Белгіленбеген тамақтану бұзылысы және емдеу жолдары
Unspecified feeding or eating disorder
Бұл тамақтану бұзылысы (UFED) – DSM-5-те анорексия, булимия сияқты нақты диагнозға жатпайтын, бірақ денсаулыққа қауіпті жағдай. Симптомдары мен қауптері ұқсас.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Белгіленбеген тамақтану немесе жеу бұзылысы (UFED) – тамақтану бұзылыстарының DSM 5 санаты, ол басқа да белгілі бір тамақтану немесе жеу бұзылысымен (OSFED) бірге DSM IV TR-де басқаша сипатталмаған тамақтану бұзылысының (EDNOS) орнын басты. UFED – бұл тамақтану бұзылысы, ол анорексия нервоза, булимия нервоза, шектен тыс жеу синдромы немесе басқа тамақтану бұзылыстарының критерийлеріне сай келмейді. UFED-қа шалдыққан адамдар анорексия мен булимияға ұқсас белгілер мен мінез-құлықтарды көрсетуі мүмкін және осы бұзылыстармен байланысты бірдей тәуекелдерге тап болуы мүмкін.
Unspecified feeding or eating disorder (UFED) is a DSM 5 category of eating disorders that, along with other specified feeding or eating disorder (OSFED), replaced eating disorder not otherwise specified (EDNOS) in the DSM IV TR. UFED is an eating disorder that does not meet the criteria for anorexia nervosa, bulimia nervosa, binge eating disorder, or other eating disorders. People with UFED can have similar symptoms and behaviors to those with anorexia and bulimia, and can face the same risks associated with those disorders.
Белгілері мен симптомдары
UFED – бұл тамақтану әдеттерінің бұзылуы немесе өзгеруімен сипатталатын, физикалық немесе психикалық денсаулықтың маңызды түрде нашарлауына алып келетін, бірақ басқа нақты тамақтану және жеу бұзылысының диагнозына жатпайтын жағдай.
UFED is a disorder that's characterized by a disturbance or alteration in eating behaviors that leads to a significant impairment in physical or mental functioning, but cannot be defined under another specified feeding and eating disorder diagnosis.
Диагностика
UFED диагнозы, егер клиник дәрігер нақты тамақтану және қоректену бұзылысының критерийлеріне қанағаттанбау себебін көрсетпеуді таңдаса, қойылады. Бұл сонымен қатар клиник дәрігердің нақты диагноз қою үшін жеткілікті ақпараты болмаған жағдайларды да қамтиды, мысалы, шұғыл жәрдем көрсету бөліміндегі жағдай. Бұл жағдайлардың 60%-ға дейін құрайды.
UFED is diagnosed when a clinician chooses not to specify the reason that criteria aren't met for a specific eating and feeding disorder. This also includes situations where a clinician does not have sufficient information to make a specific diagnosis, such as an emergency room scenario. it accounts for up to 60%
Емдеу
Тамақ ішудің кез келген бұзылысын, соның ішінде белгіленбеген бұзылыстарды емдеу кезінде емдеу тобымен жұмыс істейтін тіркелген диетолог немесе тамақтанушыны (нутрициологты) қосу маңызды. Тамақ ішудің бұзылыстары психологиялық диагноз болғанымен, психологтар диетика немесе тамақтану саласында сертификатталмаған және лицензияланбаған, сондықтан психологтар өз біліктілігінің шегінен тыс тәжірибе жасамауы керек. Медициналық тамақтану терапиясы тамақ ішу бұзылыстарын емдеу және басқару үшін өте маңызды. Диетолог емделушіге оның жеке қажеттіліктері мен емдеу мақсаттарына сәйкес тамақтану жоспарын жасауға көмектеседі. Диетолог сондай-ақ тамақтану туралы қате ақпаратты жоққа шығаратын психологиялық білім береді және емделушінің сұрақтар қоюға сезінуіне мүмкіндік беретін орта құрайды.
When treating any eating disorder, including unspecified disorders, it is important to include a registered dietician or nutritionist working with the treatment team. Even though eating disorders are a psychological diagnosis, psychologists are not certified or licensed in dietetics or nutrition, so it is important that psychologists are not practicing outside their bounds of competence. Medical Nutrition Therapy is vital in the treatment and management of eating disorders. The dietician assists the patient by creating a meal plan that is tailored to their individual needs and treatment goals. The dietician will also provide psychoeducation that challenges nutrition misinformation and will ideally create a space where the patient feels comfortable asking questions.