Кіріспе

Шотланд жазушысы, XV ғасырдағы епископ

Томас Дик Лаудер фонтейнхоллдан, 7-ші баронет, FRSE FSA(Шотландия) LLD (13 тамыз 1784 – 29 мамыр 1848) – шотланд жазушысы. Ол 1839 жылдан бастап Мануфактуралар кеңесінің хатшысы, сельдь балық шаруашылығы кеңесінде, Көркем өнерді қолдау жөніндегі Корольдік институтта және Морей мен Хэддингтон округтерінің лейтенант орынбасары болып қызмет етті. Ол 1820 жылы қайтыс болған 6-шы баронет сэр Эндрю Дик Лаудердің жалғыз ұлы болды.

Ерте өмір

Лаудер 1784 жылғы 13 тамызда Эдинбургте Елизаветаның (құрметті аты Браун) және Фонтейнхоллдың 6-шы бароны сэр Эндрю Лаудердің ұлы болып дүниеге келді. Ол 8 күннен кейін Пенкайтлендте, отбасының Шығыс Лотиандағы Фонтейнхолл еңсесінің жанында крещение рәсімінен өтті. Жастық шағында ол армияға – 79-шы (Каралеваның өз Камерон жоғары таулы әскері) жаяу әскер полкіне қабылданып, Фонтейнхоллға ие болғанымен, кейіннен әйелінің үйіне, Морейширдегі 'Релугас'қа қоныстанды және 1832 жылға дейін онда тұрды (оны 1836 жылы сатты), содан кейін Грандж, Эдинбургтегі Грандж үйіне көшіп, өмірінің соңына дейін онда қалды. 1839 жылы сэр Томас Шотландиядағы Өндіріс және Балық шаруашылығы басқармасының хатшысы болып тағайындалды, сондай-ақ, дереу соң Британдық ақ майшабақ балық шаруашылығы басқармасының хатшысы болды. Ол осы хатшылық қызметтерін ауыр сырқатына дейін жауапкершілікпен атқарып келді. Біраз уақыт бойы ол Корольдік Көркем өнерді қолдау институтының хатшысы болды, бірақ өлімінен екі жыл бұрын осы лауазымнан бас тартты. Ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болды және 1818 жылғы 2 наурызда Глен Ройдің параллельді жолдары туралы баяндамасын ұсынды.

Отбасы

1808 жылдың 8 ақпанында ол Морэйширдегі Эдинкиллиде, Фидхорн өзенінің жағасында Джордж Куминнің жалғыз қызы және мұрагері Шарлотта Аннеге (1785–1864) үйленді. Олардың сегіз қызы және екі ұлы болды.

Саясат

Сер Томас өзінің жақын досы Генри Томас Кокбернмен, лорд Кокбернмен бірге белсенді либерал болды және саясатқа үлкен қызығушылық танытты. 1832 жылы ол Санкт-Аннн-Ярдс алаңында реформалау туралы заң жобасын қолдаған шамамен 30 000 адамдық үлкен митингтің төрағасы болды – бұл митингтің Шотландияда өткен ең ірі саяси митинг екендігі айтылады. Холирудхаусқа жақын, шығыс жағында орналасқан алаңда өткен бұл жиын.

Шығармалары

Сэр Томас пен оның отбасы сэр Уолтер Скотттың жақын достары болды. Оның 1817 жылы «Блэкуд журналына» жасаған алғашқы үлесі, «Саймон Рой, Дунфейлдегі бағбан» деп аталды, бастапқыда кейбір адамдар оны сэр Уолтер Скотт жазған деп есептеді. Оның 1818 жылғы «Гленройдың параллельді жолдары» атты мақаласы, Эдинбург Корольдік қоғамының еңбектерінің 9-томында жарияланды, алғаш рет осы құбылысқа назар аударды. 1825 және 1827 жылдары ол екі роман жариялады: «Лохандху» және «Баденох қасқыры». Ол «Блэкуд журналына» және «Тейт журналына» жиі үлес қосты, ал 1830 жылы «Морейширдегі 1829 жылғы үлкен су тасқыны туралы есеп» жариялады, Морей провинциясы және оған іргелес аудандарда.

Осы шамада ол 1842 жылы даулы «Vestiarium Scoticum» кітабын басып шығарған Sobieski Stuart ағайындарымен дос болып, оларды қолдады (және 1829 жылы оларды ілгерілетуге тырысты). Лаудер әйгілі Кромарти қолжазбасын көшіруге келісті, ол 1936 жылға дейін оның отбасында сақталды, содан кейін ол Мэри патшайымға табыс етілді. Қазір ол Виндзор сарайындағы Корольдік кітапханасында сақталады. Оның ішінде кітапты «Собьески Стюарт ағайындары Иан мен Чарльз Эдвард Сэр Томасқа сыйлаған» деп жазылған хат бар. Сэр Томас пен сэр Уолтер Скотт осы қолжазба бойынша ұзақ хат алмасты. Кромарти қолжазбасының толық көшірмесін Стюарт пен Томпсонның «Шотландияның жасалған тартандары» кітабынан табуға болады, ол негізінен «Vestiarium» және оған қатысты пікірлерді қарастырады. Авторитетті «Complete Baronetage», 14-том, 360-бет, ескерту a (1863-86 жылдары Лион Клерк Депутаты болған Е. Р. Стодарттың мәлімдемесі бойынша) «ол Лаудер басс отбасынан шыққанмын деп мәлімдеді, бірақ оны дәлелдеуге тырыспады. Содан кейін ол Эдинбургтегі Грейфриарс зиратында Лаудер отбасына ескерткіш орнатып, онда өз тілегі бойынша шежірені көрсетті». Сэр Томастың кейінірек жазған еңбектері: «Highland Rambles, with Long Tales to Shorten the Way» (2 том, 8-том, 1837), «Жоғары жерлердің аңыздары» (3 том, 12mo, 1841), «Шотландия жағалауларын аралау» (1842) және Виктория патшайымынан Шотландиядағы Корольдік сапары туралы ресми тарихты жазуды сұрады, ол «Memorial of the Royal Progress in Scotland» (1843) деп аталды. 1833 жылы жарық көрген «Табиғи тарихтың әртүрлі еңбектері» кітабының бірінші томын да Лаудер ішінара дайындады. Оның өлімінен аз уақыт бұрын «Тейт журналына» жазылған аяқталмаған мақалалар сериясы 1874 жылы Джон Браунның алды сөзімен «Шотландия өзендері» деген атпен жарияланды.

Өлім

Ол 29 мамыр 1848 жылы Grange House-те қайтыс болды және Эдинбург қаласындағы, жаңа ашылған Грандж зиратында, жаңадан жасалған отбасылық жерлеу орнына жерленді. Бұл жерлеу орны шығыс жолдың ортасында орналасқан және орталық мазарлардың үстінен өтетін биік жолдың басты нүктесі болып табылады. Дегенмен, оның кішкентай көлемі көрініске үстемдік тартпайды. Оның ізін соққан – үлкен ұлы және мұрагері, 8-ші баронет сэр Джон Дик Лаудер.

Лаудер тартан

Лаудер тартаны алғаш рет осы шамада "Vestiarium Scoticum" еңбегінде "шекара кландары" ішінде кездесетін секілді. Оны В. және А. К. Джонстонның 1906 жылы Эдинбургте жарық көрген "Шотландияның кландары мен септерінің тартандары" кітабында табуға болады.