Джон Поуп Кук: Американ саяхатшысы және әскери қолбасшысы
John Pope Cook
Джон Поуп Кук: Американ саяхатшысы, Азамат соғысындағы генерал. Иллинойс штатынан Конгрессмен, Спрингфилд мэрі, Форт Донельсон шайқасындағы жеңіске үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Джон Поп Кук (12 маусым 1825 – 13 қазан 1910) – Иллинойс штатының саясаткері және Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының генералы. Ол Батыс майданында қызмет етті және Форт-Донельсон шайқасында Одақтың жеңісіне үлкен үлес қосты, соның арқасында бекіністі қорғағандар жеңіліп, қолдарынан қаруларын тастады. Ол Иллинойс штатынан сайланған екінші конгрессмен болды. 1855 жылы Спрингфилд қаласының мэрі, ал 1856 жылы Сангамон округінің шерифі қызметін атқарды. 1861 жылы Форт Самтерді конфедераттардың бомбалауынан кейін ол әскер жинады, содан кейін 7-ші Иллинойс ерікті жаяу әскері полковнигі болды. 1864 жылы бригада генералы шеніне көтерілді.
John Pope Cook (June 12, 1825 – October 13, 1910) was an Illinois politician and a general in the Union Army during the American Civil War. He served in the Western Theater and played a prominent role in securing the Union victory at the Battle of Fort Donelson, helping to force the surrender of the defenders. He was the second Congressman from Illinois. In 1855 he was Mayor of Springfield and 1856 he became the Sheriff of Sangamon County. In 1861 he gathered troops after the bombardment of Confederate of Fort Sumter and after that became colonel of the 7th Illinois Volunteer Infantry. In 1864 he got a promotion to brigadier general.
Ерте өмір
Кук Иллинойс штатының Беллвилл қаласында, жақсы байланыстары бар саяси отбасында дүниеге келді. Оның анасының әкесі, Ниниан Эдвардс, АҚШ сенаторы және Иллинойс штатының губернаторы болған. Оның әкесі Дэниел Поуп Кук, сол кезде АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі еді. Дэниел 33 жасында қайтыс болғаннан кейін, оның жесірі Джулия Кэтрин Эдвардс Кук, жалғыз баласы Джонмен бірге Беллвиллге қайтып келді, ол үш жылдан соң қайтыс болып, Кукты жетім қалдырды. Кук жақсы білім алып, заңгерлік тәжірибемен айналысты. 1855 жылы Иллинойс штатының Спрингфилд қаласының мэрі болып сайланды. Кук "Спрингфилд Грейс" деп аталатын әскери ротаның капитаны және командирі болды. Ол сондай-ақ Иллинойс милициясының генерал-квартирмейстері қызметін атқарды.
Cook was born in Belleville, Illinois, to a well connected political family. His maternal grandfather, Ninian Edwards, was a United States senator and the Governor of Illinois. His father was Daniel Pope Cook, who was a member of the United States House of Representatives at the time. Following Daniel's death at the age of 33, his widow, Julia Catherine Edwards Cook, moved with their only child, John, back to Belleville, where she died three years later, leaving Cook as an orphan. Cook received a good education and entered the practice of law. He was elected mayor of Springfield, Illinois, in 1855. Cook was the captain and commander of a military company called the Springfield Grays. He also served as quartermaster general of the Illinois militia.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысының басында Куктың жасағы 1861 жылдың сәуір айында Федералдық қызметке қабылданды. Олар 7-ші Иллинойс ерікті полкінің I-ші ротасының ядросын құрады, ал Кук полковник болып тағайындалды. Форт-Донельсон шайқасында ол Миссури департаментінің, Каир округінің 2-ші дивизиясының 3-ші бригадасына қолбасшылық етті. 15 ақпанда Конфедерацияның шығу әрекеті кезінде генерал Улисс С. Грант, Конфедерация шабуылды күшейту үшін қарсы жақ флангын әлсіреткен болуы керек деген қорытындыға келді. Осы әлсізделген сектор Кук пен Джейкоб Г. Лауманның Федералдық бригадаларының алдында орналасқан еді. Лауманның бригадасы басты шабуылды жүргізуге арналса, Кук бригадасы отты өздеріне аудару үшін маскировкалық шабуыл жасауы тиіс болды. Дегенмен, Куктың әскері маңызды Конфедерация артиллериялық батареясын басып алып, өз секторындағы қорғаныс шебінің кейін құлауына жағдай жасады. Шайқас аяқталғаннан кейін, 1862 жылдың 22 наурызында ол еріктілердің бригадир генералына дейін жоғарылатылды, 24 наурызда Сенат бекітті, ал шені 1862 жылдың 21 наурызынан бастап есептелді. Кук Форт-Донельсоннан кейін бригадасына қысқа мерзімге қолбасшылық етті. Полковник шені сақталғанмен, ол Теннесси армиясының 6-шы дивизиясына қолбасшылыққа тағайындалды. Бұл дивизия тікелей генерал Бенджамин М. Прентиске берілді, ол Шило шайқасында дивизияны басқарды. Ал Кук Вашингтон қорғанысындағы бригадаға ауыстырылды. Кейін Кук Айова және Дакота территориясының әскери департаментін басқарды. 1862-63 жылдардың қысында ол Сиу тайпасына қарсы науқан ұйымдастырды, операциялық базасы Айова штатындағы Сиу қаласы болды. 1863 жылдың көктемінде генерал Альфред Салли оны қызметтен босатып алды. 1864 жылдың қарашасында ол Иллинойс әскери округінің қолбасшысы болып тағайындалды, ол қызметтен кеткен Элеазар Пэйннің орнын басты. Кук 1865 жылдың 24 тамызында еріктілер тізімінен шығарылды.
During the early days of the Civil War, Cook's militia company enlisted in Federal service in April 1861. They formed the nucleus of Company I of the 7th Illinois Volunteer Regiment, of which Cook was appointed colonel. At the Battle of Fort Donelson, he commanded the 3rd Brigade, 2nd Division, District of Cairo, Department of the Missouri. During the Confederate breakout attempt on February 15, General Ulysses S. Grant concluded the Confederates must have weakened the opposite flank to reinforce their assault. This weakened sector lay across from the Federal brigades of Cook and Jacob G. Lauman. Lauman's brigade was intended as the main thrust while Cook's brigade would make a feint to draw away fire. Cook's troops nevertheless managed to capture a key Confederate artillery battery, which paved the way for the subsequent collapse of the defensive line in his sector. After the battle he was promoted to brigadier general of volunteers on March 22, 1862, with Senate confirmation on March 24, 1862, to rank from March 21, 1862. Cook remained in command of his brigade for a short time after Fort Donelson. Though still a colonel he was assigned to command the 6th Division in the Army of the Tennessee. This commanded was promptly turned over to Brig. Gen. Benjamin M. Prentiss who would lead the division at Shiloh. Cook meanwhile was transferred to brigade command in the Washington defenses. Cook later oversaw the military Department of Iowa and Dakota Territory. In the winter of 1862–63, he organized a campaign against the Sioux Nation, with Sioux City, Iowa, as his base of operations. In the spring of 1863, he was relieved by Brig. Gen. Alfred Sully. In November 1864, he was assigned command of the military District of Illinois, replacing Eleazar Paine, who had resigned the position. Cook was mustered out of the volunteers on August 24, 1865.
Соғыстан кейінгі жылдар
Соғыстан кейін Кук үйге оралды және 1869 жылы республикашыл партиядан Сангамон округінің өкілі ретінде Иллинойс штатының Бас Ассамблеясына сайланды. Кук 1910 жылы Мичиган штатындағы Рэнсом қаласының жанындағы үйінде қайтыс болды және Иллинойс штатының Спрингфилд қаласындағы Оук Ридж зиратына жерленді.
Following the war, Cook returned home and was elected as Sangamon County's representative in the Illinois General Assembly, in 1869, as a Republican. Cook died in his home near Ransom, Michigan, in 1910, and is interred at Oak Ridge Cemetery in Springfield, Illinois.