Велогонка Мира: тарихы, маңыздылығы, қатысушылар. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Шығыс Еуропаның ірі жарысы, U23 командалары үшін беделді кезеңдік жарыс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Веложарыс
Bicycle race
Бесқарастың жарысы (link=no, , , Велогонка Мира (Velogonka Mira), Wyścig Pokoju , , , Cursa Păcii) – Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Шығыс Еуропадағы ең ірі әуесқойлық жарыс ретінде құрылған велосипедтік жарыс. 2013 жылдан бері U23 жас санаттағы ұлттық командалар үшін ең беделді кезеңдік жарыстардың бірі болып өткізілуде.
The Peace Race (link=no, , , Велогонка Мира (Velogonka Mira), Wyścig Pokoju , , , Cursa Păcii) is a cycling race that was established as the largest amateur event in Eastern Europe after the Second World War. Since 2013, it has been run as one of the most prestigious stage races for national U23 teams.
Тарих
Бастапқыда саяси жағдайға байланысты бұл әуесқойлар жарысы болды, сондықтан «капиталистік» велошабандыздардың қатысуы мүмкін болмады. Дегенмен, ұйымдастырушылар іс-шараға халықаралық сипат беруге қол жеткізді, өйткені социалистік елдерден келген бәсекелестер қатысты. Италия, Франция және Финляндияның жұмысшы ұйымдары да өз өкілдерін жіберді. Прагада, «Тур де Франс» жарысының алғашқы өткізілуінен соңғы 45 жыл өткенде, Польшаға 7 команда, ал Варшавадан 10 команда старт алды. Жарыс ресми түрде «Славянтур» деп аталды және Прага мен Варшава арасында өтті. Бұл, шын мәнінде, екі жарыс болды: Прагадан басталатын жеті кезеңдік және Варшавадан басталатын бес кезеңдік жарыс. Бірінші жылы 53 қатысушы Прагадан 1106 километрді жүріп өтті, жеті кезеңнен кейін 39-ы Варшаваға жетті. Кері бағыттағы трасса 880 км-ді құрады, бес кезеңді аяқтауға 65 велошабандыз тырысты, бірақ тек 52-сі ғана Прагаға жетті. «Тур де Франс» үлгісіндегі сары жейдеге екі қалада да югославтар ие болды: Прагада Александр Зорич (35:53.16 сағат, орташа жылдамдығы 30.7 км/сағ), ал Варшавада Августин Просеник (26:52.25 сағат, 32.4 км/сағ). 1950 жылы ғана жарыс ресми түрде «Бейбітшілік жарысы» деп атала бастады. Жарыс бірте-бірте танымал және беделді болды, бірақ ол әуесқойлар үшін ғана ашық қалды. 1952 жылдан бастап Шығыс Германия да қабылдаушы елдер қатарына қосылды, ал жарыстар Прага, Берлин және Варшава арасында өтті. Бастапқы кезеңнің орны мен соңғы кезеңнің финіші кезекпен алмастырылды. 1980-жылдары сол кездегі КСРО да қабылдаушы елдер тізіміне енгізілді. 1993 жылдың көктемінде Чехословакия Федерациясы тарағаннан кейін жарыс негізінен Чехия аумағында өтті. Он үш жылдан кейін «Бейбітшілік жарысының» соңғы кезеңі өтті. Қаржылық қиындықтар ұйымның құлдырауына әкеп соқты. Германияның Штеффен Весманн «Бейбітшілік жарысы» тарихында ең көп жеңіске жеткен велошабандыз. Алайда, оның бес жеңісі 1989 жылдан кейінгі кезеңге жатады, осы жылы Чехословакияда «Барқыт революциясы» болды. Польшалық Ришард Шурковски мен неміс Уве Амплер «Бейбітшілік жарысында» әрқайсысы төрт рет жеңіске жетті. Неміс Олаф Людвиг спринтерлер арасындағы абсолюттік чемпион болды және ұпайлар жарысында сегіз рет жеңіске жетті. Ришард Шурковски жалпы есепте үш рет жеңіске жетті. Тау кезеңдеріндегі жарыста ең көп жеңіске (әрқайсысы үш рет) Сергей Сухорученков (сол кездегі КСРО), Уве Амплер және чехиялық Жарослав Билек ие болды. Чехия және Чехословакия велошабандыздары да «Бейбітшілік жарысының» тарихында өшпес із қалдырды. Жеңіске Ян Веселый (1949), Ян Смолик (1964), Властимил Моравец (1972), Ян Сворада (1990), Ярослав Билек (1993), Павел Падрнос (1995) және Ондрей Сосенка (2002) ие болды.
At the outset, due to the political situation, it was an amateur event, which therefore excluded participation of "capitalist" cycling stars. Nevertheless, the organisers were able to give the event an international character thanks to the start of competitors from the socialist sphere. Workers' organisations from Italy, France and Finland also sent their representatives. In Prague, forty five years after the first edition of the Tour de France, seven teams set off to Poland, and ten from Warsaw. The race was officially called Slavjantour and took place between Prague and Warsaw. It was actually two races. A seven stage race starting in Prague and a five stage race from Warsaw. That first year, 53 competitors set off from Prague to cover 1,106 kilometres; 39 of them reached Warsaw after the seven stages. In the opposite direction, the course measured 880 km and 65 riders attempted to cover the five sections, although only 52 arrived in Prague. The winner's yellow jersey, modelled on the Tour de France, was claimed by Yugoslavs in both destination cities: in Prague Alexander Zorič (35:53.16 hours and an average speed of 30.7 km/h), in Warsaw Augustin Prosenik (26:52.25 hours, 32.4 km/h). It was not until 1950 that the official name was changed to the Peace Race. Gradually, the race gained in popularity and repute, although it remained open only to amateurs. From 1952, East Germany was added to the host countries and the races took place between Prague, Berlin and Warsaw. The opening stage starting locations and the finish line of the final stage alternated. In the eighties, the then Soviet Union was also included in the list of host countries. After the beak up of the Czechoslovak Federation in the spring of 1993, the race remained almost exclusively in the territory of the Czech Republic. Thirteen years later the final edition of the Peace Race took place. Financial problems caused the collapse of the organisation. Steffen Wesemann of Germany has the most victories in the history of the Peace Race. However, his five triumphs date to the period after 1989, when the Velvet Revolution took place in Czechoslovakia. Pole Ryszard Szurkowski and German Uwe Ampler can each boast four victories in the Peace Race. German Olaf Ludwig was the absolute king among the sprinters, and he dominated the points competition eight times. Ryszard Szurkowski won three overall victories. In the mountain climbing competition, the best with three victories each are Sergej Suchoruchenkov from the then Soviet Union, Uwe Ampler and Czech competitor, Jaroslav Bílek. Czech and Czechoslovakian cyclists have also left an indelible mark in history of the Peace Race. Victory was celebrated by Jan Veselý (1949), Jan Smolík (1964), Vlastimil Moravec (1972), Ján Svorada (1990), Jaroslav Bílek (1993), Pavel Padrnos (1995) and Ondřej Sosenka (2002).
Мұра
2012 жылдың сәуір/май айларында Алан Баттлер әкесі Альф Баттлерге құрмет көрсету мақсатында 1955 жылғы Бейбітшілік жарысын қайта өткізді. Альф Баттлер 1950, 60 және 70 жылдардағы көптеген жарыстарда Ұлыбритания велосипед командасының механиктерінің бірі болған. Оған бұрынғы Бейбітшілік жарысының қатысушылары, оның ішінде Густав Адольф Шур, Джефф Уайлс, Джон Вудберн, Алан Джейкоб және Аксель Пешель қосылды. Германияның Кляйнмюльгинген қаласында Бейбітшілік жарысына арналған мұражай бар.
In April/May 2012 Alan Buttler organised a re run of the 1955 Peace Race as a tribute to his father, Alf Buttler, who was the GB cycling team mechanic for many events in the 1950s, 60s and 70s. He was joined by former peace riders including Gustav Adolf Schur, Geoff Wiles, John Woodburn, Alan Jacob, and Axel Peschel. There is a museum in Kleinmühlingen in Germany dedicated to the Peace Race.
Жастар арасындағы бейбітшілік жарысы
Жасөспірімдер арасындағы Бейбітшілік жарысы алғаш рет 1965 жылы, ал келесі жылы қайтадан өткізілді. Ұзақ үзілістен кейін 1974 жылы жаңадан басталып, содан бері жыл сайын жалғасып келеді, тіпті ересектер жарысы тоқтағаннан кейін де. Жасөспірімдер жарысында жеңіс одны алған бірнеше шабандар кейін ересектер деңгейінде табысқа жетті, олардың ішінде Роман Кройцигер аға, Роман Кройцигер кіші, Денис Меншов, Фабиан Канцеллара, Питер Велитс, Танель Кангерт және Михал Квятковски бар.
A Junior Peace Race was first held in 1965 and held again the following year. After a hiatus it was revived in 1974 and has been held every year since, continuing after the senior race was no longer organised. Several riders who won the junior race have gone on to senior success, including Roman Kreuziger Sr., Roman Kreuziger Jr., Denis Menchov, Fabian Cancellara, Peter Velits, Tanel Kangert and Michal Kwiatkowski.
Бейбітшілік жарысы U23
2013 жылы жарыс қайта жанданды, бірақ толығымен басқа форматта. Ол 23 жасқа дейінгі велосипедшілердің ұлттық құрамалары арасындағы жарысқа айналды. 2015 жылғы маусымнан бастап ол беделді Ұлттар кубогы сериясының бөлігіне кірді. Алғашқыда жарыста үш кезең болды, бірақ төртінші жылы ол төрт кезеңге дейін ұзартылды. Өткен жылдары жарысқа Тадеж Погачар, Тао Геогеган Харт, Джулиан Алафилиппе және Марк Хирши сияқты қазіргі әлемдік велоспорт жұлдыздары қатысты. U23 жастағы Бейбітшілік жарысы Есеньки төбелеріндегі өте қиын маршруттармен өтеді, бұл оны Дүниежүзілік турға үміткерлерді сынау үшін өте қолайлы алаңға айналдырады. "Біз жыл сайын Бейбітшілік жарысында жақын арада элиталық командалардың құрамына іліге алатын жас дағдыларды көреміз. Жекелеген ұлттық құрамалар Бейбітшілік жарысына өздерінің ең үздік велосипедшілерін жібереді. Біздің жарыстың кезеңдері жүгірушілердің күшін ашып көрсетуі үшін жиі мақталады. Шексіз айтуға болады, бұл Пиреней немесе Альп тауларындағы жарыстармен салыстыруға болатын жарыс", - дейді 23 жасқа дейінгілер арасындағы Бейбітшілік жарысының директоры Леопольд Кёниг.
2013 saw a revival of the race, but in a completely different format. It became a race for national teams of cyclists under 23 years old. Since the 2015 season it has been part of the prestigious Nations Cup series. Initially the race had just three stages, but this was expanded to four stages in the fourth year of the race. Past years have seen stars of the current world peloton, such as Tadej Pogačar, Tao Geoghegan Hart, Julian Alaphilippe and Marc Hirschi, lined up at the start of the race. The Peace Race U23 is ridden over exceptionally demanding courses in the Jeseníky hills, which makes it the perfect proving ground for World Tour candidates. "Every year we see young talents on the Peace Race who will soon appear on the rosters of elite division teams. Individual national teams send their best cyclists to the Peace Race. The stages of our race are regularly praised for revealing the strengths of the riders. Without exaggeration, we can say that it is a race comparable to those somewhere in the Pyrenees or the Alps," says Leopold König, director of the Under 23 Peace Race.