Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Азаматтық қызмет комиссиясы – Америка Құрама Штаттарының федералды үкіметінің мемлекеттік органы. Ол федералды үкімет қызметкерлерін жеке қарым-қатынастар емес, еңбегіне қарай іріктеу мақсатымен құрылған. 1979 жылы 1978 жылғы Азаматтық қызмет реформасы заңының аясында таратылды; Кадрларды басқару жөніндегі басқарма мен Еңбек өтеліне қатысты қорғау кеңесі оның ізбасарлары болып табылады.
The United States Civil Service Commission was a government agency of the federal government of the United States and was created to select employees of federal government on merit rather than relationships. In 1979, it was dissolved as part of the Civil Service Reform Act of 1978; the Office of Personnel Management and the Merit Systems Protection Board are the successor agencies.
Тарих
1871 жылдың 3 наурызында президент Улисс Грант Конгресс қабылдаған алғашқы АҚШ мемлекеттік қызмет реформасы заңына қол қойды. Бұл заң АҚШ мемлекеттік қызмет комиссиясын құрды, оны президент Грант іске асырды және Конгресс екі жылға, 1874 жылға дейін қаржылады. Бірақ, әсіресе Сенат, меценаттыққа көп жүйкеленген Конгресс Мемлекеттік қызмет комиссиясын қайта қаржыландырмады. Президент Гранттың ізбасары Рутерфорд Б. Хейз қаржыландыруды жаңаруды сұрады, бірақ оған рұхсат берілмеді. Президент Хейздің орнын баскан Джеймс А. Гарфилд мемлекеттік қызмет реформасын жақтады. Оның жемқорлық жүйесіне қарсы күресі, Чарльз Дж. Гвито оны өлтіргеннен кейін тоқтап қалды.
On March 3, 1871, President Ulysses S. Grant signed into law the first U. S. civil service reform legislation, which had been passed by Congress. The act created the United States Civil Service Commission, that was implemented by President Grant and funded for two years by Congress lasting until 1874. However, Congress which relied heavily on patronage, especially the Senate, did not renew funding of the Civil Service Commission. President Grant's successor, President Rutherford B. Hayes requested a renewal of funding but none was granted. President Hayes' successor, James A. Garfield, advocated Civil Service reform. His efforts against the spoils system, also known as patronage, were cut short after he was assassinated by Charles J. Guiteau.
Пендлтон заңы
Президент Гарфилдтің ізбасары, президент Честер А. Артур, мемлекеттік қызмет реформасын қолға алып, 1883 жылы Пендлтон мемлекеттік қызмет реформасы туралы заңды қабылдау үшін Конгресске ықпал ете алды. Пендлтон заңы, Президент Гарфилдтің қазасына байланысты туған халықтың наразылығынан кейін қабылданды. Пендлтон заңы Мемлекеттік қызмет комиссиясына қаржыландыруды қайта жаңартты және президент Артур таңдаған комиссарлары бар, мемлекеттік қызметті басқару үшін үш адамнан тұратын комиссия құрды. Мемлекеттік қызмет комиссиясы АҚШ Федералдық үкіметінің мемлекеттік қызметін басқарды. Пендлтон заңы, белгілі бір лауазымдарға үміткерлерден мемлекеттік қызмет емтиханын тапсыруды талап етті; сондай-ақ, сайланған лауазымды тұлғалар мен саяси тағайындалғандардың мемлекеттік қызметкерлерді жұмыстан босатуына, мемлекеттік қызметкерлерді саяси ықпал мен партиялық мінез-құлықтан қорғауға кедергі келтірді. Президент Артур және одан кейінгі президенттер Мемлекеттік қызмет комиссиясының және мемлекеттік қызметке қатысты федералдық департаменттердің өкілеттіктерін кеңейтуді жалғастырды. Мемлекеттік қызмет комиссиясы, қамқорлықты азайтумен қатар, АҚШ Президентінің федералдық лауазымдарға үміткерлерді тағайындаудағы ауыр жүгін де жеңілдетті. Комиссия моделінде саясат қабылдау және басқару өкілеттіктері президентке емес, жартылай тәуелсіз комиссияға берілді. Реформаторлар президенттің басқару тізбесінен тыс құрылған комиссияның мемлекеттік қызметкерлерді біліктілік жүйесі бойынша таңдауға және мансаптық қызметті саяси бейтараптықпен қамтамасыз етуге мүмкіндік беретініне сенді. Мемлекеттік қызмет комиссиялары әдетте бас атқарушы органдар тарапынан екі партиялық негізде және шектеулі мерзімге тағайындалған үштен жеті адамнан тұратын. Комиссарлар персоналды басқару жүйесіне тікелей жауапты болды, оның ішінде ережелерді қабылдау өкілеттігі, біліктілік емтихандарын өткізу және біліктілік ережелерін сақтау.
President Garfield's successor, President Chester A. Arthur, took up the cause of Civil Service reform and was able to lobby Congress to pass the Pendleton Civil Service Reform Act in 1883. The Pendleton law was passed in part following a public outcry over the assassination of President Garfield. The Pendleton Act renewed funding for the Civil Service Commission and established a three man commission to run Civil Service whose commissioners were chosen by President Arthur. The Civil Service Commission administered the civil service of the United States federal government. The Pendleton law required certain applicants to take the civil service exam in order to be given certain jobs; it also prevented elected officials and political appointees from firing civil servants, removing civil servants from the influences of political patronage and partisan behavior. President Arthur and succeeding Presidents continued to expand the authority of the Civil Service Commission and federal departments that the Civil Service was covered. The Civil Service Commission, in addition to reducing patronage, also alleviated the burdensome task of the President of the United States in appointing federal office seekers. Under the Commission Model, policy making and administrative powers were given to semi independent commission rather than to the president. Reformers believed that a commission formed outside of the president’s chain of command would ensure that civil servants would be selected on the basis of merit system and the career service would operate in a politically neutral fashion. Civil Service Commissions typically consisted of three to seven individuals appointed by the chief executive on a bipartisan basis and for limited terms. Commissioners were responsible for direct administration of personnel system, including rule making authority, administration of merit examinations, and enforcement of merit rules.
1953 жылғы атқарушы бұйрық
1953 жылғы 27 сәуірде президент Эйзенхауэр 10450 атқару бұйрығын шығарды, ол гейлер мен лесбиянкаларға федералды үкіметтің кез келген мекемесінде, соның ішінде АҚШ мемлекеттік қызмет комиссиясында жұмыс істеуге тыйым салды. Тек 1973 жылы федералды судья адамның сексуалдық бағдары федералдық жұмыстан босатудың жалғыз себебі бола алмайды деп шешім қабылдады, ал 1975 жылға дейін АҚШ мемлекеттік қызмет комиссиясы гейлер мен лесбиянкалардың өтініштерін жеке-жеке қарастыратынын хабарлады.
On April 27, 1953, President Eisenhower issued Executive Order 10450, which banned gay men and lesbians from working for any agency of the federal government, including the United States Civil Service Commission. It was not until 1973 that a federal judge ruled that a person's sexual orientation alone could not be the sole reason for termination from federal employment, and not until 1975 that the United States Civil Service Commission announced that they would consider applications by gays and lesbians on a case by case basis.
1978 жылғы қайта ұйымдастыру
1978 жылдың 1 қаңтарынан бастап комиссияның функциялары 1978 жылғы №2 қайта ұйымдастыру жоспары (43 F. R. 36037, 92 Stat. 3783) және 1978 жылғы мемлекеттік қызмет реформасы туралы заңға сәйкес Кадрларды басқару кеңсесі мен Мәрттік жүйелерді қорғау кеңесі арасында бөлінді. Бұған қоса, басқа функциялар Тең жұмыс мүмкіндігі комиссиясының (EEOC), Федералды еңбек қатынастары органының (FLRA) және Арнайы кеңесші кеңсесінің (OSC) қарауына берілді.
Effective January 1, 1978, functions of the commission were split between the Office of Personnel Management and the Merit Systems Protection Board under the provisions of Reorganization Plan No. 2 of 1978 (43 F. R. 36037, 92 Stat. 3783) and the Civil Service Reform Act of 1978. In addition, other functions were placed under jurisdiction of the Equal Employment Opportunity Commission (EEOC), the Federal Labor Relations Authority (FLRA) and the Office of Special Counsel (OSC).
Комиссия төрағалары
Сурет Аты Жорж В. Кертис 1872 жылғы 1 қаңтар 1874 жылғы 1 қаңтар Дорман Б. Итон 1883 жылғы 9 наурыз 1885 жылғы 1 қараша (қызметтен босатылды) Альфред П. Эджертон 1885 жылғы 9 қараша 1889 жылғы 9 ақпан (қызметтен алынды) Чарльз Лайман 1889 жылғы 13 мамыр 1893 жылғы 15 желтоқсан (қызметтен босатылды) Джон Р. Проктер 1893 жылғы 15 желтоқсан Джон К. Блэк 1904 жылғы 17 қаңтар 1913 жылғы 10 маусым (қызметтен босатылды) Джон А. МакИлхенни 1913 жылғы 12 маусым 1919 жылғы 28 ақпан (қызметтен босатылды) Мартин А. Моррисон 1919 жылғы 13 наурыз Джон Х. Бартлетт 1921 жылғы 15 шілде 1930 жылғы 6 ақпан (қызметтен босатылды) Томас Э. Кэмпбел 1930 жылғы 11 шілде шамамен 1933 жыл (қызметтен босатылды) Гарри Б. Митчелл 1933 жылғы 19 мамыр 1951 жылғы 26 ақпан (қызметтен босатылды) Роберт Рэмспек 1951 жылғы 16 наурыз 1952 жылғы 31 желтоқсан (қызметтен босатылды) Филип Янг 1953 жылғы 23 наурыз 1957 жылғы 11 ақпан (қызметтен босатылды) Харрис Элсворт 1957 жылғы 18 сәуір 1959 жылғы 28 ақпан (қызметтен босатылды) Джон В. Мэйси 1961 жылғы 6 наурыз 1969 жылғы 18 қаңтар (қызметтен босатылды) Роберт Э. Хэмптон 1969 жылғы 18 қаңтар Алан К. Кэмпбел 1979 жылғы 2 қаңтар 1981 жылғы 20 қаңтар
Image Name From Until George W. Curtis January 1, 1872 January 1, 1874 Dorman B. Eaton Mar 9, 1883 Nov 1, 1885 (resigned) Alfred P. Edgerton Nov 9, 1885 Feb 9, 1889 (removed) Charles Lyman May 13, 1889 Dec 15, 1893 (resigned) John R. Procter Dec 15, 1893 John C. Black Jan 17, 1904 Jun 10, 1913 (resigned) John A. McIlhenny Jun 12, 1913 Feb 28, 1919 (resigned) Martin A. Morrison Mar 13, 1919 John H. Bartlett Jul 15, 1921 Feb 6, 1930 (resigned) Thomas E. Campbell Jul 11, 1930 c. 1933 (resigned) Harry B. Mitchell May 19, 1933 Feb 26, 1951 (resigned) Robert Ramspeck Mar 16, 1951 Dec 31, 1952 (resigned) Philip Young Mar 23, 1953 Feb 11, 1957 (resigned) Harris Ellsworth Apr 18, 1957 Feb 28, 1959 (resigned) Jan 4, 1961 (resigned) John W. Macy Mar 6, 1961 Jan 18, 1969 (resigned) Robert E. Hampton Jan 18, 1969 Alan K. Campbell January 2, 1979 January 20, 1981