Бадбери Риңс: Темір ғасырының бекінілген төбесі және римдік ошақтар
Badbury Rings
Бадбери Риңс – Англияның Дорсет графтығындағы ежелгі төбелік қамал. Темір дәуірінен қалған, римдік храм мен қала іздері бар. Тарих пен археология жанкүйерлеріне арналған!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Темір дәуірі төбе бекінісі, Шығыс Дорсет, Англия.
Iron Age hill fort in east Dorset, England
Бадбери сақиналары – Темір дәуірі төбе бекінісі және Англияның Шығыс Дорсетіндегі қорғалатын ескерткіш. Ол Дюротригтердің жерінде орналасқан. Рим дәуірінде қамалдың батысында ғибадатхана, ал оңтүстік-батысында Виндокладия деп аталған римдік-британдық қала болған.
Badbury Rings is an Iron Age hill fort and Scheduled Monument in east Dorset, England. It was in the territory of the Durotriges. In the Roman era a temple was located immediately west of the fort, and there was a Romano British town known as Vindocladia a short distance to the south west.
Темір дәуірі
Бадбери рингс теңіз деңгейінен 327 фут (100 метр) биіктікте орналасқан. Құрылыстың екі негізгі кезеңі бар; бірінші кезеңде бірнеше ормен қоршалған және қорғалған, ал екінші кезеңі одан екі еседен астам аумақты алып, жалғыз ор және қорғанмен қорғалған. Қазіргі уақытта бұл жер Ұлттық қорға тиесілі. 1997 жылы Ұлттық қор таудың жотасынан өсімдіктерді тазартып, қылқан жапырақты ағаштардың егістігін сиретіп берді, бірақ кейбір шұңқырлар құлаған ағаштардың салдарынан пайда болған болуы мүмкін. Ағымдағы мәліметтер көрсетіп тұрғандай, бұл төбедегі бекініс ерте темір дәуірінде маңызды елді мекен болмаған. Бадбери рингс – Хэмблдон төбесінен басталып, Ход төбесі, Спетисбери рингс, Бузбери рингс, Бадбери рингс және Дудсбери лагерін қамтитын темір дәуіріндегі жер жұмыстарының тізбегіндегі бесінші нысан. Хеңгистбери бас темір дәуірі порты осы шағын нысандар тізбегіндегі соңғы темір дәуірі ескерткіші болып табылады.
Badbury Rings sits 327 feet (100 m) above sea level. There are two main phases of construction; the first covered and was defended by multiple ditches, while the second was more than twice the size, covering and defended by a single ditch and rampart. The site now belongs to the National Trust. The summit area was cleared of undergrowth by the National Trust in 1997 and the conifer plantation was thinned out. although some depressions are probably caused by uprooted trees. The current evidence does not suggest that the hillfort was a principal settlement in the Early Iron Age. Badbury Rings is the fifth in a series of Iron Age earthworks, starting from Hambledon Hill, and also including Hod Hill, Spetisbury Rings, Buzbury Rings, Badbury Rings and Dudsbury Camp. The Iron Age port at Hengistbury Head forms a final Iron Age monument in this small chain of sites.
Римдік жолдар
Рим дәуірінде Бэдбери рингтерінің солтүстік жағында бес римдік жол күрделі түйіскен жер болды. Ұлыбританияны римдіктердің жаулап алуы б.з. 43 жылы басталды. II Аугуста легионы болашақ император Веспасианның басшылығымен Дорсеттегі әскери науқандарға қатысқан болуы мүмкін. Бадбери рингтерінің оңтүстік-шығысында, Уимборнға жақын жердегі Лейк-Фармда бекініс салынды. Лейк-Фарм бекінісінен Бадбери рингтерінің солтүстік-шығысынан өтетін әскери жол жасалды. Бадбери рингтерінен әрі жол солтүстік-батыс бағытында (қазір орманның жіңішке жолағы ретінде көрінеді) Ход Хилдегі римдік бекінісіне қарай бағытталды. Тағы бір жол солтүстік-батысқа қарай Батқа (Аква Сулис) қарай, ал тағы біреуі оңтүстікке Пуль шығанағындағы кішкентай портына (Мориконий, қазіргі Хамворти) қарай созылды. Соңғы жол (қазір Бадбери рингтерінің батыс жағындағы қазіргі жол ретінде қолданылады) оңтүстік-батысқа қарай Виндокладия елді мекені арқылы Дорчестерге (Дурновария) қарай жүрді. Бұл жол Рим дәуірінің кейінгі кезеңдерінде ғана салынды. Қазба жұмыстарынан үйдің шатырын жабатын тас плиталар, боялған қабырға жұқағы, 185-тен астам римдік монета, сондай-ақ 21 дуротриг күміс және қола монеталары табылды.
During the Roman era, five Roman roads formed a complex junction on the north side of Badbury Rings. The Roman Conquest of Britain began in AD 43. It is likely that the Legio II Augusta campaigned in Dorset under the command of the future emperor Vespasian. About southeast of Badbury Rings, at Lake Farm near Wimborne, a fort was established. A military road from the Lake Farm fort was created which passed by the northeast side of Badbury Rings. Beyond Badbury Rings the road headed in a northwest direction (visible today as a thin strip of woodland) heading for the Roman fort at Hod Hill. Another road ran across country in a north by northwest direction towards Bath (Aquae Sulis), and another ran south to a small port in Poole Harbour (Moriconium, modern Hamworthy). The final road (still used as a modern trackway on the west side of Badbury Rings) ran in a southwest direction through the settlement of Vindocladia heading towards Dorchester (Durnovaria). This final road was not built until the later Roman period. These excavations revealed stone roofing slabs, painted wall plaster, and over 185 Roman coins, as well as 21 Durotrigian silver and bronze coins.
Виндокладия
Бадбери рингстерінен оңтүстік-батысқа қарай, төбе қамалы мен қазіргі Шапвик ауылының арасында, Антониндік маршрутта Виндокладия (бриттон тілінде *windos "ақ" + *klādiyos "қазан, тоған") деп тізілген шағын римдік-британдық қала орналасқан. Кейінгі рим дәуірінде қаланың шығыс жағында шағын бекініс салынған. Бекініс 1975 жылы ғана табылды, ал қаланың бар екендігі 1990 жылдарда белгілі болды. Бұл аймақта римдіктердің болғаны бұрыннан мәлім. 1954 жылы Шапвик ауылында римдік шұңқыр және тұрмыстық қалдықтар табылды, олардың ішінде Сами тоқымдары, Клавдийдің қола монетасы және мортариумның жиегінің бөлігі болды. 1990 жылы археологиялық іздеу жұмысы кезінде үш құрылыс қалдығы аймағы табылды, олардың ішінде шатыр және түтін шығаратын плиткалар, тессералар және 2–4 ғасырларға жататын керамикалық бұйымдар бар еді. Мартин Папворт басқаратын қазба жұмыстары 1991, 1995 және 2004 жылдары жүргізілді. 1991 жылғы қазбалар қарақшылық ойыстарды, тессераларды, қыш ыдыстарды, боялған қабырға гипсін және темір өңдеудің іздерін ашты, сондай-ақ 2 ғасырға жататын теміршілердің ошақтарын тапты. Олар римдік жолдың елді мекен мен оған іргелес бекініс арқылы өтетінінің рим дәуірінің соңында ғана салынғанын көрсетті. 2004 жылы елді мекеннің шекаралық орнынан қазба жұмыстары жүргізілгенде, 1 ғасырдың басындағы қыш ыдыстар, оның ішінде Сами табақтары және 1 ғасырға жататын брошь табылды. Дәлелдер бұл елді мекеннің рим дәуірінде де қолданыста болған темір ғасырының соңғы кезеңіне жататын римге дейінгі ауыл немесе қала ретінде пайда болғанын көрсетеді. Солтүстік-шығыстағы Бокерли Дайк ежелгі шекарасы қайта жаңғыртылды және 5 және 6 ғасырлардағы шабуылдаған сакстарды Дорсеттен тыс ұстауға көмектескен болуы мүмкін. Бұл болжам алғаш рет Археологиялық институттың Солсбери томындағы «танымал доктор Эдвин Гест» еңбегінде айтылған. Жергілікті тарихшы Рой Карр сакстардың Бокерли Дайктан өтуіне батыстағы әскердің қаупі тосқауыл болғанын болжады, бұл әскер Бадбери рингстерінде орналасқан болуы мүмкін. Бадбери рингстері – бұл шайқас орны ретінде жиі ұсынылатын үш орынның бірі, ал Бэт қаласы да үміткер ретінде қарастырылады. 899 жылы таққа отырғаннан кейін Эдуард Ескі Бадбериге әскер әкелді, өйткені оның інісі Этельвольд, Вимборн Мистерде орналасқан, тәжге талапкерлік етіп, оған қарсы шықты.
A short distance to the southwest of Badbury Rings, between the hillfort and the modern village of Shapwick, lay a small Romano British town , believed to be that listed in the Antonine Itinerary as Vindocladia (from Brittonic *windos "white" + *klādiyos "ditch, earthwork"). In the later Roman period, a small fort was also established on the east side of the town. The fort was only discovered in 1975, and the existence of the town only came to light in the 1990s. It has long been known that there was Roman activity in the area. A Roman pit and occupation debris were discovered in 1954 in the village of Shapwick, which included Samian ware pottery, a bronze coin of Claudius, and a rim fragment of a mortarium. In 1990 an archaeological field survey revealed three areas of building debris including roof and flue tiles, tesserae, and 2nd–4th century pottery. Excavations, led by Martin Papworth, took place in 1991, 1995, and 2004. The 1991 excavations uncovered robber trenches, tesserae, pottery, painted wall plaster and evidence for ironworking. and uncovered smithing hearths dating from the second century. They further demonstrated that the Roman road through the settlement and the associated fort were not built until the later Roman period. Excavation of the settlement's boundary ditch in 2004 uncovered early first century pottery, including a Samian ware platter, as well as a first century brooch. The evidence suggests that the settlement began as a pre Roman village or town of the late Iron Age which continued in use in the Roman period. The ancient frontier of Bokerley Dyke to the northeast was revived and may have played a role in keeping the invading Saxons out of Dorset during the 5th and 6th centuries. as originating with a supposition by the 'eminent Dr Edwin Guest' in the Salisbury Volume of the Archaeological Institute. Local historian Roy Carr has suggested that the Saxons were held off from crossing Bokerley Dyke, by the threat of an army in the west, perhaps stationed at Badbury Rings. Badbury Rings is one of three sites regularly advanced as the location of this battle, with the city of Bath also recognised as a contender. Edward the Elder brought an army to Badbury, soon after his succession to the throne in 899, to face down a challenge to his claim for the crown by his cousin Æthelwold, based at nearby Wimborne Minster.
Антикварлық есептер
Тюдор дәуірінің антиквары Джон Лиланд 1538 және 1543 жылдар аралығында жасаған Англия саяхаты барысында Бадбери сақиналарын зерттеді. Жақын орналасқан Уимборн Минстер қаласы туралы айтқаннан кейін ол былай деп жазды:
The Tudor antiquarian John Leland visited Badbury Rings during his Itinerary of England conducted between 1538 and 1543. After speaking about the nearby town of Wimborne Minster he wrote:
Қазіргі жері
Кранборн Чейстің еңісінде орналасқан бұл жер, 1982 жылдан бері Ұлттық Трастқа тиесілі Кингстон Лейси иелігінің бір бөлігі болып табылады және оған тегін кіруге болады. Бұл төбешік 1924 жылдан бері қорғалатын ежелгі ескерткіш мәртебесіне ие. Ашық күндері төбеден Уайт аралын көруге болады.
The site, on the dip slope of Cranborne Chase, is now part of the Kingston Lacy estate owned by the National Trust since 1982, with free access. The hillfort has been a scheduled ancient monument since 1924. On a clear day, the Isle of Wight is visible from the top.