1914 жылғы «Сименс» жанжалы және Жапон Әскери-теңіз күштеріндегі сыбайлас жемқорлық
Siemens scandal
1914 ж. жапон флотындағы «Сименс» жанжалы: сыбайлас жемқорлық, «Викерс» пен «Сименс» компанияларының араласқандығы, үкімет құлауы. Жапон тарихындағы маңызды оқиға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1914 жылғы Жапониядағы дау
Жапониядағы дау
1914 scandal in Japan
the scandal in Japan
1914 жылғы қаңтардағы «Сименс» дауы (シーメンス事件) Жапон Императорлық Әскери-теңіз күштерінің бірнеше жоғары лауазымды өкілдері, британдық «Vickers» компаниясы және неміс «Siemens AG» өнеркәсіптік концерні арасындағы сыбайлас жемқорлыққа қатысты. Бұл Мейдзи және Тайшо дәуірінің соңындағы жапон саясатындағы бірнеше айқын саяси даулардың бірі болып, Ямамото Гоннохоэ кабинетінің құлауына әкелді.
The Siemens Scandal (シーメンス事件) of January 1914 involved collusion between several high ranking members of the Imperial Japanese Navy, the British company Vickers, and the German industrial conglomerate of Siemens AG. It was one of several spectacular political scandals of late Meiji and Taishō period Japanese politics, leading to the fall of the cabinet of Yamamoto Gonnohyoe.
Сипаттама
Жапон әскери-теңіз флоты ауқымды кеңейту бағдарламасын жүзеге асырып жатқан болатын, және көптеген маңызды заттар (мысалы, заманауи әскери кемелер мен қару-жарақ) әлі де Еуропадан импортталатын. "Сименс" жапондық әскери-теңіз келісімшарттары бойынша дербес монополияға ие болды, ал жапондық әскери-теңіз ведомствосының сатып алу бөліміне 15% құпия сыйақы төленді. 1914 жылы британдық "Vickers" фирмасы (олардың жапондық агенттері "Mitsui Bussan" арқылы) жапондық әскери-теңіз ведомствосына одан да тиімді ұсыныс жасады, ол 25% сыйақыны және әскери-теңіз техникалық департаментінің бұрынғы бастығы вице-адмирал Мацумото Кадзуға 40 000 иенді қамтыды, бұл әсіресе "Конго" шайқас крейсерін сатып алуға қатысты. "Сименс" компаниясының Германиядағы бас кеңсесі бұл келісім туралы білген соң, Токиодағы кеңсесіне дереу хабарласып, мән-жайды сұрады. "Сименс" Токио кеңсесінің шетелдік қызметкері (Карл Рихтер) "Сименс" компаниясының бұрын жапондық әскери-теңіз күштеріне сымсыз байланыс келісімшарты үшін 1000 фунт стерлинг (қазіргі шамамен 142 000 фунт стерлинг) пара бергенін көрсететін құжаттарды ұрлап, оларды "Reuters" ақпараттық агенттігіне телеграмманың көшірмесімен бірге сатты және Германияға қашып кетті. Жапон газеттері, әсіресе "Asahi Shimbun", жемқорлық оқиғасы туралы дереу хабарлады, ал "Rikken Doshikai" саяси партиясының депутаттары бұл мәселені парламентте көтерді. Әскери және Әскери-теңіз барлау қызметтері мен "Kempeitai" де тергеу жүргізді. Тағы бір газет, "Japan Weekly Chronicle", әскери-теңіз сатып алу кеңсесінің адмиралы Фудзи [Фудзи Теругоро] 1911 және 1912 жылдары "Vickers" компаниясынан әртүрлі реттерде барлығы 210 000 иен алғанын мойындады. Ол оқырмандарына ескертіп, ақша жапон заңнамасы бойынша заңсыз алынған-алмағандығына қарамастан, 1906 жылғы британдық Жемқорлыққа қарсы заңына сәйкес бұл әрекет заңсыз екенін айтты.
The Japanese navy was engaged in a massive expansion program, and many major items (such as advanced warships and weaponry) were still being imported from Europe. Siemens had secured a virtual monopoly over Japanese naval contracts in return for a secret 15% kickback to the Japanese naval authorities responsible for procurement. In 1914, the British firm of Vickers (via their Japanese agents Mitsui Bussan) offered the Japanese naval authorities a more lucrative deal, involving a 25% kickback, with 40,000 yen for Vice Admiral Matsumoto Kazu, the former Chief of the Navy Technical Department, specifically involving the procurement of the battlecruiser Kongō. When the German headquarters of Siemens found out about the deal, they sent a telegram to their Tokyo office demanding a clarification. An expatriate employee of the Siemens Tokyo office (Karl Richter) stole incriminating documents indicating that Siemens had previously paid a bribe of 1000 pounds sterling (~142,000 today) to the Japanese navy in return for a wireless contract, sold the documents to the Reuters news agency together with a copy of the telegram and fled back to Germany. Japanese newspapers, notably the Asahi Shimbun, immediately reported the details of the corruption scandal, and the issue was raised in the Diet by members of the Rikken Doshikai political party. Both the Army and Navy Intelligence Services and the Kempeitai launched investigations. Another newspaper, Japan Weekly Chronicle, reported that an Admiral Fuji [Fujii Terugoro] of the navy procurement office had confessed to receiving payments from Vickers of a total 210,000 yen in 1911 and 1912 on various occasions. It reminded its readers that whether or not the money was received illegally under Japanese law, it was certainly illegal under the British Corrupt Practices Act of 1906.
Реакциялар
1914 жылдың ақпан айының басында Токиода кең ауқымды демонстрациялар басталды, олар 10 және 14 ақпанда зорлыққа ұшырады. Әскери-теңіз күштерін кеңейту бағдарламасының үлкен ауқымы мемлекеттік бюджетте басқа ештеңеге орын қалдырмайтыны және үкімет салықты көтеруді жоспарлап отырғаны белгілі болғаннан кейін қоғамдық пікір одан да ашуланды. Премьер-министр Ямамото тікелей кінәлі деп табылған жоқ, сатып алу және кеме жасаумен айналысқан теңіз офицерлерін жұмыстан босатуға шаралар қолданды, бірақ халықтың наразылығы күшейді және ол Жоғарғы палата алдында парақорлық туралы айыптауларды түсіндіруге шақырылды. Диеттің екі палатасы да 1914 жылғы теңіз күштерінің бюджетін мақұлдаудан бас тартқаннан кейін, Ямамото 1914 жылдың 24 наурызында отставкаға кетіп, өз кабинетін де құлатты. Ямамото Жапон теңіз күштерінің офицері болғандықтан, әскери сот Ямамотоны және Теңіз күштері министрі Сайто Макотоны шенде төмендетті, олардың екеуі де бұрын адмирал шеніне ие болған еді. Келесі әскери соттар теңіз күштерінің сатып алу бөлімінің бірнеше жетекші қызметкерлерін түрмеге жіберді, Vickers және Siemens компанияларына ірі айыппұл салды және екі компанияны да болашақта келісімшарттарға қатысудан тыйым салды.
Large scale demonstrations erupted in Tokyo in early February 1914, which turned violent on 10 February and 14 February. Public opinion was further outraged when it was revealed the massive scope of the naval expansion program would have left room for little else in the government budget and that the government was, therefore, planning to raise taxes. Although Prime Minister Yamamoto was not directly implicated and took steps to dismiss naval officers in charge of procurement and shipbuilding, public dissatisfaction continued to grow, and he was challenged to explain the bribery allegations before the House of Peers. After both houses of Diet refused to pass the 1914 Navy budget, Yamamoto resigned on 24 March 1914, bringing down his entire cabinet with him. Given that Yamamoto was also an officer of the Japanese Navy, a court martial demoted Yamamoto and the Minister of the Navy, Saito Makoto, both of whom had previously held the rank of Admiral. Subsequent courts martial sentenced several leading members of the navy procurement department to prison sentences, issued heavy fines to Vickers and Siemens, and banned both companies from future participation in contracts.
Салдары
Бірнеше аптадан кейін Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Vickers компаниясынан Kongō кемесінің өндірісін қайта бастау сұралды, ал іске қатысқандардың барлығы кешіріліп, құрметі қайта орнатылды. 1914 жылғы 21 қаңтардағы "Daily Telegraph" газеті Карл Рихтердің Германияда кінәлі құжаттарды ұрлағаны үшін тұтқындалып, екі жылға бас бостандығынан айырылғаны туралы хабарлады. Siemens компаниясының Жапониядағы филиалының басшысы Герман Кесслер Германия Рейхстагында Карл Либкнехт тарапынан жария түрде айыпталып, бірақ қудаланбады.
With the start of World War I a couple of weeks later, Vickers was asked to restart production on the Kongō, and the men involved were all pardoned and rehabilitated. The Daily Telegraph newspaper edition of 21 January 1914 reported that Karl Richter had been arrested in Germany for his theft of the incriminating papers, and sentenced to two years in prison. The head of the Siemens subsidiary in Japan, Hermann Kessler faced a public accusation in the German Reichstag by Karl Liebknecht, but was not charged.