Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық боксшы (1939–1995)
American boxer (1939–1995)
Леотис Мартин (10 наурыз 1939 – 20 қараша 1995) – американдық боксшы, алғашқы NABF ауыр салмақ чемпионы. Мартин бұрынғы бес жеңіліссіз ауыр салмақ чемпионы Сонни Листонды жеңгенімен әйгілі. Ол жақсы соққышы және өте тәжірибелі ауыр салмақтағы боксшы болатын, 1962 жылдан 1969 жылға дейін 31 жеңіс (19 KO) және 5 жеңіліс көрсетті. Листоннан басқа, ол Альвин Льюис, Карл Милденбергер, Тэд Спенсер, Сонни Бэнкс және Роберто Давила сияқты жетекші үміткерлерді де жеңді, ал The Ring журналы оны барлық уақыттың ең үздік 100 соққышының бірі деп тізімдеді. Дегенмен, оның карьерасы тұрақсыздық пен бақытсыздыққа толы болды.
Leotis Martin (March 10, 1939 – November 20, 1995) was an American boxer, the first ever NABF heavyweight champion. Martin is best known for his victory over former undisputed heavyweight champion Sonny Liston. A good puncher and fairly skilled heavyweight, he compiled a record of 31 wins (19 KOs) and 5 losses from 1962 to 1969. Outside of Liston, he also won against top contenders Alvin Lewis, Karl Mildenberger, Thad Spencer, Sonny Banks, and Roberto Davila, and was listed by The Ring as one of the 100 greatest punchers of all time. His career, however, was marked by inconsistency and bad luck.
Әуесқой мансап
Мартин 1960 жылы Чикаго және Интерсити Алтын қолғаптар турнирінде 160 фунт салмақ дәрежесі бойынша жеңімпаз атанды, ал 1961 жылы 160 фунт салмақ дәрежесі бойынша Интерсити Алтын қолғаптар чемпионы болды (қосалқы). Ол сонымен қатар 1960 және 1961 жылдары АҚШ Ұлттық ААУ турнирінде 165 фунт салмақ дәрежесі бойынша чемпион атанды.
Martin was the 1960 Chicago and Intercity Golden Gloves 160 pound champion and the 1961 160 pound Intercity Golden Gloves Champion (alternate). He also was the United States National AAU 165 pound champion in 1960 and 1961.
Кәсіби мансап
1964 жылдың ақпанынан бастап, Мартин Листон-Клей жекпежегінің алдындағы әлем чемпионатының ауыр салмақ бойынша турнирінде қатысып, 1967 жылдың маусымына дейін 15 рет жеңіліссіз күресті. Бұл жеңіс сериясы оған WBA ауыр салмақ бойынша іріктеу турниріне қатысуға мүмкіндік берді, себебі ұйым Мұхаммед Алиден әлем чемпионы атағын алған еді, ол АҚШ армиясына қатысудан бас тартқан болатын. 1965 жылдың 10 мамырында ол Сонни Бэнкспен жұдырықтасты, ол сол кезде Мұхаммед Алиді есеуге түсірген екі боксшының бірі еді. Мартин тоғызыншы раундта Бэнксті нокаутқа жіберді. Мартиннің қуанышы ұзаққа созылмады. Бэнкс жекпе-жектен алған жарақаттарынан айығуға үлкермей қайтыс болды. Мартин WBA титулы үшін іріктеу турниріне іліккенімен, алғашқы жекпе-жегінде турнирдің болашақ жеңімпазы Джимми Эллиспен күш сынасты. 1967 жылдың 5 тамызында екеуі Хьюстонның «Астродом» аренасында кездесті. Эллис сол кездегі стиліне сай, жылдам және қауіпті оң серпылысымен ерте нокаутқа ұмтылды. Мартинді нокаутқа жібергенімен, Эллис Мартиннің аузының ішкі жағына жарақат келтірді, нәтижесінде тоғызыншы раундта жекпе-жек тоқтатылды. Осы кезде екі боксшының да ұпайлары тең еді. Көптегендер Мартиннің іріктеу турнирінде жеңіске жете алатынын болжады. Мартин Филадельфиялық Джо Фрейзермен жекпе-жек өткізуге ұмтылды, бірақ бұл жоспар іске аспады, себебі Мартин Бонавенаға жеңіліп қалды, ал Фрейзермен жекпе-жекке Бонавена ілікті. Мартин Эллиске жеңілгеннен кейін Германияға барып, Германия және Еуропаның ауыр салмақ чемпионы Карл Милденбергерді жеті раундта нокаутқа жіберді. Мартин Калифорниялық ауыр салмақ шебері Генри Кларкқа (рекорды 14-3-2) қарсы жекпе-жекте жеңіліп, титул үшін күреске қайта оралды. Одан кейін ол жеңілістен кейін Тэд Спенсерді тоғыз раундта нокаутқа жіберіп, жеңіске жетті. Алайда, Мартин Аргентинаға, Оскар Бонавенаның туған қаласы Буэнос-Айреске барғанда, оның титулға деген ұмтылысы тағы да күйреп, шешіммен жеңіліске ұшырады. Бонавена Фрейзермен әлем чемпионы атағы үшін күресті. Бонавенадан жеңілгеннен кейін Мартин төрт жекпе-жекте жеңіске жетті, оның ішінде Детройт қаласының сүйіктісі Ал "Көк" Льюиске қарсы екі жеңіс тіркелді. Бұл табыстарының нәтижесінде 1969 жылдың 6 желтоқсанында ол бұрынғы чемпион Сонни Листонмен жекпе-жекке шықты. Листон Мұхаммед Алиге қарсы екі рет жеңілгеннен кейін боксқа оралып, 13 нокаутпен 14 жекпе-жекте жеңіске жеткен еді. Жасы ұлғайғанмен, жылдамдығы төмендегеніне қарамастан, Листон ауыр салмақтағы қауіпті қарсылас саналды. Бұрын Листонның спарринг-партнері болған Мартин қарапайым жоспар жасады. Үлкен және ауыр Листонмен күресудің орнына, Мартин одан қашықтап, бокспен айналысып, қарсыласы шаршағанша күтті. Төртінші раундта Листон Мартинді сол жақ ілгегімен ұстап, жерге түсіргенімен, Мартин әр раундта күшейе түсті, ал Листон әлсіреп бара жатты. Ақырында, тоғызыншы раундта Мартин Листонға күшті комбинация жасап, бұрынғы чемпионды нокаутқа жіберді. Алайда, бұл жеңіс ұзаққа созылмады: жекпе-жек кезінде Мартин торлы қабығының жарылуына ұшырады және мансабының ең маңызды жеңісін пайдалана алмай, зейнеткерлікке шығуға мәжбүр болды.
From February 1964, when Martin fought on the Liston Clay world heavyweight championship fight undercard, to June 1967, Martin fought 15 times without suffering a defeat. This winning streak qualified him for the WBA heavyweight elimination championship series, after the organization had stripped Muhammad Ali of its world heavyweight crown when he refused induction into the United States Army. On May 10, 1965, he faced Sonny Banks, then one of only two fighters to have knocked Muhammad Ali down for a count. Martin scored a ninth round knockout over Banks. Martin's jubilation was short lived. Banks never recovered from the blows he received during the fight and died from his injuries. Although Martin was selected for the WBA title elimination tournament, he was matched, in his first fight, against the ultimate tournament winner Jimmy Ellis. The two fought in the Houston Astrodome on August 5, 1967. Ellis, as was his style at the time, came out sharp, trying to score an early knockout with his sneaky fast and dangerous right hand. Although unable to knock Martin out, Ellis inflicted a nasty cut on the inside of Martin's mouth, which ultimately caused the fight to be stopped in the ninth round. Scoring was around even at that point. Many had predicted Martin might win the elimination series. Martin had campaigned for a contest with fellow Philadelphian Joe Frazier, but it never happened, mainly due to Martin's loss to Bonavena, who got the Frazier match instead. Martin rebounded from the Ellis defeat by traveling to Germany to knock out German and European heavyweight champion Karl Mildenberger in seven rounds. Martin appeared to be back in contention for a title shot when he dropped a decision to California heavyweight Henry Clark (record 14 3 2). He then came back from that defeat to upset and knock out Thad Spencer in nine rounds. His title quest, however, was again derailed when Martin travelled to Argentina to meet Oscar Bonavena in his home town of Buenos Aires, where he lost by decision. Bonavena went on to fight Frazier for the world title. After the Bonavena loss, Martin put together a four fight win streak, including two wins over Detroit hometown favorite Al "Blue" Lewis. These fine efforts landed him a match with veteran former champion Sonny Liston on December 6, 1969. Liston had resumed boxing after his two stunning losses to Muhammad Ali, and had run off a winning streak of 14 fights with 13 knockouts. Although slowed by age, Liston was still a feared heavyweight. Martin, who formerly had been Liston's sparring partner, devised a simple fight plan. Rather than attempting to slug with the bigger and heavier Liston, Martin stayed away from him, boxing and waiting for the older man to tire. Despite a close call in the fourth round when Liston caught him with a booming left hook that knocked Martin down, Martin seemed to get stronger with every passing round while Liston weakened. Finally, in the ninth round, Martin hit Liston with a powerful combination that knocked the former champion out. This victory was short lived, however: Martin had suffered a detached retina during the fight, and was forced to retire before he could capitalize on the biggest win of his career.
Бокстан кейін
Мартин Филадельфияның Маунт-Эйри ауданында 26 жыл бойы тыныш өмір сүрді. 1995 жылдың басында ол Budd & Co. компаниясында 31 жыл машина жасаушы болып жұмыс істегеннен кейін зейнетке шықты. Сол жылдың қараша айында Мартин гипертония және қант диабетінің салдарынан инсульт алды, жергілікті ауруханаға жолда қайтыс болды, оның жасы 56-ға толды. Мартиннің қазасы бокс туралы жаңалықтарда кеңінен жарияланбады.
For the next 26 years, Martin lived a quiet life in the Mount Airy section of Philadelphia. Early in 1995, he retired from Budd & Co. after 31 years as a machinist. In November that year, Martin had a stroke brought on by hypertension and complications from diabetes, and died en route to a local hospital, aged 56. Martin's death received little coverage in the boxing media.