АҚШ әскери рационы: тарихы, далалық және гарнизондық тамақтану, әскерилерге арналған ұзақ сақтауға арналған тағам түрлері. Тамақтану зерттеулері де қарастырылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ әскери азық-түлік және далалық тағамдар
U. S. military food and field meals
АҚШ әскери рационы – АҚШ Қарулы Күштерінің әскери қызметшілерін, оның ішінде далалық және гарнизондық рациондармен қамтамасыз ету, сондай-ақ әскери тамақтануға қатысты зерттеулерді қамтиды. АҚШ әскери рациондары көбінесе далада жылдам тарату, дайындалу және жеуге ыңғайлы болу үшін жасалады, ал қалың қаптамаға салынған немесе ұзақ сақтауға арналғандықтан, қиын жағдайларда ұзақ сақталады.
United States military ration refers to the military rations provided to sustain United States Armed Forces service members, including field rations and garrison rations, and the military nutrition research conducted in relation to military food. U. S. military rations are often made for quick distribution, preparation, and eating in the field and tend to have long storage times in adverse conditions due to being thickly packaged or shelf stable.
18-19 ғасырлар
Революциялық соғыстан бастап испан-американ соғысына дейін Континенттік конгресс бекіткен АҚШ армиясының рационы – ет немесе тұзды балық, нан немесе кепкен нан және көкөністерден тұратын гарнизондық рацион болды. Бұған қоса, спирттік ішімдік те берілді. 1785 жылы рацион төрт унция ромнан тұрды, ал 1790 жылы екі унция виски, бренди немесе ромға дейін азайтылды. 1794 жылы жауынгерлік қимылдарға кіріспейтін немесе шекаралық қызметтегі әскерлерге төрт унция ром немесе вискиден екі есе көп мөлшерде рацион берілді; 1799 жылы бұл еңбекке тартылған әскерлерге де таратылды. 1832 жылы спирттік ішімдік рационы тоқтатылып, оның орнына кофе мен қант мөлшері берілді, ол 1836 жылы арттырылды. 1846 жылы құрылыс немесе іздеу жұмыстарымен айналысатын әскерлерге спирттік ішімдік рационы қайта енгізілді, бірақ 1865 жылы ол қайтадан тоқтатылды. Американдық Азамат соғысы кезінде екі армия да өз әскерлерін жеткілікті түрде тамақпен қамтамасыз ету үшін күресті. Азық-түлікпен жабдықтаудың қиындықтары түрлі рациондардың пайда болуына әкелді.
From the Revolutionary War to the Spanish–American War, the U. S. Army ration, as decreed by the Continental Congress, was the garrison ration, which consisted of meat or salt fish, bread or hardtack, and vegetables. There was also a spirit ration. In 1785, it was set at four ounces of rum, reduced to two ounces of whiskey, brandy, or rum in 1790. In 1794, troops about to enter combat or who were engaged in frontier service could receive a double ration of four ounces of rum or whiskey; this was extended in 1799 to include troops engaged in fatigue duties. It was discontinued in 1832 and replaced with a ration of coffee and sugar, which was increased in 1836. In 1846, a spirit ration was reinstated for issue to troops engaged in construction or surveying duties; this was discontinued in 1865. During the American Civil War, both armies struggled to keep their soldiers adequately fed. Difficulties with food logistics led to a multitude of rations.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ әскері үш түрлі азық-түлік жиынтығын пайдаланды: резервтік азық-түлік, окоптық азық-түлік және төтенше азық-түлік (кейде "темір азық-түлік" деп те аталады).
In World War I three types of rations came into usage by the U. S. military: the Reserve ration, the Trench ration, and the Emergency ration (also known as the Iron ration).
"Темір рацион" (19071922)
Әскери жауынгерлерге далалық жағдайда беруге арналған жеке рационды жасаудың алғашқы талпынысы 1907 жылы алғаш рет енгізілген "темір рацион" болды. Ол үш үш унциялық торттан (сиыр еті тұздығының ұнтағынан және кептірілген, қайнатылған бидайдан жасалған қоспадан), үш бір унциялық тәтті шоколадтан және бір фунт салмақтағы мөрленген металл қаптамадағы тұз мен бұрыштан тұрды. Ол әскерлерге азық-түлік жеткізілмей қалған жағдайларда, шұғыл жағдайда қолдану үшін арналған. Кейіннен "қосалқы рацион" қабылдануымен тоқтатылды, бірақ "темір рацион" тәжірибесі төтенше жағдайға арналған D рационын әзірлеуге пайдаланылды.
The first attempt to make an individual ration for issue to soldiers in the field was the "iron ration", first introduced in 1907. It consisted of three three ounce cakes (made from a concoction of beef bouillon powder and parched and cooked wheat), three one ounce bars of sweetened chocolate, and packets of salt and pepper that were issued in a sealed tin packet that weighed one pound. It was designed for emergency use when the troops were unable to be supplied with food. It was later discontinued by the adoption of the "Reserve Ration", but experience with the Iron Ration went into the development of the emergency D ration.
"Тренш рационы" (1914-1918 жж.)
Бұл рацион соғыстың басында туындаған мәселені шешу үшін ұсынылды. Алдыңғы шепте күресіп жатқан әскерлерге күнделікті тамақтарымен қамтамасыз ету қажет болды, бірақ далалық асханаларда дайындалған пісірілген тағамдар кейде газ шабуылдарынан бұзылып, жарамсыз болып қалатын. Осы мәселенің шешімі – қазба рационы болды. Ол саудадан алынып, үлкен металл жәшікке салынған, үстіне мата жабылған консервіленген еттердің (бөлек, сиыр еті, сардина және т.б.) қоймасынан тұрды. Бұл рацион көлемді де ауыр болды, сондықтан әскерлер шектеулі тамақтан тез жалықты және оның орнына резервтік рацион енгізілді.
This ration was issued in the early part of the war to address a problem. Soldiers fighting in the front lines needed to be supplied with their daily rations, but cooked food prepared at field kitchens was sometimes spoiled by gas attacks. The trench ration was the answer. It was a variety of canned meats (salmon, corned beef, sardines, etc.) that were commercially procured and sealed in a large tin box covered in canvas. It was bulky and heavy and the soldiers began to get weary of the limited menu and it was soon replaced by the Reserve Ration.
"Құралдағы рацион" (19171937)
Резервтік рацион алғаш рет Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңінде гарнизоннан немесе далалық асханадан алыстаған әскерлерді тамақтандыру үшін шығарылды. Бастапқыда ол 12 унция жаңа піскен беконнан немесе бір фунт консервіленген еттен тұратын, ол әдетте пісірілген сиыр еті деп аталатын. Сонымен қатар, екі 8 унция қатқыл нан немесе қатқыл бисквиттер, 1,16 унция ерітілген кофе, 2,4 унция түйіршікті қант және 0,16 унция тұз берілді. Сондай-ақ, 0,4 унция темекі мен 10 сигарет орама қағаздан тұратын бөлек "темекі рационы" болды, кейінірек олар машинада оралған маркалы темекімен алмастырылды. Соғыстан кейін, далалық деректер негізінде рационды жақсартуға тырысты. 1922 жылы Ет рационы бір фунт еттен (әдетте құрғатылған сиыр еті мен консервіленген пісірілген сиыр еті) тұрады. Бұған қатты шоколад, 14 унция қатқыл нан немесе қатқыл бисквиттер, кофе және қант қосылды. 1925 жылы Ет рационы өзгертілді, құрғатылған сиыр етін консервіленген шошқа еті мен бұршаққа ауыстырды және нан мөлшерін азайтты. Пісірілген сиыр еті жәрдемақысы да азайтылды (ескі үлестер берілуін жалғастырды). 1936 жылы мәзірді жоспарлаушылар көбірек әртүрлілік енгізу үшін баламалы Ет рационын әзірледі, ол "А" мәзірінен (консервіленген пісірілген сиыр еті) және "Б" мәзірінен (консервіленген шошқа еті мен бұршақ) тұратын. А және В резервтік немесе жауынгерлік рационы 1938 жылы C типті далалық рационмен алмастырылғаннан кейін тоқтатылды.
The reserve ration was first issued during the latter part of World War I to feed troops who were away from a garrison or field kitchen. It originally consisted of 12 ounces of fresh bacon or one pound of canned meat known as the Meat Ration, usually corned beef. Additionally, two 8 ounce cans of hard bread or hardtack biscuits, a packet of 1.16 ounces of pre ground coffee, a packet of 2.4 ounces of granulated sugar, and a packet of 0.16 ounces of salt were issued. There was also a separate "tobacco ration" of 0.4 ounces of tobacco and 10 cigarette rolling papers, later replaced by brand name machine rolled cigarettes. After the war, there were attempts to improve the ration based on input from the field. In 1922, the Meat Ration was revised, consisting of one pound of meat (usually a combination of dried beef and canned corned beef). This was supplemented by hard chocolate, 14 ounces of hard bread or hardtack biscuits, coffee, and sugar. In 1925, the Meat Ration was changed, removing the dried beef in favor of canned pork and beans, and reducing the bread component. The corned beef allowance was also reduced in size (older rations continued to be issued, however). In 1936, menu planners attempted to introduce more variety by developing an alternate Meat Ration consisting of an "A" menu (canned corned beef) and a "B" menu (canned pork and beans). The A and B Reserve or combat ration was canceled after being superseded in 1938 by the Field Ration, Type C.
Салқын соғыс рационы
Соғыс кезінде кейбір арнайы рациондар құнына байланысты тоқтатылды, бұл командирлерді олардың орнына стандартталған рациондарды қабылдауға мәжбүр етті. K және D рациондары Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қолданыстан шығарылды, бірақ консервіленген ылғал рациондар C рационы (кейін MCI) түрінде 1983 жылға дейін сақталды, содан кейін оларды Жедел дайын тағам (MRE) алмастырды. Осы кезеңде T рационы (немесе "T рационы") құрылды, ол жартылай бұзылатын тағам, ыстықталған және мұздатылған тағамдарға ұқсас лотокқа салынған күйде берілді.
Some of these specialized rations were discontinued during the war due to cost concerns, forcing commanders to adopt standardized rations in their place. The K and D rations were declared obsolete after World War II, but canned wet rations in the form of the C ration (later the MCI) continued until 1983, when they were replaced by the Meal, Ready to Eat (MRE). Created during this era was the T ration (or "T rat"), a semi perishable meal packaged, heated, and served in a tray pack similar to frozen meals.
Рациондық қалдықтарды жою
Әскерилер қалдықтарды өртеуге басымдық береді, себебі оларға тиісінше қарай алмаса, бұл үлкен проблемаларға алып келуі мүмкін. Дұрыс жою арқылы қамтамасыз етілетін мақсат – зиянды жәндіктердің таралуына, ауамен таралатын ауруларға тосқауыл қою, сондай-ақ жау әскерлерінің қалдықтарды өздерінің ресурстары ретінде немесе барлау мақсатында қолдануына жол бермеу.
The military prioritizes the burn disposal of the waste because, if not taken care of properly, it can lead to more problems. The goal achieved from the proper disposal includes the elimination of vermin problems, airborne diseases, and preventing any enemy militaries from obtaining the waste to use as resources for themselves or as intelligence.