Коммунистік Интернационалға қабылдаудың жиырма бір шарты
Twenty-one Conditions
21 талап – Коммунистік Интернационалға қатысу шарттары. Ленин ұсынған талаптар, SFIO-ның бөлінуіне және Франция Коммунистік партиясының құрылуына әкелді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коммунистік Интернационалға қабылдаудың жиырма бір шарты, ресми түрде Коммунистік Интернационалға қабылдау шарттары, олардың көпшілігі Владимир Ленин ұсынған, 1919 жылы құрылған Үшінші Интернационалға (Коминтерн) социалистік партиялардың қосылуына қатысты. Бұл шарттар 1920 жылы Коминтерннің екінші съезінде ресми түрде қабылданды.
The Twenty one Conditions, officially the Conditions of Admission to the Communist International, refer to the conditions, most of which were suggested by Vladimir Lenin, to the adhesion of the socialist parties to the Third International (Comintern) created in 1919. The conditions were formally adopted by the Second Congress of the Comintern in 1920.
SFIO конгрессі
1920 жылдың желтоқсанында Жұмысшылар интернационалының француз секциясының (SFIO) Турдегі съезінде 21 талап қабылданбады. Алайда, Фернан Лорио, Борис Суварин, Марсель Кашин және Людовик Фроссар басшылығымен көпшілік Үшінші Интернационалға қосылып, Коммунистік Интернационалдың француз секциясын (SFIC) құрды, ол кейіннен Франция Коммунистік партиясы (PCF) деп аталды.
During the December 1920 Tours Congress of the French Section of the Workers' International (SFIO), the 21 conditions were rejected although the majority, led by Fernand Loriot, Boris Souvarine, Marcel Cachin, and Ludovic Frossard, adhered to the Third International, creating the French Section of the Communist International (SFIC), which would later take the name of the French Communist Party (PCF).
ПСОЕ конгрессі
1920 жылдың шілдесінде PSOE съезінде Фернандо де лос Риос PSOE-нің белгілі бір шарттар орындалған жағдайда ғана Коммунистік Интернационалға қосылуын ұсынды. Ол және Дэниел Ангиано Кеңес Ресейіне барып, PSOE-нің Коммунистік Интернационалға мүшелігін талқылау үшін тағайындалды. Олардың сапары 1920 жылдың 17 қазанынан 13 желтоқсанына дейін жалғасты. Мәскеуде де Лос Риос Ленинмен кездесті, ол де Лос Риостың жеке еркіндік пен пролетариат диктатурасының ұзақтығы арасындағы үйлесімділік туралы сұрағына жиі айтылатын "Еркіндік не үшін?" деген жауапты берді. Фабиандық гуманистік социализмге сенетін Де лос Риос Ресейдегі қабылдаушыларына PSOE-нің жиырма бір талаптан таңдап алу құқығы болуы керектігін және Мәскеуден толық тәуелсіз болуы керектігін айтты. Бұл болшевиктер үшін мүлдем қабылдамас болды. 1921 жылы сәуірде PSOE-нің кезектен тыс съезінде Ангиано Мәскеу сапары туралы жағымды есеп берді, ал де лос Риос жағымсыз есеп берді. Съезд Мәскеу талап еткен жиырма бір талапты қабылдаудан бас тартты. Үшінші Интернационалдың қолдаушылары PSOE-ден шығып, Испания Коммунистік Жұмысшылар партиясын құрды, ол Испания Коммунистік партиясымен бірігіп, Испания Коммунистік партиясын құрды.
At the July 1920 PSOE congress Fernando de los Ríos proposed that the PSOE should join the Communist International only if defined conditions were met. He and Daniel Anguiano were appointed to visit Soviet Russia to discuss membership of the PSOE in the Communist International. Their trip lasted from 17 October to 13 December 1920. While in Moscow de los Ríos met Lenin, who answered a question by de los Ríos about the compatibility between personal freedom and the length of the dictatorship of the proletariat with the often quoted answer, „Freedom, what for?“. De los Rios, who believed in a Fabian humanist form of socialism, told his hosts in Russia that the PSOE should have the right to pick and choose from the Twenty one Conditions, and should be completely independent of Moscow. This was completely unacceptable to the Bolsheviks. At the PSOE Extraordinary Congress in April 1921 Anguiano gave a positive report on the Moscow visit and de los Ríos gave a negative report. The congress voted to reject the Twenty one Conditions demanded by Moscow. Supporters of the Third International left the PSOE and formed the Spanish Communist Workers Party, which combined with the Spanish Communist Party to form the Communist Party of Spain.