Кіріспе
Вильсонс үстірт - Виктория штатында орналасқан Австралияның ең оңтүстік бөлігін құрайтын жартыарал. Саут-Пойнт – Вильсонс үстірттің және де Австралия құрлығының ең оңтүстік нүктесі. Жақын орналасқан Оңтүстік-Шығыс нүктесінде Вильсонс Промонтори маяғы орналасқан. Жартыаралдың көп бөлігі Вильсонс Промонтори ұлттық паркі және Вильсонс Промонтори теңіз ұлттық паркімен қорғалған.
Wilsons Promontory, is a peninsula that forms the southernmost part of the Australian mainland, located in the state of Victoria. South Point at is the southernmost tip of Wilsons Promontory and hence of mainland Australia. Located at nearby South East Point, is the Wilsons Promontory Lighthouse. Most of the peninsula is protected by the Wilsons Promontory National Park and the Wilsons Promontory Marine National Park.
Адамзат тарихы
Бұл жерді алғаш рет жергілікті халықтар кемінде 6500 жыл бұрын, еуропалықтар келгенге дейін мекендеген. Батыс жағалауындағы ошақтар тұрғындардың теңіз өнімдерімен қоректенгенін көрсетеді. Бұл жер туралы арман әңгімелерінде, оның ішінде Боллум Баукан, Лоуэрн және Тиддалик аңыздарында айтылады. Аймақ Гунай/Курнай және Бун Вуррунг халықтары үшін маңыздылығын сақтап келеді, олар бұл жерді өздерінің дәстүрлі елі/жері деп есептейді. Ол алғашқыда күнделігінде бұл жерді "Фурно жері" деп атаған, капитан Фурно бұл жерді бұрын көргенін ойлаған. Бірақ Порт-Джексонға оралғаннан кейін Мэтью Флиндерспен кеңескенде, бұл жердің мүлдем басқаша екеніне көз жеткізді. 19 ғасырда аймақта теңіз түлкілерін аулау жүргізілген. 1837 жылдан бастап Вильсонс мүйісіндегі шығанақта жағалаудан кит аулау да жүзеге асырылған. 1843 жылы Леди шығанағында (Refuge Cove) аулау әлі де жалғасып жатқан. 1880 және 90-жылдары аймақты ұлттық парк ретінде қорғау үшін халықтық науқан жүргізілді, оған Викторияның Далалық Табиғаттанушылар клубы да қатысты. Мүйіс 1898 жылдан бері ұлттық парк мәртебесіне ие. Жергілікті тұрғындар "Пром" деп те атайтын Вильсонс Промонтори ұлттық паркі Викториядағы ең ірі жағалаудағы жабайы табиғат аймағын қамтиды. 1930 жылға дейін, жол салыныс аяқталғанға дейін, оған тек қайықпен ғана жетуге болады еді. 2005 жылы қызметкерлердің салған өрті бақылаудан шығып, парк аумағының 13%-ын өртеді, нәтижесінде кемпингтегілер эвакуацияланды. 2009 жылы Силерс-Коув маңындағы молния шарпығаннан өрт шығып, аумақтың көп бөлігін өртеді, бұл жер 1951 жылдан бері өртенбеген еді. Өрт 8 ақпанда, "Қара сенбі" күнінен кейін басталды, сол күні қатты ыстық толқын, өрт сөндірудің нашарлығы, электр инфрақұрылымының бұзылуы және табиғи себептер Виктория штатында жүздеген орман өрттеріне әкелді. Өрт Тайдал өзенінің кемпинг аймағына жетпесе де, парк штаб-пәтері зардап шекпеді. Парк оқиғадан кейін бір айдан соң қайта ашылды, ал өртенген аймақтар тез жаңарып кетті. Зақымдарға қарамастан, аймақтың табиғи сұлулығы көбінесе сақталды. 2011 жылдың наурыз айында Tidal River кемпинг аймағында су тасқыны болды, себебі ауа райы нашар болды. Дарби өзенінің үстіндегі көпір қирады, Tidal River-ге көлікпен бару мүмкін болмады, нәтижесінде келесі күндері барлық келушілер тікұшақпен эвакуацияланды және парктің оңтүстік бөлігі жабылды. 2011 жылдың қыркүйегінде негізгі жол және Дарби өзеніндегі көпір жөнделгеннен кейін Tidal River-ге қоғамдық қолжетімділік қайта ашылды. Tidal River-ден оңтүстікке қарайғы парктің барлық бөліктері жолдар мен жаяу жолдары жөнделгенге дейін жабық қалды. Парк 2012 жылғы Пасхаға дейін толыққанды ашылды. Туристер Уилсонс Промонтори ұлттық паркінде тұруды қаласа, қарапайым немесе жайлы кабиналарды немесе кемпингті (электрмен жабдықталған/жабдықталмаған) таңдай алады. Алайда, көптеген адамдар Янакидегі парктің сыртындағы жатақханада тұруды жөн көреді, онда олар Вильсонс мүйісінің тауларын және пейзажын көре алады және паркке тегін кіруге бірнеше минут қашықтықта болады. Паркте солтүстік және оңтүстікке қарай екі негізгі маршрутпен жаяу саяхаттауға арналған жолдар бар. Оңтүстік маршруты түнгі саяхатшылардың арасында танымал, онда жабайы кемпингке қолайлы бірнеше кемпинг аймақтары бар. Бұталарды зақымдауды азайту үшін кемпингке тек белгіленген аймақтарда ғана рұқсат етіледі.
Атауы
Кейбір дәстүрлі меншік топтары бұл жерді "Йирук" немесе "Вамуон" деп те атайды. XIX ғасырдың басынан бері ол Вильсонс үстірт деп те белгілі. Бұл атауды Мэтью Флиндерс пен Джордж Басс ұсынған Губернатор Хантер берді:
"Біздің ұсынымымыз бойынша губернатор Хантер оны Уилсон мүйісі деп атады, Лондондық досым Томас Уилсонға құрмет көрсету мақсатында."
География және жануарлар дүниесі
Жағалау ерекшеліктеріне кең аралық саздықтар, құмды жағажайлар және қорғалған шығанақтар кіреді, олар оңтүстікте биік гранитті жартастармен және үлкен басқарылған құм төбелерімен және батпақтармен бөлінеді. Аралдың айналасын ұсақ гранит аралдар қоршап тұрады, олар бірлесіп Вильсонс Промонтори аралдарының маңызды құс аймағын құрайды, BirdLife International оны теңіз құстарының көбейуі үшін маңызды деп таныды. Tidal өзені – Вильсонс Промонторидегі негізгі өзен. Өзен Норман шығанағына құйылып, толқындармен бірге көбейеді. Өзеннің түсі өте ерекше, қызғылт сары. Бұл аймақтағы шай ағаштарының көптігіне байланысты, олар суды танинмен бояп, шайға ұқсас түс береді. Дарби өзені – кең суағарлы жазықтар мен иректерге ие екінші ірі өзен. 1909 жылдан Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін ол парктің бастапқы кіреберісі және тұру орны болды. Вильсонс Промонториде көптеген торсықтар, жергілікті құстар және басқа да жануарлар мекендейді. Промонториде ең көп кездесетін торсық – жалпы вамбат, оны парктің көп бөлігінде кездестіруге болады (әсіресе кемпингтер маңында, ол азық іздеп тіккен шатырларға кіретіні белгілі). Жарым аралда кенгурулар, жыландар, валлабилер, коалалар, ұзын мұрынды поторулар, ақ аяқты дунарттар, кең тісті егеуқұйрықтар, қауырсынды желкендер және эмулар да бар. Промонториде ең көп кездесетін құстардың ішінде қызыл розеллалар, сары құйрықты қара какадулар және керемет жұлдыздар бар. Сонымен қатар, қасқыр шошқалары, түлкілер, жабайы мысықтар, қоянтар, қара қарғалар және қара құстар сияқты зиянкестер де көп. Вильсонс Промонтори теңіз ұлттық паркі мен Корнер-Инлет теңіз ұлттық паркі құрылғандықтан, бұл аймақта теңіз жануарлары мен коралл рифтерінің алуан түрлілігі бар. Соңғы жылдары, ұзақ жылдардан кейін, Кеңес Одағының (Жапонияның көмегімен) заңсыз аң аулауынан кейін, оңтүстік жорлан киттері осы аймаққа қайта оралып, қорғалған шығанақтарда демалып, бала туа бастады, сондай-ақ жорлан киттері де осында келеді. Бұл аймақтан қасқыр киттерінің де өтіп кеткені белгілі, ал дельфиндер, тюлендер, теңіз арыстандары мен пингвиндер әлі де кездеседі. Жарым аралда екі үлкен құм төбелері де бар – Үлкен Дрифт және Кішкентай Дрифт. Олар көпшілікке аса танымал емес, бірақ кейде жаяу жүргіншілер келіп, құммен сырғанауға жарамды.
Климат
Уилсонс-Крепостінің мұхиттық климаты «Қырықжылдық желдердің» күшті әсеріне тап болады, осының салдарынан жазғы температура теңіз деңгейіндегі Австралияның бас бөлігіндегі қалыпты температурадан төмен болады. Қыс және көктем айларында төмен қысымдық жүйелер мен мол жауын-шашын басым болады.