Уильям Каллен Брайант: Американ ақыны және журналисі
William Cullen Bryant
Уильям Каллен Брайант – американдық ақын, журналист, «New York Evening Post» газетінің редакторы. Романтизм өкілі, американ әдебиетіндегі маңызды тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы және журналист
American writer and journalist
Уильям Каллен Брайант (3 қараша 1794 – 12 маусым 1878) – американдық романтикалық ақын, журналист және «New York Evening Post» газетінің көп жылдық редакторы. Массачусетс штатында дүниеге келген ол мансабын заңгер ретінде бастады, бірақ өмірінің басында поэзияға деген қызығушылық танытты. 1825 жылы Брайант Нью-Йорк қаласына көшіп, екі ірі газеттің редакторы болды. Ол сондай-ақ ерте американ әдебиетінің ең маңызды ақындарының бірі ретінде танылып, қолжетімді және танымал өлеңдері үшін «отқа жақын ақындар» тобына енді.
William Cullen Bryant (November 3, 1794 – June 12, 1878) was an American romantic poet, journalist, and long time editor of the New York Evening Post. Born in Massachusetts, he started his career as a lawyer but showed an interest in poetry early in his life. In 1825, Bryant relocated to New York City, where he became an editor of two major newspapers. He also emerged as one of the most significant poets in early literary America and has been grouped among the fireside poets for his accessible and popular poetry.
Ерте өмір және білім
Брайант 1794 жылғы 3 қарашада Массачусетс штатының Каммингтон қаласының жанындағы ағаш үйдің ішінде дүниеге келді. Ол Питер Брайанттың (1767 жылғы 12 тамыз – 1820 жылғы 20 наурыз), дәрігер және кейіннен штат заң шығарушысы, және Сара Снеллдің (1768 жылғы 4 желтоқсан – 1847 жылғы 6 мамыр) екінші ұлы болды. Оның анасының тегі Мейфлауэр кемесімен келген жолаушыларға жетеді, соның ішінде Джон Алден (1599–1687), оның әйелі Присцилла Муллинс және олардың ата-аналары Уильям мен Элис Муллинс. Джон мен Присцилла арасындағы махаббат оқиғасы Генри Уодсворт Лонгфеллоудың "Майлс Стендиштің құдалануы" атты танымал поэмасының тақырыбы болып табылады. Ол Вермонт штатындағы тігінші Чарти Брайанттың туысы болды, ол Рейчел Хоуп Кливстің 2014 жылғы "Charity and Sylvia: A Same Sex Marriage in Early America" кітабында баяндалған. Брайант олардың қарым-қатынасын былай сипаттады: "Егер маған жеке өмірдің құпиясын ашуға рұқсат берілсе, мен сізге осы аңғарда тұратын екі қыздың ерекше және маған қызықты оқиғасын айтар едім. Мен сіздерге олардың жастық шағында бір-бірін өмір бойы серік ретінде қабылдағанын және бұл одақ, некеден де қасиетті, қырық жылдан астам уақыт бойы үзіліссіз келісімде қалай сақталғанын айтар едім". Чарти мен Сильвия Дрейк Вермонт штатының Вейбридж қаласындағы Вейбридж төбелі зиратында бірге жерленген. Брайант екі жасқа толғанда отбасымен жаңа үйге көшті. Брайанттың балалық шағында тұрған үйі, Уильям Каллен Брайанттың үйі, қазір мұражай болып табылады. Уильямс колледжінде бір жыл оқығаннан кейін, Брайант Йель университетіне ауысуды үміттенеді. Бірақ әкесімен болған әңгіме оған отбасының қаржылық жағдайының мұны көтере алмайтынын түсірді. Әкесі Брайантқа заңгерлік мансапты таңдауды кеңес берді, ал көңілі толмаған ақын Массачусетс штатындағы Уортингтон мен Бриджвотерде заң оқуын бастады. 1815 жылы Брайант заңгерлік практикасын бастады және Каммингтондан күнде жеті шақырым қашықтықтағы Плейнфилдте жұмыс істеді. Осындай серуеннің бірінде, 1815 жылғы желтоқсанда, ол көкжиекте ұшып бара жатқан жалғыз құсты байқады; бұл көрініс оны "Су құсына" өлеңін жазуға итермеледі. Брайант поэзияға деген қызығушылығын ерте жасында дамытты. Әкесінің жетекшілігімен ол Александр Поуп және басқа да неоклассикалық британ ақындарынан үлгі алды. 1808 жылы жарық көрген президент Томас Джефферсонға арналған сын тұжырымдамасы "Эмбарго" Брайанттың федералист саяси көзқарасын көрсетті. Бірінші басылым тез сатылып кетті, себебі оның жариялану кезінде Брайанттың жас екеніне байланысты қызығушылық болды. Екінші, кеңейтілген басылымда Брайанттың классикалық өлеңдерінің аудармасы да қамтылған. Колледжде оқып, заң оқу кезінде ол аз ғана поэзия жазды, бірақ "Қырымдық ақындармен" және содан кейін Уильям Вордсвортпен кездесуі Брайанттың "әннің сиқыры" деп атаған құштарлығын қайта жақтандырды.
Bryant was born on November 3, 1794, in a log cabin near Cummington, Massachusetts; this home of his birth is commemorated with a plaque. He was the second son of Peter Bryant (August 12, 1767 – March 20, 1820), a physician and later a state legislator, and Sarah Snell (December 4, 1768 – May 6, 1847). The genealogy of his mother traces back to passengers on the Mayflower, including John Alden (1599–1687), his wife Priscilla Mullins, and her parents William and Alice Mullins. The story of the romance between John and Priscilla is the subject of a famous narrative poem by Henry Wadsworth Longfellow The Courtship of Miles Standish. He was the nephew of Charity Bryant, a Vermont based seamstress, who is the subject of Rachel Hope Cleves's 2014 book, Charity and Sylvia: A Same Sex Marriage in Early America. Bryant described their relationship: "If I were permitted to draw the veil of private life, I would briefly give you the singular, and to me interesting, story of two maiden ladies who dwell in this valley. I would tell you how, in their youthful days, they took each other as companions for life, and how this union, no less sacred to them than the tie of marriage, has subsisted, in uninterrupted harmony, for more than forty years." Charity and Sylvia Drake are buried together at Weybridge Hill Cemetery in Weybridge, Vermont. Bryant and his family moved to a new home when he was two years old. Bryant's boyhood home, William Cullen Bryant Homestead, is now a museum. After just one year at Williams College, which he entered with sophomore standing, Bryant hoped to transfer to Yale. But a talk with his father led him to realize that the family's finances could not support it. His father advised Bryant to purse a legal career as his best available choice, and the disappointed poet began to study law in Worthington and Bridgewater in Massachusetts. In 1815, Bryant was admitted to the bar in 1815 and began practicing law in nearby Plainfield, walking the seven miles from Cummington every day. On one of these walks, in December 1815, he noticed a single bird flying on the horizon; the sight moved him enough to write "To a Waterfowl". Bryant developed his interest in poetry early in life. Under his father's tutelage, he emulated Alexander Pope and other Neo Classic British poets. "The Embargo", a critical work on President Thomas Jefferson published in 1808, reflected Bryant's Federalist political views. The first edition quickly sold out, partly because of publicity attached to Bryant's young age at the time of its publication. A second, expanded edition included Bryant's translation of classical verse. During his collegiate studies and his reading for the law, he wrote little poetry, but encounters with the Graveyard Poets and then William Wordsworth regenerated his passion for what Bryant called "the witchery of song."
Ертедегі поэзия
"Танатопсис" – Брайанттың ең танымал өлеңі, ол осы өлеңді 1811 жылдан бері жазып жүрген болуы мүмкін. 1817 жылы әкесі ұлының үстелінен бірнеше бетті алып, бұрын Брайанттан классикадан сабақ алған «North American Review» журналының редакторы Уиллард Филлипстің шақыруымен оларды өз жұмысымен бірге жіберді. Журнал редакторы Эдвард Тайрел Ченнинг өлеңді бас редактор Ричард Генри Дана ағаға оқыды, ол дереу: «Мұндай өлең бұл жақтан ешқашан жазылмаған!» – деп айқайлады. «North American Review» журналының бірі ұлының екі жекелеген фрагментін біріктіріп, грек тілінен аударылған «Танатопсис» («өлім туралы толғаныс») деген атау берді, оны әкесіне қате атрибуциялап, жариялады. Авторлығы нақтыланғаннан кейін, ұлының өлеңдері журналда тұрақты түрде жариялана бастады. Брайанттың «Танатопсис» өлеңінің бір бөлігі 1911 жылы ашылған Нью-Йорк қалалық кітапханасының артындағы Уильям Куллен Брайант ескерткішінің негізінде орналасқан. 1821 жылы жарық көрген «Су құсына» атты өлеңі ең танымал болды. 1821 жылдың 11 қаңтарында Брайант заңгерлік мансабын құруға тырысып, Фрэнсис Фэрчайлдқа үйленді. Одан кейін, Гарвард университетінің Фи Бета Каппа қоғамынан тамыз айындағы бітіру салтанатында сөз сөйлеуге шақырылды. Брайант «The Ages» («Заманалар») атты өлеңін жазуға бірнеше ай жұмсады, ол өркениет тарихының панорамасын өлең түрінде бейнелейді, соңында АҚШ құрылуымен аяқталады. Кейіннен ол «The Ages» жинағын шығарды, ол «Poems» («Өлеңдер») деп аталды және Гарвардқа сапары барысында оны жариялауды жоспарлады. Ол үшін ол «Танатопсис» өлеңінің басына және соңына өлеңнің мағынасын өзгертетін бірнеше жолдар қосты. «Танатопсис» Брайанттың ақындық мансабын қалыптастырды. 1816 жылдан 1825 жылға дейін Брайант отбасын қаржылық тұрғыдан қамтамасыз ету үшін Массачусетс штатының Грейт-Баррингтон қаласында заңгерлік практикасымен айналысты, бірақ ол пайдасыз мамандығын Нью-Йорк қаласымен және әдеби мансаптың үмітімен ауыстырды. Седжвиктер деген танымал әдеби отбасының қолдауымен ол Нью-Йорк қаласының жанды мәдени өміріне тез бейімделді. 1832 жылы АҚШ-та «Poems» жинағының кеңейтілген нұсқасын жариялағаннан кейін және Вашингтон Ирвингтің көмегімен Ұлыбританияда Брайант өзінің буынының ең ұлы ақындарының бірі ретінде таныла бастады.
"Thanatopsis" is Bryant's most famous poem, which Bryant may have been working on as early as 1811. In 1817, his father took some pages of verse from his son's desk, and at the invitation of Willard Phillips, an editor of the North American Review who had previously been tutored in the classics by Bryant, submitted them along with his own work. The editor of the Review, Edward Tyrrel Channing, read the poem to associate editor Richard Henry Dana Sr., who immediately exclaimed, "That was never written on this side of the water!" Someone at the North American joined two of the son's discrete fragments, gave the result the Greek derived title Thanatopsis ("meditation on death"), mistakenly attributed it to the father, and published it. After clarification of the authorship, the son's poems began appearing with some regularity in the Review. A portion of Bryant's poem, Thanatopsis, is at the base of the William Cullen Bryant Memorial behind the New York Public Library, which was dedicated in 1911. "To a Waterfowl", published in 1821, was the most popular. On January 11, 1821, still striving to build a legal career, Bryant married Frances Fairchild. Soon after, he received an invitation to speak from Phi Beta Kappa at Harvard University to deliver the August commencement. Bryant spent months working on "The Ages", a panorama in verse of the history of civilization, culminating in the establishment of the United States. He subsequently published "The Ages", which led the volume and was titled Poems, which he arranged to publish on the same trip to Harvard. For that book, he added sets of lines at the beginning and end of "Thanatopsis" that changed the poem. "Thanatopsis" established Bryant's career as a poet. From 1816 to 1825, Bryant depended on his law practice in Great Barrington, Massachusetts to sustain his family financially but he traded his unrewarding profession for New York City and the promise of a literary career. With the encouragement of a distinguished and well connected literary family, the Sedgwicks, he quickly gained a foothold in New York City's vibrant cultural life. By 1832, after publishing an expanded version of Poems in the U. S. and, with the assistance of Washington Irving, in Great Britain, Bryant began to be recognized as one of his generation's greatest poets.
Нью-Йорк шолу
1825 жылы Брайанттың алғашқы жұмысы «Нью-Йорк шолуы» редакторы болып жұмыс істеу болды, ол 1826 жылы «АҚШ шолуы және әдеби газетімен» бірікті. «Ревью» журналындағы қызметтен бастап, 1832 жылы «Глаубер Спаның әңгімелері» жарияланғанға дейінгі жеті жылдық кезеңде Брайанттың әңгімелері әртүрлі стратегияларды көрсетіп, оны осы жанрдың дамуының бастапқы кезеңіндегі ең шығармашыл жазушылардың біріне айналдырды.
Bryant's first employment, in 1825, was as editor of the New York Review, which merged with the United States Review and Literary Gazette the following year, in 1826. Bryant's stories over the seven year period from his time with the Review to the publication of Tales of Glauber Spa in 1832 show a variety of strategies, making him the most inventive of practitioners of the genre during this early stage of its evolution.
Нью-Йорк кешкі поштасы
Жазылымдарды арттыру үшін күрестің сәтсіздікке ұшыраған кезінде, ол Уильям Коулмен басшылығымен «Нью-Йорк Эвининг Пост» газетінде жартылай штаттан жұмыс істеді; содан кейін, Коулменнің денсаулығының нашарлауына байланысты, дуэльдің және содан кейін инсульттың салдарынан, Брайанттың жауапкершілігі тез кеңейді. Ол редактордың көмекшісінен бастап, газеттің бас редакторына және Александр Гамильтон құрған газеттің тең иесіне дейін көтерілді. Келесі жарты ғасыр ішінде «Пост» қаладағы ең беделді газетке айналды және Эндрю Джексон сайланғаннан бастап Солтүстік-Шығыста Демократиялық партияның, содан кейін «Еркін Топырақ» және Республикалық партиялардың маңызды платформасы болды. Осы процесте «Евининг Пост» газеті айтарлықтай байлықтың тірегіне айналды. Федералисттік көзқарастарынан бастап, Брайант ғасырдың ең либералды дауыстарының біріне айналды. 1836 жылғы мақалаларында жұмысшылардың ереуілге шығу құқығын жақтаған Брайант ұйымдасқан еңбек қозғалысының ерте жақтаушысы болды, сонымен қатар діни азшылықтар мен иммигранттарды қорғады және құлдықты жоюды қолдады. Ол «адам құқықтары үшін күрестің алдыңғы қатарына шықты» және газетті құлатпақ болған кейбір банкирлердің сыбайласқан ықпалына қарсы сөйлеуді тоқтатпады. Газет тарихшысы Фрэнк Лютер Мотттың айтуынша, Брайант «қазіргі жазушылардың көбінесе дұрыс бағаламаған, ұлы либерал» болған. Ол 1855 жылы Америка өнер және ғылым академиясының құрметті мүшесі болып сайланды. Бір кезде Томас Джефферсон мен оның партиясына қарсы болғанына қарамастан, Брайант Джексон басшылығымен сол партияның Солтүстік-Шығыстағы маңызды қолдаушыларының біріне айналды. Брайанттың көзқарастары, әрқашан прогрессивті болғанымен, популисттік емес, оны 1856 жылы «Еркін Топырақ» партиясы жаңа Республикалық партияның ядросына айналғанда, «Еркін Топырақ» партиясына қосылуға итермеледі. Брайант Джон Фремонт үшін белсенді науқан жүргізді, бұл оның партиялық кеңестердегі беделін арттырды. 1860 жылы ол Авраам Линкольннің негізгі Шығыс жақтағы қолдаушыларының бірі болды және Брайант Линкольнді Купер Юниондағы сөйлемінен бұрын таныстырды, бұл Линкольннің номинацияға және содан кейін президенттікке ие болуына ықпал етті деп есептелді. 1860 жылғы президенттік сайлауда ол Линкольн мен Ханнибал Хамлинді президенттік сайлаушылар ретінде сайлады.
In the throes of the failing struggle to raise subscriptions, he accepted part time duties with the New York Evening Post under William Coleman; then, partly because of Coleman's ill health, traceable to the consequences of a duel and then a stroke, Bryant's responsibilities expanded rapidly. From assistant editor he rose to editor in chief and co owner of the newspaper that had been founded by Alexander Hamilton. Over the next half century, the Post would become the most respected paper in the city and, from the election of Andrew Jackson, the major platform in the Northeast for the Democratic Party and subsequently of the Free Soil and Republican Parties. In the process, the Evening Post also became the pillar of a substantial fortune. Despite his Federalist beginnings, Bryant had shifted to being one of the most liberal voices of the century. An early supporter of organized labor, with his 1836 editorials asserting the right of workmen to strike, Bryant also defended religious minorities and immigrants, and promoted the abolition of slavery. He "threw himself into the foreground of the battle for human rights" and did not cease speaking out against the corrupting influence of certain bankers in spite of their efforts to break down the paper. According to newspaper historian Frank Luther Mott, Bryant was "a great liberal seldom done justice by modern writers". He was elected an associate fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1855. Despite his once staunch opposition to Thomas Jefferson and his party, Bryant became one of the key supporters in the Northeast of that same party under Jackson. Bryant's views, always progressive though not quite populist, led him to join the Free Soilers when the Free Soil Party became a core of the new Republican Party in 1856. Bryant vigorously campaigned for John Frémont, which enhanced his standing in party councils. In 1860, he was one of the prime Eastern exponents of Abraham Lincoln, and Bryant introduced Lincoln at Cooper Union prior to his Cooper Union speech, which was considered influential in lifting Lincoln to the nomination and then the presidency. In the 1860 presidential election, he elected Lincoln and Hannibal Hamlin as a presidential elector.
Суреткерлік Америка
Брайант 1872-1874 жылдар аралығында жарық көрген «Көркем Америка» атты кітапты редакциялады. Бұл екі томдық жинақ көркем суреттермен толықтырылып, Америка Құрама Штаттары мен Канаданың табиғатымен әдемі жерлерін сипаттады.
Bryant edited Picturesque America, which was published between 1872 and 1874. This two volume set was lavishly illustrated and described scenic places in the United States and Canada.
Гомердің аудармасы
Өмірінің соңғы жылдарында Брайант өзінің өлеңдерін жазудан Гомердің шығармаларын бос өлеңмен аударуға көшті. Ол 1871-1874 жылдары "Илиада" мен "Одиссея" эпостарын мұқият аударды. Ол сондай-ақ гомеопатия саласындағы маңызды мамандардың бірі ретінде және Унитариан шіркеуі үшін гимн жазған автор ретінде еске алынады, бұл екеуі де әкесінің оған тигізген әсерінің нәтижесі. 1843 жылы Брайант Лонг-Айлендтегі Рослин-Харборда үй сатып алды. Көлдің маңындағы самырсын ағаштарының құрметіне ол үйге "Седармер" деп ат қойды. 1865 жылы ол Каммингтондағы шаруашылық үйді сатып алды, онда өскен және өмірінің соңына дейін жыл сайын жазғы демалысын өткізді. Ол екі үйдің де жағдайын жақсартуға көп еңбек етті. Ол жеріндегі ағаштарға қатты мән беретін және кейінірек АҚШ-тағы орманды кесу американдық ауыл шаруашылығы үшін қатаң салдарға әкеледі деп алаңдаған адам ретінде танымал болды.
In his final years, Bryant shifted from writing his own poetry to a blank verse translation of Homer's works. He assiduously worked on the Iliad and The Odyssey from 1871 to 1874. He is also remembered as one of the principal authorities on homeopathy and as a hymnist for the Unitarian Church, both legacies of his father's influence on him. In 1843, Bryant bought a house in Roslyn Harbor on Long Island. He christened and named the house Cedarmere because of the cedar trees around its pond. In 1865, he bought the farmhouse in Cummington, where he grew up and summered annually until his death. He made substantial improvements to the houses at both properties. He was known for his attention to trees on his land, and later in life he expressed concerns that deforestation in the United States would prove disastrous for American agriculture.
Өлім
Брайант 1878 жылы орталық саябақта итальян патриоты Джузеппе Мацциниді құрметтеу салтанатына қатысқаннан кейін болған жазабадан туындаған салдардан көз жұмды. Ол Нью-Йорк штатындағы Рослин зиратында жерленген.
Bryant died in 1878 of complications from an accidental fall suffered after participating in a Central Park ceremony to honor Italian patriot Giuseppe Mazzini. He is buried at Roslyn Cemetery in Roslyn, New York.