in the trenches and was saddened that the new social order he had expected never appeared. His later poetry of remembrance captured those feelings, but retained the essential humour of his early work and included verse in local dialect. He died in 1957 and was buried at Minsterworth.
Жеке өмір
1921 жылы Харви ирландтық медбике Энн Кейнге үйленді. Олардың екі баласы болды: 1922 жылы туған Айлин Энн және 1925 жылы туған Патрик.
In 1921 Harvey married Anne Kane, an Irish nurse. They had two children, Eileen Anne (born 1922) and Patrick (born 1925).