USS Yarnall (DD–143) – 1-ші Дүниежүзілік соғыстағы эсминец. АҚШ, Ұлыбритания, Норвегия және КСРО флоттарында қызмет етті. Тарихы мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wickes класты эсминец
Wickes class destroyer
Бірінші USS Yarnall (DD–143) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен, кейіннен Ұлыбритания Корольдік теңіз күштеріне HMS Lincoln, Норвегия Корольдік теңіз күштеріне HNoMS Lincoln, ал соңынан КСРО теңіз күштеріне Druzhny ретінде өткізілді.
The first USS Yarnall (DD–143) was a in the United States Navy during World War I later transferred to the Royal Navy as HMS Lincoln, to the Royal Norwegian Navy as HNoMS Lincoln, and subsequently to the Soviet Navy as Druzhny.
АҚШ әскери-теңіз флотында қызмет ету
Джон Ярналлдың есімімен аталып, 1918 жылдың 12 ақпанында Филадельфияда «Уильям Крамп және ұлдары кеме және қозғалтқыш құрастыру компаниясында» құрылысы басталды. Эсминец 1918 жылдың 19 маусымында теңізге жіберілді, оның спонсоры Мэри Х. Бэглі ханым болды. Кеме 1918 жылдың 29 қарашасында қабылданып, командир Уильям Ф. Хэлси, кіші, басқаруға кірісті. 15-ші дивизияға бекітілген «Ярналл» 1919 жылы Франциядағы АҚШ Әскери-теңіз күштерімен қысқа мерзім қызмет етті. 1920 жылдың 1 қаңтарына дейін оның дивизиясы 5-ші флотилияның, 4-ші эсминецтер эскадрильясының, Тынық мұхиты флотының құрамына қайта бекітілді және Сан-Диего эсминец базасынан жұмыс істеді. Оның дивизиясы – ақпан айында 13-ші дивизия болып қайта аталды – сәуір айында Азия станциясына баруға бұйрық алды, бірақ ол, көрінетін болса, келесі күздің соңында ғана бұл міндетті орындауды бастады. «Ярналл» 1921 жылдың жазында Қиыр Шығыстан АҚШ-қа оралды және Пьюджет-Саундта жөндеу жұмыстарын бастады. Желтоқсан айында ол 11-ші дивизияға бекітілді және 1922 жылдың 29 мамырына дейін Сан-Диегодан жұмыс істеді. Шамамен сегіз жылдан кейін әрекетсіздіктен кейін, эсминец 1930 жылдың 19 сәуірінде Сан-Диегода қайтадан қолданысқа кірісті. Бастапқыда 11-ші дивизияға, 10-шы эскадрилияға, Шабуылдық флоттың эсминецтер эскадрилиясына бекітілген «Ярналл» 1930 жылдың соңында шығыс жағалауына ауыстырылмас бұрын қысқа мерзімге батыс жағалауында жұмыс істеді. 1931 жылдың 1 қаңтарында оның тұрақты порты Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына өзгертілді. Наурыз айында ол лейтенант-коммандер Томас Р. Кули басқаруымен 3-ші эсминецтер дивизиясының құрамына кірді, бірақ Чарльстонды өзінің бас порты ретінде сақтап қалды. Эсминец 1934 жылдың жазының соңына дейін осы базадан жұмыс істеді, содан кейін, әлі де Шабуылдық күштің бір бөлігі болса да, батыс жағалауына оралды. Сан-Диегода орналасқан соғыс кемесі 1936 жылдың соңына дейін Калифорния жағалауында белсенді болды. Содан кейін ол шығыс жағалауына оралды және 1936 жылдың 30 желтоқсанында Филадельфияда қызметтен босатылды және резервтік флотқа қойылды. 1939 жылдың қыркүйегінде Еуропада соғыс басталғаннан кейін президент Франклин Д. Рузвельт Атлантика эскадрильясын нығайту бағдарламасының бөлігі ретінде «Ярналл» өзінің 21 айлық, екінші демалысын 1939 жылдың 4 қазанында Филадельфияда қайтадан қолданысқа кірген кезде аяқтады. Ол Атлантика эскадрильясының 11-ші эсминецтер эскадрилиясының құрамына кірді, бұл кішкентай флотқа соғысты батыс жарты шардан тыс ұстаудың зор міндеті жүктелді. Ол Норфолктен 1940 жылдың күзіне дейін Бейтараптық патрулінде жұмыс істеді, ол кезде АҚШ Ұлыбританиямен базалар үшін эсминцтерді беру туралы келісімге келді. «Ярналл» 1941 жылдың 8 қаңтарында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің тізімінен шығарылды – Корольдік теңіз күштеріне берілгеннен кейін көп ұзамай.
Named for John Yarnall, she was laid down on 12 February 1918 at Philadelphia by William Cramp & Sons Ship & Engine Building Company. The destroyer was launched on 19 June 1918; sponsored by Mrs. Marie H. Bagley. The ship was commissioned on 29 November 1918, Commander William F. Halsey, Jr., in command. Assigned to Division 15, Destroyer Force, Yarnall served briefly with United States naval forces in France during 1919. By 1 January 1920, her division had been reassigned to Flotilla 5, Destroyer Squadron 4, Pacific Fleet, and operated out of the San Diego destroyer base. Her division—redesignated Division 13 in February—received orders in April to proceed to the Asiatic station; but she apparently did not begin that assignment until late the following fall. Yarnall returned from the Far East to the United States late in the summer of 1921 and began repairs at Puget Sound. In December, she was reassigned to Division 11 and again operated out of San Diego until 29 May 1922 when she was decommissioned there and placed in reserve. After almost eight years of inactivity, the destroyer was recommissioned at San Diego on 19 April 1930. Assigned initially to Division 11, Squadron 10, Battle Fleet Destroyer Squadrons, Yarnall operated briefly on the west coast before being transferred to the east coast sometime late in 1930. By New Year's Day, 1931, her home port had been changed to Charleston, South Carolina. In March, she joined the Scouting Force under the command of Lt. Comdr. Thomas R. Cooley as a unit of Destroyer Division 3 but retained Charleston as her home port. The destroyer operated out of that base until late in the summer of 1934 when, though still a unit of Scouting Force Destroyers, she returned to the west coast. Based at San Diego, the warship remained active along the California coast until late in 1936. She then returned to the east coast and, on 30 December 1936, was placed out of commission at Philadelphia and berthed there with the reserve fleet. As a part of President Franklin D. Roosevelt's program to bolster the minuscule Atlantic Squadron after war broke out in Europe in September 1939, Yarnall ended her 21 month, second retirement on 4 October 1939 when she was recommissioned at Philadelphia. She became a unit of Destroyer Squadron 11 of the Atlantic Squadron, the small fleet assigned the enormous task of keeping war out of the western hemisphere. She operated out of Norfolk in the Neutrality Patrol until the fall of 1940 when the United States concluded the destroyers for bases deal with the United Kingdom. Yarnall was stricken from the United States Navy list on 8 January 1941 — soon after her transfer to the Royal Navy.
Корольдік теңіз флотының қызметі
Ярнолл – батыс жарты шардагы америкалық базалар құру құқығы үшін Ұлыбритания Корольдік теңіз флотына берілген 50 ескі эсминецтің бірі болды. Ол Ньюфаундленд штатының Сент-Джонс қаласына бағытталды, онда 1940 жылдың 23 қазанында АҚШ Әскери-теңіз күштерінен демобилизацияланды; сол күні Корольдік теңіз флоты оны HMS Lincoln деп атап, G42 нөмірімен тіркеді. Ардагер эсминец 3 қарашада Сент-Джонстан шығып, 9 қарашада Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласына жетті. Линкольн содан кейін Лондондерри портына көшіріліп, Батыс жолдары бас қолбасшылығының Бірінші эскорт тобына бекітілді. Шамамен бір жыл бойы ол теңіздің ортасында әскер тасымалдау және жүк конвойларын қарсы алып, оларды Британ аралдарындағы порттарға сүйемелдеді. 1941 жылдың қыркүйегінен 1942 жылдың ақпанына дейін эсминец Вулвич кеме құрылысшылық зауытында қайта жабдықталды. Линкольн үш 4 дюймдік/50 калибрлі зеңбірек пен бір үштік торпедалық аппаратты алып тастау арқылы сауда конвойларын сүйемелдеуге бейімделді, бұл жоғары жағындағы салмақты азайтып, қосымша тереңдік зарядтарын орналастыруға және Hedgehog орнатуға мүмкіндік берді.
Yarnall was one of the 50 elderly destroyers chosen to be transferred to the Royal Navy in return for the right to establish American bases on British territory in the western hemisphere. She sailed to St. John's, Newfoundland, where she was decommissioned by the United States Navy on 23 October 1940; and, that same day, the Royal Navy commissioned her as Town class destroyer HMS Lincoln with the pennant number G42. The veteran destroyer departed St. John's on 3 November and arrived in Belfast, Northern Ireland, on 9 November. Lincoln moved from there to Londonderry Port where she was assigned to the First Escort Group, Western Approaches Command. For almost a year, she met troop transport and cargo convoys in mid ocean and escorted them into ports in the British Isles. Between September 1941 and February 1942, the destroyer was refitted at Woolwich Dockyard. Lincoln was modified for trade convoy escort service by removal of three of the original 4"/50 caliber guns and one of the triple torpedo tube mounts to reduce topside weight for additional depth charge stowage and installation of Hedgehog.
Норвегияның Корольдік әскери-теңіз флотының қызметі
Қайта жөндеуден кейін ол Норвегия Корольдік теңіз күштеріне HNoMS Линкольн ретінде берілді және Ньюфаундленд жағалауында Галифакс (Новая Шотландия) және Сент-Джон арасындағы Батыс жергілікті эскорт күштерімен бірге қызмет етті. 1942 жылдың шілдесінде HNoMS Линкольн норвегиялық туымен қалған күйінде Канада Корольдік теңіз күштеріне уақытша берілді. Ол 1943 жылдың соңына дейін Канада суларында қызмет етті, 19 желтоқсанда Галифакстан шығып, Рождество күні Лондондерри портына қайтып келді. 1944 жылдың басында бұл көне кеме Тайн өзенінде резервке қойылды. Дегенмен, одақтастарға қызметі толыққанды аяқталған жоқ.
After the refit, she was transferred to the exiled Royal Norwegian Navy as HNoMS Lincoln and served with the Western Local Escort Force, operating along the Newfoundland coast between Halifax, Nova Scotia and St. John's. In July 1942, HNoMS Lincoln was loaned to the Royal Canadian Navy, though remaining under Norwegian colours. Her duty in Canadian waters continued until the end of 1943, when she returned to Britain departing Halifax on 19 December and arriving back in Londonderry Port on Christmas Day. Early in 1944, the venerable warship was placed in reserve in the River Tyne. Her service to the Allied cause, however, had not quite ended.
Кеңес теңіз күшінде қызмет
1944 жылғы 26 тамызда ол Кеңес Әскери-теңіз күштеріне беріліп, «Дружный» (орыс. Дружный, "Достық") деп аталды. Оның Кеңес Әскери-теңіз флотындағы қызметі туралы әртүрлі мәліметтер бар. Батыс дереккөздері 1944 жылдың соңында Кеңес Одағына жеткізілген сегіз бірдей кемеге жұмсалатын қосалқы бөлшектерді алу үшін оны бөлшектегенін көрсетеді. Ал ресейлік дереккөздердің бірі ол 1944 жылғы 23 қыркүйектен бастап соғыс аяқталғанға дейін активті қызметте болды және 1952 жылдың тамызында Ұлыбританияға қайтарылды, онда ол металл терісіне сатылды деп мәлімдейді.
On 26 August 1944, she was transferred to the Soviet Navy and renamed Druzhny (rus. Дружный, "Friendly"). There is some disagreement on her career in the Soviet Navy. Western sources indicate she was cannibalized to provide spare parts for eight sister ships provided to the Soviet Union in late 1944; one Russian source indicates she was used on active duty from 23 September 1944 until the end of the war, and was returned in August 1952 to Britain where she was sold for scrap.