Реджинальд Уорнефорд – қаһарман ұшқыш, Виктория кресімен марапатталған. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы өмірі, әскери жолы мен ұшқыш дайындығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория кресінің иегері болған әуеші
Airman who was a recipient of the Victoria Cross
Реджинальд Александр Джон Уорнефорд, VC (15 қазан 1891 – 17 маусым 1915), сонымен қатар Рекс Уорнефорд деп те белгілі, бірақ отбасы Үндістанға оралғаннан кейін ол білімін Симладағы ағылшын колледжінде жалғастырды. Сауда флотында тәлімгерлікке өткеннен кейін Уорнефорд Британдық Үндістанның Булыт кеме компаниясына қосылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол Канадада Үндістанға қайтуды күтіп отырды. Оның орнына ол Ұлыбританияға барып, 24-ші (қызметтік) батальонға (2-ші спортшылар), Корольдік фюзилер полкіне (Лондон қаласы полкі) қосылды, бірақ көп ұзамай ұшқыштарды даярлау үшін Корольдік әскери-теңіз әуе күштеріне ауысты.
Reginald Alexander John Warneford, VC (15 October 1891 – 17 June 1915), also known as Rex Warneford, but after his family returned to India he continued his education at the English College, Simla. Following apprenticeship in the Merchant Marine, Warneford joined the British India Steam Navigation Company. At the outbreak of the First World War, he was in Canada awaiting return to India. Instead, he sailed then to Britain, joining the 24th (Service) Battalion (2nd Sportsman's), Royal Fusiliers (City of London Regiment) but soon transferred to the Royal Naval Air Service for pilot training.
Қызмет
Уорнфордтың алғашқы жаттығуы Хендон қаласында өтті, содан кейін Уилтширдегі Упавонға ауысты, онда ол 1915 жылдың 25 ақпанында ұшқыш дайындығын аяқтады. Уоррен Мерриам, Уорнфордтың ұшу нұсқаушысы, оның ұшқыш ретіндегі шеберлігін атап өтті, бірақ Уорнфордтың артық сенімділігі оған қызметке кіруіне кедергі келтірмеу үшін арнайы шаралар қабылдау қажет болды. Мерриам командир Гроувз Хендонға келген кезде Уорнфордтан ұшу дағдыларын көрсетуін сұрады. Гровстың жағымды әсері, сол кездегі эскадрилья командирі Уорнфордтың тәртіпсіздігі салдарынан офицер бола алмайды деп ойлаған көзқарасын жеңді. Уорнфорд бастапқыда Кенттегі Шеппи аралындағы 2-ші қанатқа орналасты, бірақ жақын арада (1915 жылдың 7 мамыры) Бельгия жағалауындағы Вёрн қаласындағы 1-ші қанаттың операциялық бөлімшесіне жіберілді. Келесі апталарда Уорнфорд неміс әскерлері мен артиллериясына шабуылдар жасады, сондай-ақ жау ұшақтарына қарсы іс-қимылдарға қатысты. Оның шабуылшылдығы мен тиімділігі оған жеке ұшақ пен еркін қызмет беруге мүмкіндік берді. 1915 жылдың 17 мамырында Уорнфорд Ұлыбританияға шабуыл жасауға шыққан Германия армиясына тиесілі LZ 39 дирижаблін кездестірді. Ол LZ 39-ға пулеметтен шабуыл жасады, бірақ дирижабль балласты тастау арқылы қашықтыққа көтеріле алды. Ол монастырь мектебіне құлап, екі қарындасты қаза қылды. LZ 37 командирі, оберлейтенант де және экипаждың жеті мүшесі қаза тапты. Жарылыс Уорнфордтың ұшағын аударып, қозғалтқышын тоқтатты. Басқа амалы болмағандықтан, Уорнфорд жаудың территориясына қонуға мәжбүр болды, бірақ 35 минут жөндеу жұмыстарынан кейін, немістер не болып жатқанын түсінген кезде ол қозғалтқышты қайта іске қосты, "Кайзерге сәлемдерімді жеткізіңдер!" деп айқай салып, ұшып көтеріліп, базаға оралды. 1915 жылдың 17 маусымында Уорнфорд француз армиясының бас қолбасшысы генерал Жоффреден Легион д'Онер орденін алды. Салтанатты түскі ас өткеннен кейін, Уорнфорд Вёрндегі RNAS-қа ұшақ жеткізу үшін Бук әуежайына барды. Бір рет қысқа сынақ ұшқаннан кейін, ол екінші рет ұшты, жолаушы ретінде америкалық журналист Генри Бич Нидхэмді алып жүрді. 200 футқа көтерілгенде оң жақ қанаттары құлап, ұшақтың конструкциясы қирады. Көрсеткіштер ешкімнің де қаушарланбағанын және екеуі де ұшақтан лақтырылып, қаза болған жарақаттар алғанын көрсетеді. Нидхам үшін өлім бірден келді. Уорнфорд ауруханаға жеткен жолда жарақаттан қайтыс болды. Ол 1915 жылдың 21 маусымында Лондонның Бромптон зиратында мыңдаған аза күтушілердің қатысуымен жерленді. Қабір шығыс галереясының алдында орналасқан. Оның Виктория кресі Англияның Сомерсет графтығындағы Йевилдегі Әскери-теңіз авиациясы мұражайында қойылған. Гент қаласында дирижабль құлаған жерге Реджинальд Уорнфорд көшесі деп атау берілді. 2016 жылы оның құрметіне Солсберидің Лонгхедж қаласында Уорнфорд Кресенті аталды. Уорнфордты Говард Эллис Карр өзінің "Үш батыр" сюитасының соңғы бөлімінде музыкалық тұрғыдан бейнеледі, онда Зепелиннің шабуылы бейнеленген. Сюита соғыстан кейін танымал болды және жиі орындалды, соның ішінде 1921 жылы Гастингсте және 1918, 1920 және 1924 жылдары The Proms-те.
Warneford's initial training took place at Hendon, passing then to Upavon in Wiltshire where he completed his pilot training on 25 February 1915. Warneford's flying instructor at the time, Warren Merriam, noted his skills as a pilot but had to make special arrangements to ensure that Warneford's perceived over confidence did not bar him from attaining a commission. Merriam took an opportunity whilst Commander Groves was visiting Hendon to ask Warneford to demonstrate his flying skills. Groves' favourable impression overcame the views of the Squadron Commander at the time who believed that Warneford would never make an officer because of his lack of discipline. Warneford was initially posted to 2 Wing on the Isle of Sheppey in Kent but was quickly (7 May 1915) posted to an operational unit with 1 Wing at Veurne on the Belgian coast. Over the next few weeks, Warneford was involved in attacks on German troops and guns, as well as actions against enemy aircraft. His aggressiveness and effectiveness led to his being given his own aircraft and a roving commission. On 17 May 1915, Warneford encountered a Deutsches Heer flown Zeppelin airship, LZ 39, setting out on a raid over the UK. He attacked LZ 39 with machine gun fire but the airship was able to ascend out of range by jettisoning ballast. It crashed into a convent school, killing two nuns. The commander of LZ 37, Oberleutnant de, and seven members of the crew were killed. The explosion overturned Warneford's aircraft and stopped its engine. Having no alternative, Warneford had to land behind enemy lines, but after 35 minutes spent on repairs, he managed to restart the engine just as the Germans realised what was going on, and after yelling "Give my regards to the Kaiser! ", he was able to achieve lift off and returned to base. On 17 June 1915, Warneford received the award of Légion d'honneur from the French Army Commander in Chief, General Joffre. Following a celebratory lunch, Warneford travelled to the aerodrome at Buc in order to ferry an aircraft for delivery to the RNAS at Veurne. Having made one short test flight, he then flew a second flight, carrying an American journalist, Henry Beach Needham, as passenger. During a climb to 200 feet, the righthand wings collapsed leading to a catastrophic failure of the airframe. Accounts suggest that neither occupant was harnessed and were both thrown out of the aircraft, suffering fatal injuries. For Needham, death was instantaneous. Warneford died of his injuries on the way to hospital. He was buried at Brompton Cemetery, London on 21 June 1915 in a ceremony attended by thousands of mourners. The grave lies in front of the eastern colonnade. His Victoria Cross is displayed at the Fleet Air Arm Museum in Yeovil, Somerset, England. A street in Ghent was named Reginald Warnefordstreet on the spot where the airship crashed. In 2016 he had a road named in his memory, Warneford Crescent in Longhedge, Salisbury. Wareneford was commemorated in music by Howard Ellis Carr in the final movement of his Three Heroes suite, which includes a musical depiction of a Zeppelin air raid. The suite became popular after the war, and was performed quite regularly, including at Hastings in 1921 and at The Proms in 1918, 1920 and 1924.
Мұра
1921 жылы оның мектебі, Король Эдуард VI мектебі, Стратфорд-апон-Эйвонда, оның құрметіне аталды. Бірақ үш жыл өткен соң үйлер мектепке қызмет еткен екі қайырымдастың – гильдия мен корольдің есімімен ауыстырылды. 2000 жылы үйлер тағы өзгертіліп, Уорнфорд тағы да жасыл түспен ұсырылды.
In 1921, a house at his school, King Edward VI School, Stratford upon Avon, was named after him. However, just 3 years later the houses were changed to commemorate the 2 benefactors of the school, guild and king's In 2000 the houses were changed once again and Warneford was represented by the colour green once again.