Эбенезер Джонс (1820-1860) – өлеңдері әртүрлі, бірақ талантты ақын. Браунинг пен Россиеттимен достық қарым-қатынаста болған. Биографиясы, шығармашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эбенезер Джонс (20 қаңтар 1820 – 1860) сапасы әртүрлі поэзияны көп жазды, бірақ ең жақсы туындыларында нағыз поэзиялық қабілетін танытты. Оны Браунинг пен Россетти қолдады.
Ebenezer Jones (20 January 1820 – 1860) wrote a good deal of poetry of very unequal merit, but at his best shows a true poetic vein. He was befriended by Browning and Rossetti.
Өмір
Ол 1820 жылғы 20 қаңтарда Ислингтонның Канонбери скверінде дүниеге келді. Оның әкесі Уэльс тегінен шыққан, ал анасы Ханна Самнер Эссекс отбасынан еді. Олар қатаң кальвинистер болған. Әкесі қайтыс болған соң, 17 жасында ол қаладағы шай саудасымен айналысатын фирмада кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Джонс қысқа мерзімге Роберт Оуэннің ізбасары болды. Ол досы В. Дж. Линтонға саяси журналистикада көмектесті және радикалды баспагерлер Джон Клив пен Генри Хетрингтон үшін еңбек етті. Ол туберкулезден ауырып, 1860 жылғы 14 қыркүйекте қайтыс болды. (1843) Брайан Уоллер Проктер мен Ричард Хенгист Хорн ерекше назар бөлмесе, сын тұрғысынан сәтсіздікке ұшырады. "Қарға", "Өлімге" және "Әлем өртенгенде" атты үш соңғы өлеңі көптің назарына ілікті. Джонс сондай-ақ 1849 жылы жарық көрген "Жер монополиясы: оның салдарынан туындаған азап пен рухани құлдырау және оны жоюдың әділдігі мен қажеттілігі" атты кішкентай кітап жазды.
He was born in Canonbury Square, Islington on 20 January 1820. His father was of Welsh background; his mother, Hannah Sumner, was of an Essex family. They were strict Calvinists. His father died, and at 17 he was a clerk in a city firm connected with the tea trade. Jones was for a short time a follower of Robert Owen. He assisted his friend W. J. Linton with political journalism, and worked for the radical publishers John Cleave and Henry Hetherington. He went down with consumption, and died on 14 September 1860. (1843) was a critical failure, though not with Bryan Waller Procter and Richard Hengist Horne. Three late poems, "To the Snow," "To Death," and "When the World is Burning", attracted attention. Jones also wrote a short book entitled The Land Monopoly: The Suffering and Demoralization Caused by It; and the Justice and Expediency of its Abolition, published in 1849.
Өлімнен кейінгі бедел
Бір сәтқа Джонс естен шықты. Алайда, 1870 жылы Данте Россетти "Ескертпелер мен сұрақтар" журналында бір күні оның қайтадан қазылып алынатынын жазды. Уильям Белл Скотт оған қосылды, ал 1878 жылы Ричард Херн Шепард Эбенезер Джонстың қысқаша өмірбаян жазды. 1878 жылдың қыркүйек және қазан айларында Теодор Уоттс Athenæum журналында оның өмірбаянына қатысты мақалалар жариялады. 1879 жылы Шепард "Сенсация мен оқиғалар туралы зерттеулердің" дерлік толық басылымын (автордың түзетулерімен), қосымша шығармалар, Эбенезердің інісі Самнердің естеліктері мен Линтонның естеліктерін шығарды. Оның досы Хорас Харрал (1817–1905) сақтап қалған прозалық жазбалар мен қосымша өлеңдерден тұратын екінші том жарық көрген жоқ.
For a while Jones was forgotten. In 1870, however, Dante Rossetti wrote in Notes and Queries commented that he would some day be disinterred. William Bell Scott agreed, and in 1878 Richard Herne Shepherd wrote a brief account of Ebenezer Jones. There were biographical papers in the Athenæum of September and October 1878, by Theodore Watts; and in 1879 Shepherd published a nearly complete edition of Studies of Sensation and Event (with author's corrections), additional pieces, a memoir by Ebenezer's brother Sumner, and reminiscences by Linton. A proposed second volume, containing prose writings and additional poems, preserved by his friend Horace Harral (1817–1905), never appeared.
Отбасы
Джонс Каролина Атерстонға үйленді, ол Эдвин Атерстонның қызының қызы, бірақ олар ажырасып кетті.
Jones married Caroline Atherstone, niece of Edwin Atherstone, but they separated.