Кіріспе
Британдық әскери офицер, крикетші, гольфші және теннисші Кларенс Нейпир Брюс, 3-ші барон Абердер, GBE (2 тамыз 1885 – 4 қазан 1957), 1895 жылдан 1929 жылға дейін Құрметті Кларенс Брюс деп аталатын, британдық әскери офицер, крикетші, теннисші және сонымен қатар тамаша гольфші болды. Ол Генри Брюстің екінші ұлы, 2-ші барон Абердер. Брюс Твифорд мектебінде, Винчестер колледжінде және Оксфордтың Нью колледжінде білім алды және Иннер Темплдің адвокаты болып қабылданды; алайда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол Британ армиясына кіруді шешті. 1914 жылы ағасы соғыста қаза тауып, ол әкесінің барондыққа мұрагері болды. Бірінші дүниежүзілік соғыста капитандық шенін алған (және құрметті полковник атанған) лорд Абердер Гламорган еоманри, 2-ші өмірлік күзетшілер, 61-ші (2-ші Оңтүстік Мидленд) дивизиясының штабы және Гвардияның пулемет полкінде әртүрлі қызметтер атқарды; 1919 жылы, қарулы келісімге келгеннен кейін, ол капитан болып тағайындалды. 1929 жылы барондық атағын мұраға алды. Ол 1930 жылдан 1952 жылға дейін RA 77 (кейін 282) (Уэльс) АА Бригадасының құрметті полковнигі болды; осы кезеңде ол сонымен қатар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Surrey Home Guards 11-ші батальонының майоры болды. Екі дүниежүзілік соғыс аралығында ол белсенді теннисші болды. Брюс 1930 жылы АҚШ-тағы әуесқойлар чемпионатының жеңімпазы, ал 1932 және 1938 жылдары Британ аралдарының чемпионы атанды. Ол Ұлыбритания үшін Батерст кубогында он сегіз рет ойнап, алты рет Париж кубогын жеңіп алды. Ол бес рет М. К. К. Алтын жүлдесін жеңіп алып, тоғыз рет күміс жүлдесін жеңіп алды. 1937 жылы Абердер Ұлттық фитнес кеңесінің төрағасы болып тағайындалды, бұл Англиядағы спорт кеңесін құруға жасалған алғашқы әрекет болды. Ол дені сау халықты дамыту мақсатын іске асыру үшін тез арада 22 аймақтық комитет құрды. Ол білім беру министрлігімен қаржыландырылды және жаңа нысандарды салуға, сондай-ақ оқытушылар мен жетекшілерді тағайындауға көмектесетін гранттар берді. 1939 жылдың қазан айында таратылмас бұрын, ол екі жылдық қиын кезеңді бастан өткерді. Бұл жұмыстарға қолданыстағы заңды және ерікті ұйымдармен байланыс орнату кірді. Жасөспірімдер ұйымдары комитеті мен оның жергілікті комитеттерін өзіне сіңіру арқылы ол мектепте және кеңінен қоғамда (14-20 жас аралығындағылар) ұсынылатын демалыс арасындағы алшақтықты жою үшін жұмыс істеген көптеген адамдарды наразылыққа түсірді. Сонымен қатар, кеңестің еріктілік қағидасына қарсы міндетті дене шынықтыруды қолдаушылар көп болды. Сонымен қатар, Абердер Олимпиада ойындарын ұйымдастыруда белсенді рөл атқарды; ол Халықаралық Олимпиада комитетіне және 1948 жылы Лондонда өткен жазғы Олимпиада ойындарын ұйымдастыру комитетіне қатысты. Ол Гитлердің 1936 жылғы Олимпиадасына британдық спортшыларды жіберу туралы шешімнің маңызды ойыншысы болды, ол "не оның әріптестері олимпиадалық спортшының арий емес тегіне байланысты бойкотқа ұшырағаны немесе кедергі келтіргені туралы естімегенін" мәлімдеді, бұл нацистік Германияның ашық түрде білдірген антисемитизміне қарамастан. Ол көптеген дене тәрбиесі және спортшылар клубтарында қызмет етті, сондай-ақ Жаңа колледж қоғамының мүшесі болды. 1948 жылы ол Иерусалимнің Қасиетті Иоанн орденінің рыцары, ал бір жылдан кейін Британ империясы орденінің командирі атанды. 1954 жылы ол Британ империясы орденінің Ұлы крестімен марапатталды. Абердердің алғашқы әйелі Маргарет Бетюн Блэк 1950 жылы 8 ақпанда қайтыс болды. 1957 жылы 12 қыркүйекте Абердер екінші әйелі Грисэлда Хервиге тұрмысқа шықты. Жұбайлар 23-28 қыркүйек аралығында Болгарияның София қаласында өткен Халықаралық Олимпиада комитетінің 53-ші сессиясына қатысу үшін жолға шықты. МОК-тің отырысы аяқталғаннан кейін олар үйлеріне Югославия арқылы қайта бастады. 1957 жылы 4 қазанда олардың машинасы Рисан маңында жолдан шығып, теңізге құлады. 72 жастағы Абердар суға батып қайтыс болды, ал оның 56 жастағы әйелі жарақат алды. Лорд Абердердің денесін елге қайтаруды Сер Джон Ламберт Белградтағы Ұлыбритания елшілігінде ұйымдастырды: жолаушылар рейстерінде табуттарға рұқсат берілмегендіктен, Ламберт Абердердің денесін Миннеаполис симфониялық оркестрінің виолончельдерінің арасында жасырды.
Clarence Napier Bruce, 3rd Baron Aberdare, GBE (2 August 1885 – 4 October 1957), styled The Honourable Clarence Bruce from 1895 to 1929, was a British military officer, cricketer, tennis player, and also an excellent golfer. He was the second son of Henry Bruce, 2nd Baron Aberdare. Bruce received his education at Twyford School, Winchester College and at New College, Oxford, and was admitted as a barrister of the Inner Temple; however, when World War I broke out, he decided to enter the British Army. His elder brother was killed in action in 1914, making him heir apparent to his father's barony. Lord Aberdare, who would rise to the substantive rank of captain (and would become an honorary colonel) in World War I, served variously in the Glamorgan Yeomanry, the 2nd Life Guards, the headquarters of the 61st (2nd South Midland) Division and in the Guards Machine Gun Regiment; in 1919, immediately after the armistice, he was promoted to captain. He inherited the barony in 1929. He served as the honorary colonel of the 77 (later 282) (Welsh) Heavy AA Brigade, RA from 1930 to 1952; during this period, he additionally served as major of the 11th Battalion, Surrey Home Guards during World War II. Between the two world wars, he was an active real tennis player. Bruce was U. S. A. Amateur Champion in 1930 and of the British Isles in 1932 and 1938. He played eighteen times for Great Britain in the Bathurst Cup and six times won the Coupe de Paris. He carried off the M. C. C. Gold Prize on five occasions and nine times won the Silver Prize. In 1937, Aberdare was appointed chairman of the National Fitness Council, the first attempt at a Sports Council in England. It quickly established 22 area committees to help with its aim of promoting a fit population. It was funded by the Department of Education and provided capital grants for new facilities and other grants to help with the appointment of trainers and leaders. It had a difficult two years before being dissolved in October 1939. These included liaison with existing statutory and voluntary organisations. In absorbing the Juvenile Organisations Committee and its local committees it alienated many who had worked towards bridging the gap between recreation provided at school and to the wider community (14–20 age group). In addition there was much support for compulsory physical training as opposed to the council's approach of a voluntary ethos. Simultaneously, Aberdare played an active role in the organisation of the Olympics; he served on the International Olympic Committee, and on the organising committee of the 1948 Summer Olympics in London. He was a key player in the decision to send British athletes to Hitler's 1936 Olympics, asserting that "neither nor his colleagues 'had yet heard of a genuine case of an Olympic athlete being boycotted or impeded because of his non Aryan origin'", this despite Nazi Germany's overtly stated anti semitism. He served in many physical education and sportsmen's clubs, and was also a member of the New College Society. In 1948, he was created a Knight of the Order of St John of Jerusalem, and a Commander of the Order of the British Empire a year later. In 1954, he was additionally created a Knight Grand Cross of the Order of the British Empire. Aberdare's first wife, née Margaret Bethune Black, died on 8 February 1950. On 12 September 1957 Aberdare married his second wife, the actress Griselda Hervey. The couple drove to attend the 53rd Session of the IOC in Sofia, Bulgaria, held from 23 to 28 September. After the IOC meeting finished, they began driving home through Yugoslavia as part of their honeymoon. On 4 October 1957 their car left the road near Risan and fell into the sea. Aberdare, aged 72, drowned and his wife, aged 56, was injured. The repatriation of Lord Aberdare's body was arranged by Sir John Lambert at the UK embassy in Belgrade: as coffins were not permitted on passenger flights, Lambert concealed Aberdare's body among the cellos of the Minneapolis Symphony Orchestra.
Сыртқы оқу
Ред. Чарльз Мосли. Берк ақсүйектер тізімі, баронеттер мен рыцарьлар. Авторлық құқығы 2003 ж.; Берк ақсүйектер тізімі мен әулеттері: Уилмингтон, Делавэр.