Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жель тәрізді денатурацияланған спирт отынының бренді, "Sterno" префиксі ретінде және жазбалар компаниясы.
Brand of denatured alcohol fuel in gel form
"sterno " as a prefix
the record label
Sterno – тікелей қаптамасында жағылуға арналған, гельді денатурацияланған спирттің танымал бренді. Ол коммерциялық тамақ қызметінде де, үй развлегінде де кеңінен қолданылады. Негізгі қолданылуы – швед столындағы ыдыстарды қыздыру және фондюге отын ретінде пайдалану. Сонымен қатар, портативті пештерде және төтенше жағдайларда жылу көзі ретінде де қолданылады. Ол ойыншық және модельдік бу машиналары мен басқа да сыртқы жану қозғалтқыштарында да қолданылады. Жалынды әдетте тұспалда немесе жаққышпен жағады және қақпақпен жауып, оттегісін тоқтату арқылы сөндіреді, бірақ кез келген жанбайтын жабын да қолдануға болады.
Sterno is a brand of jellied, denatured alcohol sold in and meant to be burned directly in its can. Popular both in commercial food service and home entertainment, its primary uses are as a fuel for heating chafing dishes in buffets and serving fondue. Other uses are for portable stoves and as an emergency heat source. It is also used with toy and model steam and other external combustion engines. The flame is typically lighted with a match or lighter and extinguished by placing the lid over the can to starve it of air, though any noncombustible cover will do.
Тарих
Sterno бренді мен тауарлық белгісі Калифорния штатының Корона қаласында орналасқан Westar Capital LLC портфельдік компаниясы Sterno Products-ке тиесілі. Бренд 2012 жылдың соңында Blyth, Inc. компаниясынан сатып алынған. 1997 жылы Blyth бұл бизнесті Colgate Palmolive-ден сатып алған. Атаудың шығу тегі – Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында орналасқан алғашқы өндіруші С. Стернау және компаниясы, ол 1893 жылдан бері ыстық тағамға арналған ыдыстар, кофе қайнатқыштар және осы сияқты құрылғыларды жасап келген. Бұрын компания бұл атауды "Sterno Inferno" спирттік оттығына қолданған. 1918 жылы Sterno пеші шетелге бара жатқан әскерге тамаша сыйлық ретінде таныстырылды. Е. Б. Следж өзінің "Ескі Тұқыммен" атты кітабында 1944 және 1945 жылдары Тынық мұхитындағы шайқастарда оның қолданылуын сипаттайды. 1900 жыл шамасында нитроцеллюлоза өндірісінің қосалқы өнімі ретінде ашылған Sterno, метанол, су және амфотерлік оксидтен жасалған гельдейтін зат қосылған денатурацияланған этанолдан жасалады, сондай-ақ соңғы онжылдықтарда оған ерекше қызғылт түс беретін қауіпсіздік бояуы қосылады. Метанол өнімді денатурациялау үшін қосылады, осылайша оны ішуге қауіпті етуге болады. Иіссіз болу үшін жасалған бір қаптама екі сағатқа дейін жануы мүмкін.
The Sterno brand and trademark is owned by Sterno Products, a portfolio company of Westar Capital LLC, based in Corona, California. The brand was purchased from Blyth, Inc. in late 2012. Blyth had acquired the business from Colgate Palmolive in 1997. The name comes from that of the original manufacturer, S. Sternau & Co. of Brooklyn, New York, a maker of chafing dishes, coffee percolators and similar appliances since 1893. It had previously applied the name to its "Sterno Inferno" alcohol burner. In 1918, it promoted its Sterno Stove as being a perfect gift for a soldier going overseas. In his book With the Old Breed, E. B. Sledge describes its use on the battlefields of the Pacific Theatre in 1944 and 1945. Discovered around 1900 as a byproduct of the nitrocellulose manufacturing process, Sterno is made from ethanol denatured by adding methanol, water, and an amphoteric oxide gelling agent, plus, in recent decades, a safety dye that gives it a characteristic pink color. The methanol is added to denature the product, which is intended to make it too toxic for consumption. Designed to be odorless, a can will burn for up to two hours.
Зорлық-зомбылық
Стерно құрамында метил спирті бар, ол улы зат. Осыған қарамастан, Sterno-ны ішіп, алкогольдің орнына мас болудың көптеген жағдайлары кездеседі. Сонымен қатар, метанол көздің көру нервтерін зақымдап, соқырлыққа алып келуі мүмкін. Блюз әншісі Томми Джонсон 1928 жылы жазылған "Canned Heat Blues" әнінде осы әдетке сілтеме жасайды. (Canned Heat аталған блюз тобы өз атын осы әннен алған.) Бұл әдет тыйым салу кезінде және Ұлы депрессия кезінде босқын лагерьлерінде немесе "жунглилерде" кең таралды, онда Sterno-ны сыр матасы немесе шұлық арқылы сығып, алынған сұйықтықты жеміс шырынымен араластырып, "жунгли шырыны", "шұлық шарабы" немесе "сығынды" дайындаған. 1956 жылғы америкалық "Буари" деректі фильмінде үш үйсіз адамның Sterno пісіру отынын сығып, "сығынды" жасап, содан кейін оны ішетіні көрсетілген. 1961 жылы "Америкалық медицина қауымдастығының журналында" капитан Джеймс Х. Шинабергер, МК, Sterno ішуден метанолмен уланған үш адам туралы зерттеу жариялаған. Науқастардың бірі "шамамен бір апта бойы Sterno ішіп, 48 сағат қала түрмесінде отырғаннан кейін қатты іш ауруы мен құсу сезімі пайда болды". 1963 жылдың желтоқсан айында Филадельфиядағы үйсіздер арасында 31 адамның өліміне себепкер болған жергілікті дүкен адамдарға Sterno-ны ішу үшін сатқаны анықталды.
Sterno contains methyl alcohol which makes it poisonous. In spite of this there are many instances of people drinking Sterno to become intoxicated as a form of surrogate alcohol. Moreover, the methanol can cause permanent blindness by destruction of the optic nerves. Bluesman Tommy Johnson alludes to the practice in his song "Canned Heat Blues" recorded in 1928. (The blues band Canned Heat derived their name from the song.) The practice is said to have become popular during Prohibition and during the Great Depression in hobo camps, or "jungles", when the Sterno would be squeezed through cheesecloth or a sock and the resulting liquid mixed with fruit juice to make "jungle juice", "sock wine", or "squeeze". The 1956 American documentary On the Bowery includes footage of three homeless men straining Sterno cooking fuel to make "squeeze" and then drinking the alcohol. In an article for the Journal of the American Medical Association in 1961, Capt. James H. Shinaberger, MC, writes about a study of three people who had suffered methanol poisoning as a result of drinking Sterno. One of the patients "had been drinking Sterno for about a week and had been in the city prison for 48 hours when severe abdominal pain and vomiting occurred". In December 1963, a rash of 31 deaths in Philadelphia's homeless population was traced to a local store that knowingly sold Sterno to people for them to consume and get drunk.