Кіріспе

Жаңа Зеландия саясаткері

Максвелл Роберт Брэдфорд (19 қаңтар 1942 жылы туған) – бұрынғы Жаңа Зеландия саясаткері және кабинет министрі. Ол 1990 жылдан 2002 жылға дейін Ұлттық партиясының депутаты болды. Ол 1999 жылы «Жарқын болашақ» экономикалық жобасын ұсынғанымен және 1998 жылы электр энергетикасының бөлшек сауда саласына енгізген өзгерістерімен ең көп танылды.

Ерте өмір

Брэдфорд Крайстчерч қаласында дүниеге келді және Крайстчерч ұлдар орта мектебінде, содан кейін Кантербери университетінде білім алды. Ол Розмари Брэдфордқа үйленген және екі өгей қызы бар. Саясатқа қадам баспас бұрын, Жаңа Зеландия қазынасы, Халықаралық валюта қоры және Жаңа Зеландия жұмыс берушілер федерациясында жұмыс істеді. 1990 жылы Жаңа Зеландия Парламентіне депутат болып сайланар алдында NZ Bankers Association және Жаңа Зеландия Ұлттық партиясының бас директоры қызметін атқарды.

Парламент мүшесі

Брэдфорд алғаш рет 1990 жылғы сайлауда Таравера округінен Парламент депутаты болып сайланды, ол Ұлттық партиясынан келген әріптесі Йен Маклинды алмастырды. 1996 жылғы сайлауда Жаңа Зеландияда аралас пропорционалды сайлау жүйесі (MMP) енгізілгеннен кейін сайлау округтері қайта бөлінді. Ол Роторуа округінен сайлауда жеңіске жетті. 1999 жылғы сайлауда Роторуада Лейбористтік партияның өкілі Стив Чадвик одан озып кетті, бірақ ол парламентте тізім бойынша депутат ретінде қалды. Саяси карьерасы барысында ол бірнеше министрлік лауазымдарда қызмет етті, оның ішінде Қорғаныс министрі, Энергетика министрі, Еңбек министрі, Кіріс министрі, Кәсіпкерлік және сауда министрі, Жоғары білім министрі және Иммиграция министрі болып қызмет етті.

Саясатта

2002 жылы парламенттен зейнетке шыққаннан кейін Брэдфорд Castalia Strategic Advisors Ltd компаниясында директор болып жұмыс істеді, бұл басқару, энергия және су реформасына маманданған халықаралық кеңес беру компаниясы. 2007 жылы ол өзінің Bradford & Associates Ltd кеңес беру фирмасын құрды, ол басқару саласында кеңес беру және жобаларды іске асырумен айналысады. Ол Дүниежүзілік банк, Америкааралық даму банкі, Азия даму банкі және шетелдік үкіметтер сияқты ұйымдарға кеңес берді, сондай-ақ Гвиана, Либерия, Судан, Бангладеш, Вьетнам, Гвинея-Бисау, Гаити, Фиджи және Камбоджа сияқты елдерде жұмыс істеді. 2013-2014 жылдары ол Оксфорд саясатын басқару атынан Дүниежүзілік банк жобасын басқарды, ол Бангладеш Парламентінің Есеп комитетінің және басқа да қаржылық бақылау комитеттерінің тиімділігін арттыруға көмектесті. 2013 жылы ол Жаңа Зеландияның соңғы жылдардағы ең үздік энергетика министрі деп танылды. 2015 жылы ол зейнетке шықты.