Сигисмондо д’Индія: Өркендеу дәуірінің итальян композиторы
Sigismondo d'India
Сигисмондо д’Индія (1582-1629) – итальяндық композитор, Ренессанс пен Барокко дәуірінде өркендеген. Монтевердидің замандасы, музыканың түрлі стилдерін өңдеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италия композиторы (шамамен 1582 – 1629 жылға дейін)
Italian composer (c1582 – before 1629)
Сигизмундо д’Индия (шамамен 1582 – 19 сәуірге дейін 1629) – Кеш Ренессанс және ерте Барокко дәуірлерінің итальян композиторы. Ол Монтевердидің өте талантты замандастарының бірі болды және одан да белгілі композитордың көптеген музыкалық формаларында шығармалар жазды.
Sigismondo d'India (c. 1582 – before 19 April 1629) was an Italian composer of the late Renaissance and early Baroque eras. He was one of the most accomplished contemporaries of Monteverdi, and wrote music in many of the same forms as the more famous composer.
Өмір
Д'Индия, мүмкін, 1582 жылы Сицилиядағы Палермо қаласында дүниеге келген, бірақ оның өміріне қатысты 1600 жылға дейінгі егжей-тегжейлі мәліметтер жеткіліксіз. 17 ғасырдың басындағы он жылдық ішінде ол Италияда кеңінен саяхаттап, композиторлармен танысып, әртүрлі аристократиялық сарайларда қолдаушылар тапқан және әр аймақтың музыкалық стильдерін сіңірген. Бұл музыка тарихындағы өткел кезеңі болды, өйткені кешкі Ренессанс кезеңінің полифониялық стилі ерте барокконың алуан түрлі тәжірибелеріне уступи орын берді, ал Д'Индия Италиядағы толық стильдік практиканы ерекше кең көлемде меңгерген сияқты: Маренционың экспрессивті мадригал стилі, Венеция мектебінің монументалды полихоралық шығармалары, Рим мектебінің консервативті полифониялық дәстүрі, ежелгі әлемнің музыкасын монодия арқылы қайта жаңғыртуға жасалған тырысулар және оның кеңейтілген түрі – жаңадан дамып келе жатқан опера, сондай-ақ Неапольдегі Карло Гесуальдоның мәнерлі, эмоционалды түрде қарқынды хроматикалық стилі. Д'Индия операның отаны Флоренцияда, сондай-ақ Монтеверди жұмыс істеген Мантуяда болғандығы белгілі. Неапольде ол Гесуальдомен кездескен болуы мүмкін, ал 1610 жылы Парма мен Пьяченцада болды. Келесі жылы, 1611 жылы, оны Савой герцогы Карл Эммануэль I Туринде музыкалық басқаруға шақырды, ол 1623 жылға дейін сонда қызмет етті; оның өмірінің ең өнімді жылдары осы жылдар болды, ол 1600-1610 жылдары естіген және сіңірген әртүрлі музыкалық түрлерді біртұтас стильге біріктірді. Туриннен кеткеннен кейін – қастандық әңгімелердің салдарынан мәжбүр болған сияқты – ол Италияны бес ай бойы аралап, Моденадағы Д'Эсте сарайында (қазан 1623 – сәуір 1624) қоныстанды, содан кейін Римге көшті; ол Моденада қайтыс болған болуы мүмкін, бірақ оның өмірінің соңына қатысты мәліметтер оның басындағыдай сирек. Ол Баварияда Максимилиан I сарайында қызметке тағайындалғаны туралы жазба бар, бірақ ол сол жерге барғанына ешқандай дәлел жоқ; ол бұрын қайтыс болған болуы мүмкін.
D'India was probably born in Palermo, Sicily in 1582, though details of his life are lacking until around 1600. During the first decade of the 17th century he probably traveled widely in Italy, meeting composers, acquiring patrons at various aristocratic courts, and absorbing the musical styles at each locale. This was a time of transition in music history, as the polyphonic style of the late Renaissance was giving way to the widely diverse practices of the early Baroque, and d'India seems to have acquired an unusually broad grasp of the total stylistic practice in Italy: the expressive madrigal style of Marenzio, the grand polychoral work of the Venetian School, the conservative polyphonic tradition of the Roman School, the attempts to recover the music of the ancient world in monody and its larger vehicle, the newly developing opera, as well as the mannered, emotionally intense chromatic style of Carlo Gesualdo in Naples. D'India is known to have been in Florence, the birthplace of opera, as well as Mantua, where Monteverdi was working. In Naples he probably met Gesualdo, and by 1610 he was in Parma and Piacenza. The next year, 1611, he was hired by Charles Emmanuel I, Duke of Savoy, to direct music in Turin, where he remained until 1623; these were the most productive years of his life, during which he amalgamated the disparate types of music he had heard and absorbed during the years 1600–1610 into a unified style. After leaving Turin – apparently forced out by malicious gossip – he traveled around Italy for five months before settling for a time at the D'Este court in Modena (October 1623 to April 1624), and then moved to Rome; he seems to have died in Modena, although details on the end of his life are as sparse as they were for its beginning. A record exists of his being granted an appointment in Bavaria at the court of Maximilian I, although there is no evidence he went there; he may have died first.
Ақпарат көздері және қосымша оқу
Букофцер, Манфред, Барокко дәуіріндегі музыка. Нью-Йорк: W. W. Norton & Co., 1947. Риз, Густав. 1959. Ренессанс дәуіріндегі музыка, қайта жаңартылған басылым. Нью-Йорк: W. W. Norton & Co.
Bukofzer, Manfred, Music in the Baroque Era. New York: W. W. Norton & Co., 1947. Reese, Gustave. 1959. Music in the Renaissance, revised edition. New York: W. W. Norton & Co