Ирландия, 1580 жыл: Glenmalure шайқасы – Desmond көтерілісінің бөлігі. Ирландиялық тайпалар ағылшын әскерін жеңіске жеткізіп, Wicklow тауларындағы Glenmalure бекінісін қорғады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші Десмонд көтерілісінің бір бөлігі
Part of the Second Desmond Rebellion
Гленмалур шайқасы (Cath Ghleann Molúra) 1580 жылдың 25 тамызында Ирландияда Десмонд көтерілісі кезінде өтті. Виклоу тауларынан біріккен ирланд тайпаларының католик армиясы, Фиах МакХью О'Бирн мен Пэйл аймағының 3-ші виконты Джеймс Юстас басшылығымен, Артур Грей, 14-ші Грей де Уилтон баронының басқаруымен келген ағылшын армиясын Гленмалұрдағы О'Бирн тайпасының тау бекінісінде жеңіске жеткізді.
The Battle of Glenmalure (Cath Ghleann Molúra) took place in Ireland on 25 August 1580 during the Desmond Rebellions. A Catholic army of united Irish clans from the Wicklow Mountains led by Fiach MacHugh O'Byrne and James Eustace, 3rd Viscount Baltinglass of the Pale, defeated an English army under Arthur Grey, 14th Baron Grey de Wilton, at Clan O'Byrne's mountain stronghold of Glenmalure.
Шайқас
Ирландиялық бүлікшілердің авангарды Грейдің алдына келгенде, ол өз күштеріне, кейбір тәжірибелі Кильдар одақтастарының кеңесіне қарамастан, дереу шабуыл жасауға бұйрық берді. Олар Грейдің ат әскерімен бірге жақын маңдағы төбеде орналасып, кейінгі шайқаста белсенді қатыспады. Полковник Джордж Мур басқарған ағылшын авангарды, ирланд көтерілісшілерін 4 мильге созылған өзенмен екіге бөлінген, тік беткейлі, тығыз жапырақтармен жабылған, кейбір жерлері 2000 футқа дейін көтерілетін құлақшаға дейін қуды. Ағылшындар ирландтармен шайқасып, оларды құлақшаның ішіне тереңдете берді, ол жердің жағдайы одан әрі қиын болды – тастар, батпақтар мен ормандармен толы. Биік және қорғанысқа қолайлы жерді бағындыруға тырысып, немесе әскерлеріне шабуыл қаупі төнгенін сезіп, полковник Мур әскерлерін құлақшаның солтүстік беткейіне жылжытты. Долинаның тік беткейлеріне көтеріліп бара жатқанда, тәжірибесіз ағылшын сарбаздарына орманда жасырынып отырған ирландтар тұзақ қойды. Ағылшындар ұзақ уақыт бойы атысқа түсті, содан кейін олардың тәртібі бұзылып, долинадан қашқа бастады. Осы сәтте олардың көп бөлігі қаза тапты, себебі ирландтар тығылған жерлерінен шығып, семсерлермен, найзалармен және балталармен ағылшындарға шабуыл жасады. Қашып құтылуға тырысқан ондаған ағылшын сарбаздары ірландтардың шабуылынан қаза тапты. Қалған ағылшындар Ратдрум қаласына жеткенше бірнеше шақырымдық қашықтықта арттық күштермен шайқасуға мәжбүр болды.
When what appeared to be the vanguard of the Irish rebels presented itself before Grey, he ordered his forces to engage immediately, against the advice of some of his more experienced Kildare allies. They, along with Grey's force of cavalry, occupied a position on a nearby hill and did not play an active role in the subsequent battle. The English vanguard, commanded by Colonel George Moore, pursued the Irish rebels into the glen a dense valley bisected by a four mile long river with steep sides and covered in dense foliage, rising in places as high as 2,000 feet. The English fought an advancing skirmish with the Irish as they were drawn deeper and deeper into the glen, whose terrain by now had become horrendous, marked by rocks, bogs, and wood. In an effort to gain higher and more defensible ground, or possibly believing his troops had become vulnerable to an ambush, Colonel Moore advanced his troops up the northern slope of the glen. While climbing the steep slopes of the valley, the inexperienced English soldiers were ambushed by the Irish who hid in the woods. The English were sniped at for a long period of time before their discipline collapsed and they turned and fled down the valley. It was at this point that most of their casualties occurred, as the Irish left their cover and fell upon the English with swords, spears, and axes. Dozens of English soldiers were cut down by the pursuing Irish as they tried to escape the field. The remaining English had to fight a rearguard action for several miles until they reached the town of Rathdrum.
Салдары
Ирландиялық дереккөздер шамамен 800 ағылшын сарбазы қаза тапқанын мәлімдейді. Ағылшын дереккөздері өздерінің жоғалғандарын 360 адам деп көрсетеді. Әрине, ағылшын дереккөздері ирландтық одақтастарының қаза тапқандарын тіркемеуі мүмкін. Ағылшын сарбаздарының арасында осы аттас колонистің туысы Питер Карев те қаза тапты, ол Оңтүстік Ирландияда кең аумақтарға иелік етіп, оларды жеңіп алған болатын. Ағылшын әскерінің қалған бөлігі Уиклоудың төмендіктеріне, содан кейін Дублинге шегінді. Бірақ келесі жылы О'Бирн бастаған көптеген ирландтық көтерілісшілдер Король ұсынған капитуляция шарттарын қабылдады. Тек Балтингласс Францияға қашып құтылды.
Irish sources state that around 800 English soldiers were killed. English sources put their losses lower at 360 dead. While it is certainly possible that the English sources had ignored to include the casualties of their Irish allies. English loses included Peter Carew, cousin of his namesake colonist who had made claims to, and won, large tracts of land in southern Ireland. The remainder of the English force retreated to lowland Wicklow and from there to Dublin. However, the following year, most of the Irish rebel lords, including O'Byrne, accepted terms of surrender offered by the Crown. The exception was Baltinglass, who fled for France.
Танымал мәдениетте
Бұл шайқас "Мені Карлоуға дейін еріп келіңдер" атты халық әнінде еске алынады.
The battle is commemorated in the folk song "Follow me up to Carlow".