Жылдамдық рекордтарын жасаған «Жасыл Монстр» көлігі
Green Monster (automobile)
Жылдамдық рекордын жасаған «Жасыл Монстр» көлігі туралы мақала. Арт және Вальт Арфонс жасаған реактивті қозғалтқышты, рекордтарды жаңару туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жер үсті жылдамдық рекордына арналған көлік
Land speed record vehicle
"Жасыл жәндік" – Арт Арфонс және оның жартылай бауыры Уолт Арфонс жасаған бірнеше көліктің аты. Олар драгстерлерден бастап, 1964 және 1965 жылдары үш рет жер үсті жылдамдық рекордын қысқа мерзімге иеленген турбореактивті қозғалтқышпен жұмыс істейтін машинаға дейін құрастырылды. "Жасыл жәндік" жер үсті жылдамдық рекордын 1964 және 1965 жылдардағы қатыгез бәсекелестікте үш рет абсолютті рекордтық деңгейге жеткізді. Ол F-104 Starfighter истребителінен алынған General Electric J79 реактивті қозғалтқышымен жабдықталған. Реактивті қозғалтқышта төрт сатылы форсаж жүйесі болған.
The Green Monster was the name of several vehicles built by Art Arfons and his half brother Walt Arfons. These ranged from dragsters to a turbojet powered car which briefly held the land speed record three times during 1964 and 1965. The land speed record Green Monster set the absolute record three times during the close competition of 1964 and 1965. It was powered by a General Electric J79 taken from an F 104 Starfighter. The jet engine had a four stage afterburner.
Ертедегі драгстерлер
Алғашқы Жасыл Жәндік 1952 жылы пайда болды. Ол үш дөңгелекті, Oldsmobile алты цилиндрлі қозғалтқышымен жұмыс істейтін және қалған жасыл трактор бояуымен боялған. Бұл атауды алғашқы жарысында жарыс дикторы Эд Пиасчик (Паски) берді, ол күліп: "Жарайды, халық, міне, Жасыл Жәндік келе жатыр!" деді, және бұл атау Арфонстың барлық машиналарына жабысты. Автомобиль ең жылдам машинадан сәл ғана қалып қойды, бірақ 1953 жылы 6,10 метрлік алты дөңгелекті Green Monster 2, Allison V12 авиациялық қозғалтқышымен жабдықталған, ширек мильді өтпек болды. Green Monster 2-ні Арфонстың анасы Екінші дүниежүзілік соғыстағы Curtiss P-40 Flying Tigers истребителіне ұқсатып бояды, аузы ашық, үлкен тістерімен. Автомобильдің ең жоғары жылдамдығы шамамен болды, және ол тұрған жерден 9-10 секундта осы жылдамдыққа жете алды. Жолаушылар көлігінің дөңгелектерімен жүретін автомобильге күшті ұстап тұру үшін артқы жетек осінде төрт дөңгелек қажет болды. Лоуренсвилл, Иллинойс штатында өткен алғашқы Drag Racing World Series-те ол ең жоғары жылдамдықты көрсетті, және соңында әлемдік рекордты орнатты. Кейінгі машиналар әртүрлі бояу схемаларына ие болды, онда жасыл түс міндетті түрде басым болмады. Алты дөңгелекті Green Monster 6 ширек мильді бұзған алғашқы дрэгстер болды. Арфонстың сүйіктісі Green Monster 11, Дон Гарлитсті жеңу үшін жылдамдыққа ие болды. Арфонс бірнеше Green Monster машиналарында Allison V1710 қозғалтқышын қолданды.
The first Green Monster appeared in 1952. It was a three wheeled dragster powered by an Oldsmobile six cylinder engine, and painted with left over green tractor paint. The name was applied on the car's first outing by the track announcer, Ed Piasczik (Paskey), who laughingly said "Okay folks here it comes; The Green Monster", and it stuck to all Arfons' creations. The car only reached , short of the fastest car, but by 1953, Green Monster 2, a 6.10 m long six wheeled car powered by an Allison V12 aircraft engine, was hitting in the quarter mile. Green Monster 2 was painted by Arfons' mother to resemble the World War II Curtiss P 40 Flying Tigers fighter airplane, with an open mouth showing large teeth. The top speed of the car was estimated at , and it could reach in nine to ten seconds from a standing start. Running on passenger car tires, the car required four wheels on the rear drive axle to withstand the power. At the first World Series of Drag Racing at Lawrenceville, Illinois, it clocked the highest top speed at , and eventually a world record of
The later cars had various paint schemes where green was not necessarily the dominant color. The six wheeled Green Monster 6 became the first dragster to break in the quarter mile. Green Monster 11, Art Arfons' favorite, hit to beat Don Garlits. Arfons used an Allison V1710 in several Green Monsters.
Жер бетіндегі жылдамдық жарыстары
Арфонс ағайындылары содан ажырасып, әрқайсысы жер үстіндегі жылдамдық жарыстарына қызығушылық таныта бастады. Ең танымал «Жасыл Монстр» F 104 Starfighter General Electric J79 реактивті қозғалтқышымен жұмыс істеді, ол төрт сатылы артқы күйдіргішпен статикалық итермелі күшке ие болды. Арфонс оны металл теріп сатушыдан 600 долларға сатып алып, General Electric пен үкіметтің қарсылығына қарамастан, қозғалтқышқа қатысты барлық нұсқаулықтарның жоғары құпиялы болып саналатындығына қарамастан, өзі қайта құрастырды. Қозғалтқыш бұранданы жұтып алғаннан кейін зақымдалып, жарамсыз деп танылған. Арфонс қозғалтқыштағы шамамен 1000 жапырақшаның 60-ын алып тастады, бұзылған жапырақшаларды және олардың 180 градусқа немесе тепе-теңдікті сақтау үшін +/ 120 градусқа орналасқан жұптас жапырақшаларын жойды. Ол оны бақшасындағы ағаштарға байлап сынады, бұл әрекет көршілерінің наразылығын тудырды. Қызыл және көк түспен боялған бұл машина 1964 және 1965 жылдардағы қатаң бәсекеде жер үстіндегі жылдамдық рекордын үш рет жаңартты (соңғы рекордық жүрісте доңғалағы жарылған күйінде). Ол өзінің інісі Уолт құрастырған «Wingfoot Express» (Уолттың денсаулығына байланысты машинаны өзі жүргізе алмады) және Крейг Бридловтың «Spirit of America – Sonic 1» машинасымен бәсекелесті, соңғысы рекордтық көрсеткішті орнатты.
1966 жылы Арфонс Бонневиллге қайта оралды, бірақ орташа жылдамдығына тек жетті. 17 қарашада сағат 08:03-те Арфонс дөңгелек подшипнигі істен шыққан кезде жылдамдығымен апатқа ұшырады. Кейін ол тағы бір «Жасыл Монстр» жер үстіндегі жылдамдық рекордын жаңаруға арналған машинасын жасады, бірақ оны Калифорниялық фермер Слик Гарднерге сатты және оны ешқашан жүргізбеді.
The Arfons brothers then split up, and each became interested in land speed racing. The most famous Green Monster was powered by a surplus F 104 Starfighter General Electric J79 jet engine, producing static thrust with four stage afterburner, which Arfons purchased from a scrap dealer for $600 and rebuilt himself, over the objections of General Electric and the government, and despite all manuals for the engine being classified top secret. The engine had been scrapped because of damage caused by ingesting a bolt. Arfons removed 60 blades out of approximately 1000 in the engine, removing broken blades and their counterparts at 180 degrees, or the pair at +/ 120 degrees to maintain balance. He tested it by tying it to trees in his garden, a procedure which drew complaints from his neighbors. This car, painted in red and blue, set the land speed record three times during the close competition of 1964 and 1965 with averages of in the flying mile (despite blowing a tire on the last record run). It competed against Wingfoot Express (built by his brother Walt, who could not pilot the car himself, having suffered a stroke) and Craig Breedlove's Spirit of America – Sonic 1, which eventually set the record at
In 1966, Arfons returned once again to Bonneville, but reached an average speed of only On run number seven at 8:03 a. m. on November 17, Arfons crashed his vehicle travelling when a wheel bearing seized. He subsequently built another Green Monster land speed record car, but sold it to California rancher Slick Gardner without ever driving it.
Кейінгі көліктер
Әйелінің жердегі жылдамдық рекордтарына қатысты алаңдаушылығынан кейін Арфонс өзінің дағдысын турбиналық қуатпен жұмыс істейтін трактор тартуға бұрып, үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Ол ұлы мен қызымен бірге бірнеше Green Monster тракторларын пайдаланды. Дегенмен, 1989 жылы Арфонс Бонневиллге 7 метрлік екі дөңгелекті Green Monster 27 машинасымен оралды. Көлік жерден көтеріліп, Арфонс 1990 жылға қарай оны аз радикалды төрт дөңгелекті көлікке қайта жасады, бірақ нәтижеге жете алмады. 1991 жылы ол тағы да тырысты, бірақ қайтадан басқару мәселелеріне байланысты бас тартуға мәжбүр болды.
In view of his wife's concern over the risk involved in land speed record racing, Arfons instead turned his talents to turbine powered tractor pulling with great success, fielding a series of Green Monster tractor pullers, along with his son and daughter. However, in 1989, Arfons returned to Bonneville with Green Monster 27, an , 22 feet (7 m) long two wheeler. The car left the ground at , and Arfons rebuilt it into a less radical four wheeled vehicle for 1990, but could manage only In 1991 he tried again, but once again had to give up with handling problems.