Жон Хьюсон: Англия азамат соғысының полковнигі және I Чарльздың өліміне қатысушы
John Hewson (regicide)
Полковник Джон Хьюсон (1662 ж. ө.б.), Англиялық аяқкиімші, Ұлыбритания соғыстарында Кромвельдің сенімді серігі, I Чарльздың өліміне қол қойған. Дублин губернаторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Полковник Джон Хьюсон, сонымен қатар Хьюсон деп те жазылады (1662 жылы қайтыс болды) – Лондондық аяқ киім шебері және Үш патшалық соғысында Парламент пен Ұлыбритания Достастығы үшін күрескен, полковник шеніне жеткен тәуелсіз дін өкілі. Оливер Кромвельдің Жаңа армиядағы ең сенімді қолдаушыларының бірі саналған оның жасағы 1648 жылғы желтоқсандағы Прайдтың тазалауында маңызды рөл атқарды. Хьюсон 1649 жылғы қаңтарда I Карлдың өлім жазасын бекіткен өкімге қол қойды, осы үшін ол палачты іздеп тапты, ал оның полкінің әскерлері күзетті қамтамасыз етті. 1649-1660 жылдар аралығында Дублин губернаторы және Дублин округінің депутаты болып 1656 жылға дейін қызмет етті. Кейін Англияға оралып, 1658 жылы Кромвельдің Екінші палатасына көтерілгенге дейін Гилфорд округінің депутаты болды. I Карлдың өмірде қалған қылмыскерлерінің бірі ретінде ол 1660 жылғы Стюарттардың қайта орнатуынан кейін Кешірім және ұмыту туралы заңнан босатылды. Ол Голландия Республикасына жер аударылып, 1662 жылы Амстердамда қайтыс болды деп есептеледі.
Colonel John Hewson, also spelt Hughson (died 1662), was a shoemaker from London and religious Independent who fought for Parliament and the Commonwealth in the Wars of the Three Kingdoms, reaching the rank of colonel. Considered one of Oliver Cromwell's most reliable supporters within the New Model Army, his unit played a prominent part in Pride's Purge of December 1648. Hewson signed the death warrant for the Execution of Charles I in January 1649, for which he reportedly sourced the headsman, while soldiers from his regiment provided security. During the 1649 to 1660 Interregnum, he served as Governor of Dublin and MP for County Dublin until 1656. He then returned to England and was MP for Guildford before being elevated to Cromwell's Other House in 1658. As one of the surviving Regicides of Charles I, he was exempted from the Indemnity and Oblivion Act after the 1660 Stuart Restoration. He went into exile in the Dutch Republic, and is thought to have died in Amsterdam in 1662.
Жеке мәліметтер
Хьюсонның 1642 жылға дейінгі өмірі туралы көп мәлімет жоқ, бірақ ол 1620 және 1630 жылдар аралығында Вестминстерде аяқкиімші болып жұмыс істегені белгілі. 1628 жылдың ақпан айында ол Массачусетс шығанағы компаниясына сегіз жұп аяқ киім сатқандығы тіркелген; бұл оның 1604 жылға дейін туғанын көрсетеді, себебі мұндай іс үшін Кордвайнерлердің құрметті компаниясының еркін мүшесі болу және кем дегенде 24 жасқа толу қажет болған. Кейін Хьюсон өзінің Лондонның "жаман және дінсіз отбасында" "ашу-керек бала" ретінде өмір сүргенін, содан кейін ізгі уағызшының ықпалымен сенімге келгенін айтқан. Оны кейіннен анабаптист деп айыптады – бұл секта радикалды революционерлер ретінде қарастырылып, осы себепті католиктер мен бағытталған протестанттардың екеуі де оны қуғынға түстірді. Хьюсон екі рет үйленген; оның бірінші әйелі 1652 жылдың қаңтар айында Дублинде қайтыс болды, ол көп ұзамай қайтадан үйленді. Оның әйелдерінің есімдері және олардың некелерінен балалары болған-болмағаны белгісіз, алайда бір деректе оның үш жазылмаған "анабаптист" ұлы болғаны айтылады.
Very little is known of Hewson's life prior to 1642, other than that he worked as a shoemaker in Westminster during the late 1620s and 1630s. In February 1628, he is recorded as having sold eight pairs of shoes to the Massachusetts Bay Company; this suggests he was born prior to 1604, since doing so required him to be a freeman of the Worshipful Company of Cordwainers, and at least 24 years old. Hewson himself later testified he had lived as a "child of wrath" in a "wicked and profane family" in London, before being converted through the influence of a godly preacher. He was later accused of being an Anabaptist, a sect viewed as radical revolutionaries, and in consequence persecuted by Catholics and mainstream Protestants alike. Hewson was married twice; his first wife died in Dublin in January 1652, and he quickly remarried. The names of his partners, and whether either marriage produced children, are unknown, although one source claims he had three unrecorded "Anabaptist" sons.
Бірінші ағылшын азаматтық соғысы
1642 жылдың тамызында Бірінші ағылшын азаматтық соғысы басталар алдында Хьюсон, әлдеқимде, Тернхэм Грин шайқасында күш көрсеткен Вестминстерлік жаттығушы жасақтарда қызмет еткен болуы мүмкін. Кейін ол Парламенттік әскери армиясына қосылды және 1642 жылдың қараша айында Эссекс полкінің капитаны ретінде тізілген «Джон Хусон» деп есептеледі. 1643 жылы ол Манчестер графының басқаруындағы Шығыс Ассоциациясының армиясына ауысты, ал 1644 жылдың наурыз айында Джон Пикеринг құрған жаңа жаяу әскер полкінің подполковнигі болып тағайындалды. Бұл бөлім шілдеде Марстон-Мурда, содан кейін қазанда Екінші Ньюбериде шайқасты. Пикеринг полкі 1645 жылдың сәуір айында Хьюсон подполковник ретінде оның он екі ресми жаяу әскер құрамының бірі ретінде Жаңа үлгідегі армияға қосылды. Хьюсон сияқты Пикеринг тәуелсіз дінге сенетін, анабаптистерге жақын адам болды, ал басқа офицерлердің арасында 1647 жылы лауазымынан бас тартқан левелер Джон Джаббс, сондай-ақ баптист және болашақ патша өлтіруші Дэниел Акстел болды. Олардың тағайындалуын Парламент бекітуі керек еді, оның орташа пресвитериандық көпшілігі армиядағы діни және саяси радикализмнің өсуіне үлкен алаңдаушылықпен қарады. Лордтар палатасы бастапқыда Пикерингті және оның барлық рота командирлерін, соның ішінде Хьюсонды, басқа полктің офицерлерімен алмастырды, бірақ Төменгі палатаның қысымы оларды бастапқы тізімді бір дауыспен мақұлдауға мәжбүр етті. Оливер Кромвельге жақын деп есептелген Пикеринг 1645 жылдың маусым айында армиядағы «ең басты дұға оқитын және уағыз айтатын полктердің» бірі ретінде сипатталды. Хьюсон 1645 жылдың маусымында Назебиде шайқасты, содан кейін Оңтүстік-Батыс Англиядағы роялистердің бекіністеріне қарсы шабуылға қатысты, олардың ішінде Шерборн қамалы, Лаккок аббаттығы, Бриджвотер, Бристоль және Басинг Хаус болды. Қараша айында Эксетерді қоршағанда Пикеринг Оттери Сент-Мэриде қайтыс болды және Хьюсон полковник болып, Акстел оның орынбасары болды. Содан кейін полк роялистердің соғыс астанасы Оксфордты қоршауға алған күштерге қосылды, оның 1646 жылдың маусымында берілуі Бірінші азаматтық соғысқа нүкте қойды. Осы аймақта болғанда Хьюсон жергілікті шіркеуде заңсыз уағыз айтып, оның пасторын Антихристтің өкілі деп айыптады.
Prior to the outbreak of the First English Civil War in August 1642, Hewson probably served in the Westminster Trained Bands, which fought at Turnham Green. He subsequently joined the Parliamentarian field army, and is thought to be the "John Huson" listed in November 1642 as a captain in the Earl of Essex Regiment. At some point in 1643, he transferred to the army of the Eastern Association, commanded by the Earl of Manchester, and in March 1644 was appointed Lieutenant colonel of a new infantry regiment raised by John Pickering. This unit fought at Marston Moor in July, then Second Newbury in October. Pickering's Regiment was incorporated into the New Model Army in April 1645 as one of its twelve authorised infantry formations, with Hewson as Lieutenant Colonel. Like Hewson, Pickering was a religious Independent with strong Anabaptist sympathies, while other officers included Major John Jubbes, a Leveller who resigned his commission in 1647, and Daniel Axtell, a Baptist and future regicide. Their appointments had to be approved by Parliament, whose moderate Presbyterian majority viewed the growth of religious and political radicalism in the army with considerable unease. The House of Lords originally replaced Pickering and all of his company commanders, including Hewson, with officers from another regiment, before pressure from the House of Commons led them to approve the original list by one vote. Seen as particularly close to Oliver Cromwell, in June 1645 Pickering's was described as one of the 'chiefest praying and preaching regiments in the army'. Hewson fought at Naseby in June 1645, then took part in the offensive against Royalist strongholds in South West England, including Sherborne Castle, Lacock Abbey, Bridgwater, Bristol and Basing House. While besieging Exeter in November, Pickering died at Ottery St Mary and was replaced by Hewson as colonel, with Axtell as his deputy. The regiment then joined the forces besieging the Royalist wartime capital of Oxford, whose surrender in June 1646 brought the First Civil War to an end. While stationed in the area, Hewson confirmed his reputation as a religious radical by illegally preaching in a local church, having first denounced its minister as an agent of the Antichrist.
Екінші ағылшын азаматтық соғысы және Кромвельдің Ирландияны жаулап алуы
Бірінші Азамат соғысындағы жеңіске қарамастан, парламенттегі орташа көпшілік пен Жаңа үлгідегі армияның радикалды топтары арасындағы қақтығыс күшейді. 1647 жылдың басында армия сарбаздарына 300 000 фунт стерлингтен астам жалақы төленбеген, ол кездің сомасы үшін өте үлкен ақша болды, ал Парламент қираған экономикамен, оба эпидемиясымен және Карл I-нің бейбіт келісімге келісуден бас тартуымен күресіп жатты. Хьюсон армияның Парламентпен келіссөздердегі өкілдерінің бірі болды. 1647 жылдың қараша айында сэр Томас Фэрфакс оның полкіне Лондонға әскерлерге жалақы төлеу үшін ақша тәркілеуге бұйрық берді. 1648 жылдың сәуір айында Екінші Англия азамат соғысы басталғанда, Хьюсон Кенттегі көтерілісті басуға көмектесті, оның ішінде Мейдстоунды шабуылдады, онда ол батылдығы үшін мақталып, атағы жоғары болды. Жаңадан басталган соғыс Кромвеллді және басқаларды Карлді биліктен алу қажеттігіне көндірді, ал Хьюсон осы мәселені шешуде маңызды рөл атқарды. Оның полкі 1648 жылдың желтоқсанындағы Прайдтың тазалауына қолдау көрсетті, онда корольді сотқа беруге қарсы болған депутаттар күштеп шеттетілді немесе тұтқындалды. 1649 жылдың қаңтарында ол Карл I-нің өлім жазасын бекіткен сот құрамында болды, өлім жазасына қол қойды және, айтуынша, палачты іздеді, ал Дэниел Акстелл басқаратын полкі сарбаздары сот және өлім жазасы кезінде қауіпсіздікті қамтамасыз етті. Діни радикализміне қарамастан, Хьюсон армия тәртібі мәселесінде авторитар болды. 1649 жылдың мамырында оның полкінен 300 сарбаз Кромвеллдің Ирландияны жаулап алу жоспарына қызмет етуден бас тартқанда, олар дереу босатылды, содан кейін Хьюсон Кромвеллге Банбери бүлігін басуға көмектесті. Тамыздың соңында ол Кромвеллдің экспедициялық корпусының құрамында Ирландияға келді және Дрогеда қоршауына қатысты, онда ол шамамен 100 ирланд және ағылшын роялист босқындары бар шіркеуді өртеп жіберді деген айып тағылды. Біраз уақыттан кейін Хьюсон Майкл Джонсты Дублин губернаторы қызметінен ауыстырды, содан кейін 1650 жылдың наурыз айында Арклоуға көмектесуге және Килкенниді қоршауға қатысты, онда ол бір көзін жоғалтты.
Despite victory in the First Civil War, the period that followed saw increasing conflict between the moderate majority in Parliament, and more radical elements within the New Model Army. By early 1647, its soldiers were owed more than £300,000 in wages, an enormous sum for the period, while Parliament was struggling with a shattered economy, an outbreak of the bubonic plague, and the refusal of Charles I to agree a peace settlement. Hewson acted as one of the army's representatives in negotiations with Parliament over their arrears, and in November 1647 Sir Thomas Fairfax ordered his regiment into London to seize money for paying the troops. When the Second English Civil War began in April 1648, Hewson helped suppress the rebellion in Kent, including the storming of Maidstone, where he was commended for his bravery. The renewed fighting convinced Cromwell and others that Charles must be removed, and Hewson played a prominent part in bringing this about. His regiment supported Pride's Purge of December 1648, where MPs who opposed putting the king on trial were forcibly excluded or arrested. In January 1649, he served on the court that approved the Execution of Charles I, signed the death warrant and reportedly sourced the headsman, while soldiers from his regiment under Daniel Axtell provided security during the trial and execution. Despite his religious radicalism, Hewson was an authoritarian in matters of army discipline. When 300 men from his regiment refused in May 1649 to serve in the proposed Cromwellian Conquest of Ireland, they were swiftly dismissed, after which Hewson helped Cromwell crush the Banbury mutiny. In late August, he arrived in Ireland as part of Cromwell's expeditionary force and was present at the Siege of Drogheda, where he allegedly set fire to a church containing nearly 100 Irish and English Royalist refugees. Shortly afterwards, Hewson replaced Michael Jones as Governor of Dublin, then participated in the relief of Arklow and the Siege of Kilkenny in March 1650, where he lost an eye.
Патшалық аралығы мен өлім
1650 жылы мамыр айында Клонмельді басып алғаннан кейін Кромвель Англияға оралды және қалған ирландтық қарсылық ошақтарын тарату жұмысын Генри Ирэтонға тапсырды. Хьюсон Дублин губернаторы қызметін жалғастырды және Джон Роджерс құрған, ондағы жиналған шіркеуге қосылды. Джон Роджерс – бесінші монархист уағыздаушысы болатын. Бұл оны Дублин замкісі әкімшілігінің көпшілігімен келіспеушілікке түсірді, олардың көпшілігі пресвитериандық немесе Ирландияның негізгі протестант шіркеуінің мүшелері еді. 1652 жылы Лондонға кеңесу үшін шақырылған ол, 1653 жылғы Barebones Парламентіне Ирландиядан депутат болып сайланды. Көптеген әріптестерінен өзгеше, ол Парламентті таратуды қолдады және Кромвельдің Лорд-протектор болып тағайындалуын қолдады, бірақ мұны өте тартыншақтықпен жасады деген қауесет бар. Ирландияға оралған Хьюсон 1654 жылғы Бірінші протекторат Парламентіне Дублин округінен депутат болып сайланды, бірақ кейін Ирландияның жаңа Лорд-лейтенанты Генри Кромвельмен арасы суық болды. 1656 жылы Англияға қайтаруға бұйрық берілді, ол Екінші протекторат Парламентінде Гильдфордты ұсырды, онда Кромвельге тәж кигізуге бағытталған Парламенттік бастамаларға қарсы шықты. 1658 жылы ол лорд Хьюсон титулын алды және 1649 жылы таратылған Лордтар палатасына тең келетін Кромвельдің Басқа Палатасында орнын иеленді. Әлеуметтік жағдайы төмен болған Хьюсонның жоғарылауына наразылық білдірген пуритандық Уорик графы Палатаға қатысудан бас тартты. Кромвель 1658 жылдың қыркүйегінде қайтыс болды, ал оның үлкен ұлы Ричард Лорд-протектор болып тағайындалды. Ол Жаңа армия мен Парламент ішіндегі бәсекелес топтарды бақылауға қабілетсіз екенін көрсетті және 1659 жылдың мамыр айында қызметтен кетті, соның салдарынан протекторат құлап жойылды. 1653 жылы таратылған Рамп Парламенті қайтадан жиналды, ал Хьюсон Ирландиядағы жаяу әскерге қолбасшы болып тағайындалды, бірақ қазан айында Парламенттің билігін бекіту үшін армия құрған Қауіпсіздік комитетінің мүшесі ретінде Лондонға оралды. Желтоқсан айында Кеңес Хьюсонға Лондонда еркін Парламент талап етіп өткізілген демонстрацияларды басуды бұйырды, оның барысында бірнеше адам қаза тапты. Бұл олардың беделін түсірді, және Хьюсон қызметтен босатылды, бірақ одан әрі жаза алмады. 1660 жылдың сәуір айында Стюарттардың қайта орналасуы жақын болды, яғни Хьюсон сияқты патша өлтірушілер тұтқындалып, жазаланатын болды. Ол мамыр айында Амстердамға қашып кетті, онда 1662 жылы қайтыс болды деп есептеледі. Алайда, бұл нақты белгісіз, ал басқа дереккөздерде ол 1663 жылы Руанда қайтыс болғаны айтылады.
After the capture of Clonmel in May 1650, Cromwell returned to England, leaving Henry Ireton in charge of reducing the remaining pockets of organised Irish resistance. Hewson continued as Governor of Dublin, and joined the Gathered church founded there by John Rogers, a leading Fifth Monarchist preacher, putting him at odds with the majority of the Dublin Castle administration, who were either Presbyterians or members of the mainstream Protestant Church of Ireland. Recalled to London for consultations in 1652, he was nominated MP for Ireland in the 1653 Barebones Parliament; unlike many of his army colleagues, he supported its dissolution, and backed Cromwell's appointment as Lord Protector, albeit allegedly with great reluctance. Returning to Ireland, Hewson was elected MP for County Dublin in the First Protectorate Parliament of 1654, but later fell out with Henry Cromwell, the new Lord Lieutenant of Ireland. Ordered back to England in 1656, he represented Guildford in the Second Protectorate Parliament, in which role he opposed Parliamentary moves to offer Cromwell the crown. In 1658, he was created Lord Hewson and took his place in Cromwell's Other House, a body equivalent to the House of Lords abolished in 1649. The Puritan Earl of Warwick reportedly refused to attend the House in protest at the elevation of a man with Hewson's low social origins. Cromwell died in September 1658 and was succeeded as Lord Protector by his eldest son Richard. He proved incapable of controlling the competing factions within the New Model and Parliament, and resigned in May 1659, bringing the Protectorate to an end. The Rump Parliament dismissed in 1653 was reseated, and Hewson was appointed commander of the infantry in Ireland, but was back in London in October as a member of the Committee of Safety, set up by the army to assert its authority over Parliament. In December, the Council ordered Hewson to suppress demonstrations in London demanding a free Parliament, during which several people were killed. This destroyed their authority, and Hewson was cashiered, although he escaped further punishment. By April 1660, the Stuart Restoration was imminent which meant regicides like Hewson were liable to arrest and execution; he escaped to Amsterdam in May, where he is thought to have died in 1662. However, this is not known for certain, while other sources claim he died in Rouen in 1663.