Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын дін қызметкері, ақын, аудармашы, редактор және автор (1735–1779)
English clergyman, poet, translator, editor and author (1735–1779)
Джон Лэнгхорн (1735 жылдың наурызы – 1779 жылдың 1 сәуірі) – ағылшын дін қызметкері, ақын, аудармашы, редактор және автор. Ол 1735 жылдың наурыз айында бұрынғы Вестморленд, қазіргі Камбрияның Едем ауданындағы Винтон ауылында дүниеге келді:
Едем аңғарында ерте ойларында қиялы оның әсем кестесін тоқыды. Ол 1779 жылдың 1 сәуірінде Сомерсет штатының Блэгдон қаласында қайтыс болды.
John Langhorne (March 1735 1 April 1779) was an English clergyman, poet, translator, editor and author. He was born in March 1735 in Winton, a village in the former Westmorland, now the Eden District of Cumbria:
In Eden's vale where early fancy wrought
Her wild embroidery on the ground of thought. He died on 1 April 1779, in Blagdon, Somerset.
Өмір
Джон Лэнгхорнның әкесі де дін қызметкері болған, ол ұлының төрт жасында қайтыс болды. Оның анасы оның мектепте білім алуын қамтамасыз етті, біріншіде Винтон ауылында, содан кейін Эпплбиде, бірақ оны университеттерге жіберуге жеткілікті қаржы болмады. 18 жасынан бастап ол Йоркширдегі әртүрлі орындарда сабақ беріп өзін асырады, соңында Линкольнширдегі Хакторн Холлде Роберт Кракрофтың тоғыз ұлының тәрбиешісі болып тағайындалды. Диакондыққа бекітілгеннен кейін, ол 1761 жылы кетіп, Дагенхэмде пасторлық қызметтен кейін, 1764 жылы Сент-Джонс, Клеркенвеллде пастор және лектор болды, ал келесі жылдың соңында Линкольн қонақүйінде қосымша уағызшы болып тағайындалды. Лэнгхорн осы кезде әдеби қабілетін пайдалана бастады, әсіресе Monthly Review журналында рецензент ретінде, онда оның сарказмды стилі оған көптеген жауларды әкелді. Ол Уильям Коллинсқа қатысты көбірек кеңпейілділік танытты, өйткені оның поэзиясы сол кезде көбінесе назардан тыс қалды. Лэнгхорн 1765 жылы жинақталған өлеңдерінің бірінші басылымын шығарды, оның кейінгі басылымдары Коллинстің беделін нығайтуға көмектесті. Содан кейін 1766 жылы Лэнгхорн өзінің Поэтикалық туындыларын шығарды және сол жылы Благдонның пасторы болды. Енді ол, Хакторн Холлде жұмыс істеген кезден бері хат алмасып жүрген Энн Кракрофтқа үйленуге мүмкіндік алды, бірақ ол 1768 жылдың 4 мамырында Джон Теодосиус Лэнгхорн деген ұлын дүниеге келтірген кезде қайтыс болды. Әйелінің қайтысынан кейін Лэнгхорн Благдонды тастап, ағасы Уильяммен бірге Фолькстонда біраз уақыт тұрды. Сол жерде олар Плутархтың "Өмірлер" еңбегін (1770 жылы жарық көрген) аударды, бұл аударма жиі қайта басылды. 1772 жылы Лэнгхорн Вестморленд әкімінің қызы Изабелла Томсонға екінші рет үйленді, бірақ ол да 1776 жылы алғашқы баласын (қызын, Изабелла Мария Констанция) туғанда қайтыс болды. Бірақ басқа жағынан, оның бағы жақсырақ бола бастады. Ол бейбіт сот судьясы болып тағайындалды және әріптес судьясының ұсынысымен ең маңызды поэмасы "Ел әділеті" жөнінде жұмыс істеді, ол 1774-77 жылдары үш бөлімге бөлініп жарық көрді. Содан кейін 1777 жылы ол Уэллс соборының пребендариі болып тағайындалды, бірақ екі жылдан кейін 45 жасында қайтыс болды.
John Langhorne's father was also a clergyman and died when his son was four. His mother made sure he had a school education, first in Winton village and then in Appleby, but there were not sufficient funds to send him to university. From the age of 18, he supported himself by teaching at various places in Yorkshire and finally was appointed tutor to the nine sons of Robert Cracroft at Hackthorn Hall in Lincolnshire. Having taken deacon's orders, he left in 1761 and, after a curate's appointment in Dagenham, became curate and lecturer at St. John's, Clerkenwell in 1764, and was appointed assistant preacher at Lincoln's Inn at the end of the following year. Langhorne now began to put his literary talents to use, particularly as a reviewer for the Monthly Review, where his sarcastic style earned him many enemies. He was more generous in the case of William Collins, whose poetry at that period was largely disregarded. Langhorne brought out a first edition of his collected poems in 1765, subsequent re editions of which eventually helped establish Collins' reputation. Then in 1766 Langhorne brought out his own Poetical Works and that same year became rector of Blagdon. Now at last he was in a position to marry Ann Cracroft, with whom he had been corresponding since his employment at Hackthorn Hall, but she died giving birth to a son John Theodosius Langhorne on 4 May 1768. Following his wife's death, Langhorne left Blagdon to stay for a while with his elder brother William at Folkestone. There they made their joint translation of Plutarch's Lives (published in 1770) with such success that it was frequently reprinted. In 1772, Langhorne was married for the second time to Isabella Thomson, the daughter of a Westmorland magistrate, but she too was to die on the birth of her first child (a daughter, Isabella Maria Constantia) in 1776. But in other ways, his fortunes were rising. He was made a justice of the peace and at the suggestion of a fellow magistrate began work on his most substantial poem, The Country Justice, published in three parts between 1774 7. Then in 1777 he was installed as a prebendary of Wells Cathedral but died at the age of 45 two years later.