Кіріспе

Эдвард Маннерс, Ратлендтің 3-ші графы, Хелмслидің 14-ші бароны де Рос, КГ (12 шілде 1549 – 14 сәуір 1587) – Генри Маннерстің ұлы, Ратлендтің 2-ші графы, ол 1563 жылы оның лауазымдарын мұраға алды.

Өмір

Ол Генри Маннерстің, Ратландтың 2-ші графының және Вестморлендтің 4-ші графы Ральф Невиллдің төртінші қызы Маргареттің үлкен ұлы болды. Ол Оксфордта білім алған сияқты, бірақ студент ретінде бітірмеген. 1563 жылға дейін ол Рос немесе Росс лорды атағын иеленді, бұл оның әулетінің ежелгі атағы еді, ал әкесінің қайтысынан кейін Ратландтың үшінші графы болды. Ол патшайымның тәлімдігінде болды және неке арқылы оған байланысты болған сэр Уильям Сесилдің жетекшілігінде болды. 1564 жылы патшайымның Кембриджге сапарына қатысып, 10 тамызда магистр дәрежесін алды. 1566 жылдың қазанында Оксфордта магистр дәрежесін алды. 1569 жылы ол Сассекс графына қосылып, өзімен бірге өкілдерін алып, солтүстіктегі көтерілісті басуға қатысқан әскерге басшылық етті. 1570 жылы ол Францияға сапар шекті, ал Сесил оның басшылығы үшін нұсқаулар жинағын дайындады. Ол келесі жылдың ақпан айында Парижде болды. Отандық істерде ол көптеген лауазымдарды атқарды және патшайымға деген адалдығын көрсетті. 1570 жылдың 5 тамызында ол Ноттингем қамалының констеблі, Шервуд орманның басқарушысы, күзетшісі, сақшысы және бас судьясы болды; 1571 жылы ол Ноттингем және Дерби округтері үшін Ланкастер герцогтығының феодалы болды; 1574 жылы ол Ноттингемширдің лорд-лейтенанты болып тағайындалды. 1577 жылдың 17 маусымында Ратланд Йорк провинциясының шіркеу комиссиясына, ал 1579 жылы солтүстік кеңесіне енгізілді. 1580 жылғы үлкен тілталас кезінде Ратланд және тағы он екі адам Вестминстерде патшайым алдында Эссекс бастаған сондай санымен күш сынасты. Оның қоғамдық лауазымдары енді барлық уақытын жұмсағанын көрсетеді, өйткені 1581 жылы туысы Джон Маннерс оның мүлігін басқарған сияқты. 1584 жылдың 23 сәуірінде ол орден иегері (K.G.) атанды, ал 1585 жылдың 14 маусымында Линкольнширдің лорд-лейтенанты болды. Оның тұрмысы өте қымбат болды; шамамен 1586 жылы әйелімен бірге Лондонға барғанда, оның қасында соның ішінде капеллан, кернейші, бағбан және дәріханашы бар қырық бір қызметші болды. Ол Питер Ванлордан Елизавета I-нің суреті салынған ағаш тасты брошканы және 53 алмазды сатып алды. 1586 жылдың маусымында лорд Эур және Рэндольфпен бірге ол Бервикте шотландтармен бейбіт келісімге келді, ал оның інісі Роджер оның мінез-құлқы сарайда мақұлданғанын жазды. 6 қазан күні ол Шотландия королевасы Мэриді соттауға тағайындалған комиссарлардың бірі болды. Королева оны сэр Томас Бромли қайтыс болғаннан кейін лорд-канцлер етемін деп уәде берді, ол 1587 жылдың 12 сәуірінде болды, және ол бір-екі күн бойы осы лауазымды атқарды. Алайда ол 1587 жылдың 14 сәуірінде Страндтағы Айви Бридждегі үйінде қайтыс болды.

Неке және ұрпақ

1573 жылғы 6 маусымда ол парламент мүшесі және монастырларды тарату комиссары болған Томас Холкрофттың (1505-1558) қызы Изабель Холкрофтқа үйленді. Ол бұрынғы цистерциандық аббат орнында Вейл Роялда сарай салды. Әйелінен оның бір баласы және жалғыз мұрагері болды: Елизавета Маннерс, 15-ші де Рос баронессасы (1575-1591), ол Рос барониясын мұраға алды, бұл ежелгі барондық патент арқылы құрылған. Патент хаттарымен берілген басқа да титулдар тек еркек мұрагерге ғана берілуге тиіс болды. Жерлердің көп бөлігі еркектерге мұра болып өтті және осылайша еркек мұрагерге көшті.

Өлім және жерлеу

Ол Ұлы жұма күні Лондон қаласындағы Пуддл Уорфта қайтыс болды және Лестерширдегі Боттсфорд шіркеуінде жерлеу үшін үйге әкелінді, онда оның ескерткіші бүгінге дейін сақталған. Ратланд графы титулы мен Маннерс барондығы оның інісі Джон Маннерске, Ратленд графының 4-ші графына, ал де Рос барондығы оның қызына өтті.

Мұра

Лестерширдегі Боттсфорд шіркеуінде үшінші граф пен оның әйелінің ескерткіш қабірі орналасқан. Оны фламанд шебері, Саутварк тұрғыны Жерард Джонсон жасаған. Граф Эдвард толық қарулы броня киіп, кілемшеде жатыр. Жұлыншығын қорғайтын мойын қорғауышының орнына, ол рюш киген. Сол аяғында "Жартер" ордені бар. Оның тәжі жоғалып кеткен, ал аяқтарының басында безендірілген бұқаның елтаңбасы тұр. Сер Томас Холкрофттың қызы, графиня Изабель, сол заманғы киім үлгісімен бірге, бас жастығына сүйеніп, күміс шегелі мантия жамылған. Оның жалғыз қызы, Элизабет, оның аяқтарына тиеді. Қабірдегі жазу графтың сол кездегі шотланд "дау-дамасы" кезіндегі іс-әрекеттерін баяндайды.