Омаха классы жеңіл крейсері: USS Ричмонд (CL 9) тарихы

Кіріспе

Омаха класының жеңіл крейсері.

USS Richmond (CL 9) – Америка Құрама Штаттары Әскери-теңіз күштерінің бастапқыда барлаушы крейсер ретінде жіктелген жеңіл крейсері. Ол Вирджиния штатының Ричмонд қаласының құрметіне аталған және Әскери-теңіз күштерінің үшінші кемесі болды.

Филадельфияда (Пенсильвания штаты) салынған

Ричмондке бастапқыда 1916 жылғы 29 тамызда рұқсат берілді, ал 1917 жылғы 30 шілдеде «Уильям Крамп және Ұлдары» компаниясына, Филадельфияға тапсырыс берілді. Оның құрылысы 1920 жылғы 16 ақпанда басталды, ал 1921 жылғы 29 қыркүйекте Элизабет С. Скотттың демеушілігімен суға сүзді. Ричмонд 1923 жылғы 2 шілдеде капитан Дэвид Ф. Бойд басқаруымен қолданысқа кірісті.

Сипаттамалары

Ричмонд су сызығы бойынша 168 метр (550 фут) ұзын, жалпы ұзындығы 169 метр (555 фут) болды. Оның ені 17 метр (55 фут), ал орташа суға бату тереңдігі 4 метр (13 фут) құрады. Стандартты сыйымдылығы және толық жүктемедегі сыйымдылығы болды. Бейбіт уақытта экипажы 29 офицер және 429 сарбаздан тұрды. Кемеде толық су сызығы бойынша броньды белдік болған жоқ. Қазандық, машиналық бөлімдер мен рульдік механизмдердің жақтары броньмен қорғалған. Машиналық бөлімдерінің соңғы бөлігіндегі көлденең қабырғалар алдыңғы жағында және артқы жағында үш дюйм қалыңдыққа ие болды. Машиналық бөлімдер мен рульдік механизмдердің үстіндегі палубаның қалыңдығы 1,5 дюйм болды. Артиллериялық мұнаралар броньталмаған, тек оқтан қорғаныспен ғана жабдықталған, ал басқару мұнарасы 1,5 дюймдік броньмен қамтылған.

Қару-жарақ өзгерістері

Өзінің қызметі барысында Ричмонд бірнеше қару-жарақ өзгерістеріне ұшырады, олардың кейбіреулері салмақты азайтуға, ал қалғандары зениттік қаруларын күшейтуге бағытталған. Торпедалық аппараттардың төменгі орналасқан тұтқалары өте сулы болып шықты және екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін алынып тасталды, ал ашық қалған жерлері жабылды. Соғысқа дейін жасалған тағы бір өзгеріс – 3 дюймдік зеңбіректердің санын сегізге дейін жеткізу болды, барлығы кеменің орта бөлігінде орналастырылды. 1940 жылдан кейін төменгі 6 дюймдік зеңбіректер алынып тасталды және торпедалық аппараттардың төменгі тұтқалары сияқты себептермен казематтар жабылды. Содан кейін қыркүйек пен желтоқсан аралығында Нью-Йорк теңіз базасында күрделі жөндеуден өтті. 1937 жылдың 21 желтоқсанынан бастап ол Су асты кемелері күшінің флагманы болды, ал 1938 жылдың 10 мамырында шығыс жағалауға қайтып келді. 26 тамызда Сан-Диегоға оралып, Су асты кемелері күшімен бұрынғы қызметін жалғастырды. 1939 жылдың қысында және 1940 жылдың күзінде ол флоттық және су асты кемелерінің жаттығулары үшін Атлантикаға қайта оралды, ал 1940 жылдың желтоқсанының соңында Су асты кемелері күшінің туын түсірді. 1941 жылы Ричмонд Перл-Харборға көшті, қаңтардан маусымға дейін "Скаутинг" күшінің флагманы қызметін атқарды. Қазан айына дейін Гавайи суларында болды, Крейсерлік 3-ші дивизиямен бірге жұмыс істеді, содан кейін Калифорнияға оралды және қарашада Американың батыс жағалауында бейтараптық патрульдерін бастады. 7 желтоқсанда Чилидің Вальпараисо қаласына жол тартты.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Бастапқы міндетінен қайтарылғаннан кейін, ол Панама маңында патрульдік қызметке кірісіп, 1942 жылы Галапагос аралдары мен Коғам аралдарына күштерді тасымалдау конвойларын сүйемелдеуді бастады. Кейін, Панамадан Чилиге дейін патрульдік сапарлар жасаған ол желтоқсанда күрделі жөндеуге Сан-Францискоға кіріп, 1943 жылғы қаңтарда Алеут аралдарына бағыт алды. Ричмонд 1943 жылғы 28 қаңтарда Уналаскаға жетті. 3 ақпанда ол 16.6-шы міндетті топтың (ТГ 16.6) флагманы болды, бұл жақында басып алынған Амчиткаға жақындауды қорғауға тағайындалған крейсер-эсминецтер тобы еді. 10-ы күні ол алғашқы жаудың әуе шабуылына ұшырады, ал 18-і күні Холц шығанағы мен Чичагоф портындағы Атту аралының алғашқы бомбалауына қатысты. Содан кейін күштер Атту мен Кискадағы жаудың базаларын блокадалау үшін патрульдік сапарларын қайта бастады. Наурыз айында жапондықтар блокаданы бұзуға шешім қабылдады және 22-сі күні екі ауыр крейсер, екі жеңіл крейсер, төрт эсминец және үш көлікті Парамуширодан жіберді. ТГ 16.6, бір жеңіл крейсер, бір ауыр крейсер және төрт эсминец 26-сы күні жапондықтарды Аттудан батысқа қарай 290 шақырым және Командор аралдарынан оңтүстікке қарай 160 шақырым жерде тоқтатып алды. Жапондықтар көліктік кемелер мен бір эсминецті алға жіберіп, содан кейін Ричмонд күштеріне қарсы бұрылды. 08:40-та Командор аралдары шайқасы басталды. Бастапқыда Ричмондқа шабуыл жасаған жапондықтар, көп ұзамай Солтүстік-Лейк-Ситиге көшті, өйткені оларға жете алатын атыс қашықтығы тек осы американдық кемесінде ғана болды. Одан кейін болған, түстен кейін аяқталған қашқындау және кері шегіну кезінде Солтүстік-Лейк-Сити суға батып, тоқтады, бірақ атысын жалғастырды. Ричмонд американдық эсминецтер жапондықтарға торпедалық шабуыл жасау үшін жақындасқанда оған көмекке келді. Алайда, жаудың отын мен оқ-дәрісі азайғандықтан, олар артықшылықтарын пайдаланбады. Бағытын өзгертіп, батысқа қарай бет алды, ал оларды американдық эсминецтер қуды. Солтүстік-Лейк-Сити төрт минуттан кейін қуатын қалпына келтірді және Ричмонд эсминецтерге қосылды, бірақ жапондықтар ТГ 16.6 қашықтығынан асып кеткендіктен шайқас тоқтатылды. Жапондықтар алға жіберген көліктік кемелер Аттуға жетпей тұрып Курил аралдарына қайтып оралды. ТГ 16.6 өз міндетін орындады. Мамыр айында бір аптаға созылған күрес нәтижесінде Атту американдық әскерлердің қайтадан басып алуына әкелді. Тамыз айында Киска нысанаға алынды, ал Ричмонд шабуылға дейінгі бомбалауға қатысты. 15-і күні қонуға ешқандай қарсылық болмады. Жапондықтар шілде айының соңына дейін байқалмай кері шегінген еді. 24 тамызда Ричмонд Алеут аралдарынан шығып, Маре аралында жөндеуден өтті, содан кейін Кискаға оралды. Жылдың қалған бөлігінде ол Алеут аралдарының сыртында батысқа қарай патрульдік сапарлар жасады. 1944 жылғы 4 ақпанда ол Курил аралдарында бомбалау миссияларын бастады, ол Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін жалғасты, кемелерге қарсы іздеулермен кезектесіп өтті. Соғыс аяқталғаннан кейін Ричмонд Солтүстік Жапонияның оккупациясын қамтамасыз етті. 1945 жылғы 14 қыркүйекте ол Оминатодан Перл-Харборға бағыт алды, онда ол Филадельфияға деактивацияға жіберілді. 21 желтоқсанда қызметтен босатылған Ричмонд 1946 жылғы 21 қаңтарда Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды және 18 желтоқсанда Патапско Скрап компаниясына сатылды.

Recalled from her original mission, she took up patrol off Panama and in 1942 commenced escorting reinforcement convoys to the Galápagos Islands and Society Islands. Later, returning to patrols from Panama to Chile, she put into San Francisco for overhaul in December and in January 1943 sailed for the Aleutians. Richmond arrived at Unalaska on 28 January 1943. On 3 February, she became flagship of Task Group 16.6 (TG 16.6), a cruiser destroyer task group assigned to defend the approaches to recently occupied Amchitka. On the 10th, she underwent her first enemy air raid and on the 18th she participated in the initial bombardment of Holtz Bay and Chichagof Harbor, Attu Island. The force then resumed patrols to enforce the blockade of enemy installations on Attu and Kiska. In March, the Japanese decided to run the blockade and on the 22nd dispatched a force of two heavy cruisers, two light cruisers, four destroyers, and three transports from Paramushiro. TG 16.6, one light cruiser, one heavy cruiser, and four destroyers, intercepted the Japanese on the 26th approximately 180 mi (290 km) west of Attu and 100 mi (160 km) south of the Komandorski Islands. The Japanese sent the transports and one destroyer on, then turned to meet Richmonds force. At 0840, the Battle of the Komandorski Islands began. Initially firing on Richmond, the Japanese soon concentrated on Salt Lake City, the only American ship with the firing range to reach them. In the running, retiring action which ensued and lasted until shortly after noon, Salt Lake City went dead in the water, but continued firing. Richmond went to her aid as the American destroyers closed the Japanese for a torpedo attack. The enemy, however, low on fuel and ammunition did not press their advantage. Changing course, they headed west, pursued by the American destroyers. Salt Lake City regained power after four minutes and Richmond joined the destroyers, but the action was broken off as the Japanese outdistanced TG 16.6. The transports sent ahead by the Japanese turned back for the Kuriles before reaching Attu. TG 16.6 had succeeded in its mission. In May, a week long struggle resulted in the reoccupation of Attu by American forces. In August, Kiska became the target, and Richmond joined in the preinvasion bombardment. The landings took place on the 15th and met no resistance. The Japanese had pulled out undetected, before the end of July. On 24 August, Richmond departed the Aleutians; underwent overhaul at Mare Island; then returned to Kiska. Through the remainder of the year, she conducted patrols to the west of the outer Aleutians. On 4 February 1944, she began bombardment missions in the Kuriles which continued, alternated with antishipping sweeps, for the remainder of World War II. With the end of hostilities, Richmond covered the occupation of northern Japan. On 14 September 1945, she departed Ominato for Pearl Harbor, where she was routed on to Philadelphia for inactivation. Decommissioned on 21 December, Richmond was struck from the Naval Vessel Register on 21 January 1946, and was sold on 18 December to the Patapsco Scrap Co., Bethlehem, Pa.