Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2001 жылғы жапондық фильм, Исао Юкисаданың туындысы
2001 Japanese film by Isao Yukisada
"Go" – Исао Юкисаданың режиссерлік жұмысымен 2001 жылы түсірілген, Кадзуки Канешироның осы аттас романы негізінде жасалған фильм. Ол Жапонияда туған корей ұлтының өспірімі Сугихараның (Кубодзука Ёсуке) және оған ғашық болатын, нәсілшілдік көзқарастағы жапон қызы Цубаки Сакураидың (Ко Шибасаки) тарихын баяндайды.
Go is a 2001 coming of age movie, directed by Isao Yukisada, based on Kazuki Kaneshiro's novel of the same title, which tells the story of a Japanese born North Korean teenager Sugihara (Kubozuka Yōsuke) and a prejudiced Japanese girl Tsubaki Sakurai (Kō Shibasaki) whom he falls for.
Сюжет
Үшінші буын корей Сугихара, Солтүстік Кореяның жапон мектебін бітірген соң жапон орта мектебінде оқиды. Оның әкесі пачинкодан тапқан заттарды ақшаға айырбастаумен айналысатын дүкен иесі, бұл "әдеттегі" Зайничи кәсібі саналады. Әкесі көп жыл бойы Солтүстік Кореяны қолдаған, бірақ Гавайиге саяхаттау үшін Оңтүстік Корея азаматтығын алды, себебі саяхатқа Оңтүстік Корея паспорты қажет болды. Сугихараның мектеп өмірі төбелес-жанжалдарға толы, ол әрқашан жеңіске жетеді; ол және оның бұзақы достары қалған уақыттарын түрлі тәлкектермен өткізеді. Оның жақын досы, Жонг Иль – корей орта мектеп оқушысы, бұрынғы сыныптасы. Сугихара корей мектептерін тастап, жапон мектебіне ауысқанда, сынып жетекшісі оны отанға сатқын деп айыптады. Бірақ Жонг Иль Сугихараны қолдап: "Біздің сіздер айтқан отанымыз болған емес" деді.
Third generation Korean, Sugihara, is a student at a Japanese high school after graduating from a North Korean junior high school in Japan. His father runs a back alley shop that specializes in exchanging pachinko earned goods for cash, which is stereotypically a "common" Zainichi occupation. His father had long supported North Korea, but he obtained South Korean nationality to go sightseeing in Hawaii, which required a South Korean passport. Sugihara's school days are filled with fights that always result in his victory; he and his delinquent peers fill the rest of their time with all kinds of mischief. His best friend, Jong Il, is a Korean high school student who had been his classmate in junior high. When Sugihara decided to leave Korean schools for a Japanese high school, their classroom teacher called him a traitor to their homeland. However, Jong Il supported Sugihara by saying: “We never have had what you call homeland.”
Бір күні Сугихара досының туған күніне қатысып, Сакурай тегі бар (атын айтуға тартынған) жапон қызымен танысады. Ол оны бірнеше рет кездесуге шақырып, бірте-бірте жақындасады. Бірақ трагедия орын алады: Жонг Ильді жапон жігіті теміржол станциясында пышақтап өлтіреді. Жонг Иль ол жігіт станциядағы корей қызына шабуыл жасауға дайындалып тұр деп ойлаған. Жігіт пышақпен Жонг Ильді өлтіреді. Сакурай Сугихараны жұбатады, сол түні олар жақын болуға тырысады. Бірақ Сугихара өзінің корей екенін айтқанда, ол тоңсыққандай болып қалады. Ол корей емес ер адамның өзіне жақындауынан қорқатынын айтады, ал Сугихара кетеді. Осы уақытта Сугихараның әкесі інісінің Солтүстік Кореяда қайтыс болғанына байланысты күйзеліске түседі. Сугихара оны ашуландыруға тырысып, әкесін кінәлайды, Зайничидің екінші буынының сезімталдығы мен әлсіздігі Зайничиге көп қайғы мен қиындық әкелді дейді. Олар төбелес істеп, Сугихара толық жеңіліске ұшырайды. Төбелеснен кейін Сугихара әкесінің Оңтүстік Корея азаматтығын қабылдауының нағыз себебі – ұлының өмірін жеңілдету екенін біледі. Алты айдан кейін, Рождество қарсаңында Сугихара колледжге емтиханға дайындалу үшін жаттығумен айналысады. Ол қайтыс болған Жонг Ильдің арманын орындауға тырысады, ол оның (әлде жапон) университетіне түсуін қалаған. Сакурай көптен бері үнсіздіктен кейін оған қоңырау шалып, алғашқы кездесуі болған жерге келуін сұрайды. Соңғы сахнада олар өзара сезімдерін қайта жақындыстырып, бірге белгісіз жерге, аздап қар жауып тұрғанда кетеді.
One day, Sugihara attends the birthday party of one of his friends and meets a mysterious Japanese girl whose family name is Sakurai (she is reluctant to use her first name). He takes her out on a couple of dates and they gradually become intimate. However, tragedy strikes when Jong Il is stabbed to death by a Japanese youth at a railway station. Jong Il mistakenly thought that the youth was about to attack a female Korean student at the station. The boy, who is carrying a knife, attacks and kills Jong Il. Sakurai comforts Sugihara, and that night they attempt to make love. She freezes in bed, however, when Sugihara confesses that he is Korean. She declares that she is afraid of a non Japanese male entering her, and Sugihara leaves. In the meantime, Sugihara's father has been depressed by the news that his younger brother died in North Korea. In an attempt to provoke him, Sugihara blames his father, stating that the second generation of Zainichi, with its sentimentality and powerlessness, has caused the Zainichi much grief and difficulty. They fistfight, and the result is Sugihara's complete defeat. In the wake of the fight, Sugihara finds out that the true reason for his father's adopting South Korean nationality was that he wanted to make his son's life easier. Six months later, on Christmas Eve, Sugihara is studying hard in preparation for the college entrance examinations. He is trying to fulfill the wishes of the deceased Jong Il, who always wanted him to go to a (presumably Japanese) university. Sakurai calls him after a long period of silence between them and asks him to come to the place where they had their first date. In this last scene, they recover mutual affection and leave for some unknown place together in a light snowfall.
Өндіріс
Фильм Кадзуки Канешироның, өзі заиничи корейі, "Go" атты романы негізінде түсірілген. Бұл роман 2000 жылы "Коданса" баспасында жарық көрді және "Наоки" сыйлығымен марапатталды.
The film is based on a novel by Kazuki Kaneshiro, a Zainichi Korean himself, also entitled Go. It was published in 2000 by Kodansha, and received a Naoki Prize.