47-ші аяқ әскер полкі (1741) – британ армиясының тарихы, Солтүстік Америкадағы және Еуропадағы соғыстардағы рөлі. Реформалар мен бірігулер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
4-ші Marines, сонымен қатар 1739 және 1748 жылдар аралығында 47-ші Foot деп танылған, 47-ші (Ланкашир) Foot полкі – 1741 жылы Шотландияда құрылған Ұлыбритания армиясының жаяу әскер полкі. Ол Солтүстік Америкада Жеті жылдық соғыс пен Америка революциялық соғысында, сондай-ақ Наполеон соғыстары мен Қырым соғысында қызмет етті. Чилдерс реформасы кезінде ол 81-ші жаяу әскер полкімен (Линкольн еріктілері) бірігіп, 1881 жылы Лоялдық полкі (Солтүстік Ланкашир) құрады.
the 4th Marines that were also known as the 47th Foot between 1739 and 1748
The 47th (Lancashire) Regiment of Foot was an infantry regiment of the British Army, raised in Scotland in 1741. It served in North America during the Seven Years' War and American Revolutionary War and also fought during the Napoleonic Wars and the Crimean War. Under the Childers Reforms it amalgamated with the 81st Regiment of Foot (Loyal Lincoln Volunteers) to form the Loyal Regiment (North Lancashire) in 1881.
Тәрбие және алғашқы қызмет
Полк 1741 жылы полковник сэр Джон Мордаунт тарапынан Шотландияда сэр Джон Мордаунттың жаяу әскер полкі ретінде құрылды. 1743 жылы Перегрин Ласселл полковник болып тағайындалды және 1745 жылдың мамырына дейін полк Лох-Ломонд маңындағы әскери жол салуға жұмылдырылды, бұл Думбартоннан Инверариге дейінгі жаңа бағыттың бір бөлігі болды. Шілдеде Чарльз Стюарт 1745 жылғы көтерілісті бастау үшін Шотландияға келді, ал Ласселлдің екі ротасы Эдинбург қамалын күзетті. Қалған сегіз рота қыркүйек айында Престонпанс шайқасына қатысты, онда үкіметтік әскер 20 минуттан кем уақытта жеңіліске ұшырады; полктің көп бөлігі тұтқынға алынды, бірақ Ласселл өз күшімен шығып кетті. Ласселл, Престонпанстағы қолбасшы сэр Джон Коуп және оның орынбасары Томас Фоук 1746 жылы әскери сотта қарастырылды; барлығы үш еуі де кінәсіз деп танылды, бірақ Коуп енді жоғары лауазымды қызметте болған жоқ. Камберленд герцогының реформаларының аясында 1747 жылы полк 58-ші жаяу әскер полкі деп аталды, ал 1751 жылы 47-ші жаяу әскер полкі болып қайта нөмірленді. Жеті жылдық соғыс кезінде ол 1758 жылы Луисбургты басып алған Джеймс Вулфтың жасағында болды және «Вулфтың өздері» деген лақап атын алды деседі. Ол 1759 жылғы Ыбырайым жазықтары шайқасында, Сент-Фой шайқасында және 1760 жылдың сәуір-мамыр айларында Квебекке жасалған қоршауда да қатысты. Содан кейін ол 1760 жылдың шілдесінен қыркүйегіне дейін Монреальдің құлауымен аяқталған, шешуші науқанға қатысты. Соғыс 1763 жылы аяқталғаннан кейін полк Ұлыбританияға оралды. 1773 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанда 47-ші полк Нью-Джерсиге жіберілді. 1806 жылы 1-ші батальон бұрынғы голландтық қонысы Кап-тауын гарнизонға орналастыруға жіберілді. 1881 жылдың 1 шілдесінде Чилдерс реформасы күшіне енді және полк 81-ші жаяу әскер полкімен (Лояль Линкольн еріктілері) бірігіп, Лояль полкі (Солтүстік Ланкашир) құрылды.
The regiment was raised in Scotland by Colonel Sir John Mordaunt as Sir John Mordaunt's Regiment of Foot in 1741. In 1743, Peregrine Lascelles was appointed Colonel and until May 1745, the regiment was employed building a military road near Loch Lomond, part of a new route from Dumbarton to Inverary. In July, Charles Stuart landed in Scotland to launch the 1745 Rising and two companies of Lascelles garrisoned Edinburgh Castle. The remaining eight companies fought at the Battle of Prestonpans in September, when the government army was swept aside in less than 20 minutes; most of the regiment was taken prisoner, except for Lascelles who fought his way out. Lascelles, together with Sir John Cope, commander at Prestonpans, and his deputy Thomas Fowke, were tried by a court martial in 1746; all three were exonerated, but Cope never held a senior command again. As part of the reforms enacted by the Duke of Cumberland, the regiment was designated the 58th Regiment of Foot in 1747, before being re numbered 47th Regiment of Foot in 1751. During the Seven Years' War, it was part of the force under James Wolfe that captured Louisbourg in 1758, allegedly earning the nickname "Wolfe's Own". It was also present at the 1759 Battle of the Plains of Abraham, the Battle of Sainte Foy and the subsequent siege of Quebec in April to May 1760. It then took part in the final and decisive campaign between July and September 1760 when Montreal fell. The regiment returned to Britain when the war ended in 1763. On the outbreak of the American Revolutionary War in 1773, the 47th was posted to New Jersey. In 1806, the 1st battalion was sent to garrison the former Dutch settlement of the Cape of Good Hope, On 1 July 1881 the Childers Reforms came into effect and the regiment amalgamated with the 81st Regiment of Foot (Loyal Lincoln Volunteers) to form the Loyal Regiment (North Lancashire).