Кіріспе

Сильвио Пасеррини (1469 – 20 сәуір 1529) – итальяндық кардинал.

Өмірбаян

Кортонада туған Пасериниді күшті флоренциялық Медичи әулеті қанатына алды. Оның әкесі Розадо 15 ғасырдағы Флоренциядағы билік ауысымдарының бірі кезінде Медичи ісін ашық қолдағандығы үшін түрмеге қамалды. Сильвио Лоренцо де Медичидің сарайында тәрбиеленіп, білім алды және Лоренцоның ұлы Джованнимен тығыз қарым-қатынаста болды, тіпті Францияда олар бірге шайқасты және екеуі де тұтқынға түсті. Пасерини Перуджа мен Умбрия аймақтары бойынша папалық комиссар және елші ретінде мол байлық жинады. 1513 жылы Джованни папа Лео X болғанда, Сильвио Пасерини Кортонаның кардинал-епископы болды, оның епархиясы Флоренция және Ареццо епархияларының есебінен кеңейтілді. Джованни Флоренцияның билеушісі ретінде болмағанда, ол Джованнидің ұлы, мүмкін, Алессандро де Медичидің регенті болды. Зор байлық пен билік кезеңі басталды: папалық тарихшы Пастор папа Леоның ресми тізілімінде кардинал Пасериниге 55 игілік тіркелгенін атап өтті. Кортонада кардинал Пасерини өз епархиясын Кортонаның үстіндегі Палаццонеден басқарды. Бұл сарай бастапқыда 12 ғасырдың Палаццо дель Капитано дель Пополосы болған, ол «халық трибундары» дегенді білдіретін «трибуна дель плебе» өкілдігін жүзеге асырды. 1514 жылы сарай кардинал Пасериниге берілді, ол оны шамамен 1521-1527 жылдары Ренессанс стилінде қайта жаңартып, мұрагерлеріне (соңғысы 1968 жылы оны Пизадағы Scuola Normale Superiore мектебіне сыйға тартқан, қазір математикалық зерттеушілердің халықаралық жиындарын өткізу үшін пайдаланылады) Палаццоне Пасерини ретінде қалдырды. Ол классикалық Рим тарихының оқиғаларымен безендірілген көптеген фрескаларға толы. Шіркеуінде фрескалар салған кезде суретші Лука Синьорелли мұңқадан құлап қайтыс болды. Басқа фрескалардың көп бөлігі Il Papacello және оның көмекшілерінің еңбегі. Кардинал – Ренессанс меценаты. Ол тағы үш жеке вилла салдырды: біреуі Беттоль коммунасында, біреуі Петригнанода және үшіншісі Пьяццанода, оның ресми резиденциясына ең жақын жерде. Ол Ареццодан шыққан он алты жасар Джорджо Вазаридің талантын танып, оны Флоренцияда оқуға қолдады. Флоренцияда ол Андреа дель Сарто мен Рафаэллино дель Гарбоның эскиздері бойынша гобелен жасауды тапсырды, ол Кортонадағы епархиялық мұражайда сақталады. Жас Алессандро мен Ипполито де Медичимен бірге ол Никколо Макиавеллидің «Ла Мандрагола» комедиясының тұңғыш қойылымын тамашалады, деді Вазари. 1527 жылы Медичилер биліктен құлағанда, Сильвио Пасеринидің оларға деген адалдығы оны Флоренция мен Кортонадан қашуға мәжбүр етті. Ол Читта ди Кастеллода қайтыс болды. Оның денесі кейін Римге жеткізіліп, Сан-Лоренцо-ин-Лучинадағы титулдық шіркеуіне жерленді.