Рос ағасы: Ланкастерлік ақсұлтаны және мұрагерлік дауы

Кіріспе

Эдмунд Рос немесе Рос, Хелмслидің 10-шы бароны (шамамен 1455 – 1508 жылғы 23 қазан) – Розалар соғысы кезінде Ланкастер үйінің қолдаушысы. Ол Англия королі Генрих VII таққа отырғаннан кейін отбасылық титулын қайта иеленді.

Отбасы

Эдмунд де Рос шамамен 1455 жылы туған, 9-шы Рос бароны Томас Ростың (9 қыркүйек 1427 – 17 мамыр 1464) және Филиппа Типтофттың (шамамен 1423 – 30 қаңтардан кейін 1487), 1-ші Типтофт және Поуис бароны Джон Типтофттың қызының жалғыз ұлы болған. Оның төрт қарындасы болды:

Элеонора Рос, ол Нортумберлендтегі Эталдан сэр Роберт Маннерске үйленді. Олардың ұлы Джордж Маннерс, 11-ші де Рос бароны. Изабел Рос, ол бірінші күйеуі ретінде сэр Томас Эверингхемге, екінші күйеуі ретінде сэр Томас Грейге, үшінші күйеуі ретінде сэр Томас Ловеллге тұрмысқа шықты. Маргарет Рос. Джоан Рос. 9-шы барон қайтыс болғаннан кейін, оның жесірі Филиппа бірінші рет сэр Томас Уингфилдке (1471 жылы қайтыс болды) үйленді, бірақ олардан балалары болмады. Ол қайтыс болғаннан кейін, ол Эдвард Гримстонға, эсквайрға (23 қыркүйек 1478 жылы қайтыс болды) үйленді.

Мансап

Әкесінің кінәлі деп танылуы салдарынан ол жер аударылды. Генрих VII, Йорк және Ланкастер үйлерін біріктірген кезде, кінәлі деп тану күшін жойды; және Эдмунд, Лорд Рос, әулеттік мүліктеріне қайта ие болды; Белвоар жиырма жылдан астам уақыт бойы Гастингс отбасының иелігінде болған. Лорд Ростың 1485 жылдың қараша айында парламентке ұсынған өтінішіндегі талаптары аса сақтықпен баяндалған, ал король Генрих VI-ға адалдығы үшін оның шеккен қиындықтары артық көрсетілмеген. Шамамен тоғыз жылдан кейін Эдмундтың әпкесі Изабельге үйленген сэр Томас Ловелл парламентке өтінішхат ұсынды, онда Эдмундтің «өзін және өмірлік жолын басқаруға жеткілікті ептілігі жоқ екені, сондай-ақ, парызын өтегеннен кейін өзінің тәжді еліне қызмет ете алмайтыны» және «оның басшылығы мен билігін алуын» және оның барлық мүлкін беруді сұрады. Парламент актісі сэр Томас Ловеллге Лорд Ростың тұлғасы мен мүлкіне толық құқық беруді және оның өлімінен кейін мүлікті Лорд Ростың басқа туыстарына сенімді түрде тапсыруды, корольге жеті жүз марка көлемінде жалдау ақысын беруді және мүліктің белгілі бір бөлігіне иелік ету құқығын, атағын және мүддесін сақтауды қарастырды. Эдмунд, Лорд Рос, анасынан мұрагерлік алған Эльсингс маңындағы Энфилдте тұрды және, мүмкін, қамауда ұсталды. Ол қайтыс болғаннан кейін Энфилдтегі шіркеуде, алтарьдың солтүстік жағында жерленді, онда оның ескерткіші – анасының әжесі Леди Джойс Типтофттың қабірінің үстіне орнатылған арка, және Ростың елтаңбаларымен безендірілген. Эдмундтың балалары болмағандықтан, оның әпкелері оның мұрагерлері болды, ал Эльсингс оның жеңешесі сэр Томас Ловеллдің меншігіне көшті, ол 1524 жылы қайтыс болғаннан кейін 1526 жылы оны өзінің шөбересі Томас Маннерске, 1-ші Ратланд графына қалдырды. Эдмундтың үлкен әпкесі және мұрагері Лорд Рос Элеанора Нортумберлендтегі Этал қаласының сэр Роберт Маннерспен (1495 жылы қайтыс болды) үйленді. Сондықтан Элеонора – Томас Маннерстің, 1-ші Ратланд графының әжесі болды.

As a result of his father's attainder, he went into exile. Under Henry VII, who united the houses of York and Lancaster, the attainder was reversed; and Edmund, Lord Ros, was reinstated in his ancestral property; Belvoir had been in the possession of the Hastings family for more than twenty years. In the petition to parliament presented by Lord Ros in November 1485, his claims are stated with great moderation, and his sufferings for his loyalty to King Henry VI are not overstated. About nine years later, Sir Thomas Lovell, who had married Isabel, Edmund's sister, presented a petition to parliament, stating that Edmund was "not of sufficient discretion to guide himself and his livelihood; nor able to serve his sovereign after his duty" and asking "that he might have the guidance and governance of the said Edmund" and all his property. An Act of Parliament was passed giving full powers to Sir Thomas Lovell over the person and property of Lord Ros, and entire possession of the latter at his death upon trust for the other relatives of Lord Ros, reserving only a rent of seven hundred marks to the King, and the right, title, and interest of those who have, or ought to have, possession or occupation of certain portions of the property. Edmund, Lord Ros, lived at the manor of Elsinges, at Enfield, which he had inherited from his mother, and was probably kept under restraint. On his death, he was buried in the parish church at Enfield, on the north side of the altar, where his monument is an arch erected over the tomb of Lady Joyce Tiptoft, his maternal grandmother, and charged with the arms of Ros quartering Badlesmere. Since Edmund had no children, his sisters were his heirs, and Elsinges became the property of his brother in law, Sir Thomas Lovell, who, at his death in 1524 bequeathed it to his great nephew, Thomas Manners, 1st Earl of Rutland, in 1526. Eleanor, the eldest sister and co heir of Edmund, Lord Ros, married Sir Robert Manners (d. 1495), of Etal, Northumberland. Eleanor was therefore the grandmother of Thomas Manners, 1st Earl of Rutland.