Кіріспе

Құс түрі Левант қызылқарны (Accipiter brevipes) – шағын жыртқыш құс. Оның ұзындығы қанаттарының қанатымен өлшенеді. Анасы атасынан ірілеу, бірақ бұл айырмашылық Еуразия қызылқарнына қарағанда аз байқалады. Ересектеген атасының үсті көк сұр, қанаттарының ұштары қара, ал асты қызыл жолақты. Ересектеген анасының үсті күйген боз, қанаттарының ұштары қаралау. Асты қызыл қоңыр жолақты, мойнында қара сызық болуы мүмкін. Жасы кішкентайының үсті қара қоңыр, асты қара жолақты. Онда қара жұдырық сызығы бар. Грекия мен Балқан аймақтарынан бастап Оңтүстік Ресейге дейінгі орманды жерлерде көбейеді. Көшпенді құс, қыстау үшін Мысырдан Оңтүстік-Батыс Иранға дейін ұшып барады. Еуразия қызылқарнына қарағанда үлкен топта көшіп жүреді. Левант қызылқарны жыл сайын жасыл жапырақтармен төселген жаңа ұя салып, ағаштарға ұялайды. Әдетте 3–5 жұмыртқа туады. Орманды және жартылай шөлді аймақтарда шағын құстарды, жәндіктерді, кеміргіштерді және кесірткелерді аулайды, ол құбыладан ұшып келіп, тосыннан шабуылдайды. Бұл құс – қысқа, кең қанаттары және ұзын құйрығы бар кішкентай жыртқыш. Еуразия қызылқарнына ұқсас, бірақ одан қысқа құйрығы және сүйір қанаттары оған сұңқарға ұқсас сыртқы түрін береді. Бұл қызылқарнының ұшуы ерекше жайпақтап-жайпақтап, сырғанаумен сипатталады. Дауысы өткір «ки-уик» болып естіледі.

Таксономия

Николай Алексеевич Северцов 1850 жылы алғаш рет сипаттаған Левант шымтезегі – Accipiter туысына жататын кішкентай жыртқыш құс.

Қорғау және қауіптер

Кең таралған ареалы мен тұрақты популяциясының арқасында Левант шымтезегі Халықаралық табиғатты қорғау одағының (IUCN) ең аз қызығушылық тудыратын түрлер тізіміне енгізілген. Жел электр станцияларының салынуы олардың санына әсер етуі мүмкін.